ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ (อัพครบ)

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ (อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2561 10:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ (อัพครบ)
แบบอักษร

2 ปีต่อมา

​ทั้งฮันเซกับเซนเซต่างก็รับช่วงจากบิดาเรื่องของธุรกิจรถยนต์ สองพี่น้องต่างก็อยากมีทายาทไว้อีกสักคน เพราะทั้งคู่ให้เหตุผลว่าลูกสาวโตแล้วและก็อยากจะมีน้อง เซนเซพยายามเกลี้ยกล่อมเมียทุกคืนแต่ก็ไม่ได้ผล สองพี่น้องลงขันกันว่าระหว่างกวางมิน กับพรีมใครจะท้องก่อนกัน

"แม่ขาคุณครูบอกว่าถ้าเรากินขนมแล้วไม่แปรงฟัน แล้วฟันจะผุแล้วฟันเราก็จะไม่สวย แล้วคุณครูก็เอารูปให้ดูด้วยค่ะ"แอนนาลูกสาวคนเดียวที่นั่งทำการบ้านอยู่ เงยหน้ามาคุยกับคุณแม่ยังสาว

"แล้วหนูทำตามทีคุณครูบอกมั้ยคะ?"

"ทำค่ะคุณครูบอกว่า ต้องล้างมือให้สะอาดทุกครั้งก่อนและหลังทานอาหารค่ะ เพราะนักเรียนจะท้องเสีย"เซนเซอมยิ้มน้อยๆก่อนจะละจากงานตรงหน้า ย้ายมานั่งข้างๆลูกสาวตัวน้อยวัย 4 ขวบกว่าเกือบจะ 5 ขวบแล้ว แอนนามีความจำเป็นเลิศเธอเพิ่งจะเรียนอุบาล 2 แต่สามารถอ่านการ์ตูนได้

"แล้วคุณครูบอกอะไรอีกหรอคะเด็กน้อย?"

"คุณครูยังบอกว่าให้เด็กๆหัดอ่านภาษาอังกฤษที่คุณครูให้การบ้านมาค่ะ พ่อขาคุณครูบอกว่าหนูกับอลิซเป็นฝาแฝดกันค่ะ"

"หน้าเหมือนกันไงลูก แล้วหนูอยากมีน้องมั้ยคะ?"

"คุณพ่อจะหามาให้หนูหรอคะ?"

"ใช่ลูก..พ่อกับแมจะช่วยกันหามาให้ไง แล้วหนูจะอยากมีน้องผู้หญิงหรือผู้ชายดีนะ แอนนาว่าไง?"เด็กหญิงเงยหน้าจากสมุดวาดภาพตรงหน้า ทำสีหน้าครุ่นคิด

"หนูจะเอาสองคนได้มั้ยคะ?"

"ทำไมคะ?"

"ก็ถ้าหนูมีน้องเป็นผู้หญิง หนูก็จะให้น้องใส่กระโปรงของหนูได้ค่ะพ่อ แต่ว่าถ้าน้องเป็นผู้ชายก็ซื้อใหม่ค่ะ..โอ้ยย!คิดไม่ออกอ่ะ"กวางมินแอบขำที่ลูกสาวทำท่าทางคิดเรื่องเสื้อผ้าของน้อง

"ลูกต้องรีบทำการบ้านให้เสร็จก่อนนะคะแล้วก็ต้องไปอาบน้ำ แล้วนอนให้เต็มอิ่มพรุ่งนี้ตื่นตอนเช้าลูกจะได้สดชื่น ถ้านอนดึกขอบตาก็จะดำคล้ำเป็นหมีแพนด้าเลยนะ ลูกแม่ก็จะไม่สวยเลยล่ะ"

"จริงหรอคะ?"

"จริงสิคะ?"

"แม่อ่ะ..ตอนนี้หนูก็เจ็บมือแล้วๆก็ง่วงนอนด้วย แม่จ๋าพรุ่งนี้ค่อยทำนะ"

"ถามคุณพ่อสิคะ?"

"พ่อขา..นะๆๆหนูเมื่อยแล้ว"เด็กน้อยลุกจากเก้าอี้มาเกาะไหล่คุณพ่ออย่างอ้อนๆ เซนเซต้องแพ้ลูกอ้อนของเมียกับลูกสาวอยู่ร่ำไป

​"ได้..แต่มีข้อแม้นะเจ้าตัวแสบ"

​"อะไรคะพ่อ?"

"พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า แล้วมาทำให้เสร็จไม่งั้นจะฟ้องคุณทวด"

"ไม่เอาๆๆๆ หนูทำให้เสร็จก็ได้ พ่อใจร้ายยย"

"เปล่านะนี่พ่อช่วยแอนนานะ ลูกลองคิดดูนะพรุ่งนี้เช้าตอนทานอาหารเช้า คุณทวดกับคุณย่าจะต้องถามว่า 'แอนนาเอ้ย!การบ้านเจ้าเสร็จหรือยัง' แล้วลูกจะตอบคุณทวดว่ายังครับ?"

"หนูก็ต้องตอบว่า หนูทำเสร็จแล้วค่ะ..พ่อขาหนูทำเสร็จแล้ว ต่อไปหนูจะรีบทำทันทีเลยดีมั้ยคะพ่อ"

"ดีครับคนสวย ลูกใครนะน่ารักจังฟอดดด พ่อว่ากลิ่นแปลกๆนะเนี่ย"

"งั้นหนูเก็บของใส่กระเป๋าก่อนแล้วหนูค่อยไปอาบน้ำนะคะ"เด็กน้อยกุลีกุจอเก็บของใส่ในเป้ เซนเซก็ไม่รู้ว่าวันๆลูกสาวตัวน้อยของเขาเรียนอะไรบ้าง แต่กระเป๋าเธอหนักเหลือเกินสีไม้ต้องมีติดกระเป๋าไปทุกวัน

"ให้แม่กวางอาบให้มั้ยคะ?"

"ไม่ค่ะหนูอาบเองได้ หนูโตแล้วค่ะ"คำพูดของลูกสาวตัวน้อย ทำเอาสามีภรรยาเลิกคิ้วสูงลูกบอกว่าโตแล้ว เมื่อกี้ยังงอแงอยู่เลย

"พี่เซนคิดอะไรอยู่หรอคะ?"

"พี่กำลังคิดว่าลูกอาจจะเหงาที่อยู่คนเดียว แต่ถ้าลูกมีน้องแอนนาคงจะมีความสุขกว่านี้นะ ที่รักพี่สงสารลูกเรา แต่ถ้าเรามีเจ้าตัวน้อยอีีกคนลูกคงไม่เหงาแน่ นะครับคนดีคืนนี้เรามาทำน้องให้แอนนากัน"

"คนหื่น..ไม่ต้องเอาลูกมาอ้างเลย"

"น่าคนดีนะๆๆ"

"ลูกยังอยูุ่ในห้องน้ำนะพี่เซนปล่อยกวางค่ะ" สาวเจ้าดิ้นออกจากวงแขนสามีหนุ่ม ที่ส่งแววตาเจ้าชู้มาให้ ทำไมเธอจจะไม่รู้ว่าสามีจอมหื่นต้องการอะไร

"อื้ม..จุ๊ฟๆรักนะคนสวย"กวางมินผละออกจากอ้อมแขนคนหื่น ความหวานเป็นต้องจบลงเมื่อสาวน้อยออกมาจากห้องน้ำ

"เสร็จแล้วหรอคะคนเก่ง ลูกสาวเก่งที่สุดเลยล่ะ ลูกจะเอาชุดไหนคะเดี๋ยวแม่ไปหยิบให้นะ"

"หนูกลับห้องดีกว่าค่ะ แม่ขาคุณพ่อเป็นผู้ชายหนูอายค่ะ"

เด็กน้อยกระซิบเบาๆข้างหูคุณแม่ยังสาว กวางมินจำต้องพาลูกสาวตัวน้อยกลับมาห้องนอนของเธอ ที่ตกแต่งด้วยโทนสีฟ้า ทุกอย่างเป็นสีฟ้าทั้งหมด แม้แต่ตุ๊กตาก็ต้องเป็นสีฟ้าทุกตัว ผิดกับอลิซรายนั้นสีชมพูจ๋ามาเลย

"หนูแต่งตัวเสร็จแล้วค่ะ แม่ขาหนูอยากฟังนิทานอีกอ่ะ"

"ได้สิจ๊ะ..วันนี้จะเอาเรื่องอะไรดีนะแม่เล่าให้หนูฟังทุกเรื่องแล้วนะ เอาเรื่องสุนัขกับเงามั้ยคะ?"

"เอาค่ะ..แต่ต้องเล่าให้จบนะคะ"

"ค่ะ..แล้วอย่าหลับก่อนนะ"

"ค่ะแม่"

สาวน้อยแอนนาตาใสแจ๋วคอยฟังนิทานก่อนนอนทุกคืน กวางมินเล่าไปแล้วก็คอยดูลูกสาวตัวน้อย ทำท่าจะหลับไม่หลับแหล่ แต่ก็ยังคงเล่านิทานต่อไปจนอีกคนคอพับไปกับอกแม่ เธอเองก็หาวไปหลายครั้ง อยากจะหลับตามลูกสาวไปเหมือนกัน   หญิงสาววางหนังสือนิทานไว้บนหัวเตียงก่อนจะดึงผ้ามาห่มให้ลูกสาว กกกอดเธอไว้แนบอกกระทั่งหลับตามลูกน้อยไปในที่สุด

เซนเซออกจากห้องน้ำแต่มองมาที่เตียงนอนยังคงว่างเปล่า ไม่มีเมียรักเหมือนเคยป่านนี้แม่กับลูกคงจะฟังนิทานหรือไม่ก็หลับทั้งคู่ เป็นแบบนี้ก่อนนอนทุกคืน สามีอย่างเขาก็ต้องไปอุ้มเมียกลับมานอนที่เตียงกว้างนี้เหมือนเดิม เป็นกิจวัตรประจำวันที่จะต้องทำ

เซนเซเปิดประตูห้องนอนของลูกสาวเข้าไป ทุกอย่างเป็นอย่างที่เขาคาดการณ์ไว้ไม่มีผิดลูกสาวซุกหลับอยู่กับอกแม่ เขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมแม้แต่ตัวเขาเองซึ่งเป็นพ่อก็อยากซุกอกเมียแทบทุกคืน เพราะมันช่างอบอุ่นอย่างประหลาดดีเหลือเกิน

"ที่รัก..ลูกหลับแล้วกลับห้องเรานะ"หญิงสาวกึ่งหลับกึ่งตื่น เธอได้ยินเสียงสามีกระซิบเบาๆที่ข้างหูก่อนจะรู้สึกว่า วงแขนของเขากำลังช้อนอุ้มเธอกลับมาที่ห้องนอน เขาบรรจงวางเธอลงบนเตียงราวกับว่ากลัวเธอจะตื่นขึ้นมา กวางมินแอบยิ้มทั้งนำตา คิดถึงเมื่อตอนเด็กๆถึงแม้ว่าเซนเซจะชอบแกล้ง แต่ถ้าเธอบอกว่าเดินไม่ไหวเธอจะต้องขี่หลังเขาทุกครั้งไป

​'ไอ้ตัวแสบแกล้งพี่ใช่มั้ย?"

​'เปล่านะเค้าเจ็บจริงๆ พี่เซนสงสัยน้องจะนิ้วหักนะคะ แล้วเค้าก็เดินไม่ไหวจริงๆด้วยล่ะ"

​'งั้นก็ขี่หลังพี่ไปนะ"

​'ค่ะ..ตัวเองต้องย่อลงสิตัวสูงยังกะตึกเค้าปีนไม่ถึงอ่ะ'

​'โอเคๆ..อย่าให้รู้นะว่าหลอกพี่ไม่งั้นฟ้องคุณย่าแน่"

เสียงสนทนาของเธอกับเขายังดังก้องอยู่ในหู แม้วันเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ เธอไม่เคยลืมถึงตอนนี้เขาจะเป็นสามีของเธอ เป็นพ่อของลูกแต่ความทรงจำวัยเด็กยังไม่เคยจางหาย ​ชายหนุ่มสองคนถึงจะเป็นพี่น้อง แต่งฮันเซจะเป็นเรียบร้อยน่ารักแต่คนนี้สิทะโมนซะไมีพูดจาโผงผาง แต่เธอก็รักเขาเต็มหัวใจ ไม่ว่าจะวันนี้หรือวันไหน

"พี่เซน.."

"ครับเมียจ๋า"

"ขอบคุณนะคะที่อุ้มกวางเข้ามา"

"เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นจูบหวานๆแล้วก็ขอลูกชายตัวน้อยๆให้พี่สักคนนะครับคนดี"

เสียงออดอ้อนดังอยูข้างใบหูเล็กนั้น ช่างอ่อนหวานขนาดนี้หญิงคงปฏิเสธสามีไม่ได้แล้ว เพราะหัวใจของเธออ่อนยวบยาบ ตั้งแต่เขามอบจูบอ่อนโยนมาให้ตั้งแต่แรกแล้ว บทรักหวานละมุนกำลังเริ่มขึ้น หญิงสาวไม่เคยปฏิเสธเขาได้สักครั้ง เพราะหัวใจของเธอก็ต้องการเขาเช่นกัน

"อ้า"

"จ้วบบบ หวานเหลือเกินทูนหัว"

เสียงพูดคุยราวกับเสียงกระซิบในตอนแรก เปลี่ยนเป็นเสียงคนวญครางของคนทั้งคู่ สิ่งที่เซนเซปรารถนากำลังจะก่อตัวขึ้น จะเป็นลูกสาวตัวน้อย หรือลูกชายตัวน้อยสำหรับเขาตอนนี้ได้ทั้งนั้น เพราะเขารักเธอสุดหัวใจ จะนานแค่ไหนก็ยังรักไม่เสื่อมคลาย....



หายไปเป็นปีเลยกลับมาแทบจำหลานไม่ได้เลยค่ะ..ขอให้พี่เซนสมหวังนะตอนต่อไปขอพี่ฮันกับน้องพรีมบ้างนะนะบายๆๆแล้วพบกันจ้า

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/1158925_4598997.gif

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว