ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : นางฟ้าเมา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2564 13:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นางฟ้าเมา
แบบอักษร

แก้วขวัญพยายามหลีกหนีผู้ชายเป็นแหล่งข่าวชั้นดีของนิตยสารเธอ เขาจะมายุ่งกับเธอทำไมกันหล่ะเนี่ย ทำไมเขาไม่ไปหาแม่นางแบบของเขาเล่า

“ผมไม่เคยเห็นคุณมีมี่มาก่อนเลย ไม่ทราบว่าคุณมีมี่เป็นดาราหรือนางแบบหรือเปล่าครับ” ชวินทร์มองร่างเล็กที่ยืนต่อหน้าเขาด้วยความพอใจ ยิ่งมองก็ยิ่งสวยคนอะไรวะ แล้วดูเธอจะไม่ค่อยอินกับเขาเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆด้วยสิที่เวลาเขาเข้าหาแล้วมีแต่คนอยากจะทำความรู้จักทั้งนั้น แต่ผู้หญิงตรงหน้านี้ไม่ใช่ น่าสนใจดีแฮะ....

“ไม่ได้เป็นทั้งคู่ค่ะ ฉันมันคนนอกวงการ คุณวินอย่าสนใจเลยค่ะ ดูเหมือนคุณวินจะสนใจพวกดาราด้วยกัน หรือไม่ก็พวกนางแบบ ฉันเข้าใจถูกมั้ยคะ”

“เปล่านะ คุณมีมี่พูดเหมือนผมเป็นคนเจ้าชู้อย่างนั้นแหละ เวลาผมคบใครผมก็คบทีละคนทั้งนั้นนะครับแต่คนนอกวงการผมไม่เคยได้จะคบเท่าไหร่เพราะการทำงานของเรามันทำให้เจอคนนอกวงการน้อย แต่วันนี้ผมรู้สึกโชคดียังไงไม่รู้ที่มาเจอคุณมีมี่เข้าให้ ไม่รู้ว่าเสร็จงานนี้แล้วคุณมีมี่จะไปไหนต่อมั้ย” แต่อาจจะแค่คบบ่อยหน่อยเท่านั้นเอง

แก้วขวัญที่ได้ยินอีกคนบอกก็แอบเบะปากในใจ ปากหวานแบบนี้หน่ะสิสาวๆถึงติดตรึมแต่ขอบอกว่าไม่ใช่กับเธอ คบทีละคนน่ะเธอเชื่อเขาก็ได้ แต่คนวันละคนนะ

รอยยิ้มฉาบบนหน้าของแก้วขวัญก่อนจะตอบเขาไป “ไม่ได้ไปไหนค่ะ น่าจะกลับบ้านเลย คุณวินมีอะไรหรือเปล่าคะ”

“ก็...”

“วินคะ!” เสียงเรียกขัดจังหวะทำให้แก้วขวัญรู้สึกดีใจที่จะได้หลุดออกจากบ่วงนี้แล้ว ที่เธอยิ้มหวานให้เขาเมื่อกี้ก็เพราะเห็นแม่นางแบบโซเฟียเดินเข้ามาหาคู่ขาของตัวเองด้วยสีหน้าไม่พอใจที่เขามาคุยกับเธอ พอนางแบบสาวเดินเข้ามาใกล้ก็ควงแขนของชวินทร์อย่างถือวิสาสะ

“ดูเหมือนคุณวินจะไม่สะดวกแล้ว งั้นมีมี่ขอตัวก่อนนะคะ” มีมี่ตัวปลอมรีบปลีกวิเวกตัวเองออกมาจากตรงนั้นทันทีไม่รอเสียงเรียกชื่อเธอที่ออกจากปากเขา ต่อไปคงต้องหาที่หลบดีๆแล้วมั้ง ไอ้รองเท้านี้ก็เหลือเกินมันเดินยากจริงๆ

“วินคุยกะอะไรกับเธอหรอคะ” โซเฟียเก็บความไม่พอใจเอาไว้เพราะรู้ว่าเขาเป็นคนขี้โมโหหากเธอทำให้เขาไม่พอใจคืนนี้ดูท่าน่าจะไม่ได้ขึ้นเตียงกับชายหนุ่มดีกรีเริศแบบเขาแน่

“อ๋อ เปล่าหรอกครับ แค่ทักทายกันนิดหน่อย แล้วนี่โซเฟียยังไม่ไปเตรียมตัวอีกหรอครับ” ชวินทร์แม้จะรู้สึกขัดใจที่ถูกขัดจังหวะไปบ้างแต่ก็ยังเก็บอาการได้เป็นอย่างดี

“ก็กำลังจะไปค่ะแต่เจอวินคุยอยู่กับใครก็ไม่รู้เลยเดินมาหาก่อน วินไปรอดูโซเฟียเดินที่หน้าเวทีสิคะ โซเฟียต้องการกำลังใจนะ” โซเฟียพูดจาออดอ้อนชายหนุ่มไม่แคร์สายตาคนรอบข้าง

“ครับ เดี๋ยวผมไปนะ โซเฟียไปเตรียมตัวเถอะ รับรองจะเห็นผมอยู่หน้าเวทีแน่เวลาคุณเดินออกมา”

“จริงนะคะ โซเฟียรักคุณค่ะ จุ๊บ” แม่นางแบบร่างสูงโปร่งพอได้ยินคำของเขาแล้วก็ยิ้มสวยออกมาแล้วจุ๊บแก้มของชวินทร์หนึ่งทีแล้วยอมเดินกลับไปหลังเวทีเพื่อเตรียมตัว ด้านชวินทร์ที่พอเป็นอิสระแล้วสายตาคมของเขาก็รีบกวาดสายตาไปรอบๆเพื่อมองหน้าเป้าหมายที่เขายอมรับเลยว่าต้องตาต้องใจเขาเหลือเกิน เมื่อเทียบกับโซเฟียแล้วยังไงมีมี่ก็กินขาดแบบขาดลอย

“ไปไหนของเขานะ”

งานเดินแบบจิวเวอร์รี่ของบริษัทวีระวรกุลถูกจัดขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่ ตอนนี้ที่ป้ายแบล็คดรอปมีแต่ครอบครัวของวีระวรกุลเท่านั้นที่ยืนให้สัมภาษณ์อยู่ ทัดดาวจำเป็นต้องยืนรออยู่ด้านนอกให้เหล่านักขาวรุมสัมพันธ์พี่ธรกันอย่างล้นหลาม อาจเพราะวันนี้ชายหนุ่มทั้งสองของบ้านวีระวรกุลมาปรากฏตัวพร้อมกันเลยกลายเป็นจุดสนใจแบบนี้ แล้วเขาก็กำชับกับเธอไว้ว่าห้ามไปไหนให้รออยู่ตรงนี้

ทัดดาวที่ไม่รู้จะทำอะไรได้แต่มองอยู่เงียบๆ พลางก็มองหาแก้วขวัญไปด้วย นี่เพื่อนเธอไปอยู่ไหนกันนะ หายไปเลยตั้งแต่ตอนนั้น สงสัยคงไปมุดอยู่ที่ไหนสักที่นั่นแหละ ก็ในเมื่อตัวข่าวกำลังยื่นให้สัมภาษณ์อยู่แบบนี้

พลั่ก...

“อ๊ะ” ร่างเล็กของทัดดาวล้มลงไปอยู่ที่พื้นตามแรงกระแทกที่มากระทบที่ตัว

“ขอโทษครับ คุณเป็นอะไรมั้ย” ชายหนุ่มหน้าตาดีจงใจเดินชนคนที่ตัวเองสนใจเอ่ยขอโทษเบาๆ หวังจะช่วยให้เธอลุกขึ้นแต่พอเขายื่นมือไปมือของเขาก็ถูกปัดออกอย่างแรง

“ไม่เป็นไรครับ คนของผม ผมช่วยเธอเองได้” ชลธรบอกเสียงเข้มตอนเขาให้สัมภาษณ์แต่เขาก็ไม่ได้ละสายตาจากหญิงสาวเลย รู้อยู่หรอกว่าหน้าตาจิ้มลิ้มขนาดนั้นต้องเป็นที่หมายปอง แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีคนเข้ามาทันทีที่เขาไม่อยู่ข้างกาย คนที่ให้สัมภาษณ์อยู่แทบไม่มีสติรีบขอตัวออกมาหาหญิงสาวทันที ปล่อยให้น้องชาย บิดา มารดา สัมภาษณ์อยู่แบบนั้น ก่อนจะก้มลงไปมองร่างของทัดดาวที่ยังคงนั่งอยู่กับพื้นมีสีหน้านิ่ว “เจ็บตรงไหนมั้ยคะน้องดาว”

“เจ็บตรงข้อเท้านิดหน่อยค่ะ สงสัยใส่ส้นสูงแหลมไปนิดนึงพอล้มก็เลยเจ็บแบบนี้ แต่ยังพอลุกไหวค่ะ” ทัดดาวบอกกับเขาที่พอเธอสบตาก็เห็นแววตาแห่งความห่วงใยส่งมา “อ๊ะ พี่ธรจะทำอะไรคะ”

ทัดดาวอุทานเล็กเมื่ออยู่ดีๆเขาก็เข้ามาอุ้มร่างของเธอขึ้นมา

“สีหน้าของน้องดาวมันกำลังบ่งบอกอยู่ว่าน้องดาวลุกไม่ไหวแน่ๆ ให้พี่อุ้มดีกว่านะคะ” เสียงทุ้มนุ่มฟังแล้วรื่นหูของเขาทำให้ทัดดาวไม่สามารถปฏิเสธได้เลย ได้แต่ก้มหน้างุดอยู่ในอ้อมอกของเขาแต่โดยดี

“ดูเหมือนคุณหญิงจะได้ว่าที่ลูกสะใภ้แล้วนะคะ” เสียงนักข่าวหันไปจ่อไมค์ที่คุณหญิงภิรมย์พรทันทีที่เห็นภาพลูกชายคนโตอุ้มสาวปริศนาที่พวกเธอไม่รู้จัก

“ก็หวังให้เป็นอย่างนั้นค่ะ” คุณหญิงภิรมย์พรเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม ตอนลูกชายพามาแนะนำก็บอกเลยว่าถูกใจเป็นอย่างที่สุด หญิงสาวน่ารักเรียบร้อย ดูไม่เป็นแบบพวกดาราหรือนางแบบที่เธอเจอ

งานเดินแบบเริ่มไปอย่างสวยงาม ในจุดเล็กๆของงานก็มีหญิงสาวแสนสวยดูเหมือนกำลังจะแย่แล้ว เพราะว่าความหิวน้ำทำให้เธอเผลอไปหยิบน้ำสีใสที่เธอไม่รู้ว่าเป็นแอลกอฮอล์มาดื่มเข้าไปตั้งหลายแก้ว ตอนแรกก็ว่าน้ำอะไรก็อร่อยพอเมาถึงได้รู้ว่าผสมแอลกอฮอล์ แล้วคนที่แพ้แอลกอฮอล์แบบเธอนั้นแทบจะยืนไม่อยู่แล้ว ตายๆจะมาทำงานแต่ดันเมาซะได้

“อ๊ะ”

“ดูเหมือนจะมีคนเมาซะแล้วสิ” เสียงทุ้มที่ประคองเธออยู่ด้านหลังทำให้แก้วขวัญเงยหน้าขึ้นไปมอง แต่สายตามันพร่ามัวทำให้ไม่รู้ว่าเป็นใครซะแล้วสิ

“ฉัน..ไม่..เป็น..ไร” เสียงหวานพูดเสียงยานๆ คนที่ประคองหัวเราะในลำคอเบาๆ โชคดีของตัวเองที่ยังคอยสอดส่องเธออยู่ตลอดเวลาแล้วก็เจอหญิงสาวมายืนเมาอยู่เงียบๆคนเดียวแบบนี้ จากที่ดูโชว์อยู่ดีๆกำลังรอให้โซเฟียขึ้นมาความสนใจก็ไปอยู่ที่หญิงสาวคนนี้จนหมด

“ผมว่าคุณไปพักดีกว่านะ”

“ขวัญ...อึกไม่เป็นไร” ขวัญอะไรวะ ขวัญไหนกันอีกละเนี่ย คนเมานี่ชอบเพ้ออะไรแปลกๆ หรือว่าเมาแล้วลืมชื่อตัวเอง

“ไม่เป็นอะไรได้ยังไง เมาขนาดนี้ ไปพักเถอะครับ บ้านคุณอยู่ไหนผมจะไปส่ง” ดูเหมือนว่าวันนี้เขาจะชวดซะแล้วสิ เมื่อหญิงสาวดันเมาอยู่แบบนี้ แล้วเขาไม่ชอบลักหลับคนเมาซะด้วย แต่จะให้เขาทิ้งเธอแล้วไปรอดูโซเฟียเดินแบบหล่ะก็ บอกเลยว่าเขาไม่มีทางเลือกแบบนั้นแน่ แต่ยังไม่ทันที่ได้พาเธอออกไปจากงาน ร่างเล็กของหญิงสาวก็หมดสติไปเสียอย่างนั้น

“เอาแบบนี้แล้วกัน” ชวินทร์อุ้มร่างเล็กขึ้นมาแนบอก แล้วเดินออกไปทางประตูหลังของงาน ร่างสูงพาร่างเล็กที่ผมเผ้าปิดหน้าขึ้นไปยังห้องพักของเขาบนโรงแรมที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนขึ้นมาก่อนนอกจากแม่ของเขาเอง

พลั่ก...เสียงเปิดประตู ชวินทร์พาร่างเล็กไปนอนที่เตียงแล้วห่มผ้าให้อย่างดี

“เฮ้อ...ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะมาผู้หญิงขึ้นมานอนที่ห้องตัวเอง แล้วนอนเฉยๆเนี่ยนะ” ชวินทร์พูดกับตัวเองแล้วหัวเราะเบาๆ สายตาคมมองไปที่ร่างเล็กที่นอนหลับอุตลุดไม่รู้ไม่ชี้ แต่แล้วตาคมต้องเบิกกว้างเมื่อแม่คุณสลัดผ้าห่มผืนหนาออก

โอ้โห แม่โคนมของแท้ ผิวขาวอมชมพูโพล่ออกมาจากเดรสสีชมพู เห็นแล้วอยากจะขย้ำเธอเหลือเกิน เขาไม่ชอบทำคนเมาด้วยสิ ถ้าเธอตื่นมาเล่นสวาทกับเขาก็คงจะดี

 

Talk// หุหุ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว