facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 4 ราคาที่ต้องจ่าย

ชื่อตอน : บทที่ 4 ราคาที่ต้องจ่าย

คำค้น : ไลเค, หมาป่า

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 74

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ม.ค. 2564 20:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 ราคาที่ต้องจ่าย
แบบอักษร

อเดลีนสบสายตาคมกล้าของเขา 

ไม่ต้องมีความสามารถหยั่งรู้เธอก็เห็นภาพอนาคตของตัวเองชัดเจนราวกับมันปรากฏอยู่ตรงหน้า 

"ฉันควรจะรีบไปจากที่นี่" เธอกล่าวเรียบๆ หลังการครุ่นคิดอันยาวนาน 

"สาวน้อย" ดันแคนดึงเธอเข้าไปกอด "เธอจะปลอดภัยที่นี่ ฉันให้สัญ..." 

"อย่าค่ะ" นิ้วเพรียวบางยกขึ้นทาบริมฝีปากเขา "ฉันไม่ต้องการคำสัญญา ฉันแค่ไม่อยากทำให้คุณเดือดร้อน คุณมีภาระหน้าที่มากมาย อย่าเอามันมาทิ้งเพราะผู้หญิงคนเดียว ฉันไม่คู่ควรหรอกค่ะ" 

ไลเคหนุ่มมองสีหน้าเด็ดเดี่ยวของเธอก่อนจะอ้าปากรับนิ้วเล็กๆ นั่นเข้ามา 

ตัณหาถูกจุดขึ้นในดวงตาของหญิงสาวขณะที่เธอดึงนิ้วเข้าและออกจากริมฝีปากของอีกฝ่ายอย่างเชื่องช้า 

อเดลีนขยับตัวขึ้นไปนั่งบนตักอีกฝ่าย ดึงนิ้วออกมาจากปากเขาลากมันลงไปตามลำคอ เธอสะกิดนิ้วกับยอดอกอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนจะก้มตัวลงใช้ริมฝีปากดูดมันเบาๆ มือข้างที่เหลือของเธอเลื่อนลงไปที่กึ่งกลางตัวเขา ลูบไล้จนกระทั่งเขาแกร่งกล้าและพรักพร้อม 

ดันแคนคว้าตัวเธอขึ้นมามอบจุมพิตร้อนแรง อเดลีนส่งเสียงปั่นป่วนในลำคอ สอดลิ้นสำรวจลึกยิ่งขึ้นจนเธอหอบฮัก 

เธอกรีดร้องเมื่อไลเคหนุ่มสัมผัสจุดอ่อนไหวของเธอ เขาไล้นิ้วเนิบช้า ก่อนจะแทรกนิ้วหนึ่งเข้าไปในกายเธอ 

อเดลีนเด้งสะโพกรับเรียวนิ้วเขา มือเล็กๆ ของหล่อนยื่นลงไปกุมมือเขาก่อนจะสอดนิ้วของตัวเองเข้าไปพร้อมๆ กับเขา 

"สอนฉันสิคะ" 

เธอกระซิบกับริมฝีปากเขา ทำให้เขาคลั่ง 

ดันแคนจูบเธอแรงๆ ทีหนึ่งก่อนจะช่วยย้ายนิ้วโป้งเธอไปที่ติ่งเนื้อเป่งบวม นิ้วของเขาที่อยู่บนนิ้วเธอกดคลึงติ่งเนื้อนัั้นขณะที่นิ้วที่เหลือของพวกเขายังคงขยับเข้าออกตัวเธอ อเดลีนแยกขาออกกว้าง หว่างขาเธอเปียกชื้น ความหิวโหยอันทรงพลังเข้าครอบงำเธอ ชีพจนเธอเต้นระทึก ลิ้นของเขาที่อยู่ในปากเธอตอกย้ำจังหวะรุกเร้าของนิ้วที่กดลงไป ทำให้เธอเผยอปากออกรับเขายิ่งขึ้น 

ความหฤหรรษ์ก่อตัวขึ้นในกายเธอ หมุนเป็นเกลียว เหวี่ยงเธอไปมาราวกับพายุบุแคม 

เธอกรีดร้อง อ้าปากกัดบ่าเขา ตัวสั่นระริกด้วยความวาบหวาม กระทั่งจุดยอดแห่งความหฤหรรษ์คลายตัวลงเธอจึงอ้าปากปล่อยเขา 

อเดลีนตัวอ่อนปวกเปียกอยู่บนร่างอีกฝ่าย ซบหน้ากับลำคอเขาหอบหายใจขณะที่เขาแกร่งร้อนดุนดันหน้าท้องเธอ ไฟพิศวาสของไลเคหนุ่มแผดเผาอยู่บนผิวกาย ทำให้เธอประหวั่นพรั่นพรึงกับความร้อนแรงของมัน 

เธออยากบอกให้เขารอ แต่ความร้อนรนของเขาเป็นพลังที่แทบจับต้องได้ การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วและรุนแรง เพียงไม่กี่วินาทีเขาก็แทรกเข้ามาอยู่ในกายเธอ 

ปลายประสาททุกส่วนของเธอยังคงอ่อนไหวจากความหฤหรรษ์เมื่อครู่ เธอเปล่งเสียงร้องอย่างตื่นตระหนกกับการรุกรานของเขา ร่างกายเธอหนาวเหน็บจากการจ้วงทะยานของไลเคหนุ่ม เป็นความหนาวเหน็บที่เกิดจากคลื่นความเบิกบานที่ใกล้เคียงความเจ็บปวด 

มือของไลเคหนุ่มขยับไปทั่วร่างเธอ สัมผัสทรวงอก สะโพก ต้นขาเธอก่อนจะวนกลับมาที่สะโพก กอบกุมมันเต็มสองมือ บังคับให้เธอรับเขาล้ำลึกยิ่งขึ้น รุนแรงยิ่งขึ้น 

"หวานใจ คุณทำให้ผมคลั่ง" เขาพึมพำ พลิกตัวเธอนอนหงาย จับขาเธอบาดผ่า โถมกายเข้าไปในตัวเธอหนักขึ้น ทุกครั้งเขาจะถอนตัวออกจนเกือบสุดความยาวและกระทั้นกลับเข้าไปใหม่ อเดลีนได้ยินเสียงคำรามของเขาและเสียงกรีดร้องของตัวเอง ไลเคหนุ่มผลักดันหล่อนด้วยความรุนแรงดุดัน เขาตรึงร่างหญิงสาวไว้เมื่อการกระทบกระแทกแต่ละครั้งส่งร่างหล่อนลื่นไถลไปบนเตียงก่อนจะเร่งจังหวะขึ้น รวดเร็วรุนแรงจนเธอทะยานถึงฝั่งฝาโดยมีเขาตามมาติดๆ 

ไลเคหนุ่มทิ้งตัวลงบนร่างหญิงสาว ร่างชื้นเหงื่อ แผ่นอกสะท้อนขึ้นลงขณะที่เขาจับตัวอเดลีนไว้แน่น 

เมื่อคลื่นอารมณ์พัดผ่านไป ทั้งคู่นอนเคียงข้างกันบนเตียง อเดลีนลากนิ้วหัวแม่เท้าไปตามท่อนเขาทรงพลังของเขา ครุ่นคิดว่ามิสเตอร์เกรทฟูลจะยังจ้างเธออยู่มั้ยหลังการขาดงานโดยไม่บอกกล่าวถึงสองครั้ง 

"ฉันต้องกลับแล้วค่ะ" เธอบอกกับเขาขณะลุกขึ้นแต่งตัว 

"เธอจะไม่ไปไหนทั้งนั้นสาวน้อย" แขนเธอถูกฉุด ร่างทั้งร่างล้มลงในอ้อมกอดทรงพลังของไลเคหนุ่ม 

อเดลีนถอนหายใจ โอบแขนรอบลำคอแกร่ง ทาบริมฝีปากมอบจุมพิตลึกซึ้งให้อีกฝ่าย เธอชอบเขามากจริงๆ แต่... 

"ฉันอยู่กับคุณไม่ได้ค่ะ" 

"นั่นไม่ใช่คำขอร้องนะ" 

"ดันแคน" มือเล็กเชยคางเขาขึ้น ดวงตาสีอเมทิสเปล่งประกายเรืองรอง "ต่อให้เป็นอมตะชนอย่างพวกคุณ แต่ร่างกายก็ยังเป็นภาชนะชิ้นหนึ่งอยู่ดี คุณไม่สามารถทนรับการปลดปล่อยจากฉันได้อีกแล้ว ถ้ายังอยู่กับฉันต่อ มันจะมีราคาที่คุณต้องจ่าย ราคาที่คุณจ่ายมันไม่ไหว" เธอทาบสองมือกับแก้มเขา "ฉันโชคดีมากจริงๆ ที่เจอคุณ หากเป็นคนอื่น ฉันอาจทำให้เขาตายในการปลดปล่อยครั้งแรก" 

"..." อีกฝ่ายนิ่งไปคล้ายกำลังครุ่นคิด อเดลีนยิ้มบางขณะลุกขึ้นจากเตียงเพื่อแต่งตัวอีกครั้ง 

หล่อนเองก็ไม่แน่ใจว่าตนรู้เรื่องเหล่านี้ได้อย่างไร แต่ในการร่วมรักครั้งล่าสุดของทั้งคู่ หล่อนแค่รู้ 

อเดลีนสวมกระโปรงและคอร์เซ็ตอย่างไม่ค่อยเรียบร้อยนักก่อนคลุมร่างด้วยเสื้อคลุมตัวหนา 

เธอมองไลเคหนุ่ม สังเกตว่าเขายังคงจมอยู่ในภวังค์ความคิดของตัวเองก็ได้แต่ยิ้มอย่างจนปัญญา "ลาก่อนนะคะ" 

เธอบอกเขาก่อนจะปิดประตู 

เฮ้อ เธอต้องหางานใหม่จริงๆ แล้ว... 

ความคิดเห็น