ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2. ตัดขาด -2

ชื่อตอน : บทที่ 2. ตัดขาด -2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 279

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2564 21:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2. ตัดขาด -2
แบบอักษร

โยษิตาตวัดสายตากลับมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นจากที่นั่ง “พี่พลอย โยไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะคะ”

“โอเคค่ะ เดินดี ๆ ล่ะระวังตัวด้วย”

โยษิตาฝืนยิ้มบาง ๆ และเดินไปยังห้องน้ำที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับโต๊ะของกันต์นั่งอยู่ โชคดีที่เดินมาแล้วเจอว่าห้องน้ำห้องหนึ่งว่างเธอจึงเข้าไปได้ทันทีโดยไม่ต้องยืนรอ

เมื่อล็อคประตูเรียบร้อยหญิงสาวก็ทรุดนั่งลงบนโถสุขภัณฑ์ น้ำตาที่ฝืนเอาไว้ไหลลงมาไม่ขาดสาย ภาพริมฝีปากของเขาที่เคยส่งยิ้มมาให้ จุมพิตเธออย่างอ่อนโยน หรือแม้แต่จูบอย่างดูดดื่มยามอยู่ในห้วงอารมณ์พิศวาสตามมาหลอกหลอน ในนาทีนี้พึ่งตระหนักกับอีกหนึ่งความจริงว่าริมฝีปากนั้นเขาใช้มันกับผู้หญิงอื่นไปทั่ว คงไม่เว้นแม้แต่ตอนที่คบหากับเธอ

...น่ารังเกียจจริง ๆ

ริมฝีปากเม้มแน่นมือข้างขวาตบลงไปบนอกซ้ายของตัวเองเบา ๆ หมายให้ช่วยลดทอนความปวดร้าวที่แล่นจุกขึ้นมา เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยบังคับน้ำตาที่กำลังไหลให้ย้อนคืน

“ไม่เอาน่าโย แกต้องทำได้ดิวะ แกเคยทำได้แล้วนี่”

“ตัดสินใจว่าจะตัดให้ขาด ก็ต้องทำให้ได้สิ ยังเจ็บอยู่ก็ไม่แปลกหรอกน่า”

“อย่าไปสนใจ อย่าไปให้ค่ากับคนแบบนั้นอีกโยษิตา”

ปลอบประโลมตัวเองผ่านไปครู่ใหญ่ โยษิตาที่คลายความอัดแน่นในอกก็หยิบกระดาษซับคราบน้ำตา ก่อนล้วงหาตลับแป้งขึ้นมาแต่งหน้าเพื่อลบรอยน้ำตาของตัวเอง

เมื่อมั่นใจว่าทุกอย่างเรียบร้อยเธอจึงออกมาส่องกระจกด้านนอกอีกครั้ง เห็นรอยช้ำหลงเหลือจาง ๆ จึงล้วงหยิบตลับแป้งมาซับอีกหน สูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะส่งยิ้มให้กำลังใจคนที่อยู่หน้ากระจกแล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องน้ำทันที

เดินออกมาได้ไม่กี่ก้าว ร่างบางก็ถูกกระชากเข้าไปยังมุมทางเดินด้านข้างที่ค่อนข้างปลอดคน ริมฝีปากบางหวีดร้องออกมาทันที

“อ๊ะ!!..ปล่อยนะ!!” โยษิตาบิดตัวออกมาจากคนที่กำลังกอดรัดก่อนจะหยุดดิ้นเมื่อได้ยินเสียงทุ้มคุ้นหู

“โย! นี่กันต์เอง”

 กันต์ที่มองเห็นโยษิตาว่าเธออยู่ในร้านตั้งแต่เขาเข้ามากับเพื่อนราว ๆ หนึ่งชั่วโมงก่อนหน้า นั่งมองเธอที่ยิ้มและหัวเราะไปกับคนที่นั่งอยู่ในโต๊ะเดียวกันอยู่แบบนั้น ก่อนจะเกิดอารมณ์ครุกรุ่นขึ้นเมื่อเห็นผู้ชายที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ยื่นมือมาเหมือนกำลังลูบสัมผัสแก้มของเธอ จนไม่ได้ปฏิเสธและไม่ได้สนใจสาวงามที่เข้ามานั่งใกล้ปล่อยให้เธอคนนั้นลูบไล้หน้าอกเขาโดยไม่ได้ใส่ใจจะปัดป้อง จนกระทั่งถูกรั้งไปกดจูบที่ริมฝีปากอย่างรวดเร็ว ในเสี้ยวนาทีนั้นเขาก็สะบัดใบหน้าพร้อมกับดันร่างผู้หญิงคนนั้นออกไป พอหันกลับมาทางโต๊ะของโยษิตาก็เห็นว่าเธอกำลังเดินหายไปทางห้องน้ำด้านข้าง เขาจึงได้ตามออกมาและยืนรอเธออยู่ตรงนี้

“อ้อ...ปล่อยได้แล้วค่ะ” โยษิตาทำน้ำเสียงว่ารับรู้ก่อนบิดข้อมือตัวเองออกจากการเกาะกุม

เสียงเย็นชาที่ตอบกลับมา ทำให้กันต์กลับกระชับเอาไว้แน่นกว่าเดิมอีกทั้งรั้งร่างบางของเธอเข้ามาแนบชิดขยับออกมาให้ลับตาคนอีกนิด

“มาทำอะไรที่นี่”

“ที่นี่เค้ามีไว้ทำอะไรล่ะ”

“อย่ากวนประสาทนะโย” กันต์พูดด้วยน้ำเสียงกึ่งคำราม แต่ก่อนร้านแบบนี้โยษิตาจะมาเที่ยวได้ก็ต่อเมื่อเขาพาเข้ามาเท่านั้น

“แล้วกันต์จะมายุ่งอะไรกับโยด้วยล่ะ ปล่อยได้แล้วโยจะกลับโต๊ะ”

โยษิตาพยายามบิดข้อมืออีกครั้ง กันต์จึงเปลี่ยนมาเป็นกอดรัดร่างบางเอาไว้แนบแน่นแทน ด้านคนที่ถูกดึงเข้าไปกอดเมื่อไม่ทันระวังตัวใบหน้าจึงมุดแนบเข้าไปกับอกหนาของเขาเต็มแรง จมูกได้กลิ่นน้ำหอมของเขาที่คุ้นจมูกปะปนกับกลิ่นน้ำหอมอื่นที่ไม่คุ้นเคย  จึงระลึกขึ้นมาได้ว่าเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้าเขาพึ่งจะกอดรัดผู้หญิงคนอื่นเอาไว้

คิดได้ดังนั้นความรู้สึกรังเกียจขยะแขยงพลันเกิดขึ้น โยษิตาจึงดิ้นรนขืนตัวเองสองมือดันหน้าอกแกร่งให้ห่างมากที่สุด

“ปละ..ปล่อยได้แล้ว!! จะกลับโต๊ะแล้ว!”

“จะรีบกลับไปหาไอ้ผู้ชายคนนั้นน่ะเหรอ”

โยษิตาชะงักไปชั่ววินาที รับรู้ว่ากันต์มองเห็นว่าเธอนั่งอยู่โต๊ะไหน..แสดงว่าเขารู้ว่าเธอมาและคงจงใจให้เธอเห็นว่าเขามีผู้หญิงคนใหม่

“มันก็เรื่องของโย! โยจะไปหาใครก็ไม่เกี่ยวกับกันต์แล้วนะ กันต์เองก็ไม่น่ามาคนเดียวหรอกมั้ง ปล่อย!!”

 

.........................................

 

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

ความคิดเห็น