facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แฟนเก่ามาเยือน

ชื่อตอน : แฟนเก่ามาเยือน

คำค้น : พิมพ์นภา โซ่รักคล้องใจ ผู้ชายเลว

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2564 02:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แฟนเก่ามาเยือน
แบบอักษร

11 แฟนเก่ามาเยือน 

เมื่อฉันเดินกลับมาถึงร้านก็พบว่าพี่หมอซันกำลังยืนรอฉันอยู่ที่หน้าร้านแล้ว ฉันจึงรีบเดินไปหาพี่หมอเขาฉันว่าพี่เขาคงเช็คบิลอาหารที่เพิ่งสั่งไปเรียบร้อยแล้วล่ะ

“พี่หมอซันคะ” ฉันเรียกพี่เขา

“อ้าว กลับมาแล้วหรอ” พี่หมอเอ่ยถามฉันเมื่อเห็นว่าฉันกลับมาจากห้องน้ำแล้ว

“ค่ะ แล้วนี่พี่หมอออกมายืนรอพิมพ์แบบนี้นานแค่ไหนแล้วคะ”  

เมื่อฉันเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพี่หมอซันแล้วฉันก็เอ่ยถามเขาด้วยสงสัยและเป็นห่วงกลัวว่าฉันปล่อยให้พี่เขายืนรอนานจนเกินไป แต่เมื่อฉันมองจากสีหน้าของพี่หมอแล้วฉันว่ามันแปลกไปจากเดิมก่อนที่ฉันจะไปจะเข้าห้องน้ำพี่หมอยังดูยิ้มและหัวเราะกับฉันอยู่เลย

“ไม่นานหรอก เรากลับบ้านกันเถอะเผื่อจะถึงบ้านเดี่ยวจะค่ำเอาซะก่อน” พี่หมอซันบอกฉันเสร็จเขาก็เดินนำไปก่อนโดยที่ไม่รอฉัน และตอนนี้ฉันก็เริ่มงงกับอารมณ์ของพี่หมอซันเขาแล้วล่ะ พี่เขาเป็นอะไรของเขากันนะ

 

ย้อนกลับไปเมื่อหลายนาทีก่อน

หมอซันนั่งยกแขนตัวเองสลับกันขึ้นลงเพื่อมองเวลาบนนาฬิกาข้อมือบนแขนตัวเอง เขามองมันเป็นเวลาเนิ่นนานพอสมควรและตอนนี้คิ้วสองข้างบนหน้าของเขามันกำลังจะชนกันอยู่แล้วเพราะกังวลว่าพิมพ์นภาเธอจะเป็นอะไรไปในห้องน้ำหรือเปล่า

และด้วยความที่เขาทนรอพิมพ์นภาต่อไปไม่ไว้แล้ว เขาจึงตัดสินใจลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารเพื่อไปตามไปดูเธอที่ห้องน้ำว่าเธอเป็นอะไรไปหรือเปล่าทำไมเธอถึงยังไม่มาสักที และในระหว่างที่เขากำลังลุกขึ้นจากเก้าอี้บวกกับความรีบร้อนจนทำให้เขาไม่ทันได้มองอะไร มันจึงทำให้เขาไปชนกับใครคนหนึ่งเข้าที่กำลังเดินมาด้วยความรีบร้อนเช่นกัน

“โอ้ย!” คนที่โดนชนอุทานขึ้น

“นี่! จะลุกเดินออกมาทำไมไม่มองดูก่อนห่ะ!” เธอพูดใส่หมอซันด้วยความหงุดหงิดและโมโห โดยที่ยังไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองหน้าของคนที่อยู่ตรงหน้า

“ขอโทษครับ! พอดีผมรีบเลยไม่ทันได้มอง ผมขอโทษจริงๆ”  หมอซันกล่าวคำขอโทษพร้อมกับก้มหัวให้ผู้หญิงตรงหน้าเพื่อขอโทษเธอ

“ไม่แหกตาดูหรือไง! ว่าฉันกำลังเดินมะ......พี่ซัน” ในขณะที่เธอกำลังยืนด่าผู้ชายที่เดินชนเธออยู่นั้นจูจู่คำด่าของเธอก็เลือนหายไปเมื่อได้เห็นหน้าของคนที่เธอกำลังยืนด่าเขาอยู่

“เกศ......” หมอซันเอ่ยชื่อคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบา

เขาไม่นึกไม่ฝันเลยว่าจะมาเจอคนที่เคยทิ้งเขาเพื่อไปแต่งงานกับชายอื่น ก่อนที่เธอจะทิ้งเขาไปเธอให้เหตุผลเพียงแค่ว่าเขาไม่มีเวลาให้เธอ เขาไม่ให้ความสำคัญกับเธอ เขาไม่ดีพอสำหรับเธอ ในเมื่อเธอคิดแบบนั้นแล้วเขาเลยเลือกที่จะยอมปล่อยให้เธอเดินจากไป ถึงแม้ว่าภายในใจจะรักเธอแค่ไหนและจะเสียใจมากแค่ไหนก็ตาม

“พี่ซันสบายดะ....” ยังไม่ทันที่เกศจะได้ถามไถ่อะไร หมอซันก็ชิ่งพูดตัดบทขึ้นส่ะก่อน

“ผมขอตัวก่อนนะครับ”

หมอซันหันหลังให้เกศรินทร์จะเดินไปยังจุดมุ่งหมายปลายทางเมื่อก่อนหน้านี้ ทันใดนั้นเมื่อเกศรินทร์เห็นว่าหมอซันกำลังจะเดินหนีไปจากเธอ เธอจึงรีบวิ่งไปกอดหมอซันจากด้านหลังไว้ทันที

“เกศยังรักและคิดถึงพี่นะคะ ฮึก” เกศรินทร์เธอพูดพร้อมกับบีบน้ำตาเพื่อเรียกคะแนนความสงสารจากหมอซัน เพราะเธอรู้ว่าเมื่อก่อนหมอซันรักเธอมากแค่ไหนถึงแม้ว่าเธอจะเลิกกับหมอซันไปเธอก็ยังเชื่อว่าหมอซันไม่มีทางลืมเธอได้แน่นอน

แต่เกศรินทร์เธอหารู้ไม่ว่าสิ่งที่เธอคิดอยู่นั้นมันไม่ได้เป็นไปตามอย่างที่เธอคิดไว้เลยสักนิด  หมอซันใช้มือทั้งสองข้างของตัวเองขึ้นมาจับมืออันเรียวงามของเกศรินทร์ที่กำลังกอดเอวของเขาไว้

และทันทีที่เกศรินทร์สัมพัสได้ว่าหมอซันเอื้อมมือขึ้นมาจับมือของเธอนั้น เธอก็หลงคิดว่าตัวเองใช้เลห์มารยาบีบน้ำตาพูดเหมือนว่ายังรักนี้สำเร็จอย่างแน่นอน เธอจึงได้แอบยิ้มออกมาอย่างพอใจอยู่ข้างหลังหมอซันที่เธอสามารถหลอกหมอซันได้

แต่รอยยิ้มนั้นก็ต้องหุบลงเมื่อจูจู่หมอซันก็เอามือเธอที่กอดเขาออกและเดินออกไปโดยไม่มีเยื่อใยใดๆ และไม่คิดที่จะหันกลับมามองเธอเลยสักนิด เพราะความรู้สึกในใจของหมอซันที่มีต่อเกศรินทร์ในตอนนี้มันไม่ได้เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

เกศรินทร์เธอรู้สึกโกรธหมอซันเป็นมากเพราะเธอไม่คิดเลยว่าหมอซันจะกล้าทำให้เธอหน้าแตกได้ขนาดนี้ เธอยืนกำมือตัวเองแน่นเพื่อเก็บอารมณ์โกรธของตัวเองไว้ถึงแม้ว่าภายในใจของเธออยากจะร้องกรี๊ดออกมาแค่ไหนก็ตาม

เมื่อหมอซันเดินออกมาจากเกศรินทร์แล้วเขาก็รีบเดินไปทางห้องน้ำเพื่อไปดูพิมพ์นภาด้วยความเป็นห่วงเขากลัวว่าพิมพ์นภาจะหกล้มหรือลื่นล้มในห้องน้ำหรือเปล่า แต่พอเดินมาใกล้ถึงหน้าห้องน้ำเขาก็เห็นว่าพิมพ์นภากำลังอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งผู้ชายคนนั้นก็กำลังยืนกอดพิมพ์นภาอยู่จึงทำให้เขารู้ได้ทันทีเลยว่าผู้ชายคนนั้นคงจะเป็นแฟนเก่าของพิมพ์นภาอย่างแน่นอน

เมื่อคิดได้อย่างงั้นหมอซันเลยเลือกที่จะหยุดเดินแล้วถอยหลังเดินกลับไปรอพิมพ์นภาอยู่ที่ร้านเช่นเดิมโดยกลับไปพร้อมกับความรู้สึกที่ห่อเหี่ยว 

 

วันนี้มันเป็นวันนัดรวมตัวแฟนเก่าหรือไงกันนะ  

**************************************************************** 

ความคิดเห็น