ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่24 ภรรยาเอก

ชื่อตอน : ตอนที่24 ภรรยาเอก

คำค้น : ภรรยาเอก จำปาสีขาว

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ม.ค. 2564 16:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่24 ภรรยาเอก
แบบอักษร

ตอนที่24 ภรรยาเอก.. 

หลานฟิงซูหันกลับมามองเฉินหลินจือด้วยความชื่นชมนางเป็นคนที่มีความเข้าใจในเหตุการณ์หลายๆเรื่องและแก้ไข้อย่างได้ผลที่ดีมาก.. 

นางใช้ความมีสติปัญญาของนางช่วยเหลือการอื่นอย่างชาญฉลาดเป็นผู้หญิงที่น่านับถือจริงๆดูเรียบร้อยมีกิริยาที่งดงามและความความฉลาดเฉลียวยิ่งนัก.. 

หลานฟิงซูคิดในใจของเขาอย่างชื่นชมภรรยาเอกของเขานางนั้นดูเพียบพร้อมไปเสียหมดกับหน้าที่ภรรยาเอกที่ได้อยู่กับเขาคงจะปล่อยนางไปไม่ได้เพราะนางนั้นได้คว้าหัวใจเข้าไปหมดเสียแล้ว... 

"ท่านพี่เจ้ามองข้าทำไมหรือเจ้าค่ะ" 

"ใบหน้าของข้ามีอะไรหรือไม่ท่านพี่ถึงจ้องมองข้าไม่หยุดแบบนี้"เฉินหลินจือพูดออกมาเมื่อเห็นว่าหลานฟิงซูจ้องมองนางอยู่ยามนี้... 

"เจ้าน่าชื่นชมมากนะ"หล่นฟิงซูพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนพร้อมกับรอยยิ้มส่งให้เฉินหลินจืออีกด้วย... 

"หลานสะใภ้ขอบใจเจ้ามากที่ช่วยหมิงเอ้อร์ของข้า"เสียงผู้เป็นลุงเอ่ยขอบใจเฉินหลินจือด้วยความรู้สึกจริงใจที่เห็นรู้สาวของเขาคงจะมีความสุขเสียที่ในครานี้... 

"ท่านลุงจะขอบใขข้าได้เยี่ยงไรข้าไม่ได้ทำอะไรเสียหน่อย" 

"ทั้งสองคนแค่ไม่เข้าใจกันข้าเพียงช่วยเล็กน้อยเท่านั้นอย่างได้คิดชื่นชมข้าเลย"เฉินหลินจือพูดออกมาเสียงอ่อนโยนอย่างมีมารยาทและยิ้มอ่อนๆออกมา.... 

จากนั้นทั้งสามคนต่างก็นั่งจิบชาอย่างสบายใจโดยมีผู้เป็นป้าให้สาวใช้ยกชาชั้นดีและกลิ่นหอมเข้าใน.... 

อีกด้านหนึ่งหมิงเอ้อร์วิ่งตามหูหานออกมาที่หน้าจวนและมองเห็นด้านหลังของหูหานที่เดินไปทางสะพานข้ามแม่น้ำที่นอกเมือง 

หมิงเอ้อร์ได้เห็นก็รีบเดินตามร่างใหญ่ที่ไปแต่เพราะคนมีมากที่เดินผ่านกันไปมาทำให้เดินลำบากพอสามควรและหูหานก็เดินเร็วมากจนหมิงเอ้อร์ต้องเร่งเดินในผ่านผู้คนอีกมาก.... 

จนเมื่อผ่านผู้คนไปได้แล้วหูหานนั้นก็ได้หายไปหมิงเอ้อร์นางพยายามมองหาสามีนางไปทั่ว...จนสายตาของนางพลันมองเห็นหูหานเดินลงไปที่ริมน้ำ... 

"หูหานท่านจะทำอะไร!!!หมิงเอ้อร์ตะโกนออกมาเสียงดังและวิ่งเข้าไปหาหูหานด้วยความตกใจที่คิดว่าหูหานจะฆ่าตัวตาย.... 

"พรึ่บ!!! 

"ท่านเป็นบ้าหรือคิดจะฆ่าตัวตาย!!หมิงเอ้อร์กระชากตัวของหูหานออกมาจากข้างๆริมแม่น้ำจนร่างของทั้งสองคนนั้นทับกันอยู่... 

หูหานหันมามองหมิงเอ้อร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักที่เขามีให้นาง... 

"ท่านจะทิ้งข้าไปหารือท่านยังไม่ได้หย่าให้ข้าท่านจะมาฆ่าตัวตายแบบนี้ไม่ได้!! 

"ข้าไม่อยากเป็นหญิงหม้าย"คำพูดตอนท้ายนี้หมิงเอ้อร์นางพูดออกมาเบาๆพร้อมกับน้ำตาซึมที่ดวงตาของนางออกมาด้วย.... 

"ใครว่าข้าจะฆ่าตัวตาย" 

"ข้าเพียงมาเตือนความทรงจำที่ข้าเป็นคนช่วยเจ้าขึ้นจากน้ำเท่านั้น" 

"ณที่แห่งนี้ยามเมื่อวัยเด็กที่เจ้านั้นได้พลัดตกลงไปในน้ำ" 

"ข้าเป็นคนช่วยเจ้าขึ้นมาจากน้ำทั้งที่ข้านั้นก็กลัวน้ำเหมือนกันแต่เพราะเจ้าอยู่ในอันตรายข้าก็ไม่กลัวอะไรทั้งนั้นกระโดนลงไปช่วยเจ้าในทันที" 

"ข้าพาเจ้าขึ้นมาได้เจ้ากอดข้าและร้องไห้ข้าเองก็ปลอบใจเจ้าแบบเด็กน้อยในตอนนี้" 

"พอนึกถึงขึ้นมาแล้วข้าก็มีความสุขมากที่ได้เห็นทั้งน้ำตาของเจ้าและรอยยิ้มของเจ้าที่ส่งมาให้ข้าในยามนั้นด้วยความขอบใจมากจริงๆ" 

"ตั้งแต่วันนั้นข้าก็ได้ตกหลุมรักเจ้าเข้าให้แล้ว" 

"มาวันนี้ข้าเองที่ทำผิดกับเจ้าข้าควรที่จะไม่ยื้อเจ้าให้อยู่กับข้าอย่างทรมานอีกแล้ว"หูหานพูดออกมาด้วยความเจ็บปวดเพราะเขาเป็นคนทำลายทุกอย่างด้วยมือของเขาเอง... 

"จุ๊บ!!!ร่างบางของหมิงเอ้อร์ไม่พูดอะไรออกมาหลังจากได้ฟังทุกคำพูดของหูหานแล้วนางก็คว้าตัวหูหานมาจูบเองเลย... 

หูหานตกใจกับพร้อมๆกับหัวใจเต้นแรงด้วยจากนั้นทั้งสองคนก็จูบกันอยู่อย่างนั้นอย่างอ่อนโยนก่อนที่จะเริ่มเร่าร้อนขึ้นมากอดกันนัวเนียที่ริมแม่น้ำอย่างเร่าร้อนและท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงผู้คนไม่เดินผ่านทางนี้แล้วเพราะทางนี้นั้นไม่มีคนผ่านมาเท่าไร... 

พูดง่ายไปคือผู้คนไม่ผ่านมาทางนี้แน่เพราะเส้นทางนี้น้อยคนแล้วที่จะรู้จักและเดินทางผ่านมา.... 

"ท่านพี่หูหาน"หมิงเอ้อร์พูดออกมาเมื่อทุกอย่างมันเริ่มไปไกลแล้วเมื่อเสื้อผ้าของนางถูกเปลื้องผ้าออกมาทีละนิดทีละนิดด้านล่างของนางนั้นก็เปิดเผยออกมา... 

มีเพียงเนื้อผ้าบางๆปิดเอาไว้เท่านั้นทำให้หมิงเอ้อร์นั้นหัวใจเต้นแรงและหวั่นไหวขึ้นมาเพราะนางไม่เคยทำเรื่องแบบนั้นในที่กว้างแบบนี้เลย.... 

"ข้ารักเจ้านะหมิงเอ้อร์รู้หรือไม่ข้าปรารถนาเจ้ายิ่งกว่าสิ่งใดข้าอยากที่จะให้เจ้ามอบทั้งหัวใจและร่างกายให้กับข้าอย่างเต็มใจของเจ้า" 

"โดยที่ข้าไม่ได้ฝืนใจหรือบังคับเจ้าให้ทำเรื่องนั้นกับข้า"หูหานพูดออกมาแล้วก้มลงไปสัมผัสเนื้อตรงหน้าอกที่กำลังเผยให้เห็นเล็กน้อยอยู่ตอนนี้แบบยั่วตายั่วใจหูหานจนไฟในร่างกายของเขานั่นลุกโชนขึ้นมาอย่างร้อนแรง.... 

"ข้าก็รักท่านเช่นกันท่านพี่หูหาน"หมิงเอ้อร์พูดออกมาจากใจของนาง... 

จากนั้นทั้งสองคนก็ยิ้มให้กันและกันและพร้อมจะบรรเลงเพลงรักอันหอมหวานขึ้นมาของทั้งสองคนในยามนี้.... 

"พรึ่บ!! 

"อ้ะ...!!!ร่างบางส่งเสียงร้องออกมาเบาๆยามเมื่อแก่นกายของหูหานเข้ามาที่ดอกไม้งามของนางยามนี้อย่างรู้สึกปั่นป่วนไปทั่วท้องน้อยอารมณ์ของนางนั้นร้อนรุ่มไปทั่วร่างกายการต้องร่างใหญ่เช่นกัน... 

"ข้ารักเจ้าหมิงเอ้อร์"หูหานพูดออกจากนั้นร่างใหญ่ของหูหานก็เริ่มขยับตัวเล็กน้อยๆให้หมิงเอ้อร์ปรับกับร่างกายของเขาที่ใหญ่กว่าที่เข้าแทรกในร่างบางที่เป็นดอกไม้งามของนาง... 

หูหานเริ่มขยับตัวเร็วขึ้นและก้มลงไปมอบจูบให้หมิงเอ้อร์และรวดเร็วขึ้นจากร่างบางนั้นเกิดอารมณ์ชาบช่าไปทั่วร่างกาย.. 

จนได้ยินเสียงครางหวานเล็ดลอดดังออกมาเป็นระยะระยะยามเมื่อร่างกายใหญ่ขยับเข้าออกในร่างกายของนาง.. 

ถึงทั้งสองคนจะไม่เปลื้องเสื้อผ้ากันหมดแต่ดูเหมือนเร่าร้อนทุกการเคลื่อนไหวของเพลงรักรื่นรมย์ที่ทั้งสองคนสร้างสรรค์กันขึ้นมายามนี้ 

ด้วยความรักด้วยความรู้สึกดีและความสุขบทเพลงรักของทั้งสองคนนั้นก็ยังยืดยาวกันออกไปเรื่อยๆจนกว่าไฟในกายของทั้งสองคนจะดับลงอย่างนั้นทั้งสองคนคงจะมีความสุขยิ่งกว่าสิ่งใด 

ราตรีนี้อาจจะยืดยาวออกไปอีกเมื่อเพลงรักของทั้งสองคนมันร้อนรุ่มอย่างกับไฟเผาที่โหยหาซึ่งกันและกันและรวมเข้าหากันเป็นเชื้อเพลิงไฟรักไฟปรารถนาอันร้อนแรงที่ไม่อาจห้ามใจหรือต้านทานต่อไปได้เมื่อร่างกายทั้งสองคนนั้นไปต้องการซึ่งกันและกันมาเนิ่นนานแล้วจะมีสิ่งใดก็ไม่อาจแยกร่างกายของพวกเขาออกได้จากนี้และตลอดไป... 

เวลาผ่านไปอีกสามชั่วยามร่างกายที่หอบหายใจหนักของทั้งสองคนนั้นก็ได้พักสักทีร่างบางได้หลับไปแล้วหลังจากผ่านศึกรักอันเร่าร้อนมายาวนานจนร่างบางไม่ไหวเผลอหลับไปเสียแล้วดเวยความเหนื่อยที่เต็มไปด้วยความสุข... 

"ข้ารักเจ้ายิ่งนักข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าจากข้าไปอีกแล้วหมิงเอ้อร์ข้าจะทำดีกับอยู่และดูแลเจ้าให้ดี"หูหานพูดออกมาพร้อมกับก้มลงไปมอบจูบที่ริมฝีปากบางของหมิงเอ้อร์ด้วยความรักก่อนที่จะแต่งกายให้นางเรียบร้อยแล้วอุ้มพากลับไปยังจวนหูด้วยความสุขในหัวใจของเขา..... 

เร่าร้อนที่ริมน้ำ.....เขียนตอนแบบนี้ไม่เก่งจริงๆนะทุกคน 

เท่านี้นะทุกท่านแต่งฉากแบบนั้นไม่ค่อยเก่งเท่าไรนัก.. 

ขออภัยด้วยนะ....ถ้าไม่รื่นรมย์ต่ออารมณ์ของผู้อ่าน.. 

ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะคะกดให้ดาวเป็นกำลังใจให้นักเขียนตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะทุกท่าน 

ถ้าชอบก็เมนท์กันเยอะๆด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว