ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : หลบซ่อน

คำค้น : ทวงรักร้ายนายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 35k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2564 20:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
หลบซ่อน
แบบอักษร

ตอนที่16 

 

 

หลายวันต่อมา

 

 

หลังจากวันนั้นความสัมพันธ์ของเธอและเขาก็ดีขึ้นเรื่อยๆ โดยเธอเปิดใจให้อีกฝ่ายได้แก้ตัวอีกครั้ง แต่ดูเหมือนครั้งนี้มันจะดีกว่าครั้งที่ผ่านมา แต่เธอก็ยังคงไม่มั่นใจว่าตอนเธอแค่รู้สึกดีที่ขามาทำดีด้วย หรือตอนนี้เธอกลับไปรักเขาเหมือนเมื่อก่อน สำหรับเธอยังคงต้องใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์

 

 

วันนี้ไมล์ร่าออกมาซื้อเสื้อผ้าเพื่อที่จะใช้ไปทะเลในวันพรุ่งนี้โดยมีมาคัสตามมาด้วยไม่ห่าง ทั้งคู่เดินเข้าไปในร้านชุดว่ายน้ำร้านหนึ่ง

 

 

"ชุดนี่สวยไหมคะ?" ไมล์ร่าที่อยู่ในชุดวันพีชสีฟ้าอ่อนเปิดประตูห้องลองเสื้อผ้าออกมาพร้อมกับถามคนตัวสูงที่นั่งรออยู่ที่โซฟาตัวใหญ่

 

 

"โป๊เกินไป ไปเปลี่ยน" มาคัสที่นั่งไขว่ห้างเล่นมือถืออยู่เงยหน้ามามองเพียงเล็กน้อย

 

 

"ไมล์เปลี่ยนมาสิบชุดแล้วนะ" ไมล์ร่าบอกอย่างไม่สบอารมณ์พร้อมกับทำหน้ามุ้ย

 

 

"ก็ดูแต่ละชุดสิมันเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ไปเปลี่ยน" มาคัสยังยืนยันคำเดิม

 

 

"เราไปเที่ยวทะเลนะคะไม่ใช่ไปปีนเขา รู้อย่างนี้มาคนเดี๋ยวก็ดี" ประโยคสุดท้ายไมล์ร่าบ่นอุบอิบคนเดียวพร้อมกับทำปากคว่ำ

 

 

"ไปเปลี่ยนมาใหม่"

 

 

"ไม่เปลี่ยนแล้วค่ะ เหนื่อยแล้ว ขอโทษนะคะ..." ไมล์ร่าหันไปเรียกพนักงาน

 

 

"ค่ะ คุณผู้หญิง" พนักงานตอบ

 

 

"เอาทั้งหมดที่ลองไปเมื่อกี้ค่ะ คิดเงินได้เลย" พูดจบไมล์ร่าก็เดินกลับเข้าเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะเดินออกมา "ฝากจ่ายเงินด้วยนะคะ" ไมล์ร่าหันมาบอกมาคัสก่อนจะเดินออกไป มาคัสได้แต่ถอนหายใจหนักๆก่อนจะเดินไปจ่ายเงิน

 

 

"อยากได้อะไรอีกไหม?" มาคัสถามหลังจากที่เดินช็อปปิ้งมาได้สักพัก

 

 

"ไม่แล้วค่ะ กลัวพี่ถือไม่ไหว" ไมล์ร่าพูดอย่างอารมณ์ดีที่เห็นมาคัสเดินถือของพะรุงพะรัง

 

 

"หึ อารมณ์ดีเชียวนะ"

 

 

"แน่นอนสิคะ วันนี้มีป๋ามาเปย์ให้ทั้งที คริคริ"

 

 

"แล้วพรุ่งนี้จะไปทะเลยังไง?" มาคัสถามถึงการเดินทางพรุ่งนี้

 

 

"ไมล์ต้องนั่งรถไปกับคุณพ่อคุณแม่ค่ะ"

 

 

"อืม"

 

 

"เราค่อยไปเจอกันที่นู่นแล้วกันนะคะ แล้วเราก็ห้ามทำตัวมีพิรุธด้วยเข้าใจไหมคะ" ไมล์ไม่อยากให้พ่อแม่สงสัย

 

 

"รู้แล้ว ไม่ต้องห่วง"

 

 

เช้าวันต่อมา...

 

 

"เรียบร้อยแล้วใช่ไหมลูกจะได้ออกเดินทางกัน" พิญาถามลูกสาวที่เพิ่งเดินมาที่รถที่จอดรออยู่หน้าบ้าน

 

 

"เรียบร้อยแล้วค่ะ" ร่างบางอยู่ในชุดเดรสเกาะอกเลยหัวเข่าขึ้นมาเล็กน้อยสีขาวลายลูกไม้เตรียมพร้อมสำหรับทริปนี้

 

 

"แล้วพี่ๆเขาว่ายังไงกัน" เคลิสถาม

 

 

"เฮียๆล่วงหน้ากันไปแล้วค่ะ เราไปกันเลยดีไหมคะพ่อ ไมล์อยากเที่ยวใจจะขาดแล้ว"

 

 

"ไปสิลูกขึ้นรถกัน"

 

 

"เดี๋ยวค่ะ" พิญาแทรกขึ้นระหว่างที่สองพ่อลูกกำลังจะขึ้นรถ

 

 

"อะไรอีกคุณ" เคลิสหันกลับไปถาม

 

 

"อ๋อนั่นไงแซมมาพอดีเลย เดี๋ยวน้องไมล์ไปขึ้นกับพี่นะลูก พี่เขาขับรถคนเดียวเดี๋ยวเหงา" พิญาบอกพร้อมกับจูงแขนไมล์ร่ามาที่รถของแซมที่เพิ่งเข้ามาจอด

 

 

"เอ่อคุณแม่คะ ไมล์ว่าเราไปด้วยกันหมดนี่ดีกว่านะคะประหยัดน้ำมันด้วย" ไมล์ร่าพยายามพูดเกลี้ยกล่อมผู้เป็นแม่เพราะถ้ามาคัสเห็นว่าเธอไปกับแซมคงไม่พอใจเอามากๆ

 

 

"อย่าดื้อกับแม่สิ ไปกับพี่เขานั่นแหละจะได้คุยเป็นเพื่อนพี่ ฝากด้วยนะแซม"

 

 

"ยินดีครับคุณน้า เชิญครับน้องไมล์" แซมพูดพร้อมกับเดินลงมาเปิดประตูรถให้ไมล์ร่า

 

 

"ค่ะ" ไมล์ร่าที่ขัดใจแม่ไม่ได้ก็ต้องยอมนั่งรถไปกับแซม ถึงแม้ลึกๆเธอจะรู้สึกอึดอัดมากๆก็ตาม และสิ่งที่กังวลใจไปมากกว่านั้นคือถ้ามาคัสรู้เรื่องนี้เธอกลัวว่ามาคัสจะเผลอทำอะไรลงไป แล้วถ้าความแตกเธอแทบไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น

 

 

"น้องไมล์สวยมากเลยนะครับวันนี้" แซมเอ่ยชมไมล์ร่าหลังจากที่ขับรถออกมาได้สักพัก

 

 

"ขอบคุณค่ะ" ไมล์ร่าตอบสั้นๆโดยคนตัวเล็กยังมองวิวที่กระจกด้านนอกโดยไม่ได้สนใจแซม

 

 

"ดีจังเลยนะครับได้มาเที่ยวแบบนี้ ถึงจะมีผู้ใหญ่มาด้วย แต่ครั้งหน้าเราไปกันสองคนดีไหมครับ" แซมยังคงชวนไมล์ร่าคุยต่อ

 

 

"ไมล์ชอบเที่ยวกับครอบครัวมากกว่าค่ะ"

 

 

"คุณแม่ของน้องไมล์ดูท่าจะชอบให้เราอยู่ด้วยกันนะครับ น้องไมล์คงไม่อึดอัดใช่ไหมครับ"

 

 

"ถ้าให้ไมล์ตอบตามตรง อึดอัดค่ะ" ไมล์ร่าตัดสินใจพูดไปตรงๆเพราะเธอไม่อยากให้ความหวังใครเล่นๆ เธอไม่ได้รู้สึกชอบแซมเลยแม้แต่น้อย

 

 

"น้องไมล์นี่เป็นคนตลกนะครับ ชอบพูดเล่นอยู่เรื่อย"

 

 

"แฮร่..." ไมล์ร่าหันไปยิ้มแห้งให้กับแซม

 

 

หมับ!

 

 

"อุ๊ย!? พี่แซมจับมือไมล์ทำไมคะ?" ไมล์ร่ารีบสะบัดมือออกทันทีที่จู่ๆแซมก็เอื้อมมือมาจับมือเธอที่วางอยู่บนตัก

 

 

"พี่ขอโทษ บรรยากาศมันพาไป"

 

 

ติ๊ง!

 

 

MarCus: อยู่ไหน...? 

 

 

MaiRa: กำลังเดินทางไปค่ะอีกสักพักก็ถึงแล้ว พี่ละคะ? 

 

 

MarCus: ใกล้ถึงแล้ว 

 

 

MaiRa: พี่รับปากกับไมล์แล้วว่าจะไม่ทำอะไรที่เป็นพิรุธจำได้ไหมคะ 

 

 

MarCus: อืม ไม่ต้องห่วง แล้วเจอกัน 

 

 

"คุยกับแฟนเหรอ?" แซมถามขึ้น

 

 

"เปล่าค่ะ"

 

 

"น้องไมล์ยังไม่มีแฟนใช่ไหมครับ?"

 

 

"ค่ะ" ไมล์ร่าตอบปัดๆไปอย่างเบื่อหน่าย

 

 

"งั้นพี่ก็มีสิทธิ์จีบน้องไหมใช่ไหมครับ?"

 

 

"อย่าเลยค่ะ ไมล์ชอบคนยาก" ไมล์ร่าพยายามตอบปฏิเสธ

 

 

"แต่แม่ของพี่ชอบน้องไมล์มากๆเลย คุณแม่ไมล์ก็ดูชอบพี่ ถ้าเราคบกันพวกท่านคงจะมีความสุขนะครับ"

 

 

"..." ไมล์ร่าไม่ตอบอะไร เธอนั่งเงียบมาตลอดทางและภาวนาให้ถึงจุดหมายเร็วๆ

 

 

ณ รีสอร์ต

 

 

เมื่อไมล์ร่ามาถึงก็พบว่าพี่ๆทุกคนได้มารอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หนึ่งในนั้นก็คือมาคัส เธอเห็นสายตาที่ไม่พอใจของเขาเมื่อเขาพบว่าเธอนั่งรถมากับแซมแต่ก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรไปมากกว่านั้น

 

 

"สวัสดีค่ะ" ไมล์ร่ากล่าวทักทายพี่ๆทุกคน

 

 

"ไงคนสวย ไม่เจอกันนานเลย" ทีโอเอ่ยทักไมล์ร่า

 

 

"พี่ทีโอก็หล่อขึ้นนะคะ" ไมล์ร่าตอบพร้อมกับส่งยิ้มหวาน

 

 

"ทุกคนนี่แซมนะ ลูกชายของเพื่อนแม่เอง" พิญากล่าวแนะนำแซมกับทุกคน

 

 

"สวัสดีครับ" แซมกล่าวทักทาย

 

 

"งานนี้มีสนุกแน่นอน" ทิโอพูดพร้อมกับจ้องมองมาที่แซมด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร

 

 

"หึ" มาคัสหัวเราะในลำคอเบาๆ

 

 

"แล้วเรื่องห้องว่ายังไง" เคลิสเอ่ยถามลูกชายคนโต

 

 

"เดี๋ยวทุกคนเข้าห้องพักกันก่อน แล้วเดี๋ยวตอนหกโมงเย็นออกมาทานอาหารกันนะครับ นี่ครับคีย์การ์ดแต่ละห้อง" ไมเคิลค่อยๆแจกคีย์การ์ดห้องให้กับทุกคน

 

 

"เราไปดูที่พักกันเถอะน้องไมล์" ดารินเอ่ยชวนไมล์ร่าไปดูที่พัก ก่อนที่ทุกคนจะเดินตามมา ซึ่งเธอได้ห้องติดกับมาคัสส่วนแซมกลับอยู่ห้องสุดท้ายซึ่งถัดจากหลังของเธอไปสี่ห้าหลัง เธอรู้ดีว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆต้องเป็นแผนของบรรดาพี่ๆเธอ

 

 

"เฮียคลินต์พักห้องนั้นเหรอ?" ไมล์ร่าเอ่ยถามพี่ชายที่เพิ่งเดินมาถึงซึ่งห้องของคลินต์อยู่ติดกับห้องเธออีกฝั่ง

 

 

"อืม อย่าเสียงดังละ รำคาญ" คลินต์หันมาตอบน้องสาวสั้นๆก่อนจะเดินเข้าห้องไป

 

 

"อะไรของเฮียเนี่ย..." ไมล์ร่าเกาหัวอย่างงงๆกับคำพูดของคลินต์ ก่อนจะเปิดห้องเข้าไป ร่างบางเดินไปที่ริมหน้าต่างมองชมวิวทะเลที่ติดกับห้องเธอ ก่อนจะล้มตัวนอนที่เตียงใหญ่และเผลอหลับไปเพราะความเหนื่อยจาการเดินทาง

 

 

"อื้อ..." ไมล์ร่ารู้สึกตัวจากการก่อกวนของใครบางคน เธอลืมตาขึ้นมาช้าๆพร้อมกับกะพริบตาเพื่อปรับแสงก่อนจะพบว่าเป็นมาคัสที่เอาจมูกมาถูกับใบหน้าเนียน "อ่ะ!? เข้ามาในห้องไมล์ได้ยังไงคะ?" ไมล์ร่าเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง

 

 

"เดินเข้ามา" คนตัวโตตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย ผิดกับคนตัวเล็กที่ลงจากเตียงเพื่อไปปิดผ้าม่านลงเพราะกลัวคนข้างนอกมองเข้ามาจะเห็น

 

 

"ไม่ตลกนะคะ ไหนบอกว่าจะไม่ทำตัวมีพิรุธไง"

 

 

"ไม่ต้องห่วงไม่มีใครเห็นหรอกพี่ดูดีแล้ว"

 

 

ฟึ๊บ!

 

 

"ปล่อยเลยไมล์ยังไม่ได้อาบน้ำตัวเหม็นจะแย่" ไมล์ร่าบอกมาคัสที่สวมกอดเธออยู่แต่ไม่ได้ผลักไสแต่อย่างใด

 

 

"ขอกอดหน่อยพี่คิดถึงจะแย่"

 

 

"อื้ออออ...ไม่เอา ตอบไมล์มาก่อนว่าเข้ามาได้ยังไง" ไมล์ร่าดันคนตัวโตออก

 

 

"พี่มีคีย์การ์ดห้องไมล์" มาคัสเดินมานั่งที่ปลายเตียงด้วยท่าทีที่ใจเย็น

 

 

"หมายความว่า..." ไมล์ร่าถามต่อ

 

 

"รีสอร์ตของพี่เอง"

 

 

"เหอะๆไม่น่าละ ถึงได้ทำอะไรตามใจชอบ"

 

 

"มานี่" มาคัสตบมือลงที่ขาเป็นเชิงบอกให้ไมล์ร่านั่งลงที่ตักของเขา ซึ่งร่างบางก็เดินไปนั่งอย่างว่าง่ายก่อนที่มาคัสจะใช้แขนทั้งสองข้างโอบเอวคอดไว้หลวมๆ "ทำไมถึงมากับมันได้"

 

 

"พี่ก็รู้ว่าไมล์ขัดคำสั่งแม่ไม่ได้ นั่งมาอึดอัดจะแย่" ไมล์ร่าเล่าพร้อมกับทำหน้ามุ้ย แต่ก็ไม่ได้เล่าเรื่องที่แซมจับมือเธอเพราะกลัวว่าเขาจะโมโห

 

 

"มันทำอะไรไมล์หรือเปล่า"

 

 

"ปะ เปล่าค่ะ" ไมล์ร่าส่ายหัวไปมา

 

 

"มันมาก็ดีคืนนี้จะได้มีอะไรสนุกๆทำ" มาคัสบอกด้วยสีหน้าที่มีแผนร้าย

 

 

"จะทำอะไรคะเดี๋ยวก็เป็นเรื่องหรอก"

 

 

"ที่นี่มันถิ่นพี่มีแต่คนของพี่ รับรองว่าไม่เป็นเรื่องแน่นอนวางใจได้" จุ๊บ! พูดจบมาคัสก็ขโมยจูบเธอหนึ่งครั้งตอนที่เธอเผลอ

 

 

"อื้อออ! คนฉวยโอกาส อ่ะ!" พูดยังไม่จบมาคัสก็จับเธอนอนลงที่เตียงก่อนจะตามขึ้นมาคร่อมตัวเธอไว้ "จะ จะทำอะไรคะ มะ ไม่เอานะไมล์ยังไม่ได้อาบน้ำ" ไมล์ร่ารีบเอ่ยห้ามคนข้างบนมือยกขึ้นดันเขาไว้

 

 

"หึ" มาคัสหัวเราะในลำคอหนึ่งครั้งเมื่อเห็นท่าทีตกใจของอีกฝ่าย

 

 

"ออกไปนะ อื้อ!!" ยังไม่ทันจะพูดจบมาคัสก็ประทับริมฝีปากลงที่ริมฝีปากสวย เขาสอดลิ้นเข้าไปหยอกล้อในโพรงปากเล็กสักพักก่อนจะถอนออกและเลื่อนลงมาไซร้ที่ซอกคอขาว "หยุดเดี๋ยวนี้นะ อ๊า มะ ไม่เอาตอนนี้ อ่ะ..."

 

 

"แต่พี่อยากเอา" มาคัสไม่สนใจคำพูดของอีกฝ่าย เขายังคงซุกไซร้สูดดมความหอมที่ซอกคออย่างเอาแต่ใจ

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

 

"ไมล์ลูกเปิดประตูให้แม่หน่อย..." ทั้งสองผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว มาคัสเสยผมขึ้นด้วยความเซ็งก่อนจะปล่อยร่างบางให้เป็นอิสระ

 

 

"สักครู่ค่ะแม่..."

 

 

"คืนนี้เดี๋ยวมาต่อ เจอกันตอนทานข้าวเย็นนะ" พูดจบมาคัสก็เดินออกไปจากประตูด้านหลัง

 

 

แอ๊ดดด..

 

 

"ทำไมเปิดช้าจังลูก"

 

 

"พอดีไมล์กำลังจะอาบน้ำค่ะ คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าคะ"

 

 

"แม่จะมายืมหมวกเราหน่อย พอดีแดดมันค่อนข้างแรงแม่จะไปเดินเล่นกับพ่อ"

 

 

"งั้นรอไมล์สักครู่นะคะ" ไมล์ร่ากลับเข้าไปในห้องก่อนจะหยิบหมวกให้พิญา

 

 

"ขอบใจนะลูก ลูกไปอาบน้ำเถอะ เจอกันตอนทานอาหารเย็นนะแม่ไปละ"

 

 

"ค่ะแม่"

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว