ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คนเหงา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 252

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2564 11:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนเหงา
แบบอักษร

เสียงฝนโปรยปรายบนหลังคารถ ธารานั่งดื่มเหล้าเพียงลำพังท่ามกลางสายฝนกระหน่ำโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย เขามองไปบนหน้าจอโทรศัพท์สมาร์ทโฟนรุ่นใหม่ล่าสุด ข้อความเด้งขึ้นบนหน้าจอ เป็นข้อความของหนามเตย ลูกพี่ลูกน้อง แม่ของหนามเตยคือน้าของธารา เรียกได้ว่าหนามเตยเป็นทั้งลูกน้องและเป็นญาติที่สนิทกับธารามากที่สุด

 

'พี่ธารคืนนี้มีเลี้ยงส่งน้องมิ้น แผนก IT'

 

'พี่ธารจะมามั้ย'

 

ธาราปัดหน้าจอโทรศัพท์ตอบไลน์รุ่นน้องไปอย่างไม่ค่อยมีอารมณ์อยากไปร่วม

 

'พี่เพิ่งเลิกกับแฟน กินเหล้าเมาอยู่คนเดียวในรถ ฝนก็ตก ไม่อยากไปว่ะ'

 

'พี่เลิกกับพี่เอลล่าไปชาติกว่าแล้วนะพี่ หลายเดือนแล้วนะ ยังทำใจไม่ได้อีกเหรอ'

 

'แล้วมึงจะพิมพ์เยอะทำไม กูขี้เกียจตอบ'

 

'สรุปจะมามั้ย'

 

'ไม่ กูเหงา กูไม่อยากไปไหนทั้งนั้น'

 

'ยิ่งต้องมาเลย คนเหงาน่าสงสารว่ะ' ทอมรุ่นน้องชื่ออีหนามส่งข้อความตอบกลับมา 

 

'ไม่ได้เหงาอย่างเดียวแต่เงี่ยนด้วย' ธาราพิมพ์ตอบอย่างกวนตีน

 

'โห น่าสงสารคนเงี่ยนไม่มีที่ลง' หนามเตยตอบมาอย่างไว

 

'ไอ้ห่าหนาม มึงนี่หนามสมชื่อ'

 

'สาวเพียบ คืนนี้ปวดเอว เชื่อดิ'

 

'เมาโว๊ย ห อำ ไม่ตื่น' ธาราพิมพ์ตอบพลางกระดกเหล้าเข้าปาก

 

'ถึงร้านแล้ว สาวชุดแดงโคตรแจ่ม นมโตชิบหาย น่าเอานิ้วแยงรู' หนามเตยทอมหื่นพิมพ์ตอบมา

 

'มึงอ่ะหื่น'

 

'ไม่มาก็ตามใจนะ เชิญใช้มือไปเหอะ โดนทิ้ง นั่งนิ่งเหมือนหมาตายอยู่คนเดียวในรถ ชีวิตเหี่ยวไปป่ะวะพี่ธาร' ข้อความเจ็บๆ จากทอมแสบส่งมาเป็นข้อความสุดท้าย เขามองหน้าจอที่มีข้อความเด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง เขาไม่ตอบ

 

"เอ็นทั้งแท่งจะไม่สู้นิ้วเหรอวะ" ธาราสบถ คิดว่าจะไปแย่งจีบสาวชุดแดงกับทอมแสบเสียหน่อย

 

ชายหนุ่มยกเหล้าแบนนั้นขึ้นดื่มจนหมด ขับรถยุโรปราคาเฉียดหกล้านเลี่ยงออกทางรอบเมือง ธาราขับรถขึ้นทางด่วนตรงไปตามพิกัดที่ทอมหื่นหนามเตยเป็นคนส่งมาให้ 

 

ข้อความในไลน์เด้งขึ้นมา ไม่มีข้อความ มีเพียงภาพสาวชุดแดงยืนหันหลังถือขวดเหล้า ก้นกลมมนช่างเย้ายวน เรียวขาตึง มือเรียวขาวถือขวดบรั่นดี 

 

"นิ้วเย็นๆ หรือจะสู้เอ็นอุ่นๆ อิหนาม มึงชวดแน่" ธาราคาดโทษหนามเตย

 

เขาต้องแย่งจีบสาวชุดแดงพากลับบ้านให้ได้ ใครจะไปยอมนั่งนิ่งอย่างหมาตายอยู่คนเดียววะ

 

เรื่องเหล้า....

 

คืนนี้คงอีกยาว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เสียงฝนโปรยปรายบนหลังคารถ ธารานั่งดื่มเหล้าเพียงลำพังท่ามกลางสายฝนกระหน่ำโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย เขามองไปบนหน้าจอโทรศัพท์สมาร์ทโฟนรุ่นใหม่ล่าสุด ข้อความเด้งขึ้นบนหน้าจอ เป็นข้อความของหนามเตย ลูกพี่ลูกน้อง แม่ของหนามเตยคือน้าของธารา เรียกได้ว่าหนามเตยเป็นทั้งลูกน้องและเป็นญาติที่สนิทกับธารามากที่สุด

 

'พี่ธารคืนนี้มีเลี้ยงส่งน้องแพร แผนก IT'

 

'พี่ธารจะมามั้ย'

 

ธาราปัดหน้าจอโทรศัพท์ตอบไลน์รุ่นน้องไปอย่างไม่ค่อยมีอารมณ์อยากไปร่วม

 

'พี่เพิ่งเลิกกับแฟน กินเหล้าเมาอยู่คนเดียวในรถ ฝนก็ตก ไม่อยากไปว่ะ'

 

'พี่เลิกกับพี่เอลล่าไปชาติกว่าแล้วนะพี่ หลายเดือนแล้วนะ ยังทำใจไม่ได้อีกเหรอ'

 

'แล้วมึงจะพิมพ์เยอะทำไม กูขี้เกียจตอบ'

 

'สรุปจะมามั้ย'

 

'ไม่ กูเหงา กูไม่อยากไปไหนทั้งนั้น'

 

'ยิ่งต้องมาเลย คนเหงาน่าสงสารว่ะ' ทอมรุ่นน้องชื่ออีหนามส่งข้อความตอบกลับมา

 

'ไม่ได้เหงาอย่างเดียวแต่เงี่ยนด้วย' ธาราพิมพ์ตอบอย่างกวนตีน

 

'โห น่าสงสารคนเงี่ยนไม่มีที่ลง' หนามเตยตอบมาอย่างไว

 

'ไอ้ห่าหนาม มึงนี่หนามสมชื่อ'

 

'สาวเพียบ คืนนี้ปวดเอว เชื่อดิ'

 

'เมาโว๊ย ห อำ ไม่ตื่น' ธาราพิมพ์ตอบพลางกระดกเหล้าเข้าปาก

 

'ถึงร้านแล้ว สาวชุดแดงโคตรแจ่ม นมโตชิบหาย น่าเอานิ้วแยงรู' หนามเตยทอมหื่นพิมพ์ตอบมา

 

'มึงอ่ะหื่น'

 

'ไม่มาก็ตามใจนะ เชิญใช้มือไปเหอะ โดนทิ้ง นั่งนิ่งเหมือนหมาตายอยู่คนเดียวในรถ ชีวิตเหี่ยวไปป่ะวะพี่ธาร' ข้อความเจ็บๆ จากทอมแสบส่งมาเป็นข้อความสุดท้าย เขามองหน้าจอที่มีข้อความเด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง เขาไม่ตอบ

 

"เอ็นทั้งแท่งจะไม่สู้นิ้วเหรอวะ" ธาราสบถ คิดว่าจะไปแย่งจีบสาวชุดแดงกับทอมแสบเสียหน่อย

 

ชายหนุ่มยกเหล้าแบนนั้นขึ้นดื่มจนหมด ขับรถยุโรปราคาเฉียดหกล้านเลี่ยงออกทางรอบเมือง ธาราขับรถขึ้นทางด่วนตรงไปตามพิกัดที่ทอมหื่นหนามเตยเป็นคนส่งมาให้

 

ข้อความในไลน์เด้งขึ้นมา ไม่มีข้อความ มีเพียงภาพสาวชุดแดงยืนหันหลังถือขวดเหล้า ก้นกลมมนช่างเย้ายวน เรียวขาตึง มือเรียวขาวถือขวดบรั่นดี

 

"นิ้วเย็นๆ หรือจะสู้เอ็นอุ่นๆ อิหนาม มึงชวดแน่" ธาราคาดโทษหนามเตย

 

เขาต้องแย่งจีบสาวชุดแดงพากลับบ้านให้ได้ ใครจะไปยอมนั่งนิ่งอย่างหมาตายอยู่คนเดียววะ

 

คนเรามันเคว้งตอนถูกเท ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย เวลาคบใครบางคนนานๆ เข้า ความเคยชิน ความคุ้นเคย มันกลายเป็นความว่างเปล่า อย่าเถียงเหอะว่าคุณไม่รู้สึกอะไร

 

ลึกๆ แล้วมันเหงา มันเศร้า มันเจ็บเหมือนกันนะ

 

ถ้างั้นคนเราจะดื่มเหล้าทำไมกัน รู้ว่าดื่มไปก็ไม่ทำให้อะไรดีขึ้น ใจพังๆ มันก็พังเหมือนเดิม สร่างเมาก็คิดขึ้นมาอีก

 

เรื่องเหล้า....

 

คืนนี้คงอีกยาว

 

 

ความคิดเห็น