ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 4 แผนการอันแยบยล 40%

ชื่อตอน : บทที่ 4 แผนการอันแยบยล 40%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 869

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ม.ค. 2564 00:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 แผนการอันแยบยล 40%
แบบอักษร

บทที่ 4 แผนการอันแยบยล  40%  

 

 

ขอบคุณนะค้า พี่แทนแสนดี 1000++ โหลดแล้วจ้า ^/\^ 

 

 

*** อัป 60%**** 

บทที่ 4  แผนการอันแยบยล 

“คุณทำแบบนี้ได้ยังไง!?”  

ณัฐนรีถลาเข้าหาผู้มาใหม่ หมัดเล็กๆ ทุบถองเขาเกินพอดี คนที่เมาอยู่แต่เดิมก็ได้แต่เจ็บจุก อ้าปากค้างเพราะไม่เข้าใจอะไรเลย!  

“ฉันอยู่นี่ทั้งคน! กล้าพาผู้หญิงคนอื่นมาบ้านเหรอ ลูกก็นอนอยู่ในห้อง ไม่คิดถึงเมียก็คิดถึงลูกบ้างได้ไหม! ไอ้ผัวใจดำ! ไอ้คนเลว! ฮือออ...”  

แล้วแม่ตัวแสบก็เริ่มตีบทโศก น้ำตาไม่รู้ว่าไหลจริงหรือเปล่าแต่มือน้อยเอาแต่ปาดป้อยๆ ปากเล็กๆ นั่นส่งเสียงคร่ำครวญเหมือนเจ็บปวดรวดร้าวนักหนา  

“นี่มันอะไรกัน คุณมีเมียแล้วเหรอ แล้วทำไมต้องพาฉันมาที่นี่ด้วย! ประสาทหรือไง!”  

แม่สาวทรงโตโวยวายอย่างหัวเสีย สิปปกรส่ายหน้าระอา ทั้งระอาแม่คู่ขาหูเบา ทั้งระอาแม่ตัวแสบที่ชื่อณัฐนรีด้วย  

“ฉันเปล่าน่า ฉันไม่ได้...” เขาพยายามแก้ต่าง 

“ผู้ชายก็อย่างนี้แหละ ไม่รู้จักพอ มีลูกมีเมียแล้วก็ไม่สน มีแต่จะหาความสุขใส่ตัว ฉันขอร้อง...เห็นแก่ฉันกับลูกเถอะนะ ลูกฉันยังเล็กอยู่เลย อย่างน้อยก็ไปเปิดโรงแรมเถอะ ฉันขอร้องจริงๆ โฮ....” แล้วแม่ตัวแสบก็กุมหน้าร้องไห้โฮ ตีบทแตกประหนึ่งดาราเจ้าบทบาททีเดียว 

คู่ขาของสิปปกรสะบัดร่างกลับเข้าห้องอย่างหัวเสีย นาทีถัดมาเจ้าหล่อนก็เดินผ่านร่างณัฐนรีกับสิปปกรไป 

“ไม่คืนเงินหรอกนะ ฉันไม่ได้ผิดนี่” 

พอสิ้นคำกล่าว แม่สาวแซ่บก็เปิดประตูห้องออกไป สิปปกรถอนหายใจเฮือกใหญ่ แทบจะสร่างเมาในตอนนั้น บางอย่างในกระเป๋ากางเกงถูกล้วงมาวางแรงๆ บนเคาน์เตอร์หน้าครัว 

ณัฐนรีเอามือลูบหน้าลูบตา ไม่มีน้ำตาสักหยดบนใบหน้านั้น และพอมองเห็นของที่เขาวางบนเคาน์เตอร์ก็เบะปากให้อย่างแขยง 

“ทำไงดีล่ะ ฉันซื้อถุงยางมาตั้งสามกล่อง แต่เธอทำคู่ขาฉันหนีกลับบ้านไปแล้ว” 

คนถูกถามยักไหล่ นั่นไม่ใช่ปัญหาของเธอนี่นา  

“ถ้าอยากมากจนทนไม่ไหวก็โน่นเลย ห้องน้ำ เข้าไปช่วยตัวเองในนั้นเถอะย่ะ!” 

“เฮ้อ...ฉันขอโทษที่พาคู่ขามาที่นี่ แต่ฉันแค่ลืมไง เธอก็แค่ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นได้ไหม ฉันก็แค่อยู่ในส่วนของฉัน ไม่ได้ออกมาเพ่นพ่านข้างนอก” 

“เหรอ...คู่ขาคุณใส่ชุดที่แทบจะปิดหัวนมไม่มิดมาเดินกรีดกรายอยู่ข้างโซฟา คงจะรอเสิร์ฟความแซ่บให้คุณไปทั่วห้องนั่นแหละ แล้วถ้าเปลี่ยนจากฉันเป็นเรนนี่ล่ะจะเกิดอะไรขึ้น ฉันไม่เท่าไหร่หรอกนะ อย่างมากก็คงเป็นตากุ้งยิง แต่เด็กนี่สิ โอ๊ย...แค่คิดยังอึดอัด ถ้าคุณเสนอให้ฉันอยู่ที่นี่ เราก็ควรต้องมีกฎกันบ้าง อย่างน้อยๆ ก็อย่าพาคู่ขามาที่นี่เลย ถือว่าฉันขอร้องละนะ” 

สิปปกรยกมือยอมแพ้ เขาจะไม่อะไรหรอกนะ หากคนตรงหน้าจะไม่ได้สวมชุดนอนเบาพลิ้ว แม้ไม่ได้เปิดเปลือยมากมาย แต่เนื้อผ้าที่โอบรัดเรือนร่างก็ทำให้เขารู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาอีกครา บอกแล้วว่าณัฐนรีเป็นผู้หญิงที่มีบางอย่างดึงดูดใจผู้ชายอย่างเขา หล่อนยั่วยวนได้เพียงแค่ยืนอยู่เฉยๆ อย่างนี้ 

“มองอะไรยะ!” 

“เท่าไหร่” 

“อะไรของคุณ?” 

“ค่าตัวไง คืนนี้ฉันอยากมาก กับเธอก็คงไม่เลว” 

พอได้ยินอย่างนั้น สองมือของณัฐนรีก็กำสาบเสื้อคลุมแน่นหนึบ การมาอยู่กับคนแปลกหน้านั้นอันตรายนัก แต่ยังอันตรายน้อยกว่าต้องนั่งโต๊ะเจรจากับคุณทนายเป็นแน่ 

ดวงตาเจ้าชู้ของสิปปกรยังทอดมองณัฐนรี เขามิได้สงวนท่าทียามอยู่ต่อหน้าสตรีที่มีอาชีพสังเวยความปรารถนาแก่บุรุษ เขามีเงิน และจะยอมจ่ายค่าเหนื่อยเล็กๆ น้อยๆ หากได้ปลดปล่อยกับณัฐนรี อันที่จริงเขาเองก็อยากรำลึกความหลังสักหน่อย ว่าบทรักอันเร่าร้อนบทใดกันที่ทำให้แม่หนูเรนนี่มาเกิดบนโลกใบนี้ 

“ขอตัวค่ะ ฉันไม่รับแขกซ้ำในวันเดียว ของมันจะช้ำไม่รู้เหรอ” บอกเขาพลางเชิดหน้าใส่ ในคำพูดอวดดีนั้นมีความเศร้าปะปนอยู่ การถูกดูถูกจากคนตรงหน้าทำให้ยางอายอันน้อยนิดบางเบาลงทุกทีๆ 

“ฉันจะทำเบาๆ” 

ณัฐนรีถอยหลังเมื่อสิปปกรก้าวล้ำเข้ามา บั้นท้ายเธอชนเข้ากับโซฟากลางห้อง และไร้หนทางไปต่อ ใหญ่เอื้อมมาแตะต้องสัมผัสที่ปลายคาง เธอเบี่ยงหน้าหนียามนิ้วร้อนๆ พาให้พวงแก้มของเธอร้อนระอุขึ้นมา 

“อา...สงสัยฉันจะเมา ฉันเห็นเธอหน้าแดงอีกแล้ว” 

หญิงสาวปัดมือเขาออก เบี่ยงกายจะหนีเข้าห้อง แต่สิปปกรไม่ยอม เขารั้งหล่อนไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง ทั้งดึงหล่อนมากอดแรงๆ 

“ฉันจะไม่พูดให้ปล่อยหรอกนะ เพราะต่อให้บอกยังไงคุณก็ไม่ปล่อยอยู่ดี” 

เขายิ้มเมื่อณัฐนรีรู้ทัน  

“ไม่รู้สิ ผู้หญิงก็มีตั้งเยอะ แต่กับเธอทำไมถึงได้ชอบอยู่ใกล้ๆ ได้แกล้งเธอ เห็นเธอหน้าแดงบ่อยๆ ก็สนุกดี บางทีอาจเพราะเธอเป็นแม่ของเรนนี่ละมั้ง แล้วก็...” 

“อะไร?”  

“ตัวเธอหอม” 

“ประสาท!” 

คนเมายิ้มกรุ้มกริ่มดวงตาหวานเยิ้ม สองมือเริ่มลูบไล้แผ่นหลังของณัฐนรี พอได้มากอดหล่อนอย่างนี้ ก็ไม่รู้ว่าเมาเหล้าหรือเมาแรงปรารถนา 

“เมาก็ไปนอน จะมาแกล้งกันเพื่อ!?” 

 

“บอกแล้วว่าสนุก แกล้งเธอเหมือนแกล้งเด็กไม่รู้ความ แก้มเธอแดง ตัวเธอก็ร้อน น่าเอ็นดู” 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว