ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เผชิญหน้า

คำค้น : ทวงรักร้ายนายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.2k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2564 22:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
เผชิญหน้า
แบบอักษร

ตอนที่27 

 

 

"ไมล์รักพี่เขาค่ะ" หลังจากที่เงียบไปสักพักไมล์ร่าก็ตัดสินใจพูดคำนี้ขึ้น เธอตัดสินใจบอกออกไปเพื่อที่ว่าแม่จะได้เห็นใจเธอมากขึ้นและรับรู้ถึงความต้องการและความรู้สึกของเธอ

 

 

"..."

 

 

"ไมล์รักพี่เขาค่ะแม่ ฮึกๆ ไมล์รักเขาจริงๆ" ไมล์ร่าบอกทั้งน้ำตาที่ร่วงหล่นลงมาก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปกุมมือผู้เป็นแม่แน่น "แม่ให้โอกาสเราสองคนเถอะนะคะ ฮึกๆ ให้พี่เขาได้พิสูจน์ตัวเอง ฮึกๆ หนูขอร้อง"

 

 

"..." พิญาไม่มีคำตอบใดๆได้แต่ยืนนิ่งมองลูกสาวตัวเองด้วยสายตาที่หลากหลายความรู้สึก

 

 

"แม่คะ..." ไมล์ร่าเรียกพิญาก่อนจะนั่งคุกเข่าและยกมือไหว้กราบลงที่เท้าของพิญา "หนูรักแม่เหมือนแม่แท้ๆ หนูรู้ว่าที่แม่ทำแบบนี้เพราะรักหนูมากเช่นกัน ฮึกๆ...หนูขอโทษในเรื่องที่หนูทำอะไรไม่ดี แม่ยกโทษให้หนูได้ไหมคะ ฮึกๆ”

 

 

"ลุกขึ้นแล้วไปนอนซะ" พิญาไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่สั่งให้ไมล์ร่าเข้านอนก่อนจะเดินออกไปและล็อกประตูเหมือนเคย

 

 

"ฮึกๆ ฮือๆ แม่..."

 

 

เช้าวันต่อมา

 

 

"มึงจะลากกูมาด้วยทำไมวะ?" ไมเคิลเอ่ยถามเพื่อนรักที่ตอนนี้ยืนอยู่หน้าบ้านของเคสิลโดยมีทั้งไมเคิลและคลินต์ยืนอยู่ข้างๆ

 

 

"เพื่อความอุ่นใจเว้ย"

 

 

"หึ อ่อนฉิบหาย" คลินต์เอ่ยแซวพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ

 

 

"กูไม่เคยต้องมาทำอะไรแบบนี้นี่หว่า ร้อยวันพันปีไม่เคยต้องเข้าหาพ่อแม่ผู้หญิงคนไหนเลย แล้วนี่กูยังมีโจทย์อีก"

 

 

"ถ้าวุ่นวายแบบนี้กูว่ากลับไปรักสนุกเหมือนเดิมเถอะ มีแล้วแม่งยุ่งยากน่าเบื่อ" คลินต์เอ่ย

 

 

"อ้าวไอ้คลินต์ มึงมันตายด้านหรือไงตั้งแต่กูรู้จักมึงมากูยังไม่เคยเห็นมึงคบใครเลย กูไม่อยากแก่ตายคนเดียวเว้ย แล้วอีกอย่างนั้นน้องมึงด้วยนะ"

 

 

"ไร้สาระ" คลินต์ส่ายหน้าไปมาอย่างหมดคำจะพูด

 

 

"นี่ว่าที่น้องเขยมึงนะ ช่วยๆกันหน่อยดิวะ"

 

 

"เออๆไอ้คลินต์มันก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว เข้าไปข้างในกันดีกว่า แม่กูคงเตรียมลูกกระสุนให้มึงแล้ว"

 

 

"ให้กำลังใจกูดีมากเลย" พูดจบทั้งสามคนก็เดินตรงไปที่ประตูรั้วบ้านโดยมีการ์ดยืนเฝ้าอยู่สี่คน

 

 

"เปิดประตู" ไมเคิลสั่ง

 

 

"นายหญิงสั่งว่าห้ามให้คุณมาคัสเข้าครับ" การ์ดตอบ

 

 

"แต่กูสั่งให้เปิด หรือถ้าไม่เปิดมึงก็เตรียมตกงานได้เลย"

 

 

"คะ ครับเปิดเดี๋ยวนี้แหละครับ" เมื่อการ์ดเปิดประตูทั้งสามคนก็เดินเข้าไปในบ้านและตรงไปยังห้องนั่งเล่นพบว่าพิญานั่งไขว่ห้างรออยู่แล้ว เธอยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลาก่อนจะพูดว่า

 

 

"มาเร็วดีหนิ รีบมารับลูกกระสุนเหรอ" พิญาถาม

 

 

"แม่ครับใจเย็นๆก่อนนะครับ" ไมเคิลบอก

 

 

"เราก็เหมือนกันร่วมด้วยช่วยกันปิดบังแม่ คงคิดว่าแม่โง่มากใช่ไหม ทั้งคู่เลย" พิญาให้ไปดูใส่ลูกชายทั้งสองคน

 

 

"ผมผิดเองครับ วันนี้ผมอยากจะมาขอโทษกับเรื่องทั้งหมด และขอโอกาสให้ผมได้ดูแลน้องครับ" มาคัสนั่งคุกเข่าลงก่อนจะก้มกราบพิญา

 

 

"ดูแลลูกสาวฉันงั้นเหรอ เลิกเจ้าชู้ได้แล้วเหรอถึงได้กล้ามาขอลูกสาวจากฉันไปดูแล"

 

 

"ผมสัญญาว่าจะไม่มีผู้หญิงอื่นนอกจากไมล์ ผมเอาชีวิตผมเป็นประกัน"

 

 

"เหอะ! เธอคิดว่าชีวิตเธอมีค่าต่อฉันมากเหรอ ถึงเธอจะเป็นเพื่อนสนิทของลูกชายฉัน ฉันก็ไม่อ่อนให้หรอกนะ"

 

 

"ผมเข้าใจดีครับ แต่ว่าผม..."

 

 

"ออกไป ออกไปเดี๋ยวนี้" ยังไม่ทันที่มาคัสจะได้พูดอะไรมากกว่านั้นพิญาก็เอ่ยบอกไล่เขา

 

 

"คุณแม่ครับฟังมาคัสสักหน่อยดีไหมครับ" ไมเคิลรีบเอ่ยแทรกเพื่อช่วยเพื่อน

 

 

"ลากตัวมันออกไป เดี๋ยวนี้!" พิญาหันไปสั่งการ์ดที่ยืนอยู่ไม่ไกล ก่อนที่การ์ดทั้งสองจะเข้ามาล็อกตัวมาคัสและลากออกไปข้างนอกบ้านโดยมีพิญาตามออกมาด้วย

 

 

"คุณแม่ครับผมขอเถอะครับจะทำอะไรผมก็ได้ วันนี้ผมแค่อยากจะมาขอน้องกับคุณแม่" มาคัสอธิบาย

 

 

"ขอเหรอ!? จะมาขอลูกสาวฉันแต่ไม่พาผู้ใหญ่ฝ่ายเธอมาด้วยสักคนอย่างนี้เธอให้เกียรติลูกสาวฉันแล้วเหรอ กลับไป!!!"

 

 

"หมายความว่ายังไงครับ?" มาคัสถามด้วยความแปลกใจกับคำพูดของพิญา

 

 

"นั่นสิครับแม่ ผมงงไปหมดแล้ว" ไมค์เคิลถาม

 

 

"ถ้าอยากได้ลูกสาวฉันเธอก็ควรเอาผู้ใหญ่ฝ่ายเธอมาสู่ขอให้เป็นเรื่องเป็นราว วันนี้เธอกลับไปซะ ถ้าพร้อมกว่านี้เมื่อไหร่ค่อยมาขอลูกสาวฉัน แต่ฉันบอกไว้ก่อนนะว่าฉันเอาสินสอดแพง กลับไปได้แล้วฉันจะพักผ่อน" พูดจบพิญาก็เดินเข้าไปในบ้านทันทีทิ้งให้ทั้งสามคนยืนงงกับการกระทำของเธอ ส่วนมาคัสก็ยิ้มแก้มปริดีใจที่พิญาอนุญาตให้เขากับไมล์ร่าได้รักกันต่อ เพียงแต่ต้องทำให้ถูกประเพณี

 

 

"แม่ครับที่แม่ทำหมายความว่ายังไงครับ แม่ไม่โกรธมาคัสแล้วใช่ไหม" หลังจากที่มาคัสกลับไปไมเคิลก็เดินเข้ามาถามผู้เป็นแม่ที่นั่งอ่านหนังสืออยู่

 

 

"ก็ตามนั้น แค่มาทำให้มันถูกต้อง"

 

 

"มันเกิดอะไรขึ้นครับแม่"

 

 

"เมื่อคืนแม่เห็นหน้าไมล์แล้วแม่อดสงสารไม่ได้ น้องดูรักมาคัสมากและแม่ก็อยากให้น้องมีความสุข แต่แม่แค่อยากให้ทำทุกอย่างให้ถูกต้อง" พิญาอธิบายให้ลูกชายคนโตฟัง หลังจากเมื่อคืนที่เธอเข้าไปในห้องนอนไมล์ร่าและได้เห็นท่าทีที่เสียใจและรู้สึกผิดกับเรื่องทั้งหมด เธอก็อดใจอ่อนไม่ได้และไมล์ร่ายังบอกออกมาจากปากตัวเองว่าเธอรักมาคัส นั้นมันก็ทำให้เธอรู้ว่าลูกของเธอรักผู้ชายคนนั้นมากแค่ไหน และเธอก็ควรจะยินดีถ้าความสุขทุกๆอย่างของลูก

 

 

 

********************************

 

คุณแม่ก็เล่นซะตกใจหมด แม่เขายกให้แล้วก็ทำตัวดีๆนะรู้เป่า อิอิ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว