email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 32

คำค้น : the Darla Club เรื่องนี้มีแต่ที่รัก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 442

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2564 20:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
32
แบบอักษร

“กานดา..” 

เสียงเรียกที่ดังมากจากด้านหลัง ฉันพยายามจะฝืนตัวเอาไว้ แม้ว่าจะยืนแทบไม่ไหว รีบเอามือปัดน้ำตาออกอย่างลวก ๆ ก่อนจะหันไปหาเขา 

“ให้พี่ไปส่ง..” 

“ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าหากไม่มีอะไรแล้ว ฉันว่าฉันไม่จะยุ่งเกี่ยวกับพี่จะดีกว่านะคะ” 

“แล้วถ้าพี่จะยุ่งล่ะ” 

“ไว้ฉันจะส่งเอกสารมาให้พี่เซ็นอีกทีแล้วกันนะคะ” 

“เอกสารอะไร” 

“ฉันติดต่อคุณทนายไว้แล้ว ไว้ให้เขาส่งเอกสารการหย่ามาให้แล้วกันนะคะ” 

“พี่ไม่เคยบอกนะว่าจะหย่ากับเธอ” 

“แต่ฉันอยากค่ะ แล้วไม่ต้องถามเหตุผลอะไรหรอกนะคะ ฉันว่าฉันคิดมาดีแล้ว” 

เพราะว่าฉันไม่เคยลืมเขาได้สักที ยังมีแต่ความคิดนึกถึงเขาตลอดเวลา ยิ่งทำให้ฉันเครียดมากขึ้นแต่ละวัน ฉันจะยอมตัดสินใจจะหย่าเลยดีกว่า ฉันมีแต่เขาในใจคอยคิดโหยหาเขาทุกอย่างในชีวิต แต่การกระทำของเขานั้นทำให้ฉันเริ่มหมดความอดทน การทำแบบนี้ก็ไม่ต้องมาเห็นหน้าของลูกน่าจะดีกว่าเพราะการไม่เกียรติกันมันก็เจ็บพอสมควรแล้ว การทำแบบนี้เขาเรียกว่าเจ็บแต่จบนี่แหละมั้งจะเป็นหนทางที่ฉันเลือกเอง​ 

หลังจากวันที่ฉันไปคลับ พี่มาร์คก็มาส่งฉันที่บ้าน แม้ว่าฉันจะรู้สึกปวดใจมากแค่ไหน ฉันก็พยายามจะอดทนในสิ่งนั้น แต่เหมือนพี่มาร์คจะไม่ยอมทำตามที่ฉันขอ เขาไปส่งฉันที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเอกชนที่ไม่ห่างจากคลับนัก และก็โทรเรียกพี่หมอพีทให้มาดูแลฉันต่อ เรียกพี่หมอพีทมาที่ดุฉันยิ่งกว่าพ่อและแม่อีก มาถึงก็เจอคุณหมอส่วนตัวที่ทำหน้ายักษ์ใส่ และการหาหมอในห้องฉุกเฉินครั้งนี้เป็นประสบการณ์ชีวิตของฉัน 

“ก็แค่เครียดนิดหน่อยเองนะคะ ไม่เห็นจะต้องดุกันขนาดนี้เลย” 

“ถ้าเกิดแท้งขึ้นมาล่ะน้องกานดา มันไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ เลยนะ เราน่ะรู้ตัวหรือเปล่า” 

“เอาเป็นว่าตอนนี้หนูยังแข็งแรงดีทุกอย่าง ไม่เอานะคะ ไม่บ่นแล้ว หนูอยากนอนพักแล้ว พาหนูไปส่งที่บ้านหน่อยได้ไหมคะ” 

สิ่งที่ฉันพยายามขอเขาในตอนนี้ฉันรู้สึกเหนื่อยจนเกินกว่าจะมารับรู้อะไรอีกแล้ว ครอบครัวที่ฉันคอยวาดฝันมันเหมือนจะพังลงตรงหน้า ความรู้สึกของเราทั้งสองคนมันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ฉันไม่ควรจะยื้อความสัมพันธ์อันน่าเจ็บปวดอันนี้ต่อไปไหมนะ ฉันต้องหาทางคิดหาทางออกนี้ให้ได้ 

คำว่า ‘บ้าน’ ในสิ่งที่ฉันคิดว่าจะมีฉันและมีเขาอยู่ด้วยกันในทุกวัน แต่ตอนนี้กลับมีความเงียบเหงากว่าทุกวันที่ผ่านมา เขาจะกลับมาตอนไหนฉันและเขาก็คอยแต่จะแยกกันไปคนละทางและคนละส่วน จวบจนผู้ใหญ่จับสังเกตได้ และก็เรียกเขาเข้าไปคุยถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในบ้านตอนนี้ เหมือนเขาจะไม่ได้นอนที่คลับแบบเดิมแล้ว แต่ไปนอนที่คอนโดแทน ในแต่ละวันฉันเหมือนคนเครียดตลอดเวลา กินข้าวได้น้อยลง ไม่อยากจะคุยกับใคร เหมือนเป็นการกดดันตัวเอง กอบกุมความเครียดเอาไว้จนกระทั่งวันหนึ่งความเครียดที่มีการสะสมมามากจนหาทางออกไม่ได้ก็ต้องได้แอทมิดที่โรงพยาบาลกลางดึกด้วยอาการท้องแข็งและปวดท้องอย่างรุนแรง ทำเอาคนในบ้านก็วุ่นวายกันไปหมด  

และก็เป็นอีกครั้งในรอบเพียงเดือนเดียวที่ฉันแอทมิดโรงพยาบาล หากใครไม่เคยจะมีความรู้สึกแบบฉันแล้วเอาแต่บอกว่า ทำไมไม่อดทน ทำไมต้องทำเป็นเรื่องใหญ่ สำหรับความรัก ความใส่ใจไม่ต้องมีคำว่า ‘อดทน’ ให้ทนหรอก ฉันพยายามจะเลือกทางที่ดีให้แก่ตัวฉันเอง การหย่าอาจจะมองว่าเป็นการที่สิ้นสุดปัญหาของคนที่คิดได้ แต่คนภายนอกมองกลายเป็นว่า ‘ฉันจากเด็กผู้หญิงที่เป็นคนที่น่าอิจฉาที่สุด ได้กลับกลายมาเป็นคนที่ล้มเหลวในการใช้ชีวิตคู่’ นี่สิเจ็บปวดกว่ากันเยอะ 

 

“คนไข้ครับ เป็นแบบนี้ไงครับ พี่หมอพีทคนนี้เคยบอกกับคุณคนไข้แล้วใช่ไหมครับว่าอย่าเครียด หากเครียดจะส่งผลกระทบต่อทั้งตัวคนไข้เองรวมไปถึงลูกในครรภ์ด้วยใช่ไหมครับ หมอว่าเคยบอกไปหลายครั้งแล้วนะครับ” 

เสียงอันแสนจะดุของพี่หมอพีทเอ่ยขึ้นหลังจากที่ฉันถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉินพร้อมกับคำพูดที่เรียกฉันว่าคนไข้ ไม่ใช่น้องกานดาแบบอย่างเคย ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิดต่อเจ้าแฝดมากยิ่งขึ้น ในตอนนี้ท้องก็ย่างเข้าเดือนที่หกแล้ว เริ่มจะมีหน้าท้องนูนกว่าเดือนที่แล้วอย่างมาก 

“ก็มันห้ามที่ได้ไหนกันล่ะคะ การที่พี่หมอพีทได้พร่ำบอกว่า อย่าให้หนูห้ามเครียด อย่าไปคิดมากเนี่ย ถึงพี่หมอจะบ่นและจะบอกหนูได้แต่ว่ามันก็ทำได้ยากอยู่นะคะ อีกอย่างพี่หมอเองก็รู้นี่นาว่ามันทำยากขนาดไหนกันนี่นา ไม่เอานะคะ ไม่บ่น ไม่ฉีดยาหนูด้วยนะ” 

“ดื้อแบบนี้ยังไงล่ะ ไม่งั้นพี่จะโทรไปหามันจริง ๆ แล้วนะกานดา” 

อ่า.. ไม่มีคำว่าน้องกานดา แสดงว่าพี่หมอพีทจะเริ่มโกรธฉันแบบจริงจังเลยสิ อารมณ์มาเต็มขนาดนี้ ฉันเล่าทุกอย่างให้พี่หมอพีทฟัง กลายเป็นคุณหมอที่ปรึกษาไปในตัว ฉันโทรไปหาทุกคน ไอ้แต๊งก์ ไอ้บิว รวมไปถึงกะทิ ทุกคนก็จะคอยแวะเวียนมาเยี่ยมฉันเสมอ และรวมไปถึงเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันมาสู่สภาวะเครียดแบบนี้ทุกคนรู้ ฉันเครียดมาสักพักใหญ่แต่ครั้งนี้ฉันกำจัดความเครียดไม่ได้จริง ๆ ทำให้เกิดอาการท้องแข็งจนต้องเข้ามาโรงพยาบาลนี่แหละ 

“นี่กานดาจะทำให้เจ้าแฝดคลอดก่อนกำหนดหรือยังไงกัน ท้องเพิ่งจะผ่านมาได้เท่าไหร่เอง มาเจอภาวะเครียดมันกระทบหลายอย่างมากเลยนะ พี่ก็คอยบอกกับเราอยู่ไม่ใช่หรอ” 

“พี่หมอก็บอกค่ะ แต่ว่าครั้งนี้ไม่ได้จริง ๆ หนูพยายามแล้วค่ะ อย่าดุหนูเลยน้า” 

เหมือนพี่หมอจะเห็นที่ฉันไม่สำนึกหรือเปล่านะถึงได้เดินออกไปข้างนอกห้องได้สักพักก็เข้ามาอีกครั้ง หลังจากนั้นก็เข้ามาตรวจชีพจรของฉัน แล้วก็ตรวจอัลตร้าซาวน์เจ้าแฝดในท้องฉัน และผลตรวจออกมาก็ไม่ได้มีอะไรที่ผิดปกติ แต่อยากจะให้ฉันได้นอนพักผ่อนเยอะ ๆ จัดให้ได้แอทมิดสมใจอยาก ให้นอนพักให้น้ำเกลือสักคืนเพื่อรอดูอาการ พร้อมกับได้ยาแก้เครียดมาทานสำหรับการนอนในคืนนี้ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว