email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ปกป้องเมีย

คำค้น : คู่กัด คู่รัก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มี.ค. 2564 19:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปกป้องเมีย
แบบอักษร

ร่างบอบบางนอนหลับตาพริ้ม บริเวณศรีษะมีผ้าพันแผลพันรอบๆ เขตแดนทรุดลงข้างๆ มือแกร่งยกมือน้อยขึ้นมากุมไว้ ดวงตาคมกล้าตอนนี้แดงกร่ำด้วยความรู้สึกเจ็บปวดที่เห็นคนรักมีสภาพแบบนี้ ถ้าเขามาช้า หญิงสาวคงได้หายไปจากชีวิตเขาตลอดกาลอย่างแน่นอน 

“พี่ขอโทษที่พี่ดูแลปรายไม่ดีพอ ทำให้ปรายต้องเจ็บตัวแบบนี้”เขตแดนยกมือเรียวขึ้นมาแตะริมฝีปากหนาของตนอย่างแสนรัก ทับทิมเดินเข้ามาตามมาด้วยพราวพิศและสุวิทย์ ทั้งสามหยุดมองภาพหนุ่มสาวอย่างเจ็บปวดหัวใจ 

“เขตลูก น้องเป็นไงบ้าง”พราวพิศเดินเข้ามาใกล้บุตรชายก่อนจะวางมือบนไหล่หนา 

“หมอบอกว่า โชคดีที่เรามาทัน ไม่งั้นปรายคงไม่รอดครับแม่”เขตแดนบอกมารดา  

“โธ่! หนูปราย ใครมันช่างกล้าทำกับหนูแบบนี้”พราวพิศลูบใบหน้าเนียนใสที่ซีดเผือดอย่างแสนรัก  

“ผมให้เดชาตามภาพจากกล้องวงจรปิดอยู่ครับแม่ แล้วแม่ได้ส่งข่าวให้คุณอาทั้งสองทราบหรือยังครับ”เขตแดนตอบก่อนจะหันกลับมาถามมารดา พราวพิศพยักหน้าลง 

“พ่อว่าให้น้องกลับไปอยู่ที่บ้านก่อนดีกว่ามั๊ยลูก ที่นี่มันอันตราย ศัตรูเราเป็นใครไม่รู้”สุวิทย์กล่าวอย่างหนักใจ เขตแดนพยักหน้าอย่างจำนน เขาจะเห็นแก่ตัวรั้งร่างบางเอาไว้ใกล้ตัวไม่ได้แล้ว เพราะยิ่งอยู่ใกล้เธอยิ่งเป็นอันตราย ทับทิมนั่งมองภาพตรงหน้าอย่างสะเทือนใจ  

ครืด!! ครืด!! 

เสียงโทรศัพท์ของเขตแดนดังขึ้น ชายหนุ่มค่อยๆวางมือวางลงอย่างเบามือ ก่อนจะกดรับสาย 

“ครับคุณเทวา” 

(ผมเช็คภาพจากกล้องวงจรปิดแล้วนะครับคุณเขต แต่กล้องบริเวณในห้องเย็นมันเสียครับจับภาพไม่ได้เลย เราเลยไม่เห็นคนที่ทำร้ายคุณปราย แต่มีกล้องวงจรปิดตัวหน้าที่สามารถจับได้ว่าใครเดินตามหลังคุณปรายเข้าไปในโกดังครับ)เทวารายงาน 

“ใคร?”เขตแดนถามกลับด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้น 

(คุณแพรวาครับ) 

“แพรวา”เขตแดนอุทานออกมา ทำให้สามคนที่เหลือมองหน้ากันอย่างกันนิ่ง 

“พี่เขต พี่เขตจำเรื่องที่ทิมบอกเมื่อวานได้ใช่มั๊ยคะ เราน่าจะสืบจากคนงานผู้ชายคนนั้น แต่ทิมก็เห็นหน้าไม่ชัด พอจะมีภาพจากกล้องวงจรปิดในโรงบ่มไวน์มั๊ยคะ” ทับทิบเสนอ เขตแดนพยักหน้ารับก่อนจะไปกดโทรศัพท์เพื่อต่อสายหาเทวาอีกครั้งหนึ่ง ทุกคนเฝ้ารอคอยการตื่นของปรายฟ้าอย่างมีความหวัง ร่างบางขยับตัวเบาๆ 

“อื้อ!!”เสียงใสครางเสียงแผ่วด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เรียกสายตาให้เขตแดนหันไปมอง 

“ปราย ปราย ได้ยินพี่มั๊ย เป็นไงบ้าง เจ็บตรงไหน”เขตแดนแทบจะถลาไปกอดหญิงสาว แต่ก็ยั้งตัวเองไว้ เพราะดูแล้วเธอคงเจ็บไม่น้อย 

“น้ำ...ขอน้ำหน่อยค่ะ”เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้น เขตแดนรีบรินน้ำใส่แก้วก่อนจะเสียบหลอดให้หญิงสาวได้ดื่ม เพดานสีขาวที่ปรากฏแก่สายตาทำให้ปรายต้องหลับตาลงอีกครั้งก่อนจะลืมตาขึ้นมาใหม่ 

“พี่เขต คุณป้า คุณลุง ยัยทิม นี่มันอะไรกันคะ”ปรายฟ้าทำสีหน้างุนงง 

“เป็นไงบ้างแก แกจำได้มั๊ยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง”ทับทิมถามเพื่อนสาว ปรายฟ้าทำท่านึก ภาพแพรวาที่ถือไม้เดินเข้ามาหาเธอ และจับเธอขังไว้ในตู้คอนเทนเนอร์ฉายชัดเข้ามาในห้วงความทรงจำ 

“พี่แพรวาตีหัวฉัน แล้วจับฉันขังเอาไว้”ปรายฟ้าพูดขึ้น เขตแดนรีบลุกพรวดแทบแล้วก้าวขาออกไปทันที 

“ตาเขต ตาเขต นั่นจะไปไหน”สุวิทย์เอ่ยถามลูกชายเมื่อเขตแดนเดินออกไปด้วยใบหน้าถมึงทึง 

“ไปลากคอคนทำผิดมารับผิดชอบครับพ่อ ผมฝากทางนี้ด้วย”เขตแดนรีบผละออกไปโดยไม่ฟังคำทัดทานจากใครเลย 

@ บ้านกิตโกศล 

รถโฟร์วีลที่ประทับตาไร่พิทักษ์พงค์แล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน คนรับใช้สาวรีบวิ่งมาต้อนรับ 

“สวัสดีค่ะคุณเขตแดน มาหาคุณแพรหรอคะ”สาวใช้ถามขึ้น เขตแดนพยักหน้า 

“อ้าว! เขต มาหาแพรถึงที่บ้านมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ”แพรวาเดินยิ้มกริ่มมาราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

“แพร ออกมาคุยกันข้างนอกหน่อยซิ” เขตแดนพยายามทำน้ำเสียงให้เรียบแล้วเดินนำหญิงสาวไปที่สวนหน้าบ้าน แพรวาเดินตามชายหนุ่มไปเงียบๆ 

“เขตมีอะไรหรือเปล่าคะ หน้าดูเครียดจัง”แพรวาถามขึ้น 

“คุณทำแบบนี้ทำไม!”จากเสียงเรียบขณะนี้กลับเปลี่ยนเป็นเสียงเกรี้ยวกราดจนแพรวาตกใจ 

“เขตหมายถึงเรื่องอะไรคะ แพรงงไปหมดแล้วนะคะเนี่ย”แพรวาแกล้งตีหน้าซื่อ 

“คุณแน่ใจหรอว่าคุณไม่รู้ว่าผมหมายถึงเรื่องอะไร”เขตแดนหรี่ตามองอย่างจับผิด แพรวายังคงยิ้มตอบแบบเงียบๆ 

“คุณใช่มั๊ยที่เป็นคนทำร้ายปรายฟ้า จนอาการสาหัสขนาดนี้”เขตแดนกระชากหญิงสาวเข้ามาใกล้ๆ ด้วยใบหน้าโกรธเกรี้ยว 

“ว่าไงนะคะ น้องปรายเข้าโรงพยาบาล เธอเป็นอะไรไปคะ แล้วทำไมเขตถึงคิดว่าเป็นฝีมือแพรด้วยคะ”แพรวาแสร้งทำสีหน้าตกใจ ก่อนจะทำใบหน้าหมองเศร้า เขตแดนเบะปากพร้อมผลักร่างระหงให้ห่างจากตัว 

“คุณหยุดตอแหลได้แล้วแพรวา  เพราะปรายบอกกับผมหมดแล้วว่าคุณคือคนที่ทำร้ายเธอ คุณทำได้ยังไงแพร”เขตแดนมองแพรวาด้วยสายตารังเกียจ 

“เขตอย่ามาใช่สายตาแบบนี้มองแพรนะ”แพรวาเริ่มควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ไหว 

“ทำไมผมจะทำไม่ได้ เพราะคุณคือผู้หญิงที่น่ารังเกียจ”เขตแดนย้ำ 

“เขต!! ใช่แพรเป็นคนทำมันเอง แพรตีหัวมันเอง ทำไมเขตแดน เมื่อก่อนคุณก็ไม่สนใจมันนิ ผู้หญิงที่คุณรักและคุณเลือกคือแพร มันแค่คนที่ครอบครัวคุณจับมาใส่พานให้คุณไม่ใช่หรอ แพรแค่กำจัดมันให้ออกจากความรักของเรา เราจะได้กลับมารักกันแบบเดิมไงเขต”แพรวาตวาดชายหนุ่มลั่นด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ เขตแดนมองหญิงสาวตรงหน้าราวกับไม่เคยเห็น 

“นั่นคือเรื่องที่ฉันรู้สึกผิดที่สุดในชีวิตที่ วันนั้นฉันเลือกหญิงวิปริตอย่างเธอเป็นแฟนแทนที่จะเป็นปรายฟ้า แต่ก็ยังถือว่าฉันยังโชคดีที่ทำให้ชีวิตฉันหลุดพ้นจากคนอย่างเธอ แพรวา” สรรพนามเหินห่างของเขตแดนทำให้แพรวากรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง 

“กรี๊ดๆๆเขตจะทำอย่างนี้กับแพรไม่ได้เด็ดขาดนะ เขตต้องเป็นของแพรคนเดียว ไอ้อีหน้าไหนที่มันมายุ่งกับเขต มันต้องตายแพรจะส่งมันไปลงนรกให้หมดทุกคนเลย คนแรกก็คืออีปรายเขตจำเอาไว้ ว่าอีปรายมันต้องตาย” เสียงกรีดร้องของแพรวาราวกับคนคุ้มคลั่งใบหน้าสวยเฉี่ยวบิดเบี้ยวราวกับคนควบคุมสติไม่ได้ 

“ถ้ามึงทำอะไรเมียกูแม้แต่ปรายเล็บ กูจะฆ่ามึงด้วยมือกูเอง จำเอา” เขตแดนแทบกระโจนเข้าไปใส่อดีตคนรัก ถ้าไม่ติดตรงที่เธอเป็นผู้หญิงแล้วนี่ก็บ้านของเธอ เขตแดนรีบผละออกไปเมื่อเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ ปล่อยให้แพรวากรี๊ดร้องออกมาอย่างคนเสียสติ 

“อีปราย มึง กูจะฆ่ามึง มึงต้องตาย เขตต้องเป็นของกู ของกูคนเดียว กรี๊ดๆๆๆ”เสียงกรี๊ดร้องของหญิงสาวทำให้ผู้เป็นพ่อและแม่ตกใจรีบวิ่งออกมาดู 

“แพรๆ ลูก ทำไมเป็นแบบนี้” ท่านดิเรกรวบร่างลูกสาวเพียงคนเดียวมากอดไว้ หญิงสาวที่มองไปข้างหน้าอย่างเลื่อนลอยใบหน้าอาบไปด้วยน้ำตา 

“แพรได้ยินแม่กับพ่อมั๊ย”คุณนายเพ็ญศรี เขย่าเรียกสติลูกสาวเบาๆ เมื่อเห็นว่าแพรวาเริ่มสติหลุดลอย 

“นี่ยัยแพร ไม่ทานยาอีกแล้วใช่มั๊ยคุณ”ท่านดิเรกหันมาถามภรรยาด้วยสีหน้าหนักใจ  

.................................................... 

พี่เขตเขารักเมียของเขาอ่ะนะ 

นังแพรวาหลบไป  

วันนี้ไรท์ อัพตอนเดียวนะคะ พอดีไรท์มีงานต่อ  

ถ้าสนุกถูกใจรีด ช่วยกดถูกใจเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ ^^ 

               

 

               

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว