ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เสียงครางที่ทำให้ใจสั่น

ชื่อตอน : เสียงครางที่ทำให้ใจสั่น

คำค้น : พ่อสุดที่รัก โคแก่ ลูกสาว

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.7k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ม.ค. 2564 19:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
เสียงครางที่ทำให้ใจสั่น
แบบอักษร

“อืออ พ่อขา”ร่างเย้ายวนในอ้อมกอดของเขาเริ่มเบียดกายอวบอิ่มไปกับกายอบอุ่นนั้นในยามที่ถูกคุณพ่อสุดที่รักค่อยๆจูบลงที่ซอกคอขาวละมุนพร้อมด้วยอ้อมกอดที่กอดรัดเธอมากขึ้นจนทั้งสองบดเบียดกันแบบชิดกันไปทุกสัดส่วนไม่แม้นแต่บั้นท้ายอวบสวยที่กำลังถูกพ่อบดลำเอ็นใหญ่ที่กำลังแข็งเป็นลำบดเบียดยังร่องก้นอวบของลูกสาวที่เผลอแอ่นบั้นท้ายอวบนั้นเข้ามาบดเบียดกับลำเอ็นใหญ่ของเขาเช่นกัน 

              ปากอุ่นร้อนกดแนบลงไปยังต้นคอขาวเนียนของลูกสาวคนสวยมือใหญ่จากที่กอดร่างงามแค่วางแขนไว้ที่ใต้ราวนมนั้นก็เลื่อนมือมาคลึงเต้างามอวบสวยอันล้นมือผ่านชุดนอนผ้านุ่ม ร่างงามตกใจเผลอเกร็งตัวกัดกลีบปากเอาไว้แน่นแล้วมือเล็กก็รีบเลื่อนไปหามือใหญ่ที่แนบอยู่บนหน้าท้องแบนรวบ รวบมือนุ่มเข้าจับมืออุ่นๆของผู้เป็นพ่อเอาไว้แล้วปล่อยให้ร่างกายอันอบอุ่นที่กอดประคองเธออยู่นั้นได้สร้างความวาบหวิวให้กายสาวได้ตัวสั่นไม่น้อยแต่ยาหยีก็ยอมให้ผู้เป็นพ่อทั้งจูบไซร้ไปซอกคอขาวอย่างแผ่วเบาและเบียดเอ็นเข้ามาหาเหมือนเช่นทุกคืน

              “กลัวพ่องั้นหรอ ตัวหนูสั่นเชียว”บรูคหลับตาข่มอารมณ์ของตนเอาไว้อีกครั้งเขายอมหยุดปากร้อนๆที่ทาบไปตามซอกคอหอมกรุ่นเพื่อให้ลูกสาวหายกลัว ใบหน้าหล่อเหลานั้นระบายิ้มที่มุมปากอดเอ็นดูคนในอ้อมกอดไม่ได้รู้ว่าลูกกำลังกลัวเขาอยู่แต่ลูกสาวเขาก็แสนน่ารักจับมือพ่อไว้แน่นยามพ่อทำให้กลัวแบบนี้แล้วอย่างนี้จะให้เขาไม่รักไม่หลงได้อย่างไรกัน

              “เปล่าค่ะ..หนูจะกลัวพ่อทำไม พ่อเลี้ยงหนูมาจนโตขนาดนี้”เสียงหวานเอ่ยตอบ

“ หึๆใช่พ่อเลี้ยงหนูมาตั้งแต่ที่มือนุ่มๆที่จับมือพ่อไว้ยังเล็กๆอยู่เลย”บรูคเอ่ยบอกลูกสาวคนสวยแล้วยกมือเล็กที่ยังจับมือเขาเอาไว้ในยามที่เธอตัวสั่นเมื่อครู่ขึ้นมาจูบเบาๆที่หลังมือเล็กนั้นอย่างอ่อนโยน

“พ่อรักหยี”คุณพ่อรูปหล่อกล่าวคำรักอันแสนอบอุ่นบอกลูกสาวในอ้อมกอดแล้วจูบเบาๆลงที่แก้มเนียนใสของคนที่เขาประคองกอดอย่างแสนรักเบียดกายอันแสนอบอุ่นให้ได้กอดลูกสาวให้มากขึ้น ร่างอวบอิ่มแสนสวยในอ้อมกอดเขานี้ให้ผู้เป็นพ่อให้ได้กอดแน่นแค่ไหนเขาก็ไม่เคยพอเลยจริงๆ

“หยีก็รักพ่อคะ ชอบให้พ่อกอดแน่นๆแบบนี้ทุกคืน”เสียงหวานเอ่ยอ้อนรับรู้ความอบอุ่นอันแสนวาบหวามนี้อย่างไม่เคยรู้สึกรังเกียจผู้เป็นพ่อเลยสักนิดมีแต่อยากให้เขาแนบกายเข้ามาหากอดเธอให้แนบแน่นไปทุกส่วน

“พ่อก็ชอบกอดหนูชอบอยู่ใกล้ๆหนูแบบนี้อย่ากลัวพ่อเลยนะคนดี”คนตัวโตกระซิบบอกลูกสาวคนสวยในอ้อมกอดใบหน้าหล่อเหลานั้นค่อยๆแนบแก้มไปกับใบหน้าสวยหวานนอนกอดก่ายกันอย่างแนบแน่น ให้มือใหญ่ได้เคล้าคลึงเต้าสวยนิ้วเเกร่งหมุนวนหัวนมสวยจนชูชันแล้วเขาก็บีบมันเบาๆให้เสียงหวานของลูกสาวได้ครางออกมา

“อื้ม...พ่อขา”ใบหน้างามร้อนผ่าวกายสาวมันวาวหวามไปกับมือใหญ่ที่คลึงไปยังเต้าอวบอย่างเต็มมือจนทำให้ลูกสาวของพ่ออายแก้มแดงแต่ก็ยอมให้มือใหญ่นั้นได้คลึงขยำไปกับสองเต้างามอย่างเต็มใจ

“หยีชอบให้พ่อกอดไหม”

“ค่ะ..”ใบหน้างามพนักหน้ารับ มือใหญ่อีกข้างก็ลูบหน้าท้องแบนราบนั้นดันให้ร่างนุ่มเบียดไปข้างหลังบดเอ็นใหญ่ที่เบียดเข้ามาถูกับร่องก้นงามจนผู้เป็นพ่อถึงกับครางต่ำเบาให้ลูกสาวคนสวยได้ใจสั่นกับเสียงครางอันแสนเซ็กซี่นั้นที่ชิดข้างใบหูราวกับเขากำลังกระซิบบอกเธอ

ร่างงามเบียดเข้าหาผู้เป็นพ่อด้านหลังทั้งยังรู้สึกรัญจวนไม่ต่างกันยามที่ถูกพ่อขยำคลึงเต้างามจนหัวนมชูชันเช่นนี้ ทั้งยังปากอุ่นร้อนเริ่มทาบจูบไปตามซอกคอหอมอีกครั้งทำให้ยาหยีตัวสั่นจนพ่อต้องกอดไว้แน่นแล้วดูดปากลงที่ซอกคอขาวจนเป็นรอยแดงเพราะเขาห้ามอารมรณ์ตัวเองไม่ได้ยามได้กอดร่างงามที่บดเบียดเข้ามาหาเขาอย่างโหยหาเช่นนี้

“อ๊ะ..พ่อขา”มือเล็กจับมือพ่ออีกครั้งยามที่ถูกพ่อดูดผิวนุ่มๆที่คอเสียแรงจนเธอตัวสั่นมันซ่านสยิวมากเหลือเกินและผู้เป็นพ่อก็จับมือเธอเอาไว้แน่นราวกับปลอบให้ลูกสาวหายกลัว เขาบดลำเอ็นถูบั้นท้ายอวบแน่นถี่ๆให้ร่างงามได้ตัวโยกไหวแต่เขาก็กอดอีกฝ่ายไว้แน่นแล้วครางต่ำอย่างได้อารมณ์

“อ๊าห์..หยีของพ่อหนูทำให้พ่อรู้สึกดีเหลือเกิน..ซี๊ด”มือใหญ่บีบเต้างามเต็มแรงปากร้อนก็ดูดซอกคอขาวนั้นไปด้วยจนเขาบดเอ็นเข้ากับบั้นท้ายงามของลูกสาวถี่ๆอย่างสุดเสียวให้ลำเอ็นใหญ่บดแรงๆทั้งยังบดหน้าขาเข้าหาร่างงามที่เบียดเข้ามาหาเขาเช่นกันพร้อมกับปล่อยเสียงครางต่ำออกมาอย่างมีความสุขยามที่น้ำรักอุ่นๆพุ่งออกมารดบนชุดนอนตัวสวยอันบางเบาของลูกสาวให้น้ำรักอุ่นๆของเขามันได้ซึมลงไปถึงบั้นทายอวบให้อีกฝ่ายได้รู้สึก

“พ่อทำชุดหนูเลอะจะเปลี่ยนไหมเดี๋ยวพ่อลุกไปหยิบมาให้”คุณพ่อรูปหล่อเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหอบพร่าและแสนเซ็กซี่เพราะเพิ่งเสร็จไปเมื่อครู่ เขากอดลูกสาวคนสวยไว้ไม่ยอมห่างจูบแก้มนุ่มของคนน่ารักสูดดมความหอมละมุนจนแทบเต็มปอดยามที่ได้อยู่ใกล้ๆลูกสาวในทุกค่ำคืนแบบนี้

“ไม่เป็นไรค่ะ พ่อนอนเถอะ”มือเล็กจับมือใหญ่เอาไว้ยามที่เห็นผู้เป็นพ่อจะลุกห่างจากกายทำให้คนเป็นพ่อไม่กล้าลุกไปไหนได้แต่โอบกอดร่างงามของลูกสาวเขาไว้ตลอดเวลา เฝ้ากอดเฝ้าหอมอย่างหลใหลแต่คนตัวหอมแสนน่ารักก็ไม่เคยผลักไสเขาเลยแม้นแต่น้อยมีแต่นอนให้กอดรัดตลอดเวลา

“ฝันดีนะ.. ลูกสาวคนสวยของพ่อ”บรูคจูบซอกคอลูกอีกหนแล้วนอนกอดลูกสาวเอาไว้ในอ้อมอกของเขาตลอดทั้งคืน

ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทแสนจะดูดีและหล่อเหลาเนียบตั้งแต่หัวจรดเท้า คุณพ่อรูปหล่อเดินจับมือกับลูกสาวลงมาจากชั้นสองของบ้านเพื่อลงมาทานข้าวด้วยกันข้างล่าง ผู้เป็นพ่อยิ้มมองลูกสาวคนสวยตลอดเวลาในยามที่เห็นลูกไม่ได้อยู่ในชุดนักศึกษาแต่วันนี้กับอยู่ในชุดเดรสสีครีมสวยที่มีเสื้อสูทสีดำสวาททับเอาไว้ให้ดูทั้งสวยและเข้ารูปอย่างน่ามองไปกับเรือนร่างงามอันสมส่วนนั้น

“อ้าวลงมากันแล้วหรอสองพ่อลูก”นิสาเอ่ยทักสามีและลูกสาวพร้อมกับมองทั้งสองคนอย่างชินตาที่เห็นสองพ่อลูกเดินจูบมือลงมาด้วยกันแบบนี้ ไม่ใช่แค่เดินลงมาด้วยกันแต่สองพ่อลูกนอนด้วยกันมาเป็นเวลา10ปีแล้วจนสามีเธอย้ายข้าวของเข้าไปนอนห้องลูกสาวอยู่ด้วยกันอย่างถาวรและคนในบ้านทั้งหมดก็รู้ดีในเรื่องนี้

“คุณแม่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ค่ะ”ยาหยีเมื่อเห็นมารดาร่างงามจึงรีบเข้าไปหาแล้วกอดคนเป็นแม่ที่กำลังนั่งทานข้าวเช้าอยู่ก่อนแล้วพร้อมกับหอมแก้มแม่ด้วยความคิดถึงแต่ผู้เป็นมารดากับดันตัวเธออกห่างแล้วมองลูกอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นักแต่เมื่อหันมาเห็นหน้าสามีเธอจำต้องเก็บอาการเกลียดชังลูกสาวแล้วยอมให้ยาหยีกอดตนเอาไว้

“กลับมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว รีบไปกินข้าวสิวันนี้จะไปทำงานเดี๋ยวก็สายหรอก..วันแรกไม่ใช่หรือไง”นิสาเอ่ยบอกลูกสาวด้วยน้ำเสียงแกมสั่งดังนั้นยาหยีจึงยอมปล่อยแม่แล้วทรุดกายลงไปนั่งที่เก้าอี้ข้างๆมาดาอย่างเอาใจอีกฝ่ายเพราะเธอคิดถึงแม่ไม่น้อย ส่วนใหญ่แม่ของเธอจะไม่ค่อยอยู่ที่บ้านเท่าไหร่เห็นแต่ไปเที่ยวที่ต่างๆตลอดเวลาปล่อยให้พ่อเลี้ยงเธอมาคนเดียวจนถึงทุกวันนี้

“ค่ะวันนี้หยีไปทำงานวันแรก ดีใจที่สุดเลยที่เห็นแม่ก่อนค่อยมีกำลังใจทำงานหน่อย”

“เว่อร์”ผู้เป็นแม่เอ่ยบอกลูกสาวก็ทำเอาใบหน้างามนั้นถึงกับหุบยิ้มทันทีพร้อมกับเงยหน้าไปมองพ่อด้วยสายตาอันสงสาร

“ย้ายมานั่งใกล้ๆพ่อ..ไม่ต้องไปคุยกับแม่เขาหรอกถ้าเขาไม่อยากจะคุยด้วยขนานนั้น”บรูคเอ่ยบอกลูกสาวและอดสงสารอีกฝ่ายไม่ได้ที่นิสาไม่เคยรักลูกแม้นแต่น้อยทั้งๆที่ยาหยีรักเธอมากขนาดนั้นคิดถึงอีกฝ่ายตลอดเวลา

“ไม่เป็นไรค่ะหยีนั่งตรงนี้แล้ว เดี๋ยวจะช่วยแม่ตักอาหารด้วย”

“ฉันตักเองได้แกไปนั่งข้างพ่อแกไป รำคาญ”นิสาเอ่ยบอกลูกสาวทันทีทั้งยังมองใบหน้างามของลูกที่กำลังเศร้าลงเพราะคำพูดตนอย่างไม่สนใจและเมื่อถูกไล่ยาหยีจึงลุกไปนั่งอีกฝั่งเพื่อทานข้าวใกล้ๆกับผู้เป็นพ่อ

เมื่อทานอาหารเสร็จพ่อลูกก็กำลังจะออกไปทำงานด้วยกัน มารดาของเธอก็สั่งให้เด็กรับใช้ไปหยิบกล่องของฝากข้างบนห้องให้แล้วยืนให้ลูกสาว ยาหยีเปิดออกดูแล้วยิ้มดีใจเมื่อเห็นว่าแม่ใจดีกับตนถึงขนาดซื้อของมาให้แบบนี้ ทำเอาใบหน้างามถึงกับยิ้มแก้มปริ

“เอาไป แม่ซื้อมาให้เห็นว่าจะไปทำงานแล้วควรมีรองเท้าส้นสูงสวยๆใส่แต่ไม่รู้ว่าแกจะใส่ได้หรือเปล่านะเพราะแม่ไม่รู้ว่าแกใส่ไซส์รองเท้าอะไร”นิสาเอ่ยบอกลูกสาวแล้วเธอก็เห็นว่าอีกฝ่ายหยิบรองเท้าส้นสูงออกจากกล่อองแล้ววางลงพร้อมกับลองสวมดูก่อนจะยิ้มออกมาให้มารดา

“สวยมากเลยค่ะ หนูใส่ได้”ร่างงามเดินเข้าไปกอดมารดาอีกครั้งด้วยความรักแล้วยิ้มให้แม่ เท้าสวยเบียดอยู่ในรองเท้าสีครีมราคาแพงนั้นอย่างเจ็บหน่อยๆถึงแม้นมันจะเล็กกว่าเท้าเธอเล็กน้อยแต่ยาหยีก็ยอมใส่เพราะนี้คือของที่มารดาของเธออุตส่าห์ซื้อมาให้ในวันทำงานวันแรก

“รีบไปทำงานได้แล้วยิ้มอยู่ได้แม่จะขึ้นไปนอน คุณบรูคค่ะฝากยาหยีด้วยแล้วกันนะค่ะ”

“ผมดูแลลูกตลอดอยู่แล้วคุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก”บรูคเอ่ยบอกภรรยาและเดินเข้าไปหาลูกสาวพร้อมกับคว้ามือเล็กมากุมไว้แล้วพาเดินออกไปยังคฤหาสน์หลังใหญ่เพื่อไปทำงานด้วยกัน

การทำงานวันแรกของวันของยาหยีไม่ได้มีอะไรมากแค่การเรียนรู้งานจากคุณป้าเลขาของพ่อเท่านั้น ป้าเลขาดูจะชอบเธออยู่ไม่น้อยและสอนงานเธอเป็นอย่างดีเพื่อหวังให้เธอได้ช่วยงานผู้เป็นพ่อซึ่งทำงานหนักตลอดเวลา ร่างบางเดินเข้าไปเอาน้ำเย็นๆมาให้ผู้เป็นพ่อในช่วงก่อนเลิกงานเพราะป้าเลขาบอกว่าพ่อเธอเรียก ยาหยีจึงเดินเข้าไปหาเขาในห้องนั้น

“น้ำค่ะ”ยาหยีเอาแก้วน้ำไปวางไว้ที่โต๊ะทำงานของพ่อแล้วยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นพ่อยังคงทำหน้าเครียดและสนใจงานในหน้าจอโน๊ตบุ๊คอยู่นั้นหน้าตาเคร่งขรึมแต่เท่มากเลยทีเดียวทำเอาคนแอบมองอมยิ้มไม่ได้

“เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่”คนเป็นพ่อเอ่ยถามเมื่อเห็นแก้วน้ำมาวางไว้บนโต๊ะโดยลูกสาวคนสวยของเขา

“สักพักค่ะเห็นพ่อทำหน้าเครียดอยู่หนูเลยไม่อยากรบกวน”ร่างงามยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของผู้เป็นพ่อทั้งยังยิ้มให้เขาน้อยๆ

“งั้นเรากลับบ้านกันดีไหมนี่ก็ถึงเวลาเลิกงานแล้ว”ผู้เป็นพ่อขยับมือไปปิดโน๊ตบุ๊คแล้วลุกขึ้นเต็มความสูงพร้อมกับเดินมาหาลูกสาวคนสวยที่อยู่ตรงหน้าด้วยความอยากอยู่ใกล้อีกฝ่าย

“ค่ะ”เสียงหวานเอ่ยตอบแล้วมือเล็กก็ถูกผู้เป็นพ่อคว้ามือไปแล้วพาเธอเดินจูงมือเพื่อจะออกไปจากห้องแต่ด้วยความที่ยาหยีเจ็บเท้าเพราะรองเท้าที่ฝืนใส่มาทั้งวันทำให้เวลาก้าวยาวๆตามพ่อไปนั้นมันทำให้เธอเผลอร้องออกมา

“โอ๊ยย!!”

“หยี..หนูเป็นอะไร”ร่างสูงหยุดเดินแล้วหันกลับมาถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วง

“หยีเจ็บเท้าค่ะรองเท้ามันเล็ก”ใบน้างามก้มลงมองเท้าตัวเองที่มีรองเท้าที่แม่ซื้อให้แล้วเงยหน้าขึ้นฝืนยิ้มให้ผู้เป็นพ่อที่กำลังมองมาที่เธอด้วยสายตาเป็นห่วง

“แล้วฝืนใส่ทำไม”คนเป็นพ่อถึงกับเป็นห่วงร่างน้อยตรงหน้าที่ฝืนใส่รองเท้าที่เล็กกว่านี้มาทั้งวัน

“ก็มันเป็นรองเท้าที่แม่ซื้อให้นี่ค่ะ”เอ่ยตอบพ่อเสียงแผ่วเบาและไม่กล้ามองหน้าคนที่กำลังมองมาที่เธอด้วยความเป็นห่วงและหนักใจเป็นอย่างมากก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาราวกับไม่ชอบใจนักในคำตอบของลูกสาว

“แม่เราหนะมันบ้าซื้อรองเท้ามาก็ไม่เคยรู้ว่าลูกตัวเองใส่ไซส์ไหน”ผู้เป็นพ่อถึงกับเอ่ยบอกอย่างไม่พอใจทันที

“อย่าว่าแม่เลยนะค่ะ แค่แม่ซื้อมาให้หยีก็ดีใจมากแล้ว”เสียงหวานเอ่ยตอบผู้เป็นพ่ออย่างน้ำเสียงสั่นไหวถึงแม้นรองเท้ามันจะเล็กไปหน่อยทำให้เธอเจ็บแต่ยาหยีก็ยังอยากจะทนใส่เพราะเป็นของขวัญที่แม่ซื้อให้ซึ่งน้อยครั้งเหลือเกินที่เธอจะเคยได้รับสิ่งของจากมารดาและในความน้อยใจนี้ทำให้นัยตาหวานเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาจนผู้เป็นพ่อต้องเดินเข้าไปกอดเพื่อปลอบอีกฝ่ายเหมือนกับทุกครั้งที่เขาเห็นเธอร้องไห้ เขาก็มักจะคอยอยู่ข้างๆเธอเสมอ

“ไม่ร้องนะคนดีของพ่อ”ใบหน้าหล่อเหลานั้นก้มลงมองคนตัวเล็กกว่าแล้วยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาที่ไหลลงมาสู่พวงแก้มนุ่มนั้นเบาๆ นัยตาหวานเฝ้ามองการกระทำของผู้เป็นพ่ออย่างซึ้งใจและรู้ดีว่าเขารักและเป็นห่วงเธอเสมอ อดที่จะน้ำตาคลอไม่ได้จนทำให้น้ำตาไหลเอ่อลงมายังแก้มนวลอีกครั้งแต่ครั้งนี้ผู้เป็นพ่อกลับใช้ริมฝีปากอุ่นจูบซับน้ำตาที่หางตาและไล่ลงมายังแก้มนุ่มของลูกสาวแทนจนทำเอาคนถูกปลอบถึงกับพวงแก้มร้อนผ่าวก้มหน้าน้อยๆปล่อยให้ผู้เป็นพ่อจูบซับน้ำตาที่แก้มนุ่มนั้นอย่างอ่อยอิงจนเธออดที่จะกลั้นหายใจไมได้เมื่อใบหน้าพ่อนั้นเขามาใกล้มากเหลือเกิน

“พอแล้วค่ะหนูไม่ร้องแล้ว”ใบหน้างามค่อยๆเบี่ยงหน้าหนีคนที่ก้มหน้าลงมาจูบแก้มเธอไม่ยอมห่างเมื่อครู่อย่างอายๆ ส่วนคนเป็นพ่อนั้นเมื่อเห็นรู้สาวยิ้มเขินเขาจึงแกล้งโมโหมารดาของแม่เด็กน้อยในอ้อมกอดของเขาแทน

 “แม่เรามันไม่ได้เรื่องเลยจริงๆเป็นแม่ภาษาอะไรไม่เคยรู้ว่าลูกใส่รองเท้าไซส์ไหน...ดูสิทำหนูเจ็บขนาดนี้”คนเป็นพ่อเริ่มบ่นทันทีเมื่อเห็นว่าลูกสาวทั้งเจ็บเท้าแล้วไหนจะร้องไห้เพระความน้อยใจผู้เป็นแม่อีก

“อย่าว่าแม่เลยค่ะไม่ใช่ทุกคนที่จะรู้นี่ค่ะ”

“เพราะแม่หนูเขาไม่ใส่ใจต่างหากล่ะ”

“แล้วพ่อรู้หรอว่าหนูใส่ไซส์อะไร”เสียงหวานเอ่ยถามแล้วยิ้มมองคุณพ่อสุดหล่อที่กำลังทำหน้านิ่งใส่ตน

“รู้สิ...หนูใส่รองเท้าเบอร์38”คนเป็นพ่อยิ้มตอบแล้วยักคิ้วให้อย่างมั่นใจยังไงเขาก็ตอบถูกอยู่แล้วเพราะเขารู้เรื่องลูกสาวคนสวยทุกอย่างทั้งคนตัวโตยังเริ่มกอดลูกแน่นขึ้นให้ร่างงามได้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดเขาพร้อมกับทั้งสองที่มองตากันอย่างหวานฉ่ำ

“แล้วพ่อรู้อะไรเกี่ยวกับหนูอีกคะ”

“หนูใส่บราคัพดี กางเกงในไซส์s”คนเป็นพ่อตอบกลับไปแบบยิ้มๆและขำที่เห็นหน้าลูกสาวคนสวยถึงกับอายแก้มแดง

 

***ขอเสียงคนเชียร์เรื่องนี้หน่อย ถ้ามีคอมเม้นเยอะๆไรก็มีแรงใจจะปั่นความหื่นของเรื่องนี้นะคะ

ฝากอุดหนุน นางหงส์ยั่วสวาทด้วยน่า ทางอีุบ๊ค ราคา199บาท

ความคิดเห็น