ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

นี่มันแฟนตาซีเกินไปแล้วนะคะ

ชื่อตอน : นี่มันแฟนตาซีเกินไปแล้วนะคะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 362

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ม.ค. 2564 13:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นี่มันแฟนตาซีเกินไปแล้วนะคะ
แบบอักษร

โครกกก...

 

หิวมากเลยค่ะ หลังจากนั่งไถไอแพ็ดเช็ครายละเอียดในการบริหารจัดการร้าน และตัวเลขรายรับ-รายจ่ายของร้านอลิเซีย เลาจ์จนลืมเวลา ท้องน้อยๆของฉันก็ส่งเสียงร้องประท้วงออกมา อืม...นี่บ่ายสองแล้วสินะ

 

แล้วฉันก็ใช้ไอแพ็ดในมือนี่ล่ะค่ะ กดสั่งอาหารมาส่งที่ร้าน โดยตัดเงินผ่านบัตรเครดิต ที่มีวงเงินมากกว่าร้อยล้าน ความสะดวกของคนมีเงินมันเป็นอย่างนี้นี่เอง (ป้องปากหัวเราะ)

 

จากการอ่านข้อมูลทั้งหมดโดยใช้เวลาไปกว่าครึ่งวัน ทั้งข้อมูลของร้านและข้อมูลในโซเชี่ยล ที่หน้าตาเหมือนกับอากู๋ที่โลกเก่าของฉันอย่างกับแกะ ทำให้ฉันค้นพบสิ่งที่น่าสนใจหลายอย่างเลยล่ะค่ะ!!

 

สิ่งแรกเลย...ทุกคนสงสัยใช่มั๊ยคะ ว่าทำไมผู้ชายส่วนใหญ่ที่ยังไม่ได้แต่งงาน ถึงมาอยู่ในเลาจ์ที่มีสาขามากกว่าสามร้อยแห่งทั่วอาณาจักรแห่งนี้

 

เพราะเป็นกฏของอาณาจักรค่ะ จะเรียกว่ากฏของเกมจีบหนุ่ม18+นี่ก็ได้นะคะ ผู้ชายทุกคนที่ขึ้นทะเบียนเป็นประชาชนของอาณาจักรนี้ ไม่เว้นแม้กระทั่งราชวงศ์ เมื่ออายุครบสิบห้าปีบริบูรณ์ จะต้องมาขึ้นทะเบียนที่สำนักบริหารงานส่วนกลางของอาณาจักรค่ะ และจะมีแม่เล้าหรือคนที่เป็นเจ้าของเลาจ์ต่างๆคอยมาคัดเลือกหนุ่มๆไปประจำอยู่ในเลาจ์ของตัวเองค่ะ

 

และอลิเซียสุดสวยคนนี้...

ก็เป็นแม่เล้าอันดับหนึ่งของอาณาจักรนี้ค่ะ!!

ยัยนี่ได้รับสิทธิพิเศษมากมายในการเลือกผู้ชายเข้ามาในระบบของตัวเองค่ะ เพราะเป็นเลาจ์อันดับหนึ่ง ที่ทำรายได้ให้กับอาณาจักรได้มากที่สุด จึงได้สิทธิ์ในการเลือกผู้ชายก่อนค่ะ

 

สวยเลือกได้มีอยู่จริงค่ะ!!

 

แต่ก็อย่างที่บอกไปค่ะ ยัยนี่เป็นคนช่างเลือก ต่อให้หล่อเหลาซักแค่ไหน ถ้า 'ขนาด' ไม่ผ่านเกณฑ์ ก็จะไม่ได้สังกัดอยู่ภายในร้านอลิเซีย เลาจ์ค่ะ

 

และอีกหนึ่งสิ่งที่สำคัญ ยัยนี่คัดคนที่นิสัยด้วยค่ะ หากเป็นสินค้าเกรดระดับเจ็ดดาวขึ้นไปก็จริง แต่นิสัยแย่ มารยาททราม ไม่ทะนุถนอมสตรี อลิเซียก็จะไม่รับเข้าเลาจ์ของตัวเองอยู่ดีค่ะ

 

ผู้รักษามาตรฐานของสินค้าชั้นเลิศ

ต้องยกให้ยัยอลิเซียเค้าเลยล่ะค่ะ!!

 

พอเด็กหนุ่มเข้าไปอยู่ในเลาจ์แล้ว ก็จะมีคนมาซื้อตัวไปใช้บริการค่ะ เด็กหนุ่มที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ไม่สามารถรับงาน 'อย่างว่า' ได้ค่ะ จะรับได้ก็ต่อเมื่ออายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์ค่ะ

 

หากมีการละเมิดกฏก็จะมีการลงโทษที่ร้ายแรงมากเลยล่ะค่ะ หากเด็กหนุ่มไม่ยินยอมฝ่ายคนที่ข่มเหงก็จะถูกจำคุกตลอดชีวิต แต่หากสมยอมทั้งสองฝ่ายก็จะเนรเทศออกจากอาณาจักรทั้งคู่ค่ะ เพราะทำผิดกฏอาณาจักรที่ห้ามทำเรื่อง 'อย่างว่า' ก่อนอายุสิบแปดปีค่ะ

 

ก็นี่มันคือเกมจีบหนุ่ม18+ยังไงล่ะคะ!!

คงคอนเซปท์สุดๆไปเลยล่ะค่ะ

 

หากมีการทำร้ายกันถึงแก่ชีวิต ก็ต้องเอาชีวิตมาแลกคืนค่ะ นั่นคือการประหารนั่นเอง!

 

ไม่เหมือนกฏหมายบ้านฉันเลย...

ไม่เอา ไม่พูดดีกว่า เจนไม่อยากเสี่ยงคุกค่ะ!!

 

หากเด็กหนุ่มที่อายุครบสิบแปดปีแล้ว เกิดมีความรักและถูกตาต้องใจกับสาวๆที่มาซื้อบริการ อยากจะใช้ชีวิตอยู่กับหญิงสาวคนนั้นไปตลอดชีวิต ก็สามารถมาลงนามยกเลิกสัญญาสินค้าที่เลาจ์ของหนุ่มๆเค้าได้เลยค่ะ โดยจะมีการเรียกเก็บค่าเสียหายนิดหน่อยพอเป็นพิธีค่ะ เพื่อชดเชยรายได้ที่เลาจ์จะขาดแคลนไปค่ะ

 

อาณาจักรแห่งนี้ให้อิสระภาพในการทำเรื่อง 'อย่างว่า' กันอย่างเสรีค่ะ อำนวยความสะดวกให้ทุกสิ่งทุกอย่าง แค่คุณมีอายุสิบแปดปีขึ้นไป คุณจะมีสามีกี่คนก็ได้ค่ะ!

 

เจนถูกใจสิ่งนี้ค่ะ!!

 

กลับมาเข้าเรื่องของเราต่อค่ะ...

ชายหนุ่มประจำเลาจ์เองจะได้ส่วนแบ่งทุกครั้งที่มีสาวๆเข้ามาซื้อบริการค่ะ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะได้ส่วนแบ่งจากเลาจ์สามสิบเปอร์เซ็นต์เพชรจากราคาขายค่ะ ซึ่งนับได้ว่าเป็นเงินค่อนข้างเยอะพอสมควรเลยนะคะ เพราะหนึ่งเพชร หากนำไปแลกเป็นเงินจะได้หนึ่งหมื่นทองเลยล่ะค่ะ 

 

หากเป็นชายหนุ่มที่ไม่ค่อยมีคนซื้อบริการ ทางเลาจ์ก็จะจ่ายค่าจ้างเดือนละห้าพันทองค่ะ พอให้ได้กินได้ใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน

ที่เลาจ์ต้องรับผิดชอบก็เพราะว่าเด็กหนุ่มพวกนี้ส่วนใหญ่จะเป็นสินค้าเกรดต่ำที่มาจากครอบครัวยากจนค่ะ เลาจ์จึงต้องรับผิดชอบในฐานะนายจ้างค่ะ แต่หนุ่มๆสามารถทำงาน หารายได้เสริมทางอื่นได้นะคะ ไม่จำเป็นต้องมาอยู่ประจำเลาจ์ค่ะ

 

เหมือนกับเลาจ์ของยัยอลิเซียไงคะ ที่จะมีหนุ่มๆเจ็ดคนแวะเวียนผลัดเปลี่ยนกันมานั่งในห้องกระจก หนุ่มๆจะเวียนกันมาแค่เดือนละครั้งค่ะ ไม่กระทบต่อการทำงานและการเรียนแน่นอนค่ะ

 

หลายคนอาจจะมองว่าเป็นการเอาเปรียบหนุ่มๆเค้าเกินไปรึป่าว แต่เจนมองว่ามันคือเกมค่ะ!!

 

เอาเป็นว่า...

อย่าถามหาเหตุผลกับเกมจีบหนุ่ม18+เลยค่ะ

แค่สนุกไปกับการเล่นเกมก็พอค่ะ

 

 

อ้อ!! ฉันลืมบอกไปค่ะ หนุ่มๆทั้งหลายจะสังกัดอยู่ในเลาจ์ไปจนถึงอายุสามสิบเท่านั้นนะคะ จากนั้นก็จะเป็นอิสระจากเลาจ์ค่ะ สามารถออกมาใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้เลยค่ะ จะแต่งงานมีภรรยากี่คนก็ได้ค่ะ เป็นอิสระของชายหนุ่มเค้าเหมือนกันค่ะ

 

 

และสิ่งที่น่าสนใจสิ่งถัดมาคือ...

สิ่งที่ฉันเข้าใจว่ามันคือเทคโนโลยีสุดไฮเทคมาตลอด มันคือเวทย์มนต์ค่ะ!!

 

ใช่แล้วค่ะ โลกนี้มีเวทย์มนต์ค่ะ

ภาพโฮโลแกรมก็เป็นการร่ายเวทย์มนต์ใส่ในเครื่องมืออิเล็กโทรนิกส์ค่ะ ให้มีฟังก์ชั่นนี้ขึ้นมา และแต่ละคนจะมีพลังเวทย์ที่แตกต่างกันออกไปค่ะ

 

มีตั้งแต่เวทย์พื้นฐาน ดิน น้ำ ลม ไฟ ไปจนถึงเวทย์สายพิเศษ สายฟ้า น้ำแข็ง ไม้ ทอง แสง ความมืด และมิติ

 

และยัยอลิเซียคนสวยของฉัน นางดันมีเวทย์สายตำนานสองสายที่มีนางแค่คนเดียวในอาณาจักรแห่งนี้ค่ะ

 

เวทย์สายแรกนั่นคือเวทย์แห่งกาลเวลาค่ะ!!

นางสามารถหยุดเวลา เร่งเวลาให้เดินเร็วขึ้นหรือช้าลงก็ได้ตามใจนึก

 

เวทย์อีกสายหนึ่งก็คือเวทย์อ่านใจค่ะ เวทย์อ่านใจของนางเป็นอะไรที่พิเศษมากเลยล่ะค่ะ ข้อมูลที่นางได้จากการใช้เวทย์อ่านใจ จะประมวลผลในรูปแบบข้อความและส่งตรงเข้าไอแพ็ตของนางค่ะ แถมยังรู้ละเอียดไปถึง 'ขนาด' ของหนุ่มๆเค้าด้วยล่ะค่ะ

 

นี่สินะ ความสามารถที่นางใช้คัดหนุ่มๆเข้าไปสังกัดในเลาจ์ของนางด้วยการคัดเลือกนิสัย และ 'ขนาด' ของนาง

 

เป็นความสามารถที่ขี้โกงชะมัด!

 

โลกนี้มันจะแฟนตาซีเกินไปแล้วนะคะ!!!

 

แต่ความสามารถนี้มันเป็นของเจนแล้วค่ะ!!

 

เจนจะไล่ส่องหนุ่มๆให้ทั่วอาณาจักรเลยล่ะค่ะ

(ปาดเลือดกำเดา)

 

อุ๊ย!! เล่าเพลินจนลืมกินข้าวเลยล่ะค่ะ

ขอตัวไปกินข้าวก่อนนะคะ บายยย

 

_______________________

 

ปาไปอีกตอนจุกๆไปเลยค่าาา

 

ด้วยความว่างของไรท์เอง อิอิ

 

เจอคำผิดบอกเค้าด้วยน้าาา

 

#จากไรท์คนดีคนเดิมของคุณ

 

ความคิดเห็น