ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2. ตัดขาด -3

ชื่อตอน : บทที่ 2. ตัดขาด -3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 316

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ม.ค. 2564 14:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2. ตัดขาด -3
แบบอักษร

“จะรีบกลับไปหาไอ้ผู้ชายคนนั้นน่ะเหรอ”

โยษิตาชะงักไปชั่ววินาที รับรู้ว่ากันต์มองเห็นว่าเธอนั่งอยู่โต๊ะไหน..แสดงว่าเขารู้ว่าเธอมาและคงจงใจให้เธอเห็นว่าเขามีผู้หญิงคนใหม่

“มันก็เรื่องของโย! โยจะไปหาใครก็ไม่เกี่ยวกับกันต์แล้วนะ กันต์เองก็ไม่น่ามาคนเดียวหรอกมั้ง ปล่อย!!”

“โอ้ย!! แม่ง..”

โยษิตากระทืบลงไปบนหลังเท้าของกันต์เต็มแรง ผลักร่างใหญ่ไปสุดกำลัง ก่อนจะหมุนตัวเดินเร็ว ๆ กลับเข้าไปในร้าน

กันต์มองตามร่างขาว ๆ ในชุดสีดำด้วยดวงตาวาวแสง ทั้งที่เคยตัดใจแล้วว่าจะปล่อยโยษิตาไปก่อนยังไม่งอนง้อด้วยความหยิ่งผยองว่าสุดท้ายเธอคงยอมให้อภัยเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

แต่ทว่าครั้งนี้กลับไม่ใช่..

ดูสามเดือนที่ผ่านไปนี่สิ เขาไม่เคยได้ข่าวคราวว่าโยษิตาเปลี่ยนไปฝึกงานที่ไหน คอนโดเดิมและที่ฝึกงานเธอก็ย้าย อีกทั้งเธอยังตัดทุกช่องทางการติดต่อของเขาอีกด้วย ครั้นจะตามไปหาที่บ้านของเธอก็เกรงว่าจะบานปลายใหญ่โต ถามจากเพื่อนคนอื่นก็ได้คำตอบทำนองเดียวกันว่า

“ถ้าเราให้เบอร์โยกับกันต์ โยบอกว่าจะเลิกคบกับเรา เพราะเบอร์ใหม่โยให้แค่ไม่กี่คน ถ้าใครคนใดคนหนึ่งให้ โยจะเลิกคบกับทุกคนที่มีเบอร์นี้” 

ตอนนั้นหลังจากฟังคำพูดของนลินเขาโกรธถึงขั้นว่าเลิกตามหา ไม่พยายามติดต่อโยษิตาทันทีเช่นกัน ในใจก็คิดไปว่าอีกไม่นานเธอก็คงใจอ่อนยอมติดต่อมาเองแบบทุกที

แต่ไม่ใช่เลย ตลอดระยะเวลาฝึกงานกลับไร้วี่แวว เธอตัดขาดเขาอย่างไม่ใยดี สุดท้ายกลายเป็นเขาเองที่แค่เห็นเธอไกล ๆ ก็แทบทนไม่ไหวอยากดึงตัวเธอกลับคอนโดเสียตอนนี้เลยจริง ๆ

พึ่งรู้ตัวว่าเขาคิดถึงเธอมากจริง ๆ

ยอมรับว่าเขารักและผูกพันกับโยษิตามากกว่าผู้หญิงหลายคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเขา

วันนี้ถ้าเขาไม่ยอมตามเพื่อนที่คะยั้นคะยอมาก็คงไม่บังเอิญเจอเธอที่นี่ แต่พอมาเห็นว่าเธอกำลังจะมีใครใหม่ พอเห็นว่ามีผู้ชายคนอื่นมาใกล้ชิดเธอแบบที่เขาเคยทำ มันก็เกิดจะทำใจไม่ได้ ถ้าวันนี้เขาไม่จำใจมากับเพื่อนก็คงไม่มีโอกาสได้เจอเธอแน่

กันต์ก้าวตามเข้ามาในร้านสายตามองตรงไปโต๊ะที่โยษิตานั่ง มองเห็นเธอกำลังพูดคุยบางอย่างกับผู้หญิงคนหนึ่ง

“ป่ะ เราไปกันเลยนะน้องโย พี่จัดการค่าใช้จ่ายละ ที่เพิ่มขึ้นมาหนุ่ม ๆ จะจัดการต่อเอง” น้ำหวานหันมาบอกโยษิตาท่ามกลางเสียงเพลง

“แล้วพี่พลอยล่ะคะ”

“ไม่ต้องห่วงพี่ค่ะ เดี๋ยวผู้ชายของพี่มารับ” พลอยเพชรตอบโยษิตาเสียงใสขยับตัวโยกไปมาตามจังหวะเสียงเพลง

“ค่ะ งั้นโยกลับก่อนะคะพี่ ๆ เจอกันวันจันทร์ค่ะ”

“โอเคครับ / จ้า เจอกันนะ” เสียงตอบรับของรุ่นพี่เกือบพร้อมกันดังขึ้น พร้อมกับที่ทุกคนยกมือไหว้ลาพี่ใหญ่อย่างน้ำหวาน ก่อนที่สองสาวจะพากันเดินยังรถที่จอดไว้

จังหวะที่หมุนตัวเดินออกมาโยษิตาเหลือบตามองไปยังโต๊ะที่เห็นกันต์นั่งก่อนหน้า แต่ไม่เห็นชายหนุ่มกลับมานั่งที่เดิม กลายเป็นผู้ชายอีกคนที่โอบกอดผู้หญิงที่เธอจำได้ว่าเป็นคนที่จูบกับเขาเมื่อชั่วโมงก่อนแทน ระหว่างเดินตามน้ำหวานไปยังลานจอดรถริมฝีปากก็เผลอเบะออกเล็กน้อย

..ผู้ชายพวกนี้เขาผลัดกันเปลี่ยนกอดจูบผู้หญิงคนเดียวกันก็ได้อย่างนั้นเหรอ...

สองสาวพากันเดินมาทที่รถโดยไม่ทันสังเกตว่ามีชายอีกคนแอบเดินตามมาเงียบ ๆ และเมื่อน้ำหวานขับรถออกไป เขาก็ขับรถตามมาห่าง ๆ เช่นกัน

กันต์เผลอยิ้มออกมาเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าโยษิตากลับออกมากับผู้หญิง อารมณ์ครุกรุ่นก่อนหน้าจึงค่อย ๆ หายไป

“ขอบคุณมากค่ะ ขับรถดี ๆ นะคะพี่หวาน” โยษิตายกมือไหว้ก่อนจะเปิดประตูลงรถไปหลังจากร่ำลาขอบคุณหัวหน้าที่สอนงานเรียบร้อย

“เจอกันวันจันทร์จ้า”

น้ำหวานบอกปิดท้ายก่อนถอยรถออกไปจากบริเวณคอนโดขนาดกลางของเด็กฝึกงานในสังกัด มุ่งหน้ากลับไปบ้านพักของตัวเอง โยษิตาก็เดินเข้าไปในอาคารทันทีที่เห็นว่าน้ำหวานขับรถออกไปแล้ว

คนที่ขับรถตามหลังมาจอดมองดูไม่ห่าง ก่อนจะเงยหน้ามองดูอาคารและมองป้ายชื่อของคอนโดที่อยู่ไม่ห่างจากที่เขาจอดรถไว้มากนัก

“เฮ้อ..”

กันต์ถอนหายใจออกมาแรง ๆ รู้ว่าเธอพักที่ไหนแล้วจะทำยังไงต่อ เมื่อตอนนี้ยังคิดไม่ออกมาหลังจากนี้จะเริ่มต้นคุยกับโยษิตาอย่างไร เมื่อหญิงสาวตัดขาดเขาไปขนาดนั้นแล้ว

อีกทั้งวันนั้นเขาก็ดันหลุดปากใช้ถ้อยคำไม่ดีนักกับเธอไปอีก

จะทำยังไงเธอถึงจะยอมกลับมาคืนดีด้วยกันดังเดิม

 

..........................

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

ความคิดเห็น