ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3 ติดกับ 60%

ชื่อตอน : บทที่ 3 ติดกับ 60%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 971

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ม.ค. 2564 00:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 ติดกับ 60%
แบบอักษร

บทที่ 3 ติดกับ 60%  

 

 

พี่แทนใกล้จะ 1000 โหลดแล้วจ้า ^/\^ 

 

 

*** อัป 60%**** 

บทที่ 3 ติดกับ 

“ลองคิดดูดีๆ ได้ไหม ตราบใดที่เธอมีเรนนี่ ความสะดวกสบายจะมาเยือนเธอในระดับหนึ่งเลย และเธออาจได้มากกว่านี้ถ้ายกเรนนี่ให้ฉัน หนี้สินของเธออาจหายไปและอาจจะได้เงินเพิ่มอีก” 

“ขอบคุณค่ะ แต่เด็กตัวเล็กๆ อย่างเรนนี่ ฉันขายไม่ลงหรอก ถ้าคุณอยากตอบแทนฉัน ค่าที่ฉันเลี้ยงดูแกมาอย่างยากลำบาก คุณก็โละหนี้ให้ฉันก็สิ้นเรื่อง” 

“ฝันไปเถอะ!” 

ช่างเป็นคำตอบที่หนักแน่นและชัดเจน ณัฐนรีเลยเลิกสนใจเขาเมื่อการโน้มน้าวไม่เป็นผล เธอเดินสำรวจห้องหับที่มี คอนโดฯ แห่งนี้มีสองห้องนอน มีเตียงมีตู้ มีทุกอย่างที่เธอต้องการ แค่หิ้วกระเป๋ามาก็เข้าอยู่ได้เลย เรนนี่ชอบเตียงหลังใหม่ มันนุ่มและเด้ง แม่หนูปีนขึ้นไปแล้วกระโดดเหยงๆ ทั้งหัวเราะชอบใจ 

“พรุ่งนี้ฉันจะเอาเอกสารยอมรับหนี้สินมาให้เธอเซ็น อยู่เงียบๆ อย่าหนีไปไหน ฉันขี้เกียจตาม มันเหนื่อย” 

“รู้แล้วน่า” บอกอย่างรำคาญแล้วหันมองเรนนี่ มือข้างหนึ่งของเธอเลยถูกดึงด้วยมือของสิปปกร เขาดึงเอาปากกาออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วเขียนตัวเลขสี่ห้าตัวบนฝ่ามือของเธอ มันจั๊กจี้พิลึก มันชวนให้เส้นขนบนร่างลุกเกรียวแปลกๆ 

“อะไรกัน แค่ฉันเขียนฝ่ามือต้องหน้าแดงด้วยเหรอ ใช่ได้นะ การแสดงของเธอคงเรียกทิปจากแขกหน้าโง่ได้เยอะเลย” 

“อือ...งั้นมั้ง” ตอบเขาอย่างนั้น ไม่รู้ว่าสิปปกรจะรู้ไหมว่าเธอกำลังประชดอยู่ พอเขาเขียนเสร็จเธอก็เอียงฝ่ามือมองดู มันเป็นชุดตัวเลขที่จำง่ายๆ ชุดหนึ่ง 

“รหัสเปิดห้องน่ะ เผื่อเธอลืม” 

เธอยักไหล่ ย้ายร่างจากห้องซ้ายไปห้องทางขวา พยายามหมุนลูกบิดประตูแต่มันไม่ออก สิปปกรเลยล้วงเอากุญแจดอกน้อยออกมาจากประเป๋ากางเกง 

ณัฐนรีไขกุญแจท่ามกลางสายตาของสิปปกร เธอไม่เข้าใจว่าเขาจะมายืนจ้องกันทำไม กระทั่งเธอไขประตูแล้วเปิดเข้าไปด้านในนั่นแหละ เตียงที่ยุ่งเหยิงก็ปรากฏให้เห็น 

“อย่าบอกนะว่าคุณนอนที่นี่!?” 

“นานๆ ทีน่ะ ฉันเป็นผู้ชาย บางครั้งก็ต้องปลดปล่อยตามประสา และฉันไม่ชอบไปม่านรูด” 

“มันสกปรกสินะ” 

“เปล่า มันเปลือง” พอเขาตอบหน้าตาย เจ้าหล่อนก็ได้เม้มปากแน่น คงจะอึ้งกับคำตอบของเขากระมัง “เอาละนะ เตียงของฉันคงไม่ดูดีขึ้นมาหรอกแม้ว่าเธอจะจ้องมันอีกสักชั่วโมงก็ตาม” เขารีบปิดประตูลงเสีย ก่อนจะดึงเอากุญแจวางใส่มือให้ณัฐนรี 

“อะไรอีกล่ะ” 

“กุญแจห้องฉันไง เผื่อเธออยากลดต้นลดดอก ถ้าฉันมาค้างที่นี่ละก็ เธอเปิดประตูเข้าไปได้เลย ฉันพร้อมเสมอ” 

“ไอ้คนหื่นกาม!”ว 

“ชู่ว์...อย่ามาทำเป็นด่าแวดๆ เหมือนสาวบริสุทธิ์สิ ฉันไม่อิน” ประชดหล่อนแล้วถอยออกจากตรงนั้น ไปสั่งลาเรนนี่น้อย ก่อนจะย้ายร่างออกจากคอนโดฯ ที่เขาเคยอยู่กับมารดาเมื่อตอนเล็กๆ มันถูกปรับปรุงใหม่ให้ทันสมัยและน่าอยู่ แม้ว่าอายุของมันจะมากกว่าอายุของเขาก็ตาม หวังว่าเรนนี่จะอยู่ที่นี่อย่างสุขสบาย รออีกไม่นานหรอก เขาจะพาเรนนี่เข้าบ้านใหญ่ในฐานะลูกสาวให้จงได้ รอพ่ออีกนิดนะคนดี อีกแค่นิดเดียวจริงๆ 

 

อีกฝากของเมืองกรุงฯ  

ผู้กำกับหนุ่มวัยไล่เลี่ยกับสิปปกร หน้าตาหล่อเหลาคมคายแต่ใบหน้าไร้การคลี่ยิ้ม กำลังอารมณ์เสียอย่างที่สุดหลังจากวางสายใครบางคน บางครั้งทุกสิ่งทุกอย่างก็ไม่ได้ดั่งใจ เขาพยายามยอมรับมันให้ได้ แต่กระนั้นก็ช่างทำได้ยากเหลือเกิน วันนี้เขาอยู่ที่สตูดิโอของ SK Production เนื่องด้วยละครย้อนยุคที่เขาเป็นผู้กำกับ มีหลายซีนที่ฉากหลังถูกเซ็ตขึ้นที่นี่ และยังต้องถ่ายต่อไปอีกหลายวันทีเดียว โปรเจคใหม่กำลังจะเริ่ม แต่โปรเจคเก่ายังปิดไม่ได้สักที แล้วไหนจะเรื่องครอบครัวอันยุ่งเหยิงของเขาอีก โอย...ปวดหัว! 

“น้ำค่ะ ผู้กำกับ” มือเรียวของปานวาดวางแก้วน้ำหวานสีแดงสดลงบนโต๊ะตรงหน้าของธาวิน เธอระวังมากแล้ว แต่สุดท้ายมือของเขาก็เผลอปัดมันจนล้มลง เธอรีบหยิบเอาแก้วใบนั้น ด้วยหวังให้มันหกเลอะเทอะน้อยที่สุด แต่เธอยังไม่เร็วพอ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หลายชนิดที่อยู่บนโต๊ะที่มีจอมินิเตอร์วางอยู่ จึงสัมผัสกับหยดน้ำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็ได้แต่หวังว่ามันจะไม่ระเบิดตูมตามขึ้นมา 

“บ้าฉิบ! เป็นบ้าหรือไงฮะ! เอาแก้วมาตั้งตรงนี้ทำไม เอาน้ำขวดสิ น้ำแร่น่ะ ฉันกินแต่น้ำแร่ไม่รู้เหรอ”  

ธาวินร้องด่าเด็กเสิร์ฟน้ำจำเป็น เขาจำได้ว่าเด็กเสิร์ฟน้ำที่กองถ่ายของเขาหน้าตาเป็นเช่นไร ด้วยว่ามีเพียงสองคนเท่านั้น 

ปานวาดพยายามนับหนึ่งถึงล้านในใจ เป็นเขานะที่ปัดแก้วจนล้ม ไม่ใช่เธอ 

“แล้วนี่อยู่ฝ่ายเสื้อผ้าไม่ใช่เหรอ อย่ามาวุ่นวายตรงนี้สิ ถ้าไม่ใช่หน้าที่!” 

ทีมงานทั้งหลายเริ่มหันมองผู้กำกับใหญ่กับปานวาด คนที่เอาแต่เงียบงันไม่หือไม่อือ ก็งานมันหายากนี่นา ดีเท่าไหร่ที่เธอได้มาทำงานที่กองถ่ายของธาวิน ทุกคนที่นี่เป็นทีมงานของเขาทั้งหมด เขามีงานละครเข้ามาไม่ขาด คิวแน่นแทบทั้งปี เธอมีกินมีใช้ก็เพราะทำงานกับเขา ธาวินนั้นอารมณ์ร้อน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขามาหัวเสียกับเธอ เธอรีบเอาผ้าเช็ดหน้าซับหยดน้ำบนโต๊ะ  

ธาวินเห็นอย่างนั้นยิ่งไม่พอใจ ผ้าเช็ดหน้าสะอาดสะอ้านที่เย็บขอบสีสวยกำลังซับเอาหยดน้ำหวานบนโต๊ะ ช่างลดทอนคุณค่าของมันนัก และมันทำให้เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนร้ายกาจที่บ้าอำนาจ ชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่า 

“จะไปไหนก็ไปๆ รำคาญ!” 

ปานวาดถอยออกมา แต่ว่าไม่ได้หายไปไหน เธอกลับไปหยิบเอาขวดน้ำแร่ แล้วพามันกลับมาให้เขาอีกรอบหนึ่ง ธาวินเงยหน้ามองเธอ ดวงตาเขาสานสบแต่ไร้ความอ่อนวานใดๆ 

“น้ำแร่ค่ะ ยาอยู่ในกระเป๋าบนโต๊ะ พี่เหน่งฝากเรื่องไว้ค่ะ” ปานวาดชี้แจง ด้วยว่าพี่เหน่ง พี่ชายวัยมากกว่าเธอหลายพปีที่เป็นผู้ช่วยของธาวิน สั่งความกับเธอไว้ก่อนที่เขาจะแจ้นไปเข้าห้องน้ำเพราะกาแฟมื้อเช้าเพิ่งออกฤทธิ์ เธอจะไม่ทำเลย หากไม่ใช่เพราะช่วงนี้ผู้กำกับคนเก่งหัวเสียอยู่บ่อยครั้งจนเด็กเสิร์ฟน้ำไม่อยากเข้าใกล้ 

“พี่เหน่งไปไหน” 

“น่าจะท้องเสีย ไปเข้าห้องน้ำสักพักแล้วค่ะ” 

“แล้วหน้าที่เธอหรือไง เด็กเสิร์ฟน้ำก็มี” 

“เด็กคงกล้าเอาน้ำมาเสิร์ฟถ้าผู้กำกับไม่ฉุนเฉียวอยู่ตลอดเวลา” 

“นี่กล้าด่าฉันเหรอ ไม่กลัวตายหรือไงถึงมายืนต่อปากต่อคำกับฉันฉอดๆ” 

“ค่ะ ไม่กลัว บางทีถ้าตายได้ง่ายๆ ก็คงดี” ตอบเขาด้วยความจริงหาได้ประชด แต่ธาวินยิ่งเดือดดาลกับคำพูดของเธอ เธอรู้ได้จากตาเขียวๆ ของเขานั่นแหละ  

“ไป...กลับไปทำหน้าที่ของเธอซะ! ฉันยังไม่อยากติดคุกเพราะฆ่าคน!” 

 

ปานวาดมิได้กลัวเขา แต่จำต้องล่าถอยกลับห้องเสื้อผ้าอันเป็นสถานที่ที่เธอต้องทำงาน มีอีกหลายซีนที่ต้องถ่ายทำให้วันนี้ และส่วนมากเป็นซีนที่ต่อจากเมื่อวาน ไม่รู้ว่าป่านนี้เด็กๆ เตรียมเสื้อผ้าเครื่องประดับไปถึงไหน ละครย้อนยุคนี่ไม่ได้ง่าย เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายในและซีนต้องเป๊ะต้องดี ถ้าถ่ายต่อจากเมื่อวาน เสื้อผ้าหน้าผมต้องเป๊ะ จะขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดไม่ได้อย่างเด็กขาด และหน้าที่ของเธอก็คือคอยควบคุมให้ทุกอย่างมันถูกต้องตามที่หัวหน้าของเธอและผู้กำกับต้องการ เหนื่อยนะ แต่มันได้เงิน และเป็นงานที่เธอรักนี่นา จะอย่างไรก็คงต้องทำต่อไป เพราะถ้าไม่มีอะไรให้ทำ เธอคงคิดฟุ้งซ่านอยากกระโดดน้ำตายวันละหลายรอบแน่ๆ 

 

 *******  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว