ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แอบ

คำค้น : ทวงรักร้ายนายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.6k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2564 22:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
แอบ
แบบอักษร

ตอนที่25 

 

 

22.00 น. 

 

 

"เอ๊ะ!? เราไม่ได้เปิดประตูที่ระเบียงไว้หนิ?" ไมล์ร่าที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินออกมาก่อนที่สายตาจะสะดุดกับประตูที่ระเบียงที่เปิดอยู่ เธอขมวดคิ้วอย่างสงสัยก่อนจะเดินไปปิดประตูอย่างช้าๆ "กรี๊ด...อื๊อออออ" ไมล์ร่ากรี๊ดออกมาอย่างสุดเสียงเมื่อมีมือปริศนาปิดปากเธอไว้แน่นจากด้านหลัง 

 

 

"นี่พี่เอง" เสียงคุ้นหูทำให้เธอเงียบลงทันควันก่อนจะหันกลับไปเพื่อมองหน้าเขาอย่างชัดๆ 

 

 

"พี่มาคัส!? ขะ เข้ามาได้ยังไงคะ เดี๋ยวคุณแม่เห็นก็เป็นเรื่องหรอก" ไมล์ร่าลุกลี้ลุกลนอย่างระแวงเพราะกลัวว่าแม่เธอจะรู้ 

 

 

"ไม่ต้องห่วงไม่มีใครเห็น พี่มีคนช่วย" มาคัสพูดปลอบใจคนตัวเล็ก 

 

 

"คนช่วย!? ใครคะ?" 

 

 

"ไอ้คลินต์" 

 

 

"เฮียคลินต์? แล้วตอนนี้เฮียอยู่ไหนคะ?" 

 

 

"ดูต้นทางให้อยู่ไม่ต้องห่วงพี่ไม่ได้อยากจะแอบมาหาแบบนี้ แต่พี่แค่อยากขอกำลังใจเพื่อวันพรุ่งนี้" 

 

 

"พี่คิดจะทำอะไรคะ?" ไมล์ร่าขมวดคิ้วอย่างสงสัยกับสิ่งที่เขาจะทำในพรุ่งนี้ 

 

 

"พี่จะไปขอขมาพ่อแม่ไมล์ ในสิ่งที่พี่ได้ล่วงเกินไป" มาคัสบอกด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่จริงจัง เขายินดีจะทำทุกอย่างให้ถูกต้องและจะไม่มีทางยอมแพ้ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร 

 

 

"ฮึกๆ ไมล์ขอโทษนะคะที่เรื่องมันวุ่นวายขนาดนี้ ฮือๆ" 

 

 

ฟรึ๊บ! 

 

 

"มันไม่ใช่ความผิดของไมล์ ไมล์ไม่ต้องโทษตัวเอง พี่เป็นคนเริ่มพี่จะรับผิดชอบมันเอง" มาคัสดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดแน่น 

 

 

"พี่ไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น ไมล์ไม่อยากให้พี่ต้องมาลำบากเพราะไมล์ ฮึกๆ บางทีเราอาจจะไม่ได้เกิดมาคู่กันก็ได้ ฮือๆ " เธอตัดสินใจพูดสิ่งนี้ออกไปเพาะไม่อยากให้เขาต้องมาเจออะไรแบบนี้ เธอรู้จักแม่ของเธอดีว่าเวลาที่ท่านโกรธแม่ไม่มีทางให้อภัยง่ายๆ 

 

 

"พี่ไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม ทำไมไมล์ตัดพี่ออกแบบนี้พี่บอกแล้วไงว่าพี่จะทำทุกอย่าง" มาคัสผละตัวออกจากคนตัวเล็กก่อนจะจ้องมองไปที่ดวงตาคู่สวย 

 

 

"มันน่าจะดีที่สุด ไมล์ไม่อยากให้พี่ต้องมาเจ็บตัวหรือลำบากใจเพราะไมล์ ยิ่งถ้าแม่รู้ว่าพี่แอบมาแบบนี้พี่อาจจะเจ็บตัวได้นะ" ไมล์ร่าพยายามอธิบายสิ่งที่เธอกังวลมากที่สุดเธอเป็นห่วงความปลอดภัยของเขายิ่งกว่าอะไร 

 

 

"แต่พี่ไม่กลัว" 

 

 

"แต่ไมล์กลัว! รีบกลับไปได้แล้ว คิดซะว่าที่ผ่านมามันแค่ฝัน" ไมล์ร่าพยายามดันคนตัวใหญ่ออกไปที่ระเบียง 

 

 

"แค่ฝันเหรอ สำหรับพี่มันคือทั้งชีวิต ที่ผ่านมาที่พี่ทำทุกอย่างมันไม่ได้ทำให้ไมล์รักพี่บ้างเลยเหรอ!?" มาคัสถามในสิ่งที่ค้างคาใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาอยากรู้ว่าเธอคิดกับเขาอย่างไร 

 

 

"ก็เพราะไมล์รักพี่ไง ไมล์ถึงไม่อยากให้พี่มาเจ็บตัวเพราะไมล์ ออกไปได้แล้ว!" ไมล์ร่ายังคงพยายามผลักดันคนตัวโตออกไป 

 

 

"ไม่ พี่ไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าเราจะคุยกันให้รู้เรื่อง" มาคัสรวบคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอด 

 

 

"ไม่มีอะไรต้องคุยแล้ว ออกไปได้แล้ว ปล่อยไมล์นะ!" ไมล์ร่าที่ถูกกอดแน่นพยายามดิ้นออกจากอ้อมแขนของเขา เธอทั้งรู้สึกเจ็บและเสียในในเวลาเดียวกันที่เธอจะยอมตัดความสัมพันธ์กับเขา ถ้ามันทำให้เขาไม่ต้องมาเจ็บตัวเพราะเธอไม่ว่าจะทางไหนเธอก็ยอม ถึงแม้จะต้องฝืนใจตัวเองมากแค่ไหนก็ตาม... 

 

 

"อย่าทำแบบนี้ไมล์ร่า อย่าทำกับพี่แบบนี้อย่าทิ้งพี่แบบนี้" มาคัสทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้นโดยที่แขนทั้งสองข้างโอบที่เอวเธอไว้แน่น ใบหน้าหล่อซุกลงที่ระหว่างหน้าท้องของเธอและอ้อนวอนของให้เธอไม่ทิ้งเขา 

 

 

"...ฮึกๆ" ไมล์ร่าหลับตาแน่นเพื่อปกปิดความเจ็บปวดทั้งหมดของเธอ 

 

 

"พี่ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ขอแค่มีไมล์อยู่พี่พร้อมจะสู้กับทุกๆอย่าง อยู่กับพี่เถอะ..." 

 

 

"...พี่มาคัส" ไมล์ร่าก้มมองมาคัสก่อนจะใช้มือลูบไปที่ศีรษะของเขา และคุกเข่าลงก่อนจะประคองใบหน้าสากไว้ เธอจ้องมองไปที่ดวงตาของเขาที่ตอนนี้แดงก่ำ บ่งบอกว่าเขาเจ็บปวดมากเพียงใด "มะ ไมล์ขอโทษ" ไมล์ร่ากล่าวขอโทษด้วยความที่รู้สึกผิด ทั้งที่เขายืนยันว่าจะอยู่กับเธอ แต่เธอดันไล่ให้เขาไป 

 

 

"พี่ยอมทุกอย่างแล้ว อยู่กับพี่เถอะ" 

 

 

"ค่ะ ไมล์จะอยู่กับพี่" พูดจบไมล์ร่าก็ดึงใบหน้าหล่อเขามาประกบจูบทำให้คนตัวโตชะงักไปเล็กน้อยกับการกระทำของคนตัวเล็ก มาคัสจูบตอบคนตัวเล็กก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปตักตวงความหวานในโพรงปากเล็ก 

 

 

"อื้มมม..." มาคัสครางอยู่ในลำคอ ก่อนที่ไมล์ร่าจะเลื่อนมือลงไปที่หัวเข็มขัดของอีกฝ่ายและปลดมันออกทำให้มาคัสผละออกด้วยความตกใจ "จะทำอะไร?" มาคัสถามคำถามพร้อมกับจ้องมองคนตัวเล็ก 

 

 

"ไมล์ต้องการพี่ตอนนี้" ไมล์ร่าไม่ปกปิดความต้องการใดๆ ทุกอย่างเธอแสดงมันออกมาจากสีหน้า แววตา และการกระทำ 

 

 

"แต่ว่า...อุ๊บ!" ยังไม่ทันที่มาคัสจะพูดอะไรไปมากกว่านั้น ไมล์ร่าก็เข้าไปกอดคอแกร่งและดึงเข้าไปจูบอีกครั้งด้วยความโหยหา 

 

 

มาคัสอุ้มคนตัวเล็กขึ้นจากพื้นโดยเรียวขาสวยตวัดรอบเอวสอบไว้ ริมฝีปากที่ยังประกบกันอยู่ เขาอุ้มเธอมาวางลงที่เตียงอย่างเบามือ ก่อนจะผละออกเพื่อจัดการปลดเสื้อผ้าตัวเองออก... 

 

 

 

 

 

******************************* 

 

ทำไมนางเอกเรื่องนี้หื่นขนาดนี้แม่ โอ้ยตายๆ ย้อนกลับไปอ่านคือน้องไมล์ความหื่นไม่ลดละเลยนะ 5555 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว