ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep.30 น้องสาว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2564 22:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.30 น้องสาว
แบบอักษร

"เอาเถอะๆ เดม่อนฉันเลี้ยงเธอมาเพื่อให้เธอคอยดูแลปกป้องตาแม็คกับยัยแนต และเธอก็ทำหน้าที่นี้ได้ดีฉันขอบใจและเชื่อใจเธอว่าเธอจะสามารถดูแลลูกสาวกับหลานของฉันได้เช่นกัน" มาดามเทเรซ่าบอกกับว่าที่ลูกเขย

...

...

วันต่อมาเอมม่าเข้ามาหามาดามเทเรซ่าที่ออกมานั่งอ่านหนังสืออยู่ที่สวน

"มีอะไรรึเอมม่า หายป่วยดีแล้วรึไง"

"คะ..คือออ มาดามคะหนูจะมาลาาาา" เอมม่ายังพูดไม่ทันจบนาตาลีกับเดม่อนเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน

"อ้าว ยัยแนต เดม่อนจะไปไหนกันล่ะ" มาดามเทเรซ่าจึงหันไปให้ความสนใจลูกสาว

"วันนี้ผมจะพาคุณแนตไปฝากท้อง และก็จะเลยไปคุยกับออร์แกไนซ์จัดงานแต่งงานครับ" เดม่อนตอบ

"อ่ะ ดีแล้วดีๆไปฝากท้องซะให้เรียบร้อยหลานฉันจะได้แข็งแรงๆนะลูก" มาดามเทเรซ่าลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นเพียงเล็กน้อยของลูกสาวอย่างเอ็นดู

"ค่ะ มัมแล้วนี่คุยอะไรกันอยู่เหรอคะ เอมม่าเป็นอะไรรึเปล่าหน้าซีดๆนะ" นาตาลีหันไปถามสาวใช้

"คือมาดามคะ หนูจะมาขอลาออกค่ะ" เอมม่าตัดสินใจโพล่งออกไปจากความอึดอัด

"อะไรกัน แล้วเธอจะไปอยู่ที่ไหนมีที่ไปแล้วเหรอ?" มาดามเทเรซ่ารู้สึกแปลกใจเพราะเอมม่าไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน

"ใช่เอมม่า มีอะไรไม่สบายใจรึเปล่า เรื่องพี่แม็คกับคุณเจนนิสใช่ไหม" นาตาลีถามเพราะรู้ว่าเอมม่านั้นแอลรักพี่ชายของเธออยู่แล้วตั้งแต่วันที่มาเวอริคช่วยเธอออกมาจากพวกแก็งค์ค้ามนุษย์

เอมม่าได้แต่ก้มหน้าดวงตาแดงก่ำแทบจะเก็บซ่อนความรู้สึกเอาไว้ไม่อยู่

"มีเรื่องอะไรกันแล้วตาแม็คไปเกี่ยวอะไร" มาดามเทเรซ่ายิ่งงงไปกันใหญ่

"หนูขอโทษนะคะ มาดามหนูรักเจ้านายหนูแอบรักเจ้านายมาตั้งแต่วันแรกที่เจ้านายไปช่วยหนูออกมาจากขุมนรกนั่น แต่เจ้านายก็ไปเคยที่จะเหลียวแลหนูเลยตลอดมาหนูยังคิดว่าหนูทนได้ขอแค่เพียงได้อยู่ใกล้ได้เห็นหน้าหนูก็พอใจแล้ว แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เจ้านายมีคนรักแล้วและหนูไม่สามารถที่จะอดทนเห็นภาพบาดตาบาดใจได้อีกต่อ หนูคิดว่าถ้าหนูได้ออกไปใช้ชีวิตของหนูเองข้างนอกซักวันหนูอาจจะตัดใจจากเจ้านายได้" เอมม่าพูดไปน้ำตาไหลไป

"เอาอย่างงี้นะเอมม่า ไปทำงานที่ห้องเสื้อช่วยฉันนะ อีกหน่อยท้องฉันก็คงใหญ่ขึ้นคงเหนื่อยขึ้นนะไปช่วยฉันดูแลร้านหน่อย ส่วนเรื่องที่พักเดี๋ยวฉันจะให้คนของพี่เดมจัดการให้" นาตาลียื่นข้อเสนอให้กับเอมม่าเพราะรู้ว่าเอมม่าไม่มีญาติหรือเพื่อนที่ไหน ถ้าหากตัดความเหวี่ยงจากลมเพชรหึงมาเวอริคออกไปเธอเองก็เป็นคนดีคนหนึ่ง

...

...

งานแต่งงานของนาตาลีกับเดม่อนกำลังจะถูกจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้ โดยมีโรเซ่กับเจนนิสเป็นแม่งานรวมทั้งเอมม่าก็มาช่วยอีกแรง

"เป็นไงบ้างเจนทางนั้นเรียบร้อยดีไหม?" โรเซ่ถามเมื่อเจนนิสเดินเข้ามาหา

"ดอกไม้ด้านนอกจัดเสร็จแล้วค่ะ ทางนี้เป็นไงบ้างคะ" เจนนิสตอบและถามกลับ

"ใกล้แล้วละ เดี๋ยวขอเพิ่มดอกไฮเดรนเยียตรงนี้อีกหน่อยก็น่าจะสวยแล้ว อ่ะเอมม่ามาพอดีเลย" โรเซ่บอกกับเจนนิส ขณะเดียวกันเอมม่าก็เข้ามาพอดีหญิงสาวผงกศรีษะเล็กน้อยทักทายทั้งสองคน

"หวัดดีค่ะ คุณโรเซ่/คุณเจนนิส" เอมม่าอึกอัก

"หวัดดีเอมม่า" เจนนิสทักทายกลับ

"หวัดดีจ่ะ เป็นไงเอาชุดไปส่งให้บ่าวสาวเรียบร้อยดีใช่ไหม?" โรเซ่ถาม

"เรียบร้อยดีค่ะ คุณโรเซ่มีอะไรให้เอมม่าทำอีกไหมคะ?"

"เดี๋ยวช่วยเจนดูทีมงานจัดวางรูปพรีเวดดิ้งก็แล้วกันฉันขอไปดูทางนู้นก่อน" โรเซ่ปล่อยให้เอมม่าช่วยเจนนิสคุมทีมงานจัดภาพถ่ายให้เข้ากับกรอบดอกไม้ตามทางเดินเข้างาน เะราะไม่รู้ว่าทั้งคู่มีปัญหากัน

"เป็นยังไงบ้างเธอสบายดีนะ" เจนนิสตัดสินใจถามไถ่หญิงสาวรุ่นน้องก่อน

"ค่ะ" เอมม่าตอบสั้นๆก่อนจะถอนหายใจแล้วเอ่ยต่อ "ฉันขอโทษนะคะที่เคยพูดจาไม่ดีกับคุณ และก็อยากจะขอบคุณคุณที่ช่วยเตือนสติฉันกลับมาไม่ให้ทำสิ่งที่น่าอับอายไร้ศักดิ์ศรีแบบนั้น"

"เอมม่า ฉันดีใจนะที่เธอคิดตามสิ่งที่ฉันพูดได้ ฉันเองก็ต้องขอโทษเธอด้วยเหมือนกัน" เจนนิสยิ้มให้อย่างจริงใจ

"ตอนนี้ฉันเริ่มจะทำใจเรื่องของคุณกับเจ้านายได้แล้วคุณไม่ต้องเป็นห่วงนะ ฉันคิดว่าอีกไม่นานฉันจะต้องตัดใจจากเจ้านายได้ แต่ฉันก็จะยังรักและเคารพเจ้านายในฐานะที่เค้าเป็นคนช่วยชีวิตฉันใก้ออกมาเจอโลกที่สดใสอีกครั้ง" เอมม่าพูดไปยิ้มไป(^ω^)

"ต้องแบบนี้สิ รู้ไหมเวลาที่เธอยิ้มเธอน่ารักกว่าตอนที่ทำหน้าหงิกอีกนะ" เจนนิสเอ่ยชมหยิกแกมหยอก

"คุณจะรังเกียจไหม? ถ้าฉันขอเป็นน้องสาวของคุณซักคน"

"ได้สิ ฉันมีน้องสาวอยู่ที่นิวซีแลนด์คนหนึ่ง แล้วก็อยู่ตรงนี้คนหนึ่ง" เจนนิสตอบรับพลางส่งยิ้มกว้างให้เอมม่า

"ขอบคุณนะคะ พี่เจนนิส" เอมม่าโผเข้ากอดพี่สาวหมาดๆของเธอด้วยความดีใจ

มาเวอริคก็มารับเจนนิสพอดีเห็นสองสาวนั่งคุยกันหัวเราะกันอย่างถูกคอก็นึกเบาใจ

"คุยอะไรกันอยู่เหรอสาวๆท่าทางสนุกจัง" เสียงนุ่มเข้มดังขึ้นจากด้านหลัง

"อ้าว พี่แม็คมานานแล้วเหรอคะ" เจนนิสสะดุ้งตกใจเล็กน้อย

"สวัสดีค่ะเจ้านาย" เอมม่าทักทาย

"เพิ่งมาไม่นานจ่ะ" ชายหนุ่มหันไปตอบแฟนสาวก่อนหันกลับมาทักทายเอมม่า "ไง เอมม่าสบายดีไหม"

"สบายดีค่ะ เจ้านายมารับพี่เจนแล้ว พี่เจนกลับไปก่อนเถอะค่ะทางนี้ใกล้เสร็จแล้วเดี๋ยวเอมม่าจัดการเอง" เอมม่าตอบกลับเจ้านาย แล้วหันบอกกับเจนนิสให้กลับไปก่อน

"ไหวเหรอเรา กลับพร้อมกันซี้เดี๋ยวให้พี่แม็คขับรถไปส่ง" เจนนิสชวนหญิงสาวให้กลับด้วยกัน

"ดะเดี๋ยวนะ พี่เจนเหรอ" มาเวอริดแปลกใจ

"ค่ะพี่เจนเราคุยกันเข้าใจแล้วนะคะ เอมม่าต้องขอโทษเจ้านายด้วยนะคะที่ทำให้เจ้านายลำบากใจ แล้วเอมม่า"

"ฮ่ะๆฮ่าๆ ดีๆเป็นข่าวดีมากๆเลยละขอบใจนะเอมม่าที่เข้าใจฉัน" มาเวอริคหัวเราะร่วนอย่างมีความสุข

"ค่ะพี่เจนกลับกับเจ้านายก่อนเลยนะคะเอมม่าขอตัวเข้าไปช่วยคุณโรเซ่ดูความเรียบร้อยข้างใน แล้วเจอกัยพรุ่งนี้แต่งตัวสวยๆนะคะ"

"โอเคเราเหมือนกันน๊า อย่านอนดึกละเดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่สวย บ๊ายบายจ่ะ" เจนนิสเดินจับมือมาเวอริคออกไปจนสุดสายตา เอมม่าหับหลังกลับเข้าไปช่วยโรเซ่จัดงานจนเสร็จเรียบร้อยก่อนจะถึงงานพิธีในวันพรุ่งนี้

...

...

เจนนิสออกมายืนใช้ความคิดกับตัวเองในใจลึกๆแอบหวังว่าจะมีโอกาสแบบนี้บ้าง เมื่อเห็นว่าคนใกล้ตัวอย่างนาตาลีกับเดม่อนกำลังจะแต่งงานเริ่มใช้ชีวิตครอบครัวด้วยกัน แต่มาเวอริคก็ยังไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องนี้กับเธอ

 

 

~♥~~♥~~♥~

ขออภัยนี้ดทุกท่านที่ให้รอนานนะคะ

ตอนหน้าจบแล้วจร้า

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว