ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Cougar 1

คำค้น : Yaoi, NC, 18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 446

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2564 20:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Cougar 1
แบบอักษร

Cougar 1 

 

ติ๊ง 

ติ๊ง 

ติ๊ง 

เสียงแชทจากโทรศัพท์ของเพื่อนสองคนตรงหน้าดังขึ้นอย่างต่อเนื่องขณะที่พวกเขาสามคน เพื่อนรักสมัยมหาวิทยาลัยนัดเจอกันในรอบหนึ่งเดือน แน่นอนเพื่อนสนิททั้งสองหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดตอบแชทด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เพราะว่าคนที่แชทมาไม่ใช่ใครที่ไหน ก็แฟนของพวกมันทั้งคู่นั่นแหละ และแน่นอนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ตอนนี้ทำให้ ‘จีน’ หรือ ‘จิรา’ เบื่อมาก! 

 

         “นัดรวมตัวในรอบเดือนทั้งที แต่คุณจีนคนนี้ต้องมานั่งดูพวกมึงนั่งตอบแชทแฟนเนี่ยนะ” จีนโวยขึ้นทันที 

 

           “แหะๆ โทษที พอดีแฟนกูกำลังจะกลับมาจากญี่ปุ่น ก็เลยคุยกันเรื่องของฝากที่จะซื้อมาฝากพ่อกับแม่น่ะ อ๊ะ...ไม่เอาน้ำหอมแล้ว พ่อไม่ชอบ” โพ หนึ่งในเพื่อนสนิทเงยหน้าจากโทรศัพท์ขึ้นมาตอบ ก่อนจะสบถออกมาเบาๆ เมื่อแฟนบอกว่าจะซื้อน้ำหอมมา ทำให้โพต้องรีบก้มหน้าลงไปตอบแชทแฟนต่อ 

 

           “เออๆ โทษที ช่วงนี้แฟนกูติดกูมากกกกกก ถ้าไม่ติดว่านัดเจอพวกมึง ก็ไม่ให้กูออกมาแล้วเนี่ย ไอ้ต้าวมุของกูนี่จริงๆ เลย” อั๋น เพื่อนสนิทอีกคนตอบบ้าง ก่อนจะก้มหน้าลงไปส่งสติ๊กเกอร์หมูน้อยให้แฟนตอนเอง ที่ยังคงงอแงให้กลับคอนโดเร็วๆ 

 

           “พวกมึงแม่ง!” จีนทำหน้างอ 

 

           “มึงก็ควรหาแฟนเป็นตัวเป็นตนได้แล้วนะจีน พวกเราอายุเข้าเลขสามแล้วนะเว้ย” อั๋นพูดขึ้นอีกครั้ง และแน่นอนว่าคำพูดนั้นแทงใจดำของจีนอย่างแรง! 

 

         “พวกมึงคิดว่าคุณจีนคนนี้ไม่หารึไง กูก็หาตลอด แต่แต่ละคนที่เข้ามา แม่งก็หวังแต่ผลประโยชน์จากกู กูก็เลยไม่สานต่อ” ก็นะ...เพราะว่าจีนเป็นทายาทคนเล็กของนักธุรกิจชื่อดัง ตอนนี้ก็กำลังช่วยพี่สาวบริหารธุรกิจของครอบครัวอยู่ ไม่แปลกหรอกที่ใครๆ จะเข้าหาเขาในเรื่องของผลประโยชน์ และแน่นอนว่าจีนไม่ได้โง่ พอรู้สึกตัวว่ากำลังถูกหาผลประโยชน์ปุ๊บ จีนก็ตัดทิ้งปั๊บ ก็เลยทำให้โสดสนิทมาจนอายุ 30 แบบนี้นี่ไง! 

 

         “ถามจริง...มึงไม่เหงาเหรอ?” หลังจากที่ตกลงเรื่องของฝากกับแฟนได้แล้ว โพก็เงยหน้าขึ้นมาคุยกับจีน 

 

           “...” จีนเงียบ ซึ่งเพื่อนสนิททั้งสองคนก็พอจะรู้คำตอบนั่นแหละ แต่คนปากแข็งอย่างจีน ไม่มีทางพูดมันออกมาหรอก 

 

           “กูว่านะ เลือกมากอย่างมึง ซื้อกินน่าจะง่ายกว่า ฮ่าๆ” อั๋นว่าพร้อมกับหัวเราะออกมา 

 

           “เออ ไหนๆ คนที่เข้ามาก็แอบหาผลประโยชน์จากมึงอยู่แล้ว ก็ให้ผลประโยชน์กันตรงๆ แบบนี้ไปเลย” โพ พยักหน้าอย่างเห็นด้วย 

 

           “พวกมึงเห็นคุณจีนของขาดขนาดนั้นรึไงเนี่ย!” จีนโวย 

 

           “เออ!!” เพื่อนสนิททั้งสองตอบรับพร้อมกัน 

 

           “พวกมึงแม่ง” 

 

           “เอาน่า...โลกมันไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ถ้าไม่ซื้อกิน ก็เป็นพวก Friend with benefits ทั้งนั้นแหละเห็นว่ามันมีแอป Just Friend อะไรสักอย่างด้วยนะ เอาไว้ให้กับคนที่ต้องการเพื่อนกิน เพื่อนเที่ยว หรือว่าเพื่อนนอนอะไรแบบนี้” 

 

           “ทำไมมึงรู้ดีจังวะ?” จีนมองหน้าอั๋น 

 

           “ฮ่าๆ นี่ใครครับ นี่พี่อั๋นนะครับ ฉายาอั๋นรอบรู้ สมัยมหาลัยไม่ได้ได้มาเพราะโชคช่วยนะ” 

 

           “ฉายาอั๋นรอบรู้เรื่องเ.หี้ยๆ ต่างหาก มึงพูดไม่ครบนะ” โพแย้ง 

 

           “เออนั่นแหละ ว่าไง...สนใจมั้ยครับคุณจีน?” จีนนิ่ง พร้อมกับกัดปากอย่างครุ่นคิด ไม่ใช่ว่าเขาเป็นพวกหัวโบราณหรอกนะ เขารู้ดีว่าโลกมันไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว เขายังเห็นด้วยกับการสนับสนุน Sex Worker ด้วยซ้ำ เพราะเขารู้สึกว่ามันก็คืออาชีพหนึ่ง แต่ก็นะ...ประเทศที่มือถือสากปากถือศีลแบบนี้ ท่าทางจะยาก! จีนถอดหายใจออกมาหลังจากที่นั่งเงียบไปเกือบนาที ก่อนจะหันหน้าไปหาอั๋นแล้วถามขึ้นว่า... 

 

           “ใน App Store มีให้โหลดมั้ย?” 

 

           “มีสิครับเพื่อน!”  

 

...อีกด้านหนึ่ง... 

 

           “อ๊ะ อ๊า ตรงนั้น...อื้อ” 

 

           “ชอบมั้ยครับ?” เสียงทุ้มถามขึ้นพร้อมกับขยับสะโพกรัวเพื่อตอบสนองความเสียดเสียวของหญิงสาวใต้ร่าง 

 

           “ชอบ...สุดยอด อ๊า...” หญิงสาวว่าพร้อมกับกระตุกตัวเกร็งเมื่ออารมณ์ถึงฝั่งฝัน ส่วนชายหนุ่มด้านบนก็ขยับสะโพกรัว จนปลดปล่อยออกมาในถุงยางอนามัย จากนั้นก็ค่อยๆ ถอดแก่นกายออก 

 

           “ถ้าสามีพี่ทำหน้าที่ได้ดีแบบน้องก็ดีสิเนอะ?” หญิงสาววัยกลางคนว่าพร้อมกับนอนตะแคงมองชายหนุ่มที่กำลังลุกขึ้นใส่เสื้อผ้า หลังจากที่ ‘หน้าที่’ จบลง 

 

           “รสนิยมเรื่องบนเตียงคนเราไม่ค่อยเหมือนกันหรอกครับ” เสียงทุ้มตอบกลับไปอย่างสุภาพ เพราะไม่อยากให้หญิงวัยกลางคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกค้าของเขากล่าวโทษสามีแบบนั้น ก็นะ...ก็อย่างที่เขาบอก เรื่องรสนิยมบนเตียงมันพูดยาก หรือบางทีอาจจะมีปัจจัยอื่นที่ส่งผล ทั้งเรื่องสุขภาพบ้าง เหนื่อยงานบ้าง ฯลฯ ซึ่งเป็นสิ่งที่คนเป็นสามี-ภรรยาต้องจูนกันให้ติด แต่นี่ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะพูดออกไปหรอก เพราะเขามีหน้าที่แค่มาตอบสนองความต้องการของลูกค้าเท่านั้น 

 

           “นี่เงินค่าตัวน้องค่ะ เอาไว้พี่จะติดต่อไปใหม่นะ” แบงค์สีเทาถูกยื่นมาให้ชายหนุ่ม หลังจากที่คนตัวสูงแต่งตัวเสร็จแล้ว 

 

           “ขอบคุณครับ” หลังจากที่รับเงินเรียบร้อย ชายหนุ่มก็เดินออกจากห้องแล้วมารอรถเมล์อยู่ที่ป้ายรถเมล์หน้าโรงแรมที่ลูกค้าเป็นคนนัดเขามา ใช่แล้ว...เขาขายตัว และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาแบบนี้ และแน่นอนว่านี่ก็ไม่ใช่ครั้งสุดท้ายในอาชีพเช่นกัน 

 

           “เฮ้อ” เสียงทุ้มถอนหายใจออกมาขณะที่กำลังนั่งรถเมล์ในยามค่ำคืนกลับบ้าน มอืหนาหยิบหูฟังขึ้นมาใส่ฟู พร้อมกับตาคมที่มองวิวในยามค่ำคืนของเมืองหลวง ‘เค’ หรือ ‘คณิน’ หวังว่าความสงบในยามค่ำคืนจะทำให้จิตใจของเขาสงบลงบ้าง แต่ก็ไม่เลย...มันยังคงว้าวุ่นอยู่เสมอ ซึ่งเขามักจะทำแบบนี้ทุกครั้งหลังจากที่ ‘ทำงาน’ เสร็จ ซึ่งมันคืองานที่เขา...ไม่ได้อยากทำ! แต่ก็นะ...ชีวิตคนเรามันจะมีสักกี่ทางเลือก ยิ่งคนที่พ่อแม่ตายตั้งแต่ยังเรียนม.ปลายไม่จบอย่างเขา และถูกทิ้งให้อยู่กับลุงและป้าสะใภ้หน้าเลือด ที่วันๆ เอาแต่ทวงบุญคุณ เคต้องทำงานส่งเสียตัวเองเรียนตั้งแต่ม.ปลาย แต่ทว่าพอเข้ามหาวิทยาลัย ค่าใช้จ่ายมันก็มากขึ้น ถึงจะกู้เรียนมันก็ไม่เพียงพอ จนสุดท้ายเขาก็เลือกหาเงินด้วยวิธีนี้  

 

เอี๊ยดดด 

รถเมล์จอดลงที่ป้ายรถเมล์หน้าปากซอยบ้านของเค ร่างสูงประมาณ 186 เซนติเมตร ค่อยๆ เดินเข้าซอยอย่างช้าๆ ราวกับว่าไม่อยากถึงบ้าน ก็นะ...เขาไม่อยากถึงบ้านจริงๆ นั่นแหละ เพราะว่า... 

 

แกร็ก 

 

           “กลับมาเรอะ?” เสียงทักทายแข็งกระด้างของป้าสะใภ้ดังขึ้นหลังจากที่เคเปิดประตูเข้าบ้านไป 

 

           “สวัสดีครับ” เคยกมือไหว้ทักทายลุงกับป้าสะใภ้ที่กำลังนั่งดูโทรทัศน์กันอยู่ที่ชั้นล่าง 

 

           “กินอะไรมารึยังเค?” ลุงถามเคขึ้น 

 

           “เรียบร้อยแล้วครับ” พูดจบเคก็เดินขึ้นห้องนอนของตัวเองที่อยู่ชั้นสองทันที แต่ก็ไม่วายได้ยินเสียงของป้าสะใภ้พูดไล่หลังมา 

 

           “กลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ แม่งทุกวัน ไม่รู้ไปทำงานอะไรกันแน่ ถ้าทำเรื่องเดือดร้อนมาถึงกูนะ กูไล่ตะเพิดแน่”  

 

           “เฮ้อ” เคถอนหายใจออกมา ก่อนจะเปิดประตูเข้าห้องนอนของตัวเองและทิ้งตัวลงนอนบนเตียงทันที เหนื่อยกายยังพอทนไว้ แต่เหนื่อยใจ...มันยากที่จะทนจริงๆ แต่ว่า...เขามีทางเลือกที่ไหนกันล่ะ ในเมื่อบ้านหลังนี้มันคือบ้านของพ่อ-แม่เขา เขาไปจากที่นี่ไม่ได้อยู่แล้วแล้วก็ไม่คิดจะไปด้วย แต่ก็จะให้ไล่ลุงกับป้าสะใภ้ออกไปก็คงจะเกินไป เพราะลุงก็ยังดีกับเขาเสมอ แม้ว่าจะสู้บารมีเมียไม่ได้ก็เถอะ  

 

           “เฮ้อ” แล้วเคก็ถอนหายใจอีกครั้ง  

 

ติ๊ง 

เสียงแชทดังขึ้น ทำให้มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดู ซึ่งเป็นข้อความมาจากแอป Just Friend  

 

         มะเหมี่ยว : สวัสดีค่า สนใจค่า รูปโปรน่าหม่ำมาก แอร๊ยยยยยยย 

หลังจากที่อ่านข้อความจบ เคก็พิมพ์ตอบกลับไป 

 

           K : นัดสถานที่เวลาได้เลยครับ ค่าสถานที่ลูกค้าเป็นคนออก ส่วนค่าอุปกรณ์ต่างๆ ผมออกเองครับ 

นี่เป็นคำตอบเดิมๆ ที่เคจะตอบเวลาที่ลูกค้าทักมา 

 

           มะเหมี่ยว : สถานที่นี่ที่บ้านได้มั้ยอะ? 

 

           K : ผมคิดว่าไม่น่าจะเหมาะนะครับ 

แน่นอนว่าเคต้องเซฟตัวเอง การไปบ้านลูกค้าไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่ จะโรงแรมเล็ก อะพาร์ทเม้นต์รายวันหรือว่าห้องเช่ารูหนูก็ได้ แต่การไปบ้านมันไม่ได้จริงๆ 

 

           มะเหมี่ยว : โห่อะไรอะ ไปติดต่อคนอื่นดีกว่า 

เคอ่าน แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เพราะเขาก็ไม่ได้จะต้องง้อลูกค้าอยู่แล้ว ในแอป Just Friend ยังมีลูกค้าอีกมากมาย เอาที่สะดวกต่อเขาด้วยจะดีที่สุด แอป Just Friend เป็นแอปที่สร้างขึ้นมาสำหรับคนที่ต้องการเพื่อนกิน เพื่อนเที่ยว หรือแม้กระทั่งเพื่อนนอน ไม่ว่าจะในทำนอง FWB หรือว่ามีการเจรจาซื้อขายแบบนี้ก็ตาม เคเล่นแอปนี้มาตั้งแต่สามเดือนก่อน ซึ่งตลอดสามเดือนก็มีลูกค้าเข้ามาอยู่หลายครั้ง เขาก็ไม่รู้ว่าคนพวกนั้นเลือกเขาจากอะไร ทั้งที่รูปโปรไฟล์ของเขาก็ไม่ใช่รูปโชว์ซิกแพคอะไรแบบนั้น เป็นเพียงรูปหันข้างแล้วมือขึ้นมาบังหน้าหน่อยๆ เท่านั้นเอง 

 

ติ๊ง 

เสียงแชทดังขึ้นอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้คนที่ทักมานั้น...ใช้โปรไฟล์รูปกระต่าย! เอ่อ... 

 

           KJ : สวัสดีครับ 

 

           K : สวัสดีครับ 

เคตอบกลับไปสั้นๆ เช่นกัน ก็นะ...ยังแปลกใจกับรูปโปรไฟล์กระต่ายไม่หาย เพราะว่าคนเล่นแอปนี้ส่วนใหญ่ก็เปิดเผยใบหน้ากันอย่างชัดเจน ไม่ก็โชว์ซิกแพค โชว์เนินอกกันไป  

 

           KJ : ถ้าคุณจีนสนใจ คุณจีนต้องทำยังไง?  

 

           “คุณจีนงั้นเหรอ?” เคพึมพำชื่อของอีกคนเบาๆ 

 

           K : นัดสถานที่เวลาได้เลยครับ ค่าสถานที่ลูกค้าเป็นคนออก ส่วนค่าอุปกรณ์ต่างๆ ผมออกเองครับ 

บอกแล้วว่าเคแทบก็อปวาง 

 

           KJ : งั้นพรุ่งนี้ตอน 3 ทุ่มที่ คอนโด J&J ห้อง 2905  

 

         K : ครับ งั้นผมขอแจ้งราคาเลยนะครับ 

 

           KJ : อื้ม  

 

           K : ชั่วโมงละ 1000  

อีกฝ่ายอ่านไม่ตอบแล้วก็เงียบไป จนเคคิดว่าอีกฝ่ายคงจะปฏิเสธไปซะแล้วแต่ทว่า... 

 

ติ๊ง 

เสียงแชทดังขึ้นอีกครั้ง 

 

           KJ : แล้วถ้าค้างคืนเหมาจ่ายยังไง? 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอ้อออออออ มันต้องแบบนี้ค่ะ! 5555555 นายเอกของเราสายเปย์อะนะ รวยแล้วก็สวยมากบอกเลย! ยังไงก็ฝากติดตามด้วยเน้อออออ 

___จางบิวตี้___ 

ความคิดเห็น