ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เกือบโดนคดีพรากผู้เยาว์แล้วค่ะ

ชื่อตอน : เกือบโดนคดีพรากผู้เยาว์แล้วค่ะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 853

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ม.ค. 2564 01:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
เกือบโดนคดีพรากผู้เยาว์แล้วค่ะ
แบบอักษร

หลังจากที่ฉันทำการ 'ลวนลาม' เด็กน้อยทั้งสองคนเรียบร้อยแล้ว

 

เอ๊ะ! หรือโดนเด็กน้อยลวนลามกันแน่นะ?

 

ฉันชักไม่แน่ใจซะแล้วสิ!?

 

แต่ช่างมันเถอะค่ะ เรายังเหลือเด็กน้อยน่ารักอยู่อีกคนนึงนะคะ

 

กว่าฉันจะไล่พ่อหนุ่มน้อยจอมเจ้าเล่ห์ไรอัน ออกจากห้องนอนไปได้ก็เล่นเอาเหงื่อตกกันเลยทีเดียวค่ะ

 

ก็เล่นลวนลามฉันไม่เลิกซักทีนี่คะ ตอนแรกก็บอกแค่ขอจูบ แต่พอยอมเข้าหน่อยมือไม้ก็อยู่ไม่สุขเลยล่ะค่ะ มือนึงทั้งเค้นทั้งคลึงหน้าอกของฉัน ส่วนอีกมือนึงก็ลูบไล้บั้นท้ายสุดสะบึมของฉัน เล่นเอาฉันเคลิ้มอีกรอบกันเลยทีเดียวค่ะ

 

ไรอัน! เจ้าเด็กร้ายกาจ!!

 

จนฉันต้องยื่นคำขาด ว่าถ้าหากยังไม่หยุด ฉันจะไม่ยอมเปิดซิงเค้าเป็นอันขาด หนุ่มน้อยถึงได้ยอมรามือไปในที่สุด ตอนที่ฉันเห็นเค้าเดินคอตกออกจากห้อง บอกตรงๆว่ารู้สึกสงสารเหมือนกันนะคะ

 

แต่อย่าได้โดนภาพลวงตาตรงหน้าหลอกลวงอย่างเด็ดขาดเชียวนะคะ เห็นเงียบๆนางฟาดเรียบนะคะ

 

ซึ่งเจนก็เต็มใจให้ฟาดค่ะ ขอแรงๆ!!

 

ในที่สุดก็ต้องใช้เวทย์ย้อนเวลากับร่างกายตัวเองอีกจนได้ เฮ้อ! ทั้งคอ ทั้งหน้าอก แดงไปหมดเลยล่ะค่ะ

 

จะมัวรออะไรกันอยู่ล่ะคะ! เรามาต่อกันที่หนุ่มหล่อคนสุดท้ายกันเลยดีกว่าค่ะ เด็กหนุ่มผมเทาสุดหล่อ กำลังเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องนอนของฉันค่ะ!

 

เรย์แกน หนุ่มน้อยสายต่อสู้ที่มีเวทย์พื้นฐานเป็นธาตุดิน ที่ใช้เสริมพลังและความแข็งแกร่งของร่างกาย เป็นผู้คว้าถ้วยรางวัลชนะเลิศ การแข่งขันต่อสู้ด้วยเวทย์มนต์ระดับอาณาจักร ถึงสามปีซ้อน!!

 

ร่างกายสูงใหญ่กำยำ กล้ามแขนเป็นมัดๆบ่งบอกถึงการออกกำลังกายอย่างหนัก ด้วยหน้าตาติดจะดุดันดูเย็นชา และส่วนสูงเกือบสองเมตร แทบทำให้ดูเป็นหนุ่มเต็มตัว เหมือนไม่ใช่เด็กอายุสิบห้าเลยล่ะค่ะ

 

นัยตาสีเทาสวยเหมือนหมาป่าคู่นั้น จ้องมองมาที่ฉันอย่างระมัดระวัง

 

อาจจะเป็นเพราะด้วยนิสัยส่วนตัวที่เป็นคนโลกส่วนตัวสูง และไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับเรื่องส่วนตัวจึงทำให้บุคลิกดูหยิ่งๆและขวางโลก

 

แต่ใครสนกันล่ะคะ?

 

อย่างที่บอกไปค่ะ เวลาฉันเลือกซื้อผู้ชายจากร้านยัยอลิเซีย ฉันเลือกจากหน้าตาและ 'ขนาด' ค่ะ!!

 

เจนยังคงยึดมั่นในอุดมการณ์ไม่เปลี่ยนแปลงค่ะ!!

 

เพราะหนุ่มหล่อร่างสูงใหญ่ตรงหน้าฉันคนนี้ เค้ามีขนาดใหญ่ถึง '58 mm' เชียวนะคะ ซึ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาหนุ่มๆแรร์คลาสระดับเอสของฉันเลยล่ะค่ะ!

 

ชักอยาก 'สัมผัส' ของจริงขึ้นมาซะแล้วสิ

(ปาดเลือดกำเดา)

 

"เรย์แกนมานั่งตรงนี้สิคะ"

 

หลังจากใช้เวทย์หน่วงเวลาเสร็จ ฉันก็ทำตามสเต็ปเดิมเลยค่ะ คือตบเตียงข้างๆฉัน แล้วเรียกให้เรย์แกนมานั่งด้วยกัน

 

เค้าเดินตามมาอย่างว่าง่าย ไม่มีอาการประหม่าหรือเขิลอายให้ได้เห็นเหมือนกับราฟาเอลและไรอัน

 

"คุณจะทดสอบอะไรผมครับ"

 

"เรียกฉันว่าพี่สาว หรือเรียกว่าพี่เฉยๆก็ได้ค่ะ อายุเราไม่ได้ห่างกันขนาดนั้นนะคะ"

 

ด้วยความที่ฉันไม่อยากให้เค้าเรียกฉันด้วยสรรพนามที่ดูห่างเหิน จึงตัดสินใจให้เค้าเรียกฉันว่าพี่สาวเหมือนกับหนุ่มน้อยทั้งสองคน

 

"ครับ แล้วพี่จะให้ผมทำอะไรหรอครับ?"

 

"พี่จะทำการวัดระดับความรู้ในการบริการลูกค้าค่ะ หากมีลูกค้ามาซื้อบริการไป แน่นอนว่าสินค้าทุกชิ้นจะต้องมีความรู้พื้นฐานเรื่อง 'อย่างว่า' ติดตัวมาด้วยใช่มั๊ยล่ะคะ ถึงจะสามารถบริการลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ พี่จึงอยากทดสอบว่าจริงๆแล้วเรย์แกนมีความรู้เกี่ยวกับเรื่อง 'อย่างว่า' อยู่ในระดับไหนค่ะ"

 

ฉันจะไม่บอกหรอกค่ะ ว่าฉันจัดการทดสอบปลอมๆนี้ขึ้นมาเพื่อสนองความต้องการของตัวเอง ฉันจึงแถออกไปได้อย่างลื่นไหลเลยล่ะค่ะ

 

เด็กดีไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่างนะคะ!

 

"ปกติแล้วผมไม่ค่อยได้ศึกษาเรื่องพวกนี้ซักเท่าไหร่ เพราะโดยนิสัยส่วนตัวแล้วผมชอบเล่นกีฬา ออกกำลังกาย และฝึกวิชาต่อสู้มากกว่า มีบ้างที่เพื่อนๆเอาคลิปและหนังสือเกี่ยวกับเรื่อง 'อย่างว่า' มาให้ผมดู แต่ผมก็แค่ดูผ่านๆ ต้องรบกวนพี่ช่วยสอนแล้วล่ะครับ"

 

"ด้วยความยินดีเลยค่ะ"

 

พอได้มาทำความรู้จัก ได้พูดคุยด้วยจริงๆ เค้าไม่ได้เย็นชาเหมือนอย่างที่คิดเลยค่ะ ออกจะสุภาพเรียบร้อยด้วยซ้ำ แอบน่ารักเหมือนกันนะเราเนี่ย

 

"เริ่มจากจูบนะคะ เรย์แกนเคยจูบกับใครมาก่อนรึป่าวคะ?"

 

ฉันเริ่มตามสเต็ปเดิมเหมือนที่ทำกับหนุ่มๆทั้งสองคนค่ะ ก็แหมมม ของแบบนี้มันก็ต้องมีการลูบไล้โลมเลียกันก่อนไม่ใช่หรอคะ จะให้ไปกระโดดขึ้นคร่อมเลยมันก็จะดูไม่งามเอานะคะ

 

ถึงใจจริงอยากจะทำแบบนั้นก็ตามค่ะ!

 

"ไม่เคยครับ เคยเห็นแต่ในหนังผู้ใหญ่ที่เพื่อนเอาให้ดูครับ"

 

"งั้นพี่จะสอนให้นะคะ"

 

หลักพูดจบฉันก็ใช้มือค่อยๆโน้มคอของเรย์แกนลงมา ใช้ปากของฉันแตะอย่างแผ่วเบาไปที่ริมฝีปากบางนั่น จูบย้ำเบาๆไปที่ริมฝีปากบางอีกหลายที

 

จากนั้นก็ค่อยๆเอียงคอเล็กน้อย เพื่อประกบปากให้แนบแน่นกว่าเดิม เรย์แกนตัวแข็งทื่อจ้องฉันตาแป๋วด้วยความตกตะลึง

 

ฉันจึงรุกหนักขึ้นด้วยการใช้ลิ้นเล็กๆของฉันค่อยๆสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากอุ่น เข้าไปช่วงชิงความหวานละมุนจากคนตรงหน้า

 

เรย์แกนจากที่ตัวแข็งทื่อก็ค่อยๆเริ่มเรียนรู้ เค้าเปิดปากอำนวยความสะดวกให้ฉันเป็นอย่างดี ร่างสูงให้เป็นฝ่ายโน้มตัวลงมาหาฉันเพื่อให้ฉันได้ลงมือ 'สอน' อย่างถนัด ไม่ต้องแหงนคอสูงให้เมื่อย

 

ลิ้นจากที่เคยแข็งทื่อ ก็เริ่มตอบสนองตอบรับสัมผัสกับลิ้นของฉันอย่างกล้าๆกลัวๆ มือที่เคยวางข้างลำตัวก็ค่อยๆโอบเข้ามาที่เอวของฉันอย่างหลวมๆ

 

ฉันจูบกับเรย์แกนอย่างดูดดื่มนานหลายนาที จากนั้นก็ค่อยๆถอนริมฝีปากออกมาอย่างอ้อยอิ่ง

 

"เป็นยังไงบ้างคะ ความรู้สึกของการจูบ"

 

"มันรู้สึกดีแบบบอกไม่ถูกคับ ในปากก็อุ่นร้อนมากเลย แถมยังทำให้เคลิบเคลิ้มแบบแปลกๆด้วยครับ"

 

"ต่อไปเรามาเรียนรู้ร่างกายในส่วนที่มอบความสุขให้กับลูกค้ากันนะคะ มันคือตรงนี้ค่ะ"

 

ฉันค่อยๆลูบมือไปตรงบริเวณหน้าท้องอันแข็งแรงของเรย์แกน ไล่ไปจนถึง 'ส่วนนั้น' ของเค้าค่ะ เรย์แกนสะดุ้งแล้วคว้ามือของฉันเอาไว้

 

"พี่จะทำอะไรครับ ผมว่าตรงนั้นมันสกปรก พี่อย่าจับเล่นเลยครับ"

 

"นี่คือการเรียนรู้นะคะ ไม่ให้พี่จับแล้วพี่จะสอนยังไงล่ะคะ?"

 

"ผมรู้และเข้าใจทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่อง 'อย่างว่า' ครับ แค่ผมไม่เคยทำกับใครมาก่อนเพราะอายุยังไม่ถึงก็เท่านั้น"

 

"พี่จะแน่ใจได้ยังไงล่ะคะ ว่าเรย์แกน 'ทำเป็น' จริงๆ?"

 

ฉันเอ่ยขึ้นมาอย่างหยอกเย้า พลางใช้มืออีกข้างคว้าจับเข้าที่ 'ส่วนนั้น' ของเรย์แกนอีกครั้ง พลางรูดขึ้นลงอย่างเอาแต่ใจ

 

"ผมไม่ได้เป็นคนที่มีความอดทนมากขนาดนั้นนะครับ แล้วพี่จะเสียใจที่ไม่ฟังคำเตือนของผม!"

 

เรย์แกนยอมปล่อยมือฉันในที่สุด เค้ากัดปากอย่างอดกลั้นกับความเสียวที่ฉันมอบให้ พลางครางเสียงต่ำออกมาอย่างน่าฟัง

 

ฉันค่อยๆปีนขึ้นไปนั่งบนตักของเค้าช้าๆ โดยหันหน้าเข้าหาเค้า มือข้างนึงโน้มคอคนตัวสูงลงมาเพื่อมอบจูบอันร้อนแรงให้กับเค้า ส่วนมืออีกข้างก็ยังคงทำหน้าที่รูด 'ส่วนนั้น' ขึ้นลงอย่างมันส์มือ

 

จนในที่สุด 'ส่วนนั้น' ของเรย์แกนก็ 'พอง' ขึ้นมาจนคับแน่นเต็มกางเกงไปหมด มือน้อยๆของฉันก็แทบจะกำไม่รอบ

 

เรย์แกนคว้าจับบั้นท้ายของฉันแล้วขยำอย่างไม่ออมแรง เค้าจูบฉับแรงขึ้น เร่าร้อนขึ้น ตามอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้นมา

 

จนในที่สุด ฉันก็ถูกเรย์แกนอุ้มจนตัวลอยพาไปนอนลงบนเตียง ตามด้วยคนตัวสูงที่โถมร่างใหญ่โตลงมาทาบทับบนตัวฉัน

 

ปากบางๆนั่นเริ่มเป็นฝ่ายรุก เค้าจูบฉันอย่างร้อนแรงจนปากของฉันบวมแดง มือที่เคยกุมบั้นท้าย ย้ายมาเกาะกุมที่หน้าอก มือหนาออกแรงเค้นอย่างมันส์มือ

 

เหมือนจะไม่พอใจกับการเค้นหน้าอกผ่านชุดนอนตัวบางสุดวาบหวิว เรย์แกนตัดสินใจถอดชุดนอนของฉันโยนทิ้งอย่างไม่ไยดี ตามด้วยแพนตี้ลายกระต่ายสีชมพูตัวเดิมของฉัน

 

เค้าจองมองเรือนร่างของฉันอย่างหลงไหล มือหนาค่อยๆลูบขึ้นลงตามส่วนเว้าส่วนโค้งของฉันอย่างช้าๆ

 

"เตรียมรับผลจากการกระทำของพี่ไว้ให้ดีๆนะครับ ผมจะไม่หยุดเอาไว้แค่นี้แน่นอน"

 

เรย์แกนก้มลงมากระซิบที่ข้างหูของฉันเบาๆ ฉันขนลุกเกรียวไปกับคำขู่ของเค้า แต่ก็ไม่สามารถหยุดตัวเองไม่ให้เคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของเค้าได้

 

เรย์แกนก้มลงไปนวดเฟ้นหน้าอกของฉันอย่างรุนแรง ริมฝีกปากบางครอบครองปลายยอดสีชมพูอย่างเอาแต่ใจ ดูดดึงอย่างรุนแรงจนฉันร้องครางเสียงหวานออกมา

 

มือหนาอีกข้างค่อยๆแทรกนิ้วเรียวยาวเข้ามาข้างในกลางกายสาวของฉันที่ตอนนี้น้ำหวานสีใสไหลทะลักออกมา นิ้วเรียวยาวชักเข้าออกเป็นจังหวะ

 

ความเสียวซ่านมวนอยู่ในท้อง ทั้งหน้าอกที่ถูกปากบางครอบครอง และกลางกายสาวที่ถูกรุกล้ำ ทำให้ฉันเสียวจนเสร็จสมออกมาในที่สุด ร่ายกายกระตุกตอดรัดนิ้วเรียวอย่างรุนแรง

 

เรย์แกนผละออกจากหน้าอกของฉัน ปากบางค่อยเลื่อนลงต่ำ เค้าทำรอยคิสมาร์กไว้บนหน้าท้องเนียนสวยของฉัน จากนั้นริมฝีปากอุ่นก็ค่อยๆเคลื่อนลงไปทักทายกลีบดอกไม้อันแสนบอบบางของฉัน

 

เรย์แกนค่อยๆใช้ลิ้นดูดกลืนน้ำหวานที่ล้นทะลักออกมาอย่างอ่อนโยน จากนั้นก็ใช้ลิ้นฉกชิมความหวานจากในช่องรักแสนบอบบาง พร้อมทั้งขบเม้มติ่งเสียวของฉัน เล่นเอาฉันถึงกับสะดุ้งเฮือก

 

ปากบางยังคงรัวลิ้วแล้วตักตวงดูดกลืนเอาน้ำหวานจากตัวฉันอย่างเอาแต่ใจ จนในที่สุดฉันก็เสร็จสมปลดปล่อยน้ำหวานออกมาให้เค้าได้ดูดกลืนสมใจอีกรอบหนึ่ง

 

ฉันหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ซักพักก็ได้รู้สึกถึงความอุ่นร้อนบริเวณกลางกายสาว ฉันจึงก้มลงไปดูก็ต้องพบกับความตื่นตะลึง

 

เรย์แกนควัก 'ส่วนนั้น' ออกมาจากกางเกงของเค้า ซึ่งมันมีขนาดใหญ่โตสมกับ 'ขนาด : 58 mm' ของมัน เส้นเลือดปูดโปน แถมยังสั่นระริกพร้อมออกรบเต็มที่ เค้านำอาวุธขนาดยักษ์ของเค้ามาถูไถกับกลีบดอกไม้บอบบางของฉัน

 

"พี่ครับ ผมขอนะ"

 

เค้าพูดพลางพยายามดันแก่นกายอันใหญ่โตเข้ามาข้างในตัวฉัน แต่มันดันยังไงก็ดันไม่เข้า เพราะขนาดที่ใหญ่เกินไป และตัวฉันที่ยังซิงอยู่ จึงทำให้ช่องทางรักนั้นคับแคบเกินไป

 

"เรย์แกน! ไม่นะ พี่เจ็บ ได้โปรดอย่าทำแบบนี้"

 

ฉันรีบพูดออกมาอย่างตื่นตระหนก พลางขยับตัวหนีท่อนอุ่นร้อนที่คาช่องทางรักของฉันอยู่ เพราะกลัวเค้าจะดันทุรังสอดใส่เข้ามาอีกครั้ง

 

"นี่พี่ยังไม่เคยหรอคับ!!?"

 

"อืม แล้วเรย์แกนก็ยังอายุไม่ถึงสิบแปดด้วย พี่ยังไม่อยากโดนเนรเทศออกจากอาณาจักรนี้นะ ได้โปรดอย่าทำแบบนี้เลย พี่ขอร้อง"

 

ฉันเว้าวอนเค้า เพื่อร้องขอความเห็นใจ ถ้าหากจะต้องเสียซิงตอนนี้ ซึ่งตัวฉันเองนอกจากจะยังไม่พร้อมแล้ว และตัวเรย์แกนเองก็ต้องมาเดือดร้อนเพราะมีอะไรกับฉันไปด้วย ฉันจึงยืนกรานต์ปฏิเสธ

 

"โธ่เอ๊ย! ทั้งที่ตัวเองก็ยังไม่เคยทำเรื่องอย่างว่าแท้ๆ แล้วพี่มาอ่อยผมทำไม ไม่รู้แหละ ยังไงวันนี้พี่ก็ต้องรับผิดชอบผมเลย"

 

เรย์แกนสบถอย่างหัวเสีย พลางขยี้หัวตัวเองอย่างขัดใจ

 

"เอาอย่างนี้ พี่ใช้มือช่วยให้ดีมั๊ย?"

 

ฉันพูดอย่างเอาใจ โล่งใจที่เค้ายอมลงให้กับฉัน ไม่ฝืนดันทุรังดึงดันจะทำต่อไป

 

"ไม่ครับ ผมจะใช้ร่องของพี่นี่แหละ"

 

เค้าพูดพลางพลิกตัวฉันให้นอนตะแคง ส่วนตัวเค้าเข้ามานอนซ้อนอยู่ทางด้านหลังฉัน จากนั้นก็เสียบ 'ส่วนนั้น' ของเค้าเข้ามาที่ระหว่างขาของฉัน โดยที่ด้านข้างของท้อนเอ็นร้อนแนบไปกับกลางกายสาวของฉันอย่างเอาแต่ใจ

 

"เรย์แกน นี่นายจะทำอะไรน่ะ"

 

"ไม่ได้สอดใส่ ก็ถือว่าไม่ได้มีอะไรกันนี่ครับ ขอผมนะครับพี่ ถือว่ารับผิดชอบที่พี่ปลุก 'น้องชาย' ของผมขึ้นมาไงครับ"

 

ไม่พูดเปล่า เค้ายังค่อยซอยบั้นเอวบนเบียดกับกลีบดอกไม้อันบอบบางและต้นขาเรียวยาวของฉัน ท่อนร้อนๆขนาดใหญ่ที่เสียดสีกับกลางกายสาวของฉันเล่นเอาสติของฉันกระเจิงไปหมด

 

มันรู้สึกเสียวสะท้านจนฉันครางเสียงหวานออกมาในที่สุด ใช้เวลาเพียงไม่นานฉันก็กระตุกเสร็จสมปล่อยน้ำหวานออกมาเคลือบท่อนเอ็นร้อนๆที่กำลังเคลื่อนตัวไปมาอย่างรุนแรงอยู่ตรงระหว่างช่องขาของฉัน

 

"ชิงเสร็จผมก่อนได้ยังไงครับ พี่นี่อ่อนไหวกว่าที่ผมคิดนะเนี่ย แค่นี้ก็เสร็จซะแล้ว"

 

เรย์แกนพูดพลางขบเม้มใบหูของฉันอย่างแผ่วเบา แล้วเร่งเครื่องซอยส่วนนั้นเข้าออกในช่องขาของฉันรุนแรงขึ้น จนในที่สุดเราทั้งสองคนก็เสร็จสมออกมาพร้อมกัน น้ำรักขาวข้นเลอะเตียงและต้นขาของฉันเต็มไปหมด

 

"จำเอาไว้นะครับ คราวหน้ามันจะไม่จบแค่นี้แน่นอน พี่ยังติดหนี้ต้องรับผิดชอบผมอยู่นะครับ"

 

เรย์แกนกระซิบที่ข้างหูของฉันอย่างแผ่วเบา พร้อมกับขโมยหอมแก้มฉันไปอีกฟอดใหญ่ ก่อนจะลุกขึ้นไปทำความสะอาดร่างกายของตัวเอง

 

เกือบไปแล้วไอ้เจนเอ๊ย!

 

เกือบได้โดนคดีพรากผู้เยาว์แล้วเชียว!!

 

 

____________________________

 

มาช้าแต่มานะ ยังมีคนรออยู่มั๊ยเอ่ย ?

 

สงสัยนอนกันหมดแล้วแน่เลย อิอิ

 

ไรท์เพิ่งสังเกตุเห็นค่ะ ว่ามีคนให้ดาวไรท์ด้วย!!

 

ขอกราบขอบคุณรีดที่น่ารักมากๆเลยนะคะ ที่ซัพพอร์ตเค้า ให้กำลังใจเค้าผ่านดาวดวงน้อยๆ

 

เค้ากรี๊ดดังมากเลยค่ะ! ไม่คิดว่าจะมีคนเปย์เค้าจริงๆนะ เลยตั้งหน้าตั้งตาเขียนนิยายจนดึกดื่นเลยล่ะค่ะ

 

ขอบคุณที่รักกันและติดตามกันมาตลอดนะคะ

 

ด้วยรักและภักดี

 

#จากไรท์คนดีคนเดิมของคุณ

ความคิดเห็น