ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Why?...... ภาค 2......ตอนพิเศษ วันขึ้นปีใหม่

ชื่อตอน : Why?...... ภาค 2......ตอนพิเศษ วันขึ้นปีใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 43.9k

ความคิดเห็น : 201

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2564 15:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
Why?...... ภาค 2......ตอนพิเศษ วันขึ้นปีใหม่
แบบอักษร

 

Why? ทำไมต้องร้าย ทำไมต้องรัก ภาค 2 ...ตอนพิเศษ วันขึ้นปีใหม่

Author : 여 님 (ยอนิม)

 

“ของครบรึยังอะนัน” แม็คถามคนรักในช่วงบ่ายของวัน ขณะที่เขาทั้งสอง รวมถึงลูกน้องของนันอีกสองคน ออกมาหาซื้อของขวัญปีใหม่ไปให้ทางบ้านตายายของนัน รวมไปถึงเอาไปให้คู่ค้าทางธุรกิจของพ่อแม็คด้วย

“อืม เท่าที่ดูในลิสนี้ครบแล้วนะ ทีนี้ก็เหลือของพวกที่บ้าน” นันหมายถึงลูกน้องของเขา

“มึงให้เลือกเองเหรอ ว่าจะเอาอะไร” แม็คยื่นหน้ามาดูรายการในกระดาษ

“อืม กูตั้งงบไว้ให้ ให้พวกมันเลือกกันเองว่าอยากได้อะไร จะได้เอาไปใช้ประโยชน์กันได้จริงๆ” นันตอบกลับ

“แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ เผื่อบางคนได้ของที่มีอยู่แล้ว มันก็จะกลายเป็นเอาไปเก็บเฉยๆไม่ได้ใช้งาน” แม็คตอบกลับ

“แต่ก็มีของให้จับแบบขำๆอีกนะครับ เฮียแม็คจะจับด้วยไหม” เสียงของตาลลูกน้องของนันพูดขึ้นมาบ้าง แม็คเลิกคิ้วเล็กน้อย เพราะไม่รู้เรื่องนี้

“พวกมันอยากจับฉลากแบบขำๆกัน ตั้งงบ 64 บาท ใครจะเอาอะไรมาจับก็เอามาได้” นันพูดขึ้น

“น่าสนว่ะ กูเล่นด้วย” แม็คบอกออกมายิ้มๆ

“แต่ตอนนี้ไปหาข้าวกินก่อน แล้วค่อยไปซื้อของที่เหลือ” นันพูดขึ้น ก่อนจะพาแม็คและลูกน้องทั้งสองคนไปนั่งกินสุกี้ในร้านดังด้วยกัน แม็คก็นั่งกินรวมกับลูกน้องของนันได้ไม่คิดอะไร

“แล้วงานครั้งนี้มีใครมาบ้าง” แม็คถามขึ้นขณะนั่งทานอาหารไปด้วย

“เห็นว่าไอ้กาจ ไอ้กบ ไอ้ไวกับเมียมัน ไอ้ปาล์มจะมาด้วย ส่วนไอ้คีทยังไม่แน่ใจ มันบอกว่าเดี๋ยวให้คำตอบอีกที” นันตอบกลับ แม็คพยักหน้ารับ

“เออ พูดถึงคีท ที่มึงบอกกูว่ามันโดนยิง มันเป็นอะไรมากไหมวะ” แม็คถามขึ้นเมื่อนึกได้ เพราะตอนที่นันเล่าเรื่องคีทโดนยิงให้ฟัง ตอนนั้นแม็คอยู่ต่างประเทศ

“ไม่หนักหนาอะไร มันกระดูกเหล็กอยู่แล้ว” นันตอบด้วยน้ำเสียงปกติ

“แล้วเฮียเดย์มึงล่ะ” แม็คถามออกมาต่อ

“เฮียจะพาอิฐกลับไปฉลองที่กาญจน์ คงไม่ได้มา เห็นว่าเพื่อนเฮียมีปัญหาบางอย่าง ก็เลยจะไปดูด้วยมั้ง” นันตอบไปเท่าที่รู้

“แล้ว...” แม็คทำท่าจะถามต่อ แต่โดนนันคีบเป็ดย่างใส่ปาก ทำให้แม็คต้องรีบเคี้ยวกินทันที

“มึงเป็นเจ้าหนูจาไมรึไง วันนี้ช่างถามจัง” นันถามอย่างนึกขำ เพราะตั้งแต่เข้าห้างมา เขาตอบคำถามแม็คเกือบร้อยคำถามได้

“ผมว่าเฮียแม็คคิดถึงเฮียนันมากกว่านะ ถึงได้ชวนคุยตลอด” ตาลแซวออกมา

“กูไม่ได้กลับมาตั้งหลายเดือน ก็อยากรู้ความเป็นไปที่นี่บ้างสิ” แม็คตอบกลับมา

“เออ จริงสิ แล้ว..” แม็คทำท่าจะถามต่อเมื่อนึกบางอย่างได้ แต่เขาก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นนันหันมามอง

“ทำไม กูถามไม่ได้?” แม็คถามย้อนกลับไป นันหัวเราะในลำคอ

“ก็ถามมาสิ กูยังไม่ได้ห้ามอะไรเลย อารมณ์แปรปรวนนะมึงน่ะ” นันว่าออกมาอย่างขำๆ

“ไม่ถามละ เดี๋ยวกูโทรไปถามเค้าเองดีกว่า” แม็คบอกออกมา แล้วหันกลับไปนั่งทานอาหารต่อ ทำให้นันขมวดคิ้วเข้าหากันทันที

“โทรหาใคร?” นันถามกลับไป

“พี่เอื้อ” แม็คตอบกลับพร้อมกับยกยิ้มมุมปากนิดๆ

“จะโทรหามันทำไม มีธุระอะไรกับมันนักหนา” นันถามเสียงเข้ม

“กูก็แค่จะถามว่า พี่เค้าจะมางานปีใหม่ด้วยไหม” แม็คบอกออกมายิ้มๆ

“มันจะมาทำไม งานที่บ้านเราไม่เหมาะกับมันหรอก” นันบอกกลับไปด้วยน้ำเสียงปกติ

“มึงก็ตั้งแง่กับพี่เค้าจัง แต่เวลาคุยกัน กูก็เห็นคุยกันดีไม่ใช่รึไง” แม็คถามกลับมาอย่างอ่อนใจ เพราะจริงๆแล้วแม็ครู้ว่านันไม่ได้เกลียดเอื้อ เพราะเวลาคุยกันจริงๆ นันก็คุยกับเอื้อได้ แถมยังรับฟังเวลาที่เอื้อแนะนำเรื่องต่างๆด้วยซ้ำ

“แล้วแต่อารมณ์” นันตอบกลับพร้อมกับยักไหล่เล็กน้อย

“เฮียสองคนอย่าตีกันในร้านนะ” เสียงของตาลดังขัดขึ้น

“ทำไม” แม็คถามกลับด้วยน้ำเสียงปกติ เขาไม่ได้ทะเลาะกับนันจริงจัง ปกติเขาสองคนก็คุยกันทะเลาะกันแบบนี้อยู่แล้ว

“ผมสองคนยังไม่อิ่ม” ตาลตอบกลับมา ทำเอาแม็คหัวเราะขำ ส่วนนันก็ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ

“เออๆ แดกให้เต็มที่ซะ เดี๋ยวต้องไปซื้อของขนของกันอีก” นันว่าออกมา ก่อนที่ทุกคนจะนั่งทานกันต่อ แล้วไปหาซื้อของวันปีใหม่จนเสร็จเรียบร้อย ถึงได้กลับบ้าน

“รถใครวะ” แม็คถามขึ้น เมื่อเห็นรถสปอร์ตหรูไม่คุ้นตาจอดอยู่ที่หน้าบ้าน นันเองก็เลิกคิ้วอย่างสงสัยเหมือนกัน แต่ก็รู้ได้ในทันที หลังจากจอดรถ เมื่อคีทเดินออกมาจากในบ้าน

“รถใครวะ” นันถามขึ้นเมื่อลงจากรถ

“ขโมยมา เห็นสวยดี” คีทตอบกลับ ก่อนจะพยักหน้าให้แม็คเป็นการทักทาย แม็คก็ส่งยิ้มกลับไปให้

“กวนตีนละ ถ้ากูเดา คงเป็นของคนๆนั้นสินะ” นันถามขึ้นยิ้มๆ คีททำหน้าเซ็งเล็กน้อย

“อืม แม่งยึดกุญแจรถมอเตอร์ไซค์กู แล้วโยนคันนี้ให้ รถติดขนาดนี้จะให้กูขับรถยนต์ให้เปลืองน้ำมันอีก” คีทบ่นออกมาอย่างเซ็งๆ นันหัวเราะในลำคอเบาๆ

“เออ มาช่วยกูยกของเข้าบ้านหน่อย” นันพูดขึ้นเมื่อนึกได้ ก่อนที่นัน แม็ค และคีทจะยกของขวัญปีใหม่ในส่วนที่ต้องให้ผู้ใหญ่เข้าบ้าน ส่วนของลูกน้อง ก็ให้ตาลและคนอื่นๆยกไปไว้ในโรงรถก่อน

“วันที่ 31 นี้ คีทมาด้วยไหม” แม็คถามขึ้นทันที เมื่อมานั่งอยู่ที่ห้องรับแขกกันแล้ว

“ก็ที่มานี่ ก็จะมาคุยเรื่องนี้แหละ นัน กูเอาเค้ามาได้ไหมวะ” คีทถามขึ้น นันเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยิน

“เค้าจะมาเหรอวะ ไม่มีอะไรมากนะเว้ย กูต้องปูพรมแดงให้เค้าเดินไหม” นันถามขึ้นอย่างขำๆ ส่วนแม็คก็นั่งฟังด้วยความอยากรู้ เพราะเขายังไม่เคยเห็นคนของคีทเลยว่าเป็นใคร รู้แค่ว่าเป็นคนที่อันตรายคนหนึ่ง

“มึงก็เว่อร์ไป เรื่องอะไรที่เราจะต้องไปทำนั่นทำนี่เพื่อเค้าวะ เค้าต่างหากที่ต้องปรับตัว ถ้าคิดจะเข้ามาในโลกของเรา” คีทพูดขึ้นยิ้มๆ

“ทำไมกูรู้สึกว่ามึงกำลังหาเรื่องแกล้งเค้าวะ” นันถามกลับ

“กูไม่ได้แกล้ง กูแค่อยากให้เค้าเข้าใจโลกของเราบ้างก็เท่านั้น” คีทพูดขึ้นพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก

“แฟนคีทเป็นมนุษย์ต่างดาวเหรอ ถึงต้องเข้าใจโลกของเรา” แม็คถามขึ้นอย่างกวนๆ ทำให้คีทหัวเราะขำออกมา

“ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง” คีทพูดยิ้มๆ ซึ่งแม็ครู้ดีว่าคีทพูดเล่น

“ถ้าเค้าอยากมาก็มา ก็อย่างที่มึงบอกนั่นแหละ กูคงไม่มาทำอะไรเป็นพิเศษเพื่อคนของมึงหรอกนะ ถ้าเค้ารับได้ ก็มาได้ งานนี้กูจัดที่สนามนะ อ่อ แล้วบอกคนของมึงด้วย อย่ามาทำอะไรให้ลูกน้องกูกดดันนะเว้ย” นันพูดขึ้น เพราะเขาปิดสนามแข่ง เพื่อเอาสถานที่มาจัดงานปีใหม่ให้กับลูกน้องและเพื่อนๆ คีทพยักหน้ารับ เมื่อตกลงกันได้แล้วก็นั่งคุยเรื่องอื่นๆ และดื่มด้วยกันอีกเล็กน้อย ก่อนที่คีทจะแยกกลับไป

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

30 ธ.ค

วันนี้นันต้องพาพ่อของแม็ค และตัวแม็คเองเอาของขวัญปีใหม่ไปให้คู่ค้าและผู้ใหญ่ที่นับถือ เขาทั้งสองจึงต้องตื่นออกจากบ้านแต่เช้า เพื่อไปรับพ่อของแม็คที่บ้าน

“ทำไมดูสดชื่นจังวะ” นันถามแม็คขณะขับรถไปที่บ้านพ่อของแม็ค แล้วแม็คก็นั่งฮัมเพลงไปตลอดทาง

“ก็เมื่อคืนไม่มีหมาตัวไหนมากวนกูน่ะสิ” แม็คตอบกลับ นันยกยิ้มมุมปากนิดๆ

“เพราะกูรู้หรอกว่าวันนี้ต้องตื่นเช้า จึงไม่อยากกวนมึง” นันบอกออกมา เพราะรู้ดีว่าคนรักหมายถึงเรื่องที่นันไม่ชวนทำเรื่องอย่างว่า

“ยอมรับเหรอว่าเป็นหมา” แม็คถามขึ้นมาอย่างขำๆ นันยกมือไปผลักหัวแม็คอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะเลี้ยวรถเข้าไปในบ้านพ่อของแม็คทันที พ่อของแม็คที่รออยู่ก่อนแล้วก็ขึ้นมาบนรถ

“ซื้อของแล้วใช่ไหม” พ่อของแม็คถามขึ้น

“เรียบร้อยแล้วพ่อ แล้วนี่จะไปไหนบ้างครับ นันมันจะได้วางแผนว่าไปทางไหน” แม็คถามพ่อตนเอง แล้วพ่อก็บอกจุดหมายที่จะไป ซึ่งนั่นรวมถึงบ้านครอบครัวของเท็นด้วย นันทำหน้าเซ็งเล็กน้อย ถึงแม้ว่าเท็นจะไม่ค่อยได้มาตอแยแม็คเท่ากับช่วงแรกๆ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีติดต่อมาหาเลย แม็คเองก็ไม่ค่อยรับสายหรือตอบข้อความของอีกฝ่ายเท่าไรนัก แต่ก็มีเรื่องที่ทำให้นันหงุดหงิดอยู่บ้างคือ เท็นเคยไปหาแม็คถึงมหาวิทยาลัยที่ต่างประเทศ แต่ยังดีที่มีเพื่อนๆของแม็คช่วยกันท่าให้ นันจึงไม่ต้องไปออกแรงอะไรมากนัก

..

..

“รอที่รถก็ได้นะ ทั้งสองคนนั่นแหละ” พ่อของแม็คพูดขึ้น เมื่อตะเวนเอาของขวัญปีใหม่ไปให้แต่ละบ้าน จนมาถึงบ้านของเท็น

“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวเค้าจะหาว่าเราเสียมารยาท” นันบอกกลับ ก่อนที่จะช่วยถือของขวัญปีใหม่ตามพ่อของแม็คเข้าไปในบ้านของเท็น ซึ่งเข้าไปถึงก็เห็นว่าเท็นนั่งอยู่กับพ่อแม่ตัวเอง ตอนที่เห็นแม็ค เท็นก็ยิ้มกว้างออกมาทันที แต่เมื่อเห็นนันเดินตามเข้ามาด้วยก็หุบยิ้มฉับ ทำเอานันอยากจะหัวเราะขำออกมา

“สวัสดีครับ” นันกับแม็คยกมือไหว้พ่อแม่จองเท็น ทั้งสองก็ยิ้มรับ

“นั่งก่อนๆ กำลังรออยู่พอดี” พ่อของเท็นพูดขึ้น ก่อนที่นันจะส่งกระเช้าของขวัญปีใหม่ให้พ่อของแม็คเพื่อมอบให้อีกฝ่าย ซึ่งอีกฝ่ายก็มีมอบกลับมาให้เหมือนกัน

“แม็คกลับมาเมื่อไรครับ” เท็นถามขึ้น ขณะที่พ่อแม่นั่งคุยกัน

“เมื่อวานซืนครับ” แม็คตอบกลับ

“เสียดายวันที่พี่ไปหา พี่ไม่ค่อยมีเวลา ไม่อย่างนั้นจะพาไปดินเนอร์ด้วย” เท็นพูดขึ้นยิ้มๆ นันยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายพูดเพื่อให้นันรู้ว่าเท็นไปหาแม็ค ซึ่งนันรู้เรื่องนี้แล้ว

“วันที่แดนนี่โทรมาบอกกูว่ามีคนท่าทางประหลาดมาหามึงอะนะ...โทษที พอดีเพื่อนแม็คพูดมาแบบนั้น” นันแกล้งพูดเหน็บเท็นออกไป เพื่อให้เท็นรู้ว่านันรู้ทุกเรื่อง เท็นมองนันอย่างเคืองๆ

“แล้วนี่แม็คจะไปฉลองปีใหม่ที่ไหนเหรอครับ ถ้าไม่ได้ไปไหน ไปกับพวกพี่ได้นะ พี่จะไปล่องเรือที่ภูเก็ตพรุ่งนี้” เท็นเอ่ยชวนแม็คต่อหน้านัน แม็คก็ยิ้มกลับไปให้

“ตามสบายเลยครับ พอดีผมอยากจะฉลองกับครอบครัวผม” พูดจบแม็คก็กอดแขนนันต่อหน้าเท็น นันยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ส่วนเท็นก็หน้าเจื่อนไปนิด ซึ่งพอดีกับที่พ่อของแม็คขอตัวกลับก่อน

“กลับก่อนนะครับ” แม็คพูดกับเท็น ก่อนจะเดินออกมาจากบ้านพร้อมกับพ่อและคนรักของตนเอง

“มึงเห็นหน้าเค้ามั้ย ร้าวเป็นแก้วเลย” แม็คพูดออกมาอย่างขำๆ นันยกมือไปเขกหัวคนรักเบาๆ

“ร้ายเหมือนกันนะมึง” นันแกล้งว่าออกไป

“ไม่งั้นกูจะคบกับมึงได้ไง” แม็คตอบกลับมา นันก็ยิ้มขำ ก่อนจะหันไปหาพ่อของคนรัก

“พ่อครับ เดี๋ยวผมขอแวะไปหาตากับยายหน่อยนะครับ จะเอาของไปให้เค้าเลย” นันพูดขึ้น พ่อของเขาก็พยักหน้ารับ เพราะบ้านเท็นเป็นบ้านสุดท้ายแล้ว นันขับรถพาพ่อและคนรักไปที่บ้านตากับยายของเขา ตายายของนันรีบเดินออกมารับหลานชายและคนรักทันที และเมื่อเห็นว่าพ่อของแม็คมาด้วยก็รีบเชิญไปนั่งด้านใน ต่างฝ่ายต่างพูดสวัสดีปีใหม่และอวยพรให้กันและกัน

“เห็นเอื้อมันบอกว่ายายชอบกินยี่ห้อนี้ ผมเลยซื้อมาให้” นันพูดขึ้นพร้อมกับส่งอาหารบำรุงกำลังไปให้ยายตนเอง แม็คแอบอมยิ้มเล็กน้อย ที่นันคุยกับเอื้อเรื่องของขวัญปีใหม่

“ขอบใจมากนะนัน” ยายของนันพูดยิ้มๆ

“ยาย..” ยายของนันกำลังจะพูดบางอย่าง

“ไม่ต้องให้อะไรผมแล้วนะ ผมไม่เอา ที่ให้มาก็มากพอแล้ว” นันพูดด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่ได้เป็นการประชดประชันแต่อย่างไร เพราะที่ดินที่ยายของเขายกให้ เขาก็เอามาทำเต็นท์รถ

“แต่ตากับยายเตรียมไว้แล้ว” ยายของเขาบอกออกมาเสียงอ่อนลง

“เก็บไว้ก่อน ค่อยให้ทีเดียววันผมแต่งงานก็ได้” นันบอกออกมา ทำให้แม็คหันไปมองนันทันที

“จะแต่งเหรอ เมื่อไร” ตาของนันถามขึ้นมาบ้าง

“หึหึ รอผมรวยก่อน แล้วจะแต่ง” นันตอบกลับ ก่อนจะนั่งคุยเรื่องธุรกิจของตัวเองและเรื่องอื่นๆอีกสักพัก ก็ขอตัวกลับ พอเดินออกมาก็เจอเอื้อพอดี

“อ่าว กลับแล้วเหรอ” เอื้อถามขึ้น เพราะเพิ่งกลับเข้ามาที่บ้าน

“ครับ อ่อ พี่เอื้อ พรุ่งนี้ไปฉลองที่บ้านนันไหมครับ” แม็คเอ่ยชวน เอื้อมองหน้าน้องชายตัวเอง

“ไม่รู้ว่ามันจะให้ไปไหม” เอื้อพูดพร้อมกับพยักหน้ามาทางนัน

“กูไม่ได้ล็อคประตูทางเข้า ถ้าเข้าไม่ได้ก็เรื่องของมึง” นันพูดออกมา ทำให้แม็คยิ้มขำ เพราะรู้ว่านันก็ชวนเอื้อเหมือนกัน

“อืม โอเคไม่ล็อคก็ดี” เอื้อตอบกลับ ก่อนที่นันแม็ค และพ่อของแม็คจะขอตัวกลับ นันพาพ่อของแม็คกลับมาที่บ้านของเขาด้วย เพราะจะอยู่ฉลองปีใหม่พรุ่งนี้ด้วย

..

..

“ปีนี้กูว่าจะให้เงินพ่อเหมือนเดิม มึงคิดว่าไง” แม็คถามนัน ขณะนอนเล่นอยู่บนเตียงด้วยกัน นันปิดสนามและเต็นท์ตั้งแต่วันที่ 29 ธ.ค – 3 ม.ค จึงไม่ต้องไปดูกิจการแต่อย่างไร ใครที่จะกลับบ้านเกิด นันก็ให้กลับ ส่วนใครที่จะอยู่ฉลองปีใหม่กับเขาก็อยู่ได้

“ก็ดีนะ เพราะพ่อมึงเค้าไม่ต้องการสิ่งของอะไรนักหรอก” นันบอกออกมาตามที่คิด

“อืม กูเตรียมมาให้พ่อแล้วล่ะ” แม็คบอกออกมายิ้มๆ

“แล้วของกูล่ะ” นันถามของตัวเองบ้าง

“กูซื้อยาเพิ่มขนาดน้องชายมาให้” แม็คแกล้งกวนกลับไป นันหัวเราะในลำคอ

“ยังจะเพิ่มอีกเหรอวะ แค่นี้มึงก็อมไม่สุดสักที” นันตอบกลับ ทำให้แม็คร้อนหน้าวาบ

“พอๆ มึงแม่งทะลึ่งว่ะ” แม็คโวยคนรักกลบเกลื่อนความเขิน เพราะเขาดันนึกภาพตามซะงั้น

“หึหึ มึงเริ่มก่อนนะ” นันตอบกลับไป

“ของขวัญปีใหม่ของมึงอะ กูซื้อมาแล้ว” แม็ตตอบพร้อมกับยักคิ้วให้นัน

“ไหน” นันถามกลับ

“เดี๋ยวพรุ่งนี้ไอ้โอมมันเอามาส่งให้” แม็คตอบกลับไปยิ้มๆ

“ของชิ้นใหญ่รึไง ถึงต้องให้โอมมันขนมาให้” นันถามอย่างสงสัย

“ก็นิดหนึ่งแหละรับรองได้ว่า มึงได้ใช้ประโยชน์แน่ๆ” แม็คตอบกลับ

“แล้ว..ของกูล่ะ”  แม็คถามถึงของขวัญปีใหม่ของตนเองบ้าง นันยกยิ้มเล็กน้อย

“รอดูพรุ่งนี้” นันตอบกลับไป แม็คก็คิดตามอย่างตื่นเต้น ว่านันจะซื้ออะไรให้เขา

“มึงซื้ออะไร บอกได้ปะ กระเป๋า รองเท้า นาฬิกา” แม็คถามขึ้นมา

“ก็บอกว่ารอดูพรุ่งนี้ไง..แต่วันนี้ กูขอดูอย่างอื่นก่อนได้ไหม” นันถามออกมา

“ดูอะไรวะ” แม็คถามกลับ ก่อนที่นันจะพลิกตัวขึ้นมาคร่อมทับแม็ค

“นัน พรุ่งนี้กูต้องช่วยเตรียมงานนะเว้ย” แม็คโวยออกมาใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ

“ค่อยช่วยตอนบ่ายๆก็ได้” นันตอบกลับ พร้อมกับยกยิ้มร้าย ก่อนจะค่อยๆโน้มใบหน้าเข้าหาแม็ค ถึงแม้ว่าปากจะโวยวายยังไง แต่สุดท้าย แม็คก็ยอมให้คนรักเอาแต่ใจอยู่ดี

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

“หืม กว่าจะลงมาได้ เมื่อคืนดึกเหรอ” เสียงแซวของไวดังขึ้น เมื่อแม็คเดินลงมาจากชั้นบนด้วยท่าทางเพลีย เพราะเมื่อคืนนันพาทำกิจกรรมเข้าจังหวะจนเกือบเช้า

“มาถึงก็กวนตีนเลยนะ” แม็คว่ากลับไป ก่อนจะมองคนข้างๆไวด้วยความสงสัย แต่ก็พอเดาได้ว่าเป็นใคร

“นี่..เมียมึงเหรอ” แม็คถามขึ้น ทำเอาคนนิ่งๆอย่างอธิปเสียอาการไปนิด ส่วนไวก็ยิ้มขำ

“อืม คุณอธิป นี่แม็ค เมียเฮียนันเค้า” ไวแนะนำให้รู้จักกัน แม็คยกมือไหว้อีกฝ่าย เพราะรู้ว่าอายุมากกว่าเขา

“เค้าดูเป็นผู้ดีมาก ต่างจากมึงลิบลับเลยว่ะ นึกยังไงถึงมาเอามันน่ะครับ” แม็คถามอย่างหยอกๆ

“ก็เอามันไง” ไวตอบกลับ แม็คทำหน้างงเล็กน้อย ส่วนอธิปที่ดูเหมือนจะเข้าใจความหมายจากคำที่ไวพูด จึงหยิกสีข้างของไวทันที

“โอ๊ะ..โอ๊ยย คุณ ผมเจ็บนะ” ไวพูดออกมาแต่ก็หัวเราะขำเบาๆ ส่วนแม็คก็เข้าใจบางอย่างแล้ว

“มึงนี่นะ สมกับเป็นคนสนิทของไอ้นัน” แม็คว่าออกมาอย่างอ่อนใจ

“แล้วนี่นอนค้างด้วยกันใช่ไหม” แม็คถามออกมาอีก ไวพยักหน้ารับ

“แล้ว..คนอื่นๆล่ะ นันบอกว่ากบมันจะมาด้วยนี่” แม็คถามถึงกบ อดีตลูกน้องคนสนิทของนันอีกคน

“กบมันช่วยเตรียมอาหารอยู่ ส่วนสารวัตรเห็นว่าออกไปซื้อของ เดี๋ยวก็คงมา” ไวตอบกลับ

“แล้วมึงล่ะ ไม่พาคุณอธิปไปเดินเล่นล่ะ หรือไปนั่งเล่นที่บ่อปลากูก็ได้” แม็ครีบเสนอบ่อปลาตัวเองทันที เพราะนันเพิ่งตบแต่งให้ใหม่

“จริงด้วย คุณอธิปไปดูบ่อปลาคราฟไหม เผื่อได้ไอเดียไปจัดที่บ้านสวน” ไวเสนอขึ้นมา อธิปพยักหน้ารับ ก่อนจะพากันเดินออกไปทางข้างบ้าน ส่วนแม็คก็เดินมาตามหาคนรักของตนเอง

“ตื่นแล้วเหรอ เมื่อกี้โอมมันโทรมาหากู บอกว่าโทรหามึงไม่ติด” นันทักขึ้น เมื่อเห็นคนรักเดินออกมา

“แบตหมดน่ะ กูชาร์ตไว้บนห้อง พ่อทำอะไรครับ” แม็คตอบคนรักแล้วหันไปถามพ่อตนเอง

“ช่วยพวกนี้ทำกับข้าวเลี้ยงฉลองไง” พ่อของแม็คบอกออกมายิ้มๆ แม็ครู้ว่าพ่อของเขาทำกับข้าวเป็น แต่ไม่คิดว่าจะมาลงมือทำอาหารเลี้ยงปีใหม่ด้วยตัวเองแบบนี้ และดูเหมือนว่าพ่อของเขาสนุกที่มีคนคุยด้วยเยอะๆ

//กูกะว่าให้เต็นท์รถมันลงตัวกว่านี้ แล้วจะปลูกบ้านให้พ่อมึงแยกต่างหากสักหลังที่นี่ มึงคิดว่าไง// นันเสนอขึ้น แม็คหันไปมองหน้านันทันที

//แล้วพ่อจะมาเหรอ// แม็คถามกลับ

//มาอยู่แล้ว บ้านหลังนั้นก็ให้คนเช่าอยู่ไป ส่วนแม่บ้าน คนสวน คนขับรถของพ่อมึง ก็ให้มาอยู่ที่นี่กันให้หมด มีคนอยู่เยอะ เป็นหูเป็นตาให้กันเยอะๆน่าจะดีกว่า// นันพูดไปตามที่เขาคิดเอาไว้ แม็คพยักหน้ารับ รู้สึกดีที่คนรักนึกถึงพ่อของเขาอยู่เสมอ

//ไว้คุยกับพ่ออีกทีละกัน// แม็คตอบกลับเบาๆ พลางมองพ่อที่พูดคุยเฮฮากับลูกน้องของนันยิ้มๆ

“นั่นรถใคร ไอ้โอมเหรอวะ” นันทักขึ้น เมื่อเห็นรถกระบะคันใหญ่เลี้ยวเข้ามา

“ของขวัญปีใหม่มึงมาแล้ว” แม็คพูดยิ้มๆ

“กูให้มึงเลยนะ เพราะไม่รู้จะซ่อนเพื่อเซอร์ไพรส์มึงยังไง มันใหญ่อะ” แม็คบอกออกมา ก่อนที่ทั้งสองจะพากันเดินไปที่รถของโอม

“เอาของมาส่ง ขอค่าขนด้วยนะ” โอมพูดขึ้นยิ้มๆ นันไปหยุดยืนแล้วมองกล่องที่ใส่มา ก็พอรู้แล้วว่ามันคืออะไร

“เมียมึงหาข้อมูลเยอะมาก บอกเลย กว่าจะตัดสินใจซื้อเครื่องนี้” โอมพูดขึ้นยิ้มๆ ก่อนที่นันจะหันไปเรียกลูกน้องมาช่วยกันยกของขวัญปีใหม่ของเขาไปไว้ในห้องออกกำลังกาย ไวกับอธิป โอม เดินเข้ามาดูด้วย เพราะของที่แม็คซื้อมาเป็นเครื่องออกกำลังกายประเภทฝึกกล้ามเนื้อ

“ชอบไหมวะ” แม็คถามขึ้น เมื่อประกอบทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว นันยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะเดินมาโอบเอวแม็คเข้ามาหาตนเองแล้วกดจูบไปที่ริมฝีปากคนรักหนักๆ

“โคตรชอบเลย” นันบอกออกมายิ้มๆ

“หวานไม่เกรงใจพวกกูเลย” โอมแซวออกมาอย่างขำๆ

“ไว้กูมาขอเล่นด้วยนะ” โอมพูดขึ้น

“ไม่ได้ อยากเล่นเครื่องไหนในบ้านกู มึงก็เล่นไป แต่เครื่องนี้กูเล่นได้คนเดียว” นันบอกออกมา ก่อนที่ไวจะผิวปากแซว แม็คหน้าร้อนวาบและรู้สึกดีใจที่คนรักชอบของขวัญปีใหม่ที่เขาซื้อให้ อธิปชวนไวกับโอมออกไปข้างนอก เพื่อปล่อยให้นันกับแม็คอยู่ด้วยกัน นันยังคงกอดแม็คอยู่โดยที่ทั้งสองยืนหันหน้าเข้าหากัน

“มึงชอบจริงๆใช่ไหม” แม็คถามเพื่อความแน่ใจ นันก็พยักหน้ารับ

“กูอยากได้มานานแล้ว แต่มัวแต่ทำนั่นทำนี่ ไม่ได้มีโอกาสไปดูไปเลือกซื้อสักที มึงซื้อมาให้แบบนี้ รับรองว่ากูใช้คุ้มแน่” นันพูดขึ้น แม็คดีใจที่ของที่เขาซื้อมีประโยชน์กับคนรักจริงๆ

“แล้วของกูล่ะ” แม็คถามถึงของตนเอง

“หึหึ รอคืนนี้ ตอนนี้ออกไปช่วยคนอื่นๆก่อนดีกว่า” นันตอบกลับ ก่อนที่จะพากันเดินออกมาช่วยทุกคน เพื่อไปจัดสถานที่ที่สนาม ซึ่งนันจะทำอาหารเป็นซุ้มๆให้คนไปตักกินได้ตามใจชอบ เอื้อสั่งอาหารจากร้านสตรีทฟู้ดชื่อดังมาร่วมด้วย ของขวัญ 64 บาท ก็ถูกมาวางรวมกันและทำเบอร์ไว้เรียบร้อย ไฟถูกประดับตบแต่งสวยงาม โต๊ะนั่งทานอาหารก็ถูกจัดไว้เรียบร้อย มีดนตรีสดจากวงเพื่อนสมัยมัธยมของโอมมาร่วมเล่นด้วย ทำให้งานเลี้ยงปีใหม่ปีนี้ค่อนข้างครึกครื้นเป็นอย่างมาก อธิป เอื้อ และพ่อของแม็ค ค่อนข้างคุยกันถูกคอ เพราะคุยเรื่องงานบ้าง เรื่องเศรษฐกิจสังคมกันบ้าง ไวเดินแวะเวียนมาดูคนรักเป็นระยะ แล้วไปคุยเล่นกับเพื่อนๆด้วยเช่นเดียวกัน นันกับฉกาจก็คุยกันเรื่องทำเต็นท์รถไปเรื่อย แม็คมองภาพตรงหน้ายิ้มๆ เสียงหัวเราะเฮฮา คลอเคล้าเสียงเพลง ทำให้แม็ครู้สึกมีความสุขไม่น้อย ได้เห็นคนรัก พ่อ เพื่อน มาอยู่รวมกันแบบนี้

“เฮียๆ รถใครมาไม่รู้ 3 คัน ติดฟิล์มดำทั้งหมดเลย” เสียงของตาลพูดขึ้น ทำให้นันหันไปมอง ก่อนจะเห็นรถหรูสีดำเข้ามาจอดข้างสนามเรียงกัน

“มึง รถโคตรหรูเลย” แม็คสะกิดบอกนัน

“กูรู้ละว่าใคร” นันพูดขึ้น ก่อนจะลุกขึ้น แม็คก็รีบตามไปทันที ทุกคนต่างหันไปมองอย่างสงสัย และไม่นานก็กระจ่าง เมื่อมีชายชุดดำซึ่งมีทั้งชาวต่างชาติและเอเชียจากรถสองคัน เดินไปรอตรงประตูรถคันกลาง แล้วคีทก็ลงมาจากรถ

“กูกะแล้วต้องเป็นมึง” นันพูดยิ้มๆ แต่เขายังไม่สามารถเดินเข้าไปใกล้เพื่อนตนเองได้ เนื่องจากกลุ่มชายชุดดำยืนขวางอยู่

“ขยับให้เพื่อนผมหน่อยครับ” คีทพูดกับทุกคนยิ้มๆ แล้วคนสุดท้ายที่ลงจากรถ ก็ทำให้แม็คถึงกับตาค้าง เพราะอีกฝ่ายเป็นชาวต่างชาติจมูกโด่ง หน้าตาติดดุแต่ก็หล่อมาก หล่อเหมือนรูปปั้นเทพบุตรอะไรสักอย่าง และแม็ครู้ได้ทันทีว่าคนๆนี้ต้องเป็นคนมีอิทธิพลเป็นอย่างมาก ไม่งั้นคงไม่มีคนติดตามเกือบ 10 คนแบบนี้

“วิ้วว..วันนี้แต่งตัวน่ารักนะครับแม็ค” คีทผิวปากแล้วชมแม็คขึ้นมา ก่อนที่มือแกร่งของชาวต่างชาติข้างๆจะจับที่หลังคอของคีทพร้อมกับบีบเบาๆ คีทหันไปมองแล้วปัดมืออีกฝ่ายออก

“คุณ นี่เมียเพื่อนผม อย่าทำหน้ากดดันกันแบบนั้น” คีทพูดออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ และเป็นภาษาไทย

“เค้าพูดแล้วฟังไทยออกเหรอ” แม็คถามออกมา คีทพยักหน้ารับ

“นี่เพื่อนผม นัน คุณเคยเจอมันมาก่อนแล้ว ส่วนนั่น แม็ค เมียมัน แม็คครับ นี่คุณโรมัน” คีทแนะนำให้แม็คได้รู้จักกับโรมัน

“สวัสดีครับ” แม็คทักทายกลับไปแต่ก็ยังมีสีหน้าอยากรู้อยากเห็นอยู่

“หึหึ อยากถามอะไรครับ” คีทถามกลับไป

“สถานะ” แม็คพูดตรงๆ คีทกลอกตาเล็กน้อย แล้วหันไปมองโรมัน

“นายบอกว่าจะพาฉันมาเปิดตัว” เสียงทุ้มพูดเป็นภาษาไทยของโรมันดังขึ้น

“เคๆ ทุกคนๆๆ” เสียงของคีทดังขึ้นพร้อมกับยกมือขึ้นมาปรบมือ ทำให้นักร้องที่กำลังร้องเพลงอยู่หยุดชะงักลง แล้วทุกคนก็หันมามองคีทอย่างสนใจ

“นี่คุณโรมันนะครับ เป็นคนรักของผมเอง” คีทตะโกนบอกทุกคนด้วยท่าทางกวนๆ ก่อนจะหันมาหาโรมันอีกครั้ง

“เป็นไงครับ แกรนด์โอเพนนิ่งพอไหม” คีทถามกึ่งประชด โรมันยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

“เปิดตัวแล้ว งั้นเชิญไปนั่งได้เลยนะครับ ผมเตรียมไว้ให้พวกคุณแล้ว แต่งานเลี้ยงนี้ เราเลี้ยงกันแบบธรรมดานะครับ หวังว่าคุณจะเข้าใจ” นันพูดกับโรมัน โรมันก็พยักหน้ารับ

“คีทบอกฉันแล้ว” โรมันตอบกลับ ก่อนที่นันจะเรียกลูกน้องตนเอง ให้เดินนำพากลุ่มบอดี้การ์ดของโรมัน รวมทั้งโรมันไปนั่งที่โต๊ะที่เตรียมไว้ ซึ่งก็เป็นโต๊ะกลมเหมือนโต๊ะจีนธรรมดา เก้าอี้ก็เป็นเก้าอี้พลาสติก นันแอบยิ้มขำเล็กน้อย เมื่อเห็นโรมันมองเก้าอี้ของเขาด้วยท่าทีไม่คุ้นชิน

//มึง เค้าจะนั่งได้ไหมวะ หรือเราต้องหาเบาะมารองให้เค้านั่ง/ แม็คกระซิบถามคนรักตนเอง

//หึหึ ไม่ต้องหรอก ไอ้คีทมันรีเควสมาเอง ว่าให้เตรียมแบบนี้” นันตอบกลับ จริงๆแล้วเขาจะให้โรมันเข้าไปนั่งโซฟาภายในสำนักงานของเขาก็ได้ แต่คีทบอกเขาว่าให้นั่งเหมือนทุกคน

//กูเข้าใจละ ว่าที่มึงบอกว่า คนของคีทเป็นคนที่ไม่ควรเข้าไปยุ่งด้วยน่ะ// แม็คบอกออกมา นันพยักหน้ารับ

“กลับไปนั่งกับคนอื่นๆต่อเถอะ” นันพูดชวน แล้วปล่อยหน้าที่ดูแลโรมันให้คีทไป แล้วเขาก็มานั่งกินนั่งดื่มและพูดคุยกับคนอื่นๆต่อ มีหันไปมองกลุ่มของโรมันเป็นระยะ และดูเหมือนว่าบอดี้การ์ดของโรมัน กำลังถูกลูกน้องของนันละลายพฤติกรรมอยู่ โดยมีคีทเป็นแบ็คอัพให้ แล้วก็มีฉกาจไปนั่งทำความรู้จักด้วยเช่นเดียวกัน

“พ่อครับ ผมมีของขวัญปีใหม่จะให้ ก็เหมือนกับปีก่อนนะพ่อ บอกไว้ก่อนเลย” แม็คพูดกับพ่อตัวเองยิ้มๆ

“แกให้อะไรมา ฉันก็ดีใจทั้งนั้นแหละ” พ่อของแม็คพูดยิ้มๆ แม็คก็ส่งซองเงินให้

“เยอะกว่าปีที่แล้วอีก ทำไมให้เยอะนักล่ะ เก็บไว้บ้างเถอะ” พ่อของแม็คพูดออกมา

“รับไปเถอะครับ มันเทียบไม่ได้เลยกับที่ผมล้างผลาญพ่อเมื่อก่อนนี้” แม็คพูดติดตลก พ่อของเขาก็ยกมือมาลูบหัวลูกชายเบาๆ

“อย่าพูดแบบนั้น อะไรที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไป ตอนนี้พ่อภูมิใจในตัวแกมากนะ” พ่อของแม็คพูดขึ้น แม็คก็โผไปกอดพ่อตนเอง

“นี่ของผมครับพ่อ” นันที่นั่งอยู่ข้างๆแม็คก็ส่งกระดาษสีขาวม้วนใหญ่ไปให้พ่อของแม็ค ซึ่งแม็คไม่รู้ว่านันเอามาตอนไหน

“อะไรเหรอ” พ่อของนันถามขึ้น ก่อนจะรับม้วนกระดาษนั้นไปคลี่ดู ก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าเป็นแปลนบ้านสองชั้น แม็คที่เห็นก็พอจะเข้าใจอะไรได้บางอย่าง

“แปลนบ้านครับ ผมอยากให้พ่อย้ายมาอยู่ที่นี่ ผมมีที่ดินอยู่ด้านในอีก ผมจะปลูกบ้านที่นั่นให้ พ่อพาทุกคนที่บ้านเดิมมาอยู่ที่นี่ได้ทั้งหมดเลยนะครับ พอแม็คมันเรียนจบกลับมา พ่อค่อยย้ายมาอยู่ด้วยกันก็ได้ ระหว่างนี้ ผมจะค่อยๆสร้างไป” นันพูดขึ้น นั่นทำให้แม็ครู้สึกซึ้งใจเป็นอย่างมาก

“นัน พ่อว่า..” พ่อของแม็ครู้สึกซึ้งใจเช่นเดียวกัน แต่เขาก็เกรงใจลูกเขยตัวเอง

“ไม่ต้องว่าอะไรแล้วครับ รับไปเถอะ แม็คมันก็อยากให้พ่อมาอยู่ใกล้ๆ แถมพ่อมาอยู่ที่นี่ ก็มีคนให้เรียกใช้งานได้เพียบเลยนะ” นันพูดยิ้มๆ พ่อของแม็คมองนันอย่างนึกขอบคุณ

“โอเค พ่อรับไว้ละกันนะ ขอบใจมาก ขอบใจจริงๆ” พ่อของแม็คพูดพร้อมกับยกมือมาตบไหล่นันเบาๆ นันก็ยิ้มรับ

“พ่อได้ของแล้ว กูล่ะ” แม็คแบมือตรงหน้านัน นันก็คว้ามือคนรักมาจับเอาไว้

“เดี๋ยวก็ได้น่า อย่าเพิ่งรีบ นั่น พวกนั้นมันจะจับฉลากกันแล้ว” นันพูดพร้อมกับพยักหน้าไปทางลูกน้องตนเอง ที่ตอนนี้กำลังจะจับฉลากขำๆ 64 บาท กัน แล้วทุกคนก็ไปออกันจับฉลาก เสียงหัวเราะเฮฮาดังไปทั่วบริเวณ คีทก็เดินมาดู โดยลากโรมันให้มาด้วย แม็คก็ร่วมเล่นกับเขาด้วยเช่นเดียวกัน แล้วถึงตาแม็คจับฉลาก แม็คแกะกล่องที่ได้ทันที ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย

“อะไร” นันถามขึ้น

“กูว่าของที่กูได้นี่ ทำกูตายได้เลยนะ” แม็คพูดออกมาอย่างขำๆ แล้วเขาก็หยิบบางอย่างออกมาจากกล่อง

“กระเทียม!!” ทุกคนพูดออกมาพร้อมกับหัวเราะ เมื่อแม็คได้กระเทียมเป็นพวงใหญ่ๆ

“ใครเอากระเทียมมาจับวะ” นันถามขึ้นอย่างระอาใจ ไม่ได้จะว่าแต่อย่างไร

“แหะแหะ ผมเองเฮีย ผมไม่คิดว่าเฮียแม็คจะจับได้นี่ กะว่าใครได้ไปก็จะเอาไว้ทำกับข้าวให้พวกมันกินนั่นแหละ” ตาลยกมือแล้วพูดอ่อยๆ

“มึงก็นะ อ่ะ เอาไป เอาไว้ทำกับข้าว” แม็คพูดขำๆ ก่อนจะส่งกระเทียมให้ตาลไป แม็คไม่หงุดหงิดอะไรอยู่แล้ว เพราะเป็นการจับของขำๆ แล้วเวลาก็ล่วงเลยไปใกล้จะถึงเที่ยงคืน ลูกน้องของนันเตรียมพลุไฟมาถือไว้ นักร้องนำของวงดนตรีก็ดูเวลา ก่อนจะเริ่มนับถอยหลัง

5…4…3…2…1

สวัสดีปีใหม่...เย้

เสียงพลุ เสียงดอกไม้ไฟจากที่อื่นก็ดังขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกัน ทุกคนหันมาสวัสดีปีใหม่กันอย่างสนุกสนาน แม็คที่นันยืนกอดคอมองพลุอยู่นั้น เขาก็หันไปมองรอบๆด้วยรอยยิ้ม ทุกคนที่มาฉลองอยู่ที่นี่ ต่างมีรอยยิ้มให้กัน คู่รักที่มาด้วยกัน ก็สวีทกันโดยไม่อายใคร คนไม่มีคู่ก็มีความสุขไม่ต่างกัน แม็คหันมามองเสี้ยวหน้าคนรัก ที่เงยหน้ามองดอกไม้อยู่ ก่อนจะยื่นหน้าไปหอมแก้มนัน นันหันมามองแม็คทันที

“สวัสดีปีใหม่นะนัน ขอบคุณสำหรับปีที่ผ่านมา ปีต่อไปขอฝากเนื้อฝากตัว ฝากหัวใจให้มึงอีกปีนะ” แม็คพูดขึ้น นันหันมาจับแม็คกดจูบทันที ก่อนจะได้ยินเสียงโห่แซวจากคนอื่นๆ ก่อนที่นันจะผละริมฝีปากออกมา แม็คหน้าแดงก่ำ ไม่กล้าหันไปมองใคร

“ไอ้ไว เอาของที่กูฝากไว้มาให้หน่อย” นันพูดขึ้น ไวก็เดินเอาซองสีน้ำตาลมาให้ แม็คมองอย่างสงสัย

“อะ ของขวัญปีใหม่ของมึง” นันพูดขึ้น แม็ครับมาแล้วเปิดดู ก่อนจะตาโต

“เดี๋ยวๆ มึงเอาชื่อกูเป็นเจ้าของเต็นท์รถมึงเหรอ” แม็คถามขึ้นทันที เมื่อเห็นเอกสารในมือ

“ใช่ กูยกทุกอย่างให้มึง มันอาจจะไม่มากมายหรือสวยหรูนัก แต่ก็เป็นสิ่งที่กูสร้างด้วยน้ำพักน้ำแรงของกู” นันบอกออกมาเสียงจริงจัง แม็คมองหน้านันอย่างนึกขอบคุณ

“ขอบคุณนะ” แม็คตอบกลับไป

“ไอ้นัน เอาความจริงสิ ที่มึงยกเต็นท์รถให้แม็คน่ะ” คีทตะโกนถามกลับมา

“อ่อ กูให้มันเป็นคนเสียภาษี เป็นคนแบกรับรายรับรายจ่ายทั้งหมดน่ะ” นันตะโกนตอบกลับไป ก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะจากทุกคนออกมา เพราะทุกคนรู้ดีว่านันแค่พูดเล่น แม็คต่อยแขนคนรักอย่างหมั่นไส้

“กวนตีนตั้งแต่ต้นปีเลยนะ” แม็คว่าออกมาแต่ริมฝีปากก็ยกยิ้ม

“ถ้ามึงอยากได้ของขวัญปีใหม่ที่ดีๆหรูๆ แนะนำให้หาผัวแบบคุณโรมันนะ” นันพูดหยอกออกมา แม็คหันไปมองโรมัน ก่อนจะหันมามองนัน พร้อมกับส่ายหน้า

“ไม่เอาอะ กูขออยู่กับผัวแบบมึงดีกว่า ถึงจะปวดประสาทไปสักหน่อย แต่ก็สบายใจแล้วก็มีความสุขดี กูอยู่กับคนรวยๆไม่ได้หรอก เดี๋ยวเสียนิสัยกันพอดี อยู่กับคนเถื่อนๆแบบมึงอะดีแล้ว” แม็คพูดขึ้นยิ้มๆ นันยิ้มรับ ก่อนจะกอดคอแม็คแล้วมองคนอื่นๆที่กำลังเต้นฉลองปีใหม่กันอย่างสนุกสนาน

“ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีสำหรับเรา...แล้วก็ทุกคนนะ” เสียงของนันพูดขึ้นโดยมีแม็คพยักหน้าอยู่ข้างกาย และจะอยู่ข้างกันแบบนี้ตลอดไปในทุกๆปี

..

..

สวัสดีปีใหม่..

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

สวัสดีปีใหม่นะคะทุกคน

มาลงย้อนหลังหลายวันเลย

ตอนนี้อาจจะมีคู่อื่นมาแจมบ้างนะคะ

ไม่ได้หวือหวาเอาแค่พอยิ้มได้ก็พอเนอะ 

ความคิดเห็น