email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 79

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 91

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2564 12:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 79
แบบอักษร

“ที่ข้าเรียกพวกเจ้ามาพบก็เพื่อจะแจ้งให้ทราบว่า ข้ากำลังจะเดินทางเพื่อไปเปิดกิจการใหม่อีกสี่สาขาด้วยกัน เมืองหลวงดีไวท์ เมืองเอลาเน่ เมืองพฤกษา และเมืองราเชล ส่วนสินค้าแต่ละร้านนั้นก็จะมีแตกต่างกันไปอย่างสิ้นเชิง อาทิเช่น....” ฌอนกล่าวออกมาเพื่อให้พวกเขาฟังวิเคราะห์สินค้าต่างๆด้วยตัวเอง

เจ้าเมือง และนาทาร์ก็ฟังมันอย่างสนใจ เพราะสินค้าแต่ละอย่างนั้นสามารถทำกำไร หรือพัฒนาบ้านเมืองไปได้ไกลไม่น้อยเลยทีเดียว พวกเขาคุยรายละเอียดกันอยู่สักเล็กน้อย ก่อนที่จะเรียกแอนนาออกมาต้อนรับคนทั้งสอง 

“นี่คือแอนนา เป็นผู้ช่วยคนใหม่ของข้า ...ก็อย่างที่เจ้าได้เห็นพลังของนางไป หากไม่ระวังให้ดี ระวังเมืองแห่งนี้จะถูกเผาเอาได้ง่ายๆ... ส่วนแอนนาทั้งสองท่านนี่คือลูกค้าผู้ทรงเกียรติของร้านเรา คนแรกคือเจ้าเมืองมาลีนแห่งนี้นามมอรัสซัส.. ส่วนอีกท่านคือหัวหน้าสมาคมการค้าสาขาเมืองมาลีน นาทาร์ ทำความรู้จักกันไว้ซิ..พวกเจ้าจะต้องเจอ และช่วยเหลือกันอีกนาน”

ฌอนกล่าวออกมาแล้วก็ให้พวกเขาทั้งสามคนทำความรู้จักกันเล็กน้อย แอนนาที่กล่าวออกมาเพราะราวกับคนใช้ตัวจริงมาเอง มันทำให้ทั้งสองเกร็งๆเป็นอย่างมาก เพราะพวกเขาได้เห็นพลังในตัวของนางแล้ว เธอไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน จากนั้นพวกเขาก็แยกย้ายกันไป

 

ฌอนได้ฝากทุกๆอย่างทางนี้ให้แนนซี่ดูแลเหมือนเดิม และอาจจะมีบางช่วงที่ให้แนนซี่ช่วยดูแลเด็กใหม่ด้วยเช่นกัน เธอก็ตบปากรับคำขอในทันทีอย่างไม่มีปัญหาใดๆ จากนั้นฌอนก็ขึ้นรถที่ดัดแปลงมาจากรถม้าธรรมดาของเขา เดินทางเข้าเมืองหลวงในทันที และคาดว่าน่าจะถึงที่หมายราวๆ 16.00 น. จากระยะทางคร่าวๆ

 

ฌอน และสามหน่อได้นั่งรถออกไปแล้ว แต่ก็ดูเหมือนกับว่าจะมีคนคอยตามเขาอยู่ห่างๆ ฌอนจึงตัดสินใจที่จะไม่แวะไปที่ทางลับของสมาคมนักฆ่าตามแผนเดิมที่จะไปเยี่ยมเสียหน่อย เขาพิมพ์ข้อความไปบอกกับกราเซียก่อน เพื่อให้พวกเขาได้รับรู้สถานการณ์ กราเซียเองก็ตบปากรับคำเช่นเดียวกับแนนซี่ และเรื่องนี้มันอาจจะต้องใช้เวลาสักระยะหนึ่งเลยทีเดียว กว่าพวกเขาจะไว้ใจว่าฌอนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับสมาคมนักฆ่า และทุกอย่างมันก็จะกลายเป็นเรื่องง่ายขึ้นมาเอง

 

ในขณะเดียวกันนั้นเองที่อาณาจักรแบล็กบาร์ลอน ก็กำลังฝึกชาวบ้านที่ขอมาสมัครเป็นทหารด้วยตัวเอง อีกส่วนหนึ่งก็ได้มาจากการเกณฑ์กำลังพลมาจากทุกหมู่บ้านเท่าที่จะเป็นไปได้ และนี่เป็นประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของการรับทหารจากชาวบ้านอย่างแท้จริง เพราะปกติแล้วอาณาจักรแบล็กบาร์บิลอนนั้น จะไม่ใช้กำลังของชาวบ้านเลยในการรบ แต่จะใช้กำลังของทหารทั้งหมด

 

ถึงมันจะมีน้อยแต่มันก็เป็นกองทัพที่มีคุณภาพมากที่สุดในโลกเลยก็ว่าได้ แต่ตอนนี้พวกเจนสงครามกำลังฝึกให้กับทหารใหม่ทั้งหมดรวมแล้วมีมากถึง 500,000 นาย และยังมีทัพหลังที่จะได้รับการฝึกต่อจากกองกำลังนี้อีกประมาณ 100,000 นาย มันนับว่าเป็นกองทัพที่เกรียงไกรมากที่สุกจริงๆ

 

แต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง อาณาจักรดีไวท์นั้นกำลังเกณฑ์ทหารที่ฝึกอยู่ตามที่ต่างๆนั้นมีประมาณรวมๆแล้ว แค่ 300,000 นายเพียงเท่านั้น ซึ่งมันก็ต่างกันราวๆเกือบจะเท่าตัวหนึ่ง มันทำให้พระราชาทีโอดอลปวดหัวอยู่ไม่น้อย แต่มันก็ยังดีที่เขามีเสนาบดีซ้ายอย่างมอแกนคอยช่วยเหลือ และยังมีแม่ทัพผู้แข็งแกร่งอย่างเสนาบดีขวาวาลาร์ดอยู่อีกคนด้วย

 

พวกเขาเสนอให้มีการใช้กับดักแบบโบราณ ถึงมันจะดูล้าสมัยแต่มันก็ได้ผลดี ทหารผู้บัญชาการวาลาร์ดบวกกับเสนาบดีมือดีอย่างมอแกนรวมหัวกันแล้วไม่ว่าข้าศึกจะเป็นใครมาจากไหน พวกเขาก็สามารถชนะได้ แต่พระราชาก็ยังแอบหวั่นใจไม่น้อย และเจ้าตัวต้นเรื่องอย่างสมาคมนักฆ่านั้นกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่ออกมาช่วยพวกเขาเลยสักนิด

 

สิ่งที่พระราชายังไม่ทราบ ในตอนนี้ทัพที่พวกเขาจัดเตรียมอยู่นั้นกำลังถูกฝึกอยู่กับคนของสมาคมนักฆ่าอย่างลับๆไปแล้วด้วยคำสั่งของฌอน ชายผู้ที่ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ พวกเขาต่างเร่งฝึกกองกำลัง และวางแผน จุดยุทธศาสตร์ต่างๆ และทั้งหมดมันเหลือเวลาอีก 29 วันแล้ว

หมู่บ้านต่างๆที่ฌอนได้ผ่านเองก็เช่นกัน เศรษฐกิจเริ่มที่จะซบเซาลงไปเยอะ ชาวบ้านต่างก็ลำบากกันมากขึ้นกว่าเดิม จากการที่พวกเขาขาดหัวหน้าครอบครัว ฌอนแวะพักเครื่องยนต์รถม้าของเขาที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง และในขณะนั้นเองที่หมู่บ้านนี้ก็มีการเกณฑ์ผู้ชายเพื่อที่จะนำไปเป็นทหารของอาณาจักรในสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้นนี่เอง

 

ทหารคัดเลือกคนที่เห็นฌอนกำลังนั่งทานอาหารอยู่ภายในร้านอาหารของหมู่บ้านนี้ ก็เดินเข้ามาสอบถามในทันที เพราะว่าทั้งโต๊ะที่พวกเขานั่งอยู่นั้น มีชายที่ดูสุขภาพแข็งแรงดีถึงสามคน และอีกอย่าง ในโต๊ะยังมีหญิงสาวคนหนึ่งที่กลุ่มทหารนั้นหมายตาเอาไว้อยู่

“พวกเจ้าทั้งสามคน ทำไมยังไม่เข้าไปรับเลือกทหาร... หรือว่าตั้งใจที่จะหลบหนีการคัดเลือกอันทรงเกียรตินี้.” ทหารจากเมืองหลวงคนหนึ่งกล่าวออกมา และประโยคที่ชายคนนี้ได้พูดออกมานั้น ถ้าไม่ใช่คนโง่จนเกินไปก็ต้องรู้อยู่แล้วว่าเจ้าหมอนี้มันมาหาเรื่องชัดๆ

ทหารจำนวนราวๆ สิบนายเดินเข้ามาล้อมที่โต๊ะของฌอนในเวลาต่อมา เส้นมาม่าที่เขากำลังเคี้ยวอยู่นั้น มันหมดรสชาติอร่อยไปในทันที ฌอนถอนหายใจออกมา ก่อนที่จะกล่าวออกมาอย่างสุภาพว่า

“พวกข้าเป็นคนของสมาคมการค้าน่ะ.. ดังนั้นเชิญพวกเจ้ากลับไปเถอะ” ฌอนกล่าวออกมา เมื่อทหารที่พูดออกมาเมื่อกี้ได้ยินก็ถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย สมาคมการค้าที่ใครๆก็รู้ว่าใครนั้นเป็นเจ้าของ และมันอาจจะส่งผลเสียถึงพวกเขาได้ แต่ในช่วงนี้มันเป็นช่วงสงคราม อะไรเล็กน้อยๆพวกเขาก็น่าจะสามารถรอดไปได้ ถ้าหากเอ่ยทำนองว่าทั้งสี่คนทำการหลบหนี หรือไม่ก็ไม่มีใบอนุญาตตามกฎหมายมันก็อีกเรื่องหนึ่ง

“แล้วยังไง.. ถ้าข้าสั่ง.. พ่อค้าอย่างพวกเจ้าจะทำอะไรได้... แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะตกลงกันไม่ได้.. เอาอย่างนี้ซิ ส่งผู้หญิงคนนั้นมาให้ข้าพาเดินชมสวนดอกไม้สักคืนสองคืน.. ข้าจะไม่ถือสาเรื่องที่พวกเจ้าหลบหนีทหารก็แล้วกัน” และประโยคนั้นมันทำให้โจว และคิริวของขึ้นเป็นอย่างมาก แต่ฌอนก็ห้ามเอาไว้ก่อน ถ้าพวกเขาลงมือเองมันจะดูแปลกตาไปเสียหน่อย

ที่ดินตรงนี้มันเป็นพื้นที่รอยต่อของเขตเมืองหลวงกับเมืองมาลีน หากเหตุนี้เกิดขึ้นในเขตเมืองมาลีนเขาก็จะไม่ลำบากใจเท่านี้ แต่ทุกอย่างมันก็มีข้อยกเว้นหากพวกเขากล้าข้ามเส้นที่เขาขีดเอาไว้บางๆล่ะก็ แม้แต่ราชาของอาณาจักรมาเองก็จะไม่จบที่ขอโทษอย่างแน่นอน

“น่าๆ พวกเจ้าก็อย่าทำอะไรอย่างนี้เลย.. พวกข้าก็มีภารกิจเร่งด่วนอีกมากเช่นกัน.. หากเปลี่ยนค่าน้ำชาเล็กๆน้อยๆ ข้าก็พอจะมีอยู่บ้าง” ฌอนพูดออกมมาอย่างเป็นกันเองให้มากที่สุด เพื่อไม่ให้ทุกคนเครียด เขาหยิบเงิน 1 เหรียญทองขึ้นมาหนึ่งเหรียญ แล้วยื่นไปทางเจ้าคนที่พูดมา แต่ดูเหมือนว่าชายคนนั้นจะยังไม่ยอมหยุดเพียงแค่นั้น

“เงินแค่นี้อย่างนั้นรึ ไม่เห็นหรือยังไงว่าข้ามากันเป็นสิบคน... เหอะ!! พวกเจ้ามันก็แค่พ่อค้าชั้นปลายแถวซินะ ถุย!!..ถ้าให้แค่นี้ข้าขอนางนี่ไปเล่นสักคืนสองคืนล่ะ ฮ่าๆๆ” ชายคนนั้นพูดออกมาพร้อมกับถุยน้ำลายลงไปในถ้วยของฌอน และนั่นมันทำให้เขาฟิวส์ขาดผึงในทันที มือของชายคนนั้นกำลังจะเอื้อมไปหยิบเพื่อที่จะคว้าแขนของผู้หญิงในโต๊ะ แต่แล้วตัวของเขาคนนั้นก็ปลิว และล้มลงไปนอนกับพื้นพร้อมกับเสียงที่ดัง

 

ปังงงงงงง!!! ฌอนที่กำลังเดือดสุดๆก็เอ่ยขึ้นมาว่า...จบ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว