Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.1 จุดเริ่มต้น​ NC

ชื่อตอน : EP.1 จุดเริ่มต้น​ NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.พ. 2564 14:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP.1 จุดเริ่มต้น​ NC
แบบอักษร

การได้ทำงานในบริษัทใหญ่โตถือเป็นโชคดีเพราะบริษัทนี้เงินเดือนดี สวัสดิการดี โบนัสเยอะ และที่สำคัญพาพนักงานมาเที่ยวประจำปี เป็นสิ่งที่ใฝ่ฝันของมนุษย์เงินเดือนตัวเล็กๆ อย่าง นายสอง หนุ่มน้อยหน้าตาดี ตัวเล็ก บอบบาง

พนักงานใหม่ขวัญใจแผนก ที่มีแต่คนเมตตาเอ็นดู เพราะความน่ารักสดใส มีน้ำใจ แสนซื่อ และไม่มีพิษภัย ทั้งทำงานเก่ง

แต่กลับไม่ชอบการเป็นจุดสนใจ ไม่ชอบเสนอหน้าเจ้าหรือเอาใจเจ้านาย พอใจกับการเป็นพนักงานตัวเล็กๆที่มีเงินเดือนไม่เล็กเพราะได้รับมันตามความสามารถเฉพาะ

ความสามารถของสองเป็นความสามารถเฉพาะทางที่หาตัวจับยาก เชื่อมันว่าความสามารถนี้ต่อให้ไม่ต้องเลียแข้งเลียขาก็สามารถทำงานในบริษัทนี้ได้ไปจนเกษียณอายุการทำงานโดยไม่มีใครไล่ออก เพราะทำงานเก่ง ทำงานดี รอบคอบและซื่อสัตย์จึงได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำได้ในระยะเวลาอันรวดเร็ว

สิ่งที่หลายคนไม่รู้คือสองเป็นคนข้างขี้อาย จึงไม่ค่อยชอบเข้าสังคม

แต่หากถูกบังคับก็ต้องมา!!!

เพราะพนักงานทุกคนถูกบังคับให้ร่วมงานเลี้ยงบริษัทที่จัดขึ้นในโรงแรมหรูที่ท่านประธานอย่างคุณอโณทัยจะจัดเลี้ยงให้กับพนักงานทุกปี

งานนี้เป็นงานเลี้ยงของบริษัทที่สองมาร่วมงานเป็นครั้งแรก แต่สิ่งที่ไม่คาดฝันคือ กำลังเสียตัวครั้งแรกกับใครที่ไหนก็ไม่รู้!!!!

เรือนร่างของเด็กหนุ่มเปลือยเปล่าไร้เสื้อผ้าปิดกายเช่นเดียวกับอีกคนกำลังอยู่บนเตียงเดียวกันและกำลัง เอากันอย่างเผ็ดร้อน

ครั้งแรกของในชีวิตของสอง ความบริสุทธิ์ที่เก็บรักษามาอย่างดีถูกพรากไปโดยใครก็ไม่รู้ เพียงเพราะเขาเมา ตัวโตและแข็งแรงกว่า และลากสองที่เข้าไปให้ช่วยเข้ามาในห้อง และผลก็เป็นเช่นนี้

มือหนาของชายตัวโตใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มกำลังจับเข่าของสองให้ชิดหน้าอกเพื่อให้ช่องทางสีสดลอยเด่นเพื่อรับแท่งร้อนเจ้าโลกของอีกฝ่ายกระแทกใส่ตัวเอง

มันเสียวแทบขาดใจ สองรู้สึกเช่นนั้นแรกๆถึงแม้จะเจ็บแต่มันถูกแทนที่ด้วยความเสียว รับรู้ถึงความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อแท่งร้อนลำโตแท่งนั้นที่มันกำลังสวนเข้าออกอย่างรัวถี่

รับรู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังมี One Night Stand​กับคนเมาอย่างสมยอม เพราะดันตัวเล็กขัดขืนการจู่โจมของอีกฝ่ายไม่ได้เลย เขาไม่ปล่อยโอกาสให้สองออกจากห้องนี้เลย

กลิ่นคาวเลือดและน้ำคาวมันคละคลุ้งบนเตียงนอนในโรงแรมที่ยับยู่ยี่ ชายคนนี้กำลังสร้างความเสียวให้คนใต้ร่างอย่างถึงใจ เสียงครางหวานของเด็กหนุ่มดังออกมาเป็นระยะ

แรงกระแทกที่หนักหน่วงทำให้เรือนร่างเด็กหนุ่มขยับตามแรงส่ง เสียงครางหวานส่งเสียงรับจังหวะของกายแกร่งที่กำลังเน้นหนักจนเกิดเสียงกระทบเนื้อดังลั่นอย่างน่าอาย

กายแกร่งโน้มเข้าหาจนแนบชิดร่างเล็ก ริมฝีปากร้อนจูบโกยความหวานในปากของหนุ่มน้อยอย่างละโมบ แขนเรียวยกมากอดลูบไล้เรือนกายกำยำนั้น

ปากหนาดูดซอกคอขาวจนมันเป็นรอยนับไม่ถ้วน มือของเด็กหนุ่มทำเพียงแค่สัมผัสเส้นผมนุ่มของคนเมาไม่ได้สติ เพราะเขากำลังเรียกชื่อคนอื่น

ตะวัน คือชื่อเรียกที่ออกจากปากของเขา

ความรู้สึกปวดหน่วงอยู่ลึกๆกำลังมีอะไรกับใครที่ไหนก็ไม่รู้ที่เมาหนักจนไม่ได้สติ และร่างกายของสองนี้เหมือนเป็นตัวแทนของคนชื่อตะวันอีก

น่าตลกสิ้นดี สองเยาะตัวเองที่กลับชอบในสิ่งที่เขาปรนเปรอ

ฟันคมขบกัดต้นคอและผิวเนื้ออย่างหื่นกระหายอย่างต้องการพร้อมกับการสอบเอวถี่ในช่องทางรัวเร็วจนสองครางไม่หยุดด้วยความเสียวที่คนเมากำลังปรนเปรอตัวเอง

เขากระแทกกระทั้นสอบเอวถี่จนต้องจิกหลังของอีกฝ่ายอย่างไม่ได้ตั้งใจ ชายตัวโตพลิกร่างเล็กให้คลานเข่าโดยท่อนเนื้อลำโตคับแน่นยังเชื่อมอยู่ ข้อศอกร่างเล็กยันกายขึ้นมาเพื่อจัดท่าทางสำหรับกิจกรรมร้อนรัก

มือหนาลูบไล้พร้อมๆกับรูดแท่งเนื้อคนใต้ร่างให้ถึงฝั่งฝันปลายทางสวรรค์ เสียงครางกรีดร้องของอารมณ์เสียวร้องเพราะปลายหัวกำลังกระแทกรัวเร็วในจุดกระสันยิ่งเขากระแทกย้ำโดนก็ยิ่งร้องสะอื้นด้วยความเสียวจนน้ำตาไหล

กายแกร่งค่อยๆขยับขาของคนใต้ร่างให้อ้าออกมากขึ้นเพื่อรับท่อนลำที่กระแทกเข้าไปด้านในได้ลึกขึ้น เขาปล่อยมือจากแท่งเนื้อของร่างเล็กมาจับหน้าขาเพื่อรั้งและสอบเอวถี่ ทำให้เด็กหนุ่มต้องจับรูดของตัวเองแทนเพราะชอบสิ่งที่เขาทำเมื่อครู่

ความเสียวกำลังเล่นงานให้สติขาดสะบั้นยอมปล่อยตัวเองให้ความปรารถนาชนะ เด็กหนุ่มสะอื้นด้วยความเสียวถูกใครก็ไม่รู้ทำให้เสร็จครั้งแล้วครั้งเล่า

คิดว่าแค่ครั้งเดียวคงไม่มีโอกาสที่จะได้พบกันอีก โลกตั้งกว้างและนี่เป็นโรมแรมที่ใครมาเข้าพักก็ได้ การได้โคจรพบกันอีกเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ และที่สำคัญเมาขนาดนี้จำหน้าตัวเองไม่ได้อยู่แล้ว

หากจะลองสักครั้งในสิ่งที่เคยแอบคิดก็คงไม่เป็นไร เพราะชาตินี้คนโสด ไม่เข้าสังคมอย่างสองไม่มีโอกาสที่จะได้ทำกับใคร และยิ่งใครๆก็มองว่าสองบ้างานยิ่งห่างไกลกับคำว่ามีแฟน เหมือนคนอื่น ในเมื่อไม่รู้จักกันก็ไม่ผูกพันธ์

กายเแกร่งเข้ามาแนบชิดแผ่นหลังขาวเนียนเพื่อรัวเอวให้ถี่ขึ้นเพื่อปลดปล่อย ก่อนจะกลับไปหยัดท่าเดิมเพราะรู้สึกชอบที่จะได้ยินเสียงหวานครางอีก

ชายหนุ่มจับเอวของคนตัวเล็กให้สะโพกแอ่นรับและรัวแท่งร้อนอีกตามความอัดอั้นภายในใจของตัวเองที่ภายในใจลึกๆยังคงมีให้คนที่ตัวเองชอบอยู่

เสียงกระทบหน้าขาตามแรงอารมณ์ของชายหนุ่มที่กำลังกระแทกท่อนเนื้อร้อนเข้าไปในร่างกายเรือนร่างเล็กของเด็กหนุ่มเมื่อคิดว่านี่คือคนที่ตัวเองมีใจให้ จังหวะร้อนช่างหนักหน่วงจนเตียงเกิดเสียง

"อ๊ะ อ๊า อร้าาา แฮ่ก แฮก"คนใต้ร่างครางออกมา ตอนนี้กายแกร่งนอนชิดติดแผ่นหลังขาวเนียนอีกครั้ง ท่อนลำกำลังหมุนควงอยู่ในช่องทางสีสดจนคนตัวเล็กจิกผ้าปูที่นอน

ฟันคมกำลังกัดตามแผ่นหลังร่างเล็กอย่างเอาแต่ใจ ชายหนุ่มทำตามจิตใต้สำนึกของความต้องการ มือหนาลากไล้สัมผัสเรือนกายเนียนนุ่ม

ความเสียวกำลังเล่นงานจนกรีดร้องเพราะโดนจุดนั้นจุดที่ทำให้รู้สึกว่ายิ่งกระแทกย้ำๆยิ่งชอบใจจนน้ำตาไหลที่หางตา

...

...

สมรภูมิร้อนรักยามค่ำคืนตอนนี้มีเพียงกายแกร่งนอนอยู่คนเดียว เพราะคนตัวเล็กได้ย่องออกไปหลังจากรู้สึกตัว ชายหนุ่มค่อยๆลืมตาตื่น ด้วยความรู้สึกผ่อนคลายและสบายตัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

"อื้มมมม"เขาส่งเสียงจากลำคอ ค่อยๆหยัดตัวนั่งขึ้น สิ่งที่ตัวเองพบคือร่างกายอันเปลือยเปล่าของตัวเองบนเตียงโดยไร้เงาของคู่นอน แม้สายตาคมจะกวาดตามองไปรอบๆก็ไม่เจอ

"เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้น กูเมาหนักขนาดนี้เลยเหรอวะ"ชายหนุ่มถามตัวเอง

ภาพกิจกรรมร้อนรักแล่นเข้ามาในหัว รู้ว่าเมื่อคืนตัวเองร่วมรักกับเด็กผู้ชาย เพราะคิดว่าเป็นตะวันความรักฝังใจแต่กลับจำหน้าของเด็กคนนั้นไม่ได้

รอยยิ้มร้ายของชายหนุ่มยกขึ้นด้วยความชอบใจ แม้จะจำใบหน้าของเด็กคนนั้นไม่ได้แต่ริมฝีปากหวาน เสียงครางเสนาะหู ผิวสัมผัสเนียนนุ่มเรือนกายขาวผ่องกลับเป็นสิ่งที่เขาจำได้แม่น หากได้จูบหรือสัมผัสเรือนกายอีกครั้งคงจะจดได้แน่นอน

อยากสัมผัสมันอีกครั้ง ชายหนุ่มคิดด้วยความติดอกติดใจในรสชาติ เพราะกิจกรรมเมื่อคืนทำให้คนที่นอนไม่ค่อยหลับ ทำงานหนัก รู้สึกผ่อนคลายได้ถึงเพียงนี้

เขามองไปรอบๆห้องเพื่อควานหาเสื้อผ้าของตัวเองเพื่อหยิบเครื่องมือสื่อสารที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อออกมาใช้

"ฮัลโหล กูเองโจ้ พวกมึงเช็คกล้องโรงแรมที่กูพักอยู่เมื่อคืนให้กูที ว่าใครมันนอนกับกู แล้วสืบที่อยู่ประวัติมันให้กูด้วย"โจ้สั่งลูกน้องของตัวเองน้ำเสียงเฉียบขาด เขายังปรารถนาและต้องการอีก

คนอย่างเขาหากพึงใจแล้วก็จะต้องเอามันมาให้ได้ แค่เรื่องของตะวันเรื่องเดียวที่เขายอมปล่อย แต่ไม่ใช่กับเด็กคนนี้ เพราะเด็กคนนี้ทำให้ตัวเองรู้สึกว่าเหมือนตะวัน ทั้งรอยยิ้ม และน้ำเสียง หรืออาจจะเป็นเพราะเมาก็ได้

แต่เขาต้องการเด็กคนนี้

...

...

รองพื้นอย่างหนาถูกผสมขึ้นมาเพื่อปกปิดริ้วรอยที่ถูกคนแปลกหน้าสร้างเอาไว้ที่ตามลำคอของตัวเอง เพราะต้องมาทำงานต่อในเช้าวันใหม่

การตื่นเช้ามืดทุกวันคือเรื่องปกติของสองที่จะลุกไปทำงาน แม้มันจะเจ็บปวดและเสียดแทงแต่มันไม่ใช่ข้ออ้างที่จะไม่มาทำงาน เขาเป็นแค่พนักงานไม่ใช่เจ้าของที่จะไม่มีทำงานได้ถึงแม้จะผ่านศึกหนักก็ตาม

รู้สึกขอบคุณยาแก้ปวดอย่างแรงที่กินเข้าไปที่ช่วยให้ชีวิตการทำงานในวันนี้ราบรื่นจนจะได้กลับบ้านแล้ว

"สองวันนี้เป็นอะไร พี่ว่าเราดูเหม่อๆนะ"เจ้าของแผนกเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเพราะสังเกตุอาการของเด็กหนุ่มมาตลอดทั้งวัน

"เมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อยครับเลยปวดหัว ว่าวันนี้จะกลับไปพักเร็วหน่อย"สองแก้ตัวกับพี่หัวหน้าแผนกที่แสนใจดีของตัวเอง

"ดีจัง ฝากพักเผื่อพี่ด้วยนะ คุณโจ้หนะซิเรียกประชุมด่วนกว่าจะกลับคงโน่นละสี่ห้าทุ่ม"อรบอกพนักงานในแผนกของตัวเอง

สองเอียงหน้าเล็กน้อยเพราะเพิ่งเคยได้ยินชื่อ ตั้งแต่มาทำงานสองไม่ค่อยรู้จักใครเพราะทำแต่งาน จดจ่อกับงาน ท่าทางของสองทำให้พี่อรหัวเราะเพราะรู้จักว่าสองเป็นคนยังไง

"คุณโจ้คือเลขาของคุณอโณทัย สองคงยังไม่เคยเจอเพราะส่วนใหญ่แล้วเขาจะทำงานแทนบอส และตั้งป้อมเฝ้าอยู่หน้าห้องทำงาน"อรบอกแล้วยิ้มออกมา

"ตั้งป้อม ทำไมเหรอครับ"เด็กหนุ่มถามด้วยความอยากรู้ เพราะทำแต่งานเลยไม่สนใจใครเลยไม่รู้ว่าเขามีเรื่องอะไรกัน

"ก็ตั้งป้อมดักคนที่จะเข้ามาถึงตัวเจ้านาย เพราะบอสเราหวงตัวไว้รอเมีย"อรอมยิ้มบอกแล้วเล่าว่าทำไมมีรูปของเด็กหนุ่มติดไว้ที่บริษัท เพื่อรอเมียกลับมานั่นทำให้สองเข้าใจ

เมียของท่านประธานเป็นผู้ชายตัวเล็กน่ารัก รูปนี้เป็นรูปที่ติดไว้ที่ผนังตั้งแต่ก่อตั้งเลยก็ว่าได้ใครๆก็ว่าเช่นนั้น เขาเล่าว่าประธานกลัวใครจะไม่รู้ว่ามีเมียแล้ว

"ครับ งั้นผมกลับดีกว่าพี่ วันนี้ขอตัวนะครับ"สองบอกด้วยรอยยิ้มเพราะทำงานในส่วนของตัวเองเสร็จแล้ว เมื่อยตัวและอ่อนล้าเต็มที

"ได้ซิ พี่ไปด้วยคนพี่จะไปซื้อกาแฟไม่รู้คืนนี้จะประชุมถึงเมื่อไหร่"อรบอกพร้อมหยิบกระเป๋าเงินของตัวเอง

หล่อนชอบนิสัยของเด็กคนนี้ที่ไม่เอาหน้า หรือพยายามประจบประแจงเอาใจหล่อน ทั้งยังทำงานดีช่วยงานหล่อนหลายอย่าง เบาแรงไปได้มากจึงทำให้อรเอ็นดูสองมากกว่าใคร

ตลอดทางที่ลงลิฟต์มาด้วยกันอรเล่าเรื่องวีรกรรมของบอสใหญ่ในเรื่องความหวงตัวให้ฟังอย่างสนุกปาก เพราะสองเป็นผู้ฟังที่ดี ตั้งใจฟังตาแป๋วไม่พูดแทรกและหัวเราะน้อยๆตาม

"สองประชุมคราวหน้าแกต้องทำแผนพรีเซ็นต์ดีๆนะ พี่จะพาแกเข้าประชุมด้วย"อรบอกในขณะเดินนำสองออกจากลิฟต์ หล่อนพูดเรื่องงานที่ต้องเสนอในครั้งหน้า

"ครับพี่ไว้ใจได้เลย"สองบอกด้วยรอยยิ้มเดินตามหล่อนไปติดๆ

พลันสายตาของเด็กหนุ่มมองไปเห็นใครคนนึงที่ทำเอาหัวใจหยุดเต้น เหมือนวิญญาณจะออกจากร่างเมื่อเห็นว่าใครยืนคุยอยู่กับประธานบริษัท ดวงตาเด็กหนุ่มเบิกกว้างด้วยความตกใจ

"พี่อรครับคนนั้นใครเหรอ"สองถามอรนิ่งๆ ซ่อนความรู้สึกที่เต้นระส่ำไว้ภายในใจ

"ไหนคนไหนสอง"อรถามมองหน้าเด็กน้อยที่หล่อนเอ็นดู

"คนที่ยืนกับท่านประธานครับ ใครเหรอ"สองถามพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด ทว่า หัวใจมันร่วงไปอยู่ตาตุ่ม ภาวนาในใจให้อรตอบว่าเป็นลูกค้าที่มาติดต่องาน แค่คนที่ผ่านมาแล้วกำลังจะผ่านไปไม่ได้สำคัญอะไร

"อ๋อ คุณโจ้ไงสอง สองยังไม่เคยเจอ ก็มัวแต่หมกตัวอยู่ในแผนกไง ข้างๆก็คุณโชค เขาเป็นลูกน้องของบอสก่อนตั้งบริษัท"อรบอกสองด้วยรอยยิ้มตามประสาของคนชอบรู้เรื่องของเจ้านายจะได้เข้าทางถูกเพื่ออายุการทำงานที่ยาวนาน

"คุณโจ้ ที่พี่อรบอกว่าเป็นเลขาบอสใช่มั้ย"สองรีบถามอย่างรวดเร็ว

ในใจสองรู้สึกว่า ตาย ตาย ตาย กูตายแน่!!! ร้อยวันพันปีไม่เคยเจอ แต่นี่เสือกเจอ

"ใช่จ๊ะสองโคตรน่ากลัว เขาว่าอดีตเป็นมือปืนฆ่าคนตายด้วยนะสอง อยู่ต่อหน้าคุณโจ้ต้องทำตัวดีๆนะถ้าไม่อยากเป็นศพ"อรยืนยันแล้วยิ้มหวานให้ลูกน้องในแผนกของตัวเอง

หล่อนบอกอย่างแกล้งหยอกกับลูกน้องตัวเอง เลขาของท่านประธานคนนี้ไม่มีใครรู้ที่มาที่ไป รู้แต่ว่าทำงานกับประธานมานานแล้วและมีอดีตที่ดำมืดอีกต่างหาก ก่อนจะเล่าเรื่องบางเรื่องที่หล่อนได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเลขาของอโณทัยคนนี้ มือของอรยกขึ้นมาทำท่าบาดคอ

คำพูดของอรทำให้ร่างกายของร่างเล็กที่ยืนอยู่แข็งทื่อตอนนี้สมองของสองขาวโพลนในหัวของสองรู้สึกพร่าเบลอไปหมด เหมือนวิญญาณออกจากร่างไปไกลแล้ว

นี่กูทำอะไรลงไปเนี้ย เพี้ยงอย่าจำหน้ากูได้เลยนะ สองภาวนาในใจนิ่งแล้วกลืนน้ำลายฝืดๆลงคอ ถึงแม้รู้ว่าตัวเองคือผู้เสียหายที่ถูกอีกฝ่ายกระทำแต่เลือกได้อย่าเกี่ยวข้องกันเลยดีกว่า จะอยู่ให้ห่างที่สุด

"พี่ครับ ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ"สองรีบพูดอย่างเร็วที่สุด ยกมือไหว้อรที่อยู่เบื้องหน้าพยายามหันหลังให้คนทั้งสาม

"อ้าวคุณอร"เสียงเรียกทักของอโณทัยเรียกหัวหน้าแผนกที่ทำงานในบริษัทของตัวเอง ยิ่งทำให้สองสะดุ้งเพราะเชื่อว่าคุณโจ้จะต้องอยู่ด้วย

"ไปก่อนนะพี่อร ผมปวดท้อง สวัสดีครับคุณอโณทัย"สองรีบบอกเจ้าของแผนก ยกมือไหว้ประธานบริษัทแล้วก้มหน้ากุมหน้าท้องของตัวเองวิ่งไปอย่างรวดเร็ว จนคนที่ยืนอยู่มองตาม โดยเฉพาะโจ้ที่แอบขำกับท่าทางของคนบอกปวดท้อง มันเหมือนวิ่งหนีตายมากกว่าแลดูตลกดี

"เอ่อ น้องเขาท่าทางไม่สบายตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ คงจะเป็นหนัก"หล่อนบอกหัวเราะแห้งๆแก้ตัวกับเจ้านายของตัวเอง แม้จะไม่เข้าใจแต่คิดว่าสองจะต้องมีเหตุผลอย่างแน่นอน

"อืม ถ้าเขาไม่ไหวก็ให้ลาได้นะ อย่าฝืนสังขาน สุขภาพสำคัญที่สุด"อโณทัยบอกสั้น เขาให้ความสำคัญกับสุขภาพของพนักงานมาเป็นอันดับต้นๆ โดยเชื่อว่าสุขภาพแข็งแรงจะทำให้ประสิทธิภาพในการทำงานเพิ่มขึ้น

โจ้ยืนข้างๆเจ้านายตัวเองเขากำลังได้รับข้อความพร้อมรูปของคนที่ให้ตามหา ทั้งรูป ชื่อ นามสกุล ประวัติส่วนตัว สถานที่ทำงานทำให้เขาขมวดคิ้วเพราะมันคือที่นี่!!? และอยู่ในแผนกของคุณอร?

"บอสไปก่อนเลยครับ ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณอรนิดหน่อยเดี๋ยวผมรีบตามไป"โจ้บอกเจ้านายของตัวเองที่เดินเข้าไปรอในลิฟต์แล้ว อโณทัยพยักหน้ารับแล้วขึ้นไป

"มีอะไรคะคุณโจ้"หล่อนถามมองหน้าชายตรงหน้าและวางตัวจริงจังเพราะคิดว่าคุณเลขาจะต้องคุยเรื่องงานอย่างแน่นอน

"เอ่อคุณอรครับ รู้จักคนชื่อสองมั้ย?"โจ้เอ่ยถามด้วยเสียงเรียบ

"อ๋อสอง ก็คนเมื่อกี้ที่ปวดท้องวิ่งไปไงค่ะ มีอะไรหรือเปล่าน้องทำงานเก่งมากเลยนะค่ะ ไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ยพี่ไม่อยากเสียคนดีๆไป"อรถามด้วยความเป็นกังวล หล่อนรีบป้องกันสองทันทีเพราะคนเก่งและดีมันหายาก ยังไงต้องรักษาไว้

"ไม่มีครับ แค่ได้ข่าวจากแผนกอื่นว่าเขาอิจฉาคุณที่มีลูกน้องเก่งๆที่ชื่อสอง แค่อยากรู้จักเฉยๆ ผมไปก่อนนะ"โจ้ยิ้มเรียบออกมาไม่รอให้อรพูดอะไร เขาเดินฉับๆไปเข้าลิฟต์อีกตัวเพื่อขึ้นไปหาเจ้านายของตัวเอง

"หลบให้ได้ตลอดนะ"โจ้เอ่ยออกมาเบาๆด้วยรอยยิ้มร้าย

******************

เปิดเรื่องเบาๆ แต่ไม่เบาใช่มั้ย คิดแล้วว่าเรื่องนี้มันต้องยาวเปิดใหม่เลยดีกว่า

ความคิดเห็น