ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เจอกันอีกครั้ง

ชื่อตอน : เจอกันอีกครั้ง

คำค้น : ทวงรักร้ายนายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 32k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2564 21:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
เจอกันอีกครั้ง
แบบอักษร

ตอนที่21 

 

 

หลายวันต่อมา 

 

 

06.30 น 

 

 

เช้าวันนี้อากาศดี ไมล์ร่ารีบตื่นเช้าเพื่อจะมาวิ่งออกกำลังกายในสวนสาธารณะ ร่างบางวิ่งมาเรื่อยๆโดยมีหูฟังที่สวมอยู่ 

 

 

ตุบ! 

 

 

"อ่ะ!!! โอ้ย!" ไมล์ร่าร้องอุทานเมื่อเธอวิ่งไปสะดุดกับก้อนหินอย่างไม่ทันระวังจนล้มลงไปอย่างแรงทำให้หัวเข่าของเธอถลอกจนเป็นแผล 

 

 

"ให้ช่วยไหมครับ" 

 

 

"ขอบคุณค่ะ" ไมล์ร่าเอื้อมมือไปจับกับชายคนหนึ่งโดยที่ไม่ทันได้มองหน้าเขา 

 

 

"เจ็บมากไหมครับ?" 

 

 

"นิดนะ...เจมส์" ไมล์ร่าตกใจไม่น้อยเมื่อคนที่เข้ามาช่วยพยุงเธอเมื่อกี้คือเจมส์คู่อริของมาคัสที่เขาห้ามให้เธอยุ่งเกี่ยว 

 

 

"ดีใจจังเลยนะครับได้เจอคนสวยที่นี่" เจมส์พูดพร้อมกับสีหน้าที่เดาไม่ถูกจนไมล์ร่ารู้สึกกังวลกับจุดประสงค์ของเขา 

 

 

"ขอตัวนะคะ" ไมล์ร่าก้าวเท้าเดินออกไปโดยลืมไปว่าเธอเจ็บเข่าอยู่จนทำให้เธอเซเกือบจะล้มแต่เจมส์ก็เข้ามากอดเธอไว้จากด้านหลังเพื่อไม่ให้เธอล้ม "อย่ามาโดนตัวฉัน!" ไมล์ร่ารีบผลักเขาออกอย่างแรงโดยไม่สนใจว่าตัวเองจะล้มหรือไหม 

 

 

"โอเคๆ เรามาคุยกันดีๆ" เจมส์ยกมือทั้งสองข้างขึ้นระดับหน้าออกเพื่อเป็นการบอกว่าเขาจะไม่แตะตัวเธอ 

 

 

"ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนาย ถอยไป!" 

 

 

"ห่วงตัวจังเลยนะ กับไอ้มาคัสเธอหวงตัวแบบนี้หรือเปล่า" 

 

 

"มันไม่ใช่ธุระของนาย" 

 

 

"เธอรู้ไหมว่าฉันหาจุดอ่อนไอ้มาคัสมานานแค่ไหน จนกระทั่งมาเจอเธอ" เจมส์เดินเข้ามาใกล้ไมล์ร่าเรื่อยๆทำให้เธอถอยหลังไปสองก้าว 

 

 

"พวกนายมีเรื่องกันก็ไปเคลียร์กันเองฉันไม่เกี่ยว" 

 

 

"เกี่ยวสิ เธอเกี่ยวเต็มๆเลยแหละเพราะเธอคือจุดอ่อนของมัน ถ้าเธอเป็นอะไรไปมันคงตายทั้งเป็น" 

 

 

"หึ นายคงเข้าใจผิดแล้วแหละฉันไม่ใช่จุดอ่อนของเขา นายคงอยากจะจัดการฉันมาสักพักแล้วถูกไหม รออะไรละเอาสิ" 

 

 

"อย่าท้าฉันนะไมล์ร่า" เจมส์เดินเข้ามาประชิดตัวและบีบแขนเล็กอย่างแรงด้วยความโมโหของคำพูดอีกฝ่าย 

 

 

"ฉันไม่ใช่พวกสิ้นไร้ไม้ตอก นายรู้ดีว่าตระกูลฉันเป็นใครมันก็ยากหน่อยนะที่จัดการฉัน เพราะถ้าฉันเป็นอะไรไป ไม่ใช่แค่มาคัสที่จะตามฆ่านายแต่รวมถึงพ่อฉัน พี่ชายทั้งสองของฉัน นายเลยไม่ทำอะไรฉันสักทีมัวแต่เห่าอยู่แบบนี้ไง!" 

 

 

"นังไมล์ร่า!!!" เจมส์ง้างมือเตรียมจะตบใบหน้าสวยแต่ก็ต้องชะงัก เขารู้ดีว่าถ้าเธอเป็นอะไรทุกคนต้องตามฆ่าเขายิ่งพ่อของเธอคือมาเฟียระดับต้นๆมันจึงไม่ง่ายที่จะลงมือ เขาจึงต้องอดทนเตรียมแผนการรัดกุมเพื่อความปลอดภัยต่อตัวเขาเอง 

 

 

"อย่ามายุ่งกับฉันไม่งั้นนายจะอยู่ยากจำไว้" ไมล์ร่าสะบัดแขนออกจากมือเขาก่อนจะเดินหันหลังออกไปช้าๆเพราะเจ็บที่หัวเข่า 

 

 

ณ คอนโด 

 

 

หลังจากที่กลับมาที่ห้องไมล์ร่าก็จัดการอาบน้ำทำแผล เธอมองดูตัวเองในกระจกพบว่าแขนของเธอเกิดรอยช้ำเพราะถูกเจมส์บีบ เธอจึงหยิบเสื้อแขนยาวมาสวมใส่เพราะกลัวมาคัสจะเห็น ไมล์ร่าเลือกใส่กางเกงขายาว เสื้อแขนยาว รองเท้าผ้าใบก่อนจะขับรถออกไปที่บ้านตัวเอง 

 

 

ณ คฤหาสน์เคลิส 

 

 

"คุณพ่อละ" ไมล์ร่าถามสาวใช้ในบ้านหลังจากที่เพิ่งขับรถมาถึง 

 

 

"คุณท่านอยู่ในห้องทำงานค่ะ" 

 

 

"ขอบใจ" ไมล์ร่าเดินไปหาผู้เป็นพ่อที่ห้องทำงานใหญ่ 

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

 

 

"เข้ามา" เสียงอนุญาตเจ้าของห้องดังขึ้น ไมล์ร่าจึงเปิดประตูเข้าไป 

 

 

"สวัสดีค่ะคุณพ่อ" 

 

 

"อ่าวทำไมจะมาไม่บอกก่อน แม่เขาไม่อยู่บ้าน" 

 

 

"ไมล์มาหาคุณพ่อค่ะ" ไมล์ร่าบอกพร้อมกับเดินไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม 

 

 

"ทำไมเดินแบบนั้นขาเป็นอะไร?" เคสิลเอ่ยถามเมื่อเห็นลูกสาวเดินกะเผลกๆ 

 

 

"เมื่อเช้าไปวิ่งมาหกล้มนิดหน่อยค่ะ" 

 

 

"อืม แล้วมีธุระอะไรกับพ่อถึงมาหาถึงที่นี้" 

 

 

"คุณพ่อรู้จักผู้ชายที่ชื่อเจมส์ไหมคะ" ไมล์ร่าถามเข้าประเด็นทันที 

 

 

"เจมส์? ที่เป็นมาเฟียน่ะเหรอ" 

 

 

"ใช่ค่ะ เขามีเรื่องอะไรกับพี่มาคัสเหรอคะ" 

 

 

"เรื่องเก่าๆนานมาแล้วระหว่างสองตระกูล" 

 

 

"มันเกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?" 

 

 

"เมื่อสมัยก่อนรุ่นพ่อ ก่อนที่จะมีการจัดอันดับมาเฟียหลายตระกูลที่แข่งขันกันเป็นที่หนึ่ง โดยสองตระกูลสุดท้ายก่อนที่จะถูกเลือกคือตระกูลของมาคัสและเจมส์ สุดท้ายตระกูลมาคัสได้ไป ทำให้ฝั่งเจมส์ไม่พอใจมากและมีเรื่องบาดหมางกันเรื่อยมา" 

 

 

"มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอคะ" 

 

 

"การที่ได้เป็นตระกูลระดับต้นๆนอกจากเงินทองมันก็มาพร้อมอำนาจ ตระกูลไหนที่เป็นรองก็อาจจะลำบากหน่อย ส่งส่วยเยอะ ทำงานยาก เราถึงต้องแย่งชิงกันเป็นอันดับต้นๆไงละ" 

 

 

"เหมือนตระกูลเราใช่ไหมคะ" 

 

 

"อืม" 

 

 

"เมื่อก่อนตอนเด็กๆทั้งสองคนเขาเป็นเพื่อนรักกันนะ แต่ก็นั่นแหละพอเกิดเรื่องมิตรภาพก็แตกหัก ทำไมลูกถึงสนใจเรื่องนี้" 

 

 

"เอ่อ..คือไมล์บังเอิญพบกับเจมส์เมื่อเช้าค่ะ เขาพูดจาแปลกๆเกี่ยวกับพี่มาคัส ไมล์เลยสงสัย แฮร่..." ไมล์ร่าตอบแก้ตัว 

 

 

"อย่าสอดรู้สอดเห็นให้มันมากนัก เรื่องฝึกงานไปถึงไหนละ" 

 

 

"เรื่อยๆค่ะพ่อ" 

 

 

"แล้วมาคัสละ" 

 

 

"เอ่อ..." ไมล์ร่าที่ได้ยินพ่อถามแบบนั้นก็ถึงกับอ้ำอึ้งไปไม่เป็น 

 

 

"พ่อหมายถึงสบายดีไหม สอนงานดีหรือเปล่า" 

 

 

"อ๋ออออ...ดีค่ะ" ไมล์ร่าหายใจออกด้วยความโล่งอก 

 

 

"พ่อเห็นเฮียคลินต์บ้างไหมคะ?" ไมล์ร่าถามถึงพี่ชายจอมเย็นชาที่หาตัวยากที่สุดในบ้าน 

 

 

"ไม่ รายนั้นเคยหาตัวเจอง่ายที่ไหน แล้วไม่ได้คุยกับพี่เขาเลยเหรอ" เคลิสถามลูกสาวกลับ 

 

 

"แหม...คุณพ่อก็รู้ว่าไมล์เจอเฮียทีไรทะเลาะกันตลอด แถมคุยกันปีหนึ่งไม่ถึงร้อยประโยคด้วยซ้ำ ถามอะไรก็ไม่ชอบตอบ" 

 

 

"ก็รู้กันดีหนิ" 

 

 

"แต่ไมล์เป็นห่วงเฮีย ไมล์คิดว่าเฮียเป็นเกย์ค่ะ" 

 

 

"ฮ่าๆ อะไรที่ทำให้ลูกสาวพ่อคิดแบบนั้น" 

 

 

"ก็คิดดูสิคะ ตั้งแต่เกิดมาเฮียไม่เคยมีแฟน เพื่อนผู้หญิงก็ไม่มี วันๆคลุกอยู่แต่กับเพื่อนผู้ชาย" 

 

 

"เป็นห่วงพี่เขาไม่มีแฟน?" 

 

 

"ใช่ค่ะ" 

 

 

"แล้วเราละมีไหม?" เป็นอีกคำถามที่ทำให้เธอถึงกับไปไม่เป็นอีกครั้ง 

 

 

"มะ ไม่มีค่ะ ไมล์กวนเวลาทำงานคุณพ่อนานแล้ว ขอตัวนะคะ" จุ๊บ! ไมลร่ายันตัวลูกขึ้นและเกินอ้อมไปหอมแก้มผู้เป็นพ่อ ก่อนจะเดินออกไป 

 

 

 

***************************** 

 

 เป็นไงคะสนุกกันมั้ยเอ่ย? ฝากกดไลค์กันด้วยน๊าาาา 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว