จะออกตอนต่อไปก่อนสิ้นปี2018 ฮ่าฮ่าฮ่า

ชื่อตอน : 1จุดกำเนิด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.2k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ม.ค. 2560 15:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1จุดกำเนิด
แบบอักษร

 

 

 

"ชาตินี้ข้าไร้วาสนา มีสามีหรือก็เจ้าชู้นัก เพ่ยเพ่ย เจ้าไม่ต้องร้องไห้ให้ข้า จากนี้ต่อไปข้าจะไม่ต้องพบคนใจร้ายนั้นอีกตลอดกาล ข้าขอวิงวอนต่อฟ้า เกิดมาชาติหน้า ข้าไม่ขอเป็นหญิง ปล่อยให้ชายมาทำร้ ายจิตใจข้าเช่นนี้อีกแล้ว" หลังนางพูดจบก็มีฟ้าคำรามดังกึกก้องประดุจรับรู้คำวิงวอนของนาง บ่าวหญิงคนสนิทที่คอยเฝ้าอยู่ข้างเตียงถึงกับผวาสุดตัว นางยิ้มให้บ่าวผู้ภักดีเป็นครั้งสุดท้ายแล้วหลับตาลงตลอดกาล

"ฮูหยิน" เพ่ยเพ่ยกรีดร้องลั่นบ้าน "ใครก็ได้ตามหมอที" พ่อบ้านชราส่งบ่าวชายไปตามหมอแต่เมื่อมาถึงหมอก็ได้แต่ส่ายหน้า

"ฮูหยินเสียชีวิตก่อนข้ามาถึง ข้าเสียใจด้วย" หลังจากท่านหมอพูดจบ เสียงบ่าวไพร่ร้องไห้ดังระงม ม้าเร็วถูกส่งไปตามประมุขของบ้านที่หอรุ้งวารี(หอโคมแดง)

 

ปัง! เสียงประตูผลักเข้ามาอย่างแรง

 

"ฮูหยินของข้าเป็นอย่างไรบ้าง" ประมุขของบ้านถามบ่าวหญิงข้างเตียงด้วยใบหน้าถมึงทึง ใบหน้าหล่อเหลาคมคายบิดเบี้ยว

"ฮูหยินเสียชีวิตแล้วเจ้าค่ะ" เพ่ยเพ่ยก้มหน้าตอบอย่างเกรงกลัว

"ไม่......" เสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังลั่นบ้าน

"เจ้าอย่าทิ้งข้าไป เยี่ยนเอ๋อ เจ้าอย่าทำแบบนี้" น้ำตาลูกผู้ชายไหลริน

"เพ่ยเพ่ย เจ้าอยู่กับนางก่อนตายนางพูดอะไรบ้าง" เขาถามสาวใช้คนสนิทของเมีย

"เอ่อ..คือ เอ่อ" เพ่ยเพ่ยอึกอักไม่กล้าพูดออกไป

"พูดมา" เขาสั่งเสียงเหี้ยม

"ฮูหยินบอกว่านางอาภัพนัก นางจะไม่พบหน้าท่านอีกตลอดกาลเจ้าค่ะ" เพ่ยก้มหน้าอย่างเกรงกลัวตัวสั่นเทา

"เยี่ยนเอ๋อ ทำไมเจ้าใจร้ายกับข้ายิ่งนัก ที่ข้าไปหอโคมแดงก็เพื่อใช้เป็นสถานที่อำพรางหูตาฝ่ายกบฏ ข้าไม่เล่าให้เจ้าฟังเพราะเรื่องนี้เกี่ยวพันใหญ่หลวงนัก ข้ากลัวเจ้าจะเป็นอันตราย เยี่ยนเอ๋อทำไมเจ้าไม่รอข้า ทำไม" ประมุขของบ้านร่ำร้องด้วยความเจ็บปวดใจ

เพ่ยเพ่ยฟังนายท่านคร่ำครวญแล้วก็เศร้าใจยิ่ง ทั้งสองต่างรักกัน ขาดแต่ความเข้าใจ คุณหนูของนางแต่งงานเพราะการดูตัวแต่ทั้งสองเกิดความรักใคร่กันอย่างจริงใจ กลับไม่ยอมเปิดปากพูดคุยกัน ถึงกับต้องลงเอยด้วยโศกนาฏกรรม นางได้แต่หลั่งน้ำตาอย่างเงียบงัน

 

สมัยของฮ่องเต้จิ๋นซีได้ทำการปราบปรามพวกกบฏรวบหัวเมืองใหญ่น้อยเข้าด้วยกัน มีแม่ทัพคู่พระทัยตระกูลหยาง หลังจากบ้านเมืองสงบแม่ทัพหยางขอทูลลาออกจากราชการ ออกท่องเที่ยวไปดุจมังกรไม่เห็นหัวไม่เห็นหาง ประวัติศาสตร์เพียงบันทึกไว้ว่าแม่ทัพหยางไม่ได้แต่งงานชั่วชีวิต

 

ขอยืมชื่อมาใช้ เรื่องนี้ไม่ใช่นิยายอิงประวัติศาสตร์ เชื่อถืออะไรไม่ได้นะคะ 

 

ความคิดเห็น