ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อ้อมกอดที่แสนอบอุ่น

ชื่อตอน : อ้อมกอดที่แสนอบอุ่น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2564 15:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ้อมกอดที่แสนอบอุ่น
แบบอักษร

พ่อขา (หื่น+++)

 

              เสียงร้องของเด็กหญิงตัวน้อยที่มีน้ำตาเปรอะเปื้อนแก้มนุ่มอย่างน่าสงสารแต่ภาพตรงหน้าก็ไม่ได้ทำให้นิสาหญิงผู้เป็นแม่สงสารลูกสาววัย10ขวบของตนแม้นแต่น้อย นัยตาของเธอมีแต่ความเกลียดชังและไม่ใยดีต่อให้เด็กคนนี้จะร้องไห้งอแงตามเธอแค่ไหนก็ตามแต่ผู้เป็นก็ไม่สนใจ เรือนร่างงามในชุดเดรสสวยมองเด็กน้อยที่ร้องไห้งอแงเพื่อจะให้เธออุ้มและพาเข้านอนแต่นิสากับสะบัดหน้าหนีแล้วทำท่าจะเดินออกไปจากคฤหาสน์หลังใหญ่เพื่อออกไปสังสรรค์กับเหล่าบรรดาเพื่อนไฮโซของตน

              “คุณแม่ขา ฮือๆ ๆ หยีอยากอยู่กับคุณแม่.ฮือๆๆ”ยาหยี หนูน้อยวัย10ขวบหน้าตาแสนน่ารักราวกับตุ๊กตาร่ำร้องตามผู้เป็นแม่น้ำตาไหลไม่ขาดสาย เด็กหญิงตัวน้อยร้องไห้จนดวงตากลมโตนั้นแดงฉ่ำเพราะอยากให้ผู้เป็นแม่อยู่กับตน หนูน้อยรีบวิ่งไปกอดมารดาที่กำลังจะเดินออกไปจากคฤหาสน์เหมือนเช่นทุกคืน

              “ป้าบุญ อยู่ไหนเนี่ย!!มาเอายัยหยีไปนอนที โอ๊ยรำคาญชะมัดร้องตามอยู่ได้”นิสาหันมาเกาะมือเล็กๆของลูกสาวออกแล้วผลักเด็กน้อยจนเซล้มไปบนพื้นหินอ่อนของคฤหาสน์แห่งนี้

           “ฮือๆๆ..คุณแม่ขา...”เด็กน้อยที่ล้มลงนั่งบนพื้นอย่างแรงนั้นร้องไห้ออกมายกใหญ่ด้วยความเจ็บแต่ผู้เป็นแม่กลับไม่คิดจะเข้าไปปลอบด้วยซ้ำทำยังมองหาป้าบุญแม่บ้านของตนเพื่อให้มาเอาลูกสาวออกไปไกลๆจากเธอเสียที

              “ว๊ายยตายแล้ว!!คุณหนูเจ็บมากไหมค่ะ”ป้าบุญรีบวิ่งออกมาเมื่อได้ยินเสียงเรียกของคุณผู้หญิงคนสวยที่แต่งงานเข้ามาอยู่กับคุณ บรูค เจ้านายของตนได้เกือบหกเดือนแต่ป้าบุญก็สังเกตได้ว่าคุณผู้หญิงคนสวยนั้นไม่ได้รักลูกสาวของตนเลยสักนิดทำให้ป้าบุญหญิงสูงวัยที่เป็นหัวหน้าแม่บ้านที่คฤหาสน์หลังนี้ซึ่งเลี้ยงดูคุณบรูคมาตั้งแต่เด็ก เธอเองก็อดที่จะสงสารแม่หนูน้อยไม่ได้

              “ป้าบุญ...หนูเจ็บ ฮือๆๆ”เด็กน้อยซบหน้าร้องไห้ในอ้อมกอดของป้าบุญที่รีบวิ่งเข้ามากอดร่างเล็กที่นั่งร้องไห้อยู่ตรงนั้นด้วยความสงสารจับใจและอยากจะตำหนิคุณผู้หญิงของบ้านเสียเหลือเกินแต่ตนก็ไม่สามารถทำได้

              “เป็นอะไรกัน!!”คุณบรูค หนุ่มนักธุรกิจอันแสนร่ำรวย วัย42 ชายหนุ่มมาดภูมิฐานก้าวเดินลงมาจากห้องทำงานชั้นสองในช่วงค่ำเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของเด็กหญิงตัวน้อยซึ่งเป็นลูกเลี้ยงของเขาซึ่งเด็กน้อยเป็นลูกของนิสา ภรรยาที่เขาเพิ่งจะแต่งงานกันได้ไม่ถึงปี ร่างสูงใหญ่นั้นเข้ามาหยุดยืนด้วยใบหน้าเคร่งขรึมและมองภรรยาของตนเองที่แต่งชุดเดรสราคาแพง กระเป๋าหรูกำลังจะออกไปสังสรรค์ข้างนอกอีกตามเคย สายตาของเขามองหน้าภรรยาคนสวยของตนด้วยสายตาตำหนิอย่างเห็นได้ชัดเพื่อบอกให้เธอได้รู้ว่าเขาไม่ชอบใจนัก

              “ก็เหมือนเดิมนั้นแหละค่ะ ยัยหยีร้องไห้จะไม่ให้ฉันออกไปข้างนอก”นิสาเอ่ยตอบสามีของตนอย่างเลี่ยงไม่ได้และพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาลงไม่ได้เหวี่ยงใส่เหมือนที่ตนทำกับลูกสาวตัวน้อยเมื่อครู่

              “ป๋าบุญ พาคุณหนูไปอาบน้ำเดี๋ยวฉันจะตามขึ้นไป ส่วนเธอมานี่เลยนิสาเรามีเรื่องต้องคุยกัน”ร่างสูงใหญ่เดินเข้าไปหาภรรยาของตนและกระชากแขนอีกฝ่ายให้เดินออกไปคุยกันหน้าคฤหาสน์เพราะไม่อยากให้เด็กน้อยที่ร้องไห้อยู่นั้นได้ยินเขาทั้งสองคุยกัน

 

              บรูคกระชากนิสาอยากแรงแล้วเหวี่ยงให้ร่างงามออกมายืนที่หน้าคฤหาสน์เพื่อคุยกันอีกครั้ง นิสามองสามีด้วยความไม่พอใจที่เขาบีบแขนเธอเสียจนเจ็บแบบนี้และเหวี่ยงร่างเธอจนเกือบจะเซล้มและสายตาของเขาก็ดูโกรธมากจนทำให้นิสาไม่กล้าจะขัดขืนใดๆ

              “ทำไมคุณถึงได้ใจร้ายกับเด็กตัวเล็กๆแบบนั้นฮ่ะ?นิสา!!”บรูคเอ่ยถามด้วยความขุ่นเคืองและอดสงสารเด็กน้อยตัวเล็กๆไม่ได้จนทำให้เขาต้องคอยปรามผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาตลอดเวลา

              “เพราะนิสาเกลียดมันไง พ่อมันทำให้นิสาเจ็บ มีเมียน้อย!!แล้วก็ทิ้งนิสาไปสมน้ำหน้าที่มันตายโหงกันทั้งคู่..ลูกมันนิสาก็จะไม่เลี้ยงให้ป้าบุญเลี้ยงไปสิ นิสาจะยกให้เป็นลูกคนใช้เลยก็ได้”นิสาเอ่ยบอกด้วยด้วยสีหน้าเจ็บแค้นยามเมื่อคิดถึงอดีตสามีที่เสียชีวิตไปแล้วได้เกือบปี เธอยังจำได้ดีวันที่เสียใจแค่ไหนเมื่อรู้ว่าสามีมีเมียน้อยและที่ช็อคยิ่งกว่าทั้งเมื่อรู้ว่าทั้งคู่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไปด้วยกัน ทำให้นิสาถึงกับสะใจที่กรรมมันตามสนองอดีตสามีตนเองได้อย่างรวดเร็ว

              “เลิกบ้าเสียทีนิสา ถ้าคุณอยากได้เงินผมใช้อย่างสุขสบายเหมือนทุกวันนี้ก็ขอให้คุณช่วยกรุณาทำตัวให้มันสมกับแม่ของลูกด้วย ไม่งั้นผมจะไม่เลี้ยงดูคุณเอาไว้แน่!!”บรูคชี้หน้าภรรยาของตนเองอย่างคาดโทษและเขาก็เดินกลับเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่ปล่อยให้ภรรยาของเขาออกไปเที่ยงกลางคืนอีกเช่นเคย ร่างสูงใหญ่อดห่วงเด็กหญิงตัวน้อยไม่ได้เขาสงสารแม่เด็กน้อยคนนี้ทุกครั้งยามที่เห็นดวงตากลมๆนั้นร้องไห้จนดวงตาแดงฉ่ำน้ำตาเปรอะเปื้อนเต็มไปด้วยสองข้างแก้มนุ่มยามที่ถูกมารดากระทำต่างๆนานา

 

              ร่างสูงใหญ่เดินเข้าไปยังห้องนอนกว้างของเด็กตัวน้อยตั้งแต่ที่นิสาพาหนูยาหยีเข้ามาอยู่ที่บ้าน เขาก็จัดเตรียมห้องนอนให้ลูกสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นลูกเลี้ยงของตน ป๋าบุญกำลังพาเด็กน้อยของเขาเข้าน้อยแต่แม่หนูตัวน้อยก็ยังไม่ยอมหยุดร้องไห้จนเขาต้องเดินเข้าไปหาที่เตียง ร่างสูงใหญ่ขยับขึ้นมาบนเตียงกว้างแล้วมองแม่เด็กน้อยน่ารักที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นก่อนจะหันไปบอกป้าบุญให้ออกไปหลังจากนี้เขาจะจัดการเอง

              “นอนได้แล้วลูก”บรูคบอกเด็กน้อยที่นอนอยู่บนเตียงกว้างนั้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนมือใหญ่ของเขาลูบเรือนผมสีดำยาวสวยของลูกสาวเพื่อปลอบแม่เด็กน้อยของเขาแล้วมองด้วยสายตาอบอุ่น

              “ฮือๆๆหยีจะหาคุณแม่ ..ฮือๆ..หนูอยากนอนกับคุณแม่”เด็กน้อยของเขาร้องไห้ออกมามากกว่าเดิมแล้วกอดเจ้าตุ๊กตาหมีสีขาวเอาไว้แน่นชดเชยกับความอบอุ่นที่หนูน้อยไม่เคยได้รับ

              “ไม่ร้องนะเด็กดีหนูร้องไห้จนตาแดงหมดแล้ว..รีบนอนเดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อจะพาไปเที่ยวดีไหม”คุณพ่อจำเป็นจำต้องหาวิธีหลอกล่อให้แม่เด็กน้อยตากลมหวานนี้เลิกร้องไห้เสียทีเพราะมันทำให้เขาอดเป็นห่วงและสงสารไม่ได้แต่เด็กน้อยของเขาเก็บส่ายหน้าและร้องไห้ออกมาไม่หยุด

              “ฮือๆๆ ไม่เอาหนูจะหาคุณแม่..หนูอยากให้คุณแม่กอดหนูเวลานอน..ฮือๆ คุณแม่ไม่รักหยีแล้ว”เด็กหญิงตัวน้อยน้ำตาคลอแบะปากอิ่มร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสารจนผู้เป็นพ่อจำต้องรีบขยับร่างสูงใหญ่นั้นลงมานอนกอดเด็กน้อยของเขาที่ร้องให้สะอึกสะอื้น คุณพ่อตัวโตกอดร่างน้อยนั้นไว้ในอ้อมกอดเพื่อให้หนูน้อยของเขาได้รับความอบอุ่นแทนมารดา

              “นอนนะเด็กดี พ่อจะกอดหนูเอาไว้แบบนี้แทนคุณแม่ดีไหม”บรูคเอ่ยถามลูกสาวตัวน้อยด้วยน้ำเสียงอบอุ่นและแม่ลูกสาวตัวน้อยของเขาก็ค่อยๆหยุดร้องแล้วพยักหน้ารับ

              “กอดหนูนะคะ..ฮึกๆ”เด็กน้อยสะอื้นเบาๆซบอกผู้เป็นพ่อซึ่งมารดาบอกให้เธอเรียกเขาว่าอยากนั้นและพ่อของเธอก็ใจดีกับเธอมากจนหนูน้อยไม่เคยหวาดกลัวเขาแม้นแต่น้อย รู้สึกกว่าอ้อมกอดอบอุ่นนี้มันสามารถชดเชยอ้อมกอดที่ไม่เคยได้จากมารดาอีกเลยตั้งแต่พ่อแท้ๆของเด็กน้อยเสียไป

 

              10ปีผ่านไป

              ยาหยีในวัย20ปี เรือนร่างหอมละมุนในชุดนอนกระโปรงผ้าฝ้ายสีขาวน่ารักกำลังนอนอยู่ในอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นของผู้เป็นพ่อเหมือนเช่นทุกคืน เด็กหญิงตัวน้อยเมื่อสิบปีก่อนตอนนี้กลายเป็นสาวสวยของเขาไปเสียแล้ว ร่างงามอันแสนอวบอิ่มทั้งยังเต็มไม้เต็มมือไปเสียทุกส่วน ไม่ว่าจะเป็นเต้างามอันอวบอิ่มเกินตัว ผิวขาวละมุนและหอมกรุ่น เอวคอดเล็กน่าทะนุถนอม บั้นท้ายอวบอิ่มแน่น สวยครบไปเสียทุดสัดส่วน

              บรูค คุณพ่อในวัย52 ถึงแม้นเวลาจะล่วงเลยผ่านมาแล้วกว่า10ปีแต่ความหล่อของเขาก็ยังไม่ลดลงเลยด้วยซ้ำและยังดูอบอุ่นสำหรับลูกสาวของเขาตลอดมา ร่างกายกำยำอันเต็มแน่นไปด้วยมัดกล้ามนอนตะแคงสวมกอดร่างหอมละมุนของลูกสาวคนสวยเอาไว้จางทางด้านหลัง เขายังคงกอดประคองร่างงามให้อยู่ในอ้อมกอดของเขาเสมอแม้นลูกสาวของเขาจะโตแล้วก็ตาม กายกำยำเบียดเข้าหาเรือนร่างอวบอิ่มนั้นอย่างแนบแน่นให้ผ่นหลังของลูกสาวแอบอิงไปกับอกแกร่งของเขา ลำแขนกำยำนั้นก็โอบกอดร่างงามไม่ห่าง

              มือใหญ่ทาบลงไปที่หน้าท้องแบบราบส่วนลำแขนอีกข้างก็โอบกอดอยู่ใต้เต้างามสวย ร่างน้อยที่เขาโอบกอดนั้นก็เบียดกายแอบอิงกับเขาอย่างคุ้นเคย มือเล็กๆอันแสนนุ่มทาบกอดลงไปยังลำแขนแข็งแกร่งที่โอบรัดรอบตัวเธอรู้สึกอบอุ่นเสมอเมื่อได้นอนอยู่ในอ้อมกอดของผู้เป็นพ่อที่แสนใจดีและเลี้ยงดูเธอมาอย่างทะนุถนอมรักเธอมากกว่าคนเป็นแม่แท้ๆเสียอีก

              “ทำไมวันนี้ยังไม่หลับหืม?คนดี”บรูคเอ่ยถามลูกสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเขาแนบใบหน้าหล่อเหลานั้นเข้ามาแนบพวงแก้มนุ่มของคนที่นอนตะแคงให้เขาโอบกอดจากทางด้านหลังแล้วกอดกระชับร่างงามแสนหอมละมุนมากขึ้น เขารู้ตัวดีว่าอ้อมกอดของเขานั้นมันแนบแน่นมากขึ้นทุกวันตั้งแต่ลูกสาวของเขาค่อยๆโตขึ้นจนเป็นสาวสวยขนาดนี้

              “พ่อขา..หนูตื่นเต้นที่จะได้ไปทำงานวันแรก”เสียงหวานเอ่ยบอกใบหน้างามมีสีหน้ากังวัลเล็กน้อยเพราะเธอยังไม่เคยทำงานอะไรเลยในชีวิตมีแต่เรียนแล้วก็เรียนเท่านั้น พรุ่งนี้จะเป็นวันแรกที่เธอจะได้เข้าไปช่วยผู้เป็นพ่อทำงานที่บริษัทหลังจากที่เรียนจบมหาลัยแล้วด้วยการเรียนแค่3ปีครึ่งเท่านั้น

              “หึๆ ไม่ต้องตื่นเต้นหนูไปทำงานเป็นผู้ช่วยให้เลขาของพ่อ ช่วงแรกอาจจะเป็นแค่การเรียนรู้งานยังไม่มีอะไรมากหรอกคนดี นอนได้แล้วเดี๋ยวหนูจะตื่นสาย”ผู้เป็นพ่อยิ้มอย่างมีความสุขแล้วก้มลงจูบแก้มลูกสาวที่เขาเอาเสี้ยวหน้าหล่อๆนั้นมาแนบชิดเมื่อครู่จนเกิดรอยแดงเพราะไรเคราของเขา ดังนั้นเขาจึงค่อยๆกดริมฝีปากอุ่นนั้นจูบเบาๆไปตามรอยแดงของแก้มนุ่มที่ถูกเขาทำให้ผิวสวยๆนั้นเป็นรอยแดงน้อยๆ คนเป็นพ่อจึงเผลอกดจูบแนบริมฝีปากอุ่นลงไปอย่างมิอาจห้ามใจได้

              “อืออ พ่อขา”ร่างเย้ายวนในอ้อมกอดของเขาเริ่มเบียดกายอวบอิ่มไปกับกายอบอุ่นนั้นในยามที่ถูกคุณพ่อสุดที่รักค่อยๆจูบลงที่ซอกคอขาวละมุนพร้อมด้วยอ้อมกอดที่กอดรัดเธอมากขึ้นจนทั้งสองบดเบียดกันแบบชิดกันไปทุกสัดส่วนไม่แม้นแต่บั้นท้ายอวบสวยที่กำลังถูกพ่อบดลำเอ็นใหญ่ที่กำลังแข็งเป็นลำบดเบียดยังร่องก้นอวบของลูกสาวที่กำลังเผลอแอ่นบั้นท้ายอวบนั้นเข้ามาบดเบียดกับลำเอ็นใหญ่ของเขาเช่นกัน  

 

****เรื่องใหม่มาอีกแระ ฝากติดตามด้วยนะ เรื่องนี้ไรท์ก็ยังไม่รู้ว่าเนื้อเรื่องจะหื่น หรือจะหวาน

แต่เมื่อคืนนอนไม่หลับคิดแต่อยากจะเขียนเรื่องนี้อ่ะ เลยมาเปิดเรื่องเขียนให้ได้ลองอ่านกันก่อน ฟิวกำลังมา 55

ความคิดเห็น