ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 22

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ม.ค. 2564 14:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1
แบบอักษร

แสงแดดสีเหลืองทอง สาดส่องกระทบกับบ้านไม้เรือนไทยสไตล์ประยุกต์ ความอบอุ่นของแสงแดดทำให้หยาดน้ำค้างที่เกาะบนใบไม้ค่อยๆระเหยขึ้นไปในอากาศ ต่างกับหยาดน้ำตาของนารันที่ยังคงอสบพวงแก้มสีชมพูของเธออยู่ตอนนี้

“เลิกคร่ำครวญซะที ไปทำหน้าที่ของเธอได้แล้ว” ภานุวัฒน์ ยืนกอดอกอยู่หน้าประตูห้อง สายตาของเขายังปนด้วยความเกลียดชัง ถึงแม้ว่าเขาและนารันจะเข้าพิธีสมรสมาแล้ว 3 วัน

“หน้าที่อะไรคะ “ นารันหันหน้ามองภานุวัฒน์ พร้อมกับสายตาปนสงสัย คิ้วสีน้ำตาลอ่อนที่ถูกกันเป็นทรงได้รูปเข้ากับใบหน้าเรียวเล็ก ขมวดเข้าหากันเหมือนจะผูกกันไว้ให้ได้

“ไม่ต้องถาม เช็ดน้ำตาแล้วเดินตามฉันมาก็พอ” พูดจบ ภาณุวัฒน์ เดินฉับๆไปอย่างรวดเร็ว ไม่แม้แต่จะหันมามองว่าภรรยาของเขาจะเดินตามทันหรือไม่

 

“คุณวัฒน์จะรับอะไรดีคะ เดี๋ยวป้าเตรียมให้ค่ะ “ ป้ารินทร์ แม่นมของภานุวัฒน์ หญิงวัย 53 ปี รีบเดินเข้ามาถามภานุวัฒน์ ด้วยความเคยชิน

“ผมขอกาแฟดำก็พอครับ ป้ารินทร์” เขาพูดพร้อมกับชายตามองภรรยาป้ายแดง เหมือนจะเอ่ยถามว่าหล่อนจะรับอะไรหรือเปล่า แต่เขาก็มองเลยผ่านนารันไปเหมือนเธอเป็นอากาศธาตุ

“คุณนารัน รับอะไรดีคะ” ป้ารินทร์ ถามเธอด้วยแววตาปนเอ็นดู

“รันยังไม่หิวค่ะ ป้ารินทร์”

“ไม่หิว ก็ต้องกิน เพราะงานที่ฉันจะให้เธอทำมันต้องใช้แรง” ภานุวัฒน์ พูดพลางจ้องนารันตาเขม็ง

“งั้น รับเป็นข้าวต้มนะคะ เดี๋ยวป้าไปเตรียมให้ค่ะ “

นารันเดินไปนั่งลงเก้าอี้ข้างๆ ภานุวัฒน์ด้วยความกล้าๆกลัวๆ เธอและเขาไม่เอ่ยปากพูดกันแม้แต่คำเดียว จนมื้อเช้าของทั้งคู่เสร็จสิ้น ภานุวัฒน์ลุกออกจากเก้าอี้ เขาชายตามองนารัน “ฉันจะไปรอที่ไร่องุ่น รีบตามมาแล้วกัน” พูดเสร็จเขาเดินดุ่มๆออกไป เขาขับรถคันโปรดสีดำออกไปที่ไร่ นารันได้แต่มองตามหลังรถที่ค่อยๆลับตาและหายไปในที่สุด

 

ความคิดเห็น