ฝากกดติดตามกันด้วยน๊าาา คอมเม้นท์สักหน่อยเป็นกำลังใจให้ Owly นะคะ ถ้าชอบก็สนับสนุนกันได้นะ รักรีดเดอร์ทุกคนค่ะ จุ๊ฟๆ

Chapter 24 : งานแต่งงานของเรา

ชื่อตอน : Chapter 24 : งานแต่งงานของเรา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2563 12:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 24 : งานแต่งงานของเรา
แบบอักษร

          “ ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าในที่สุด พ่อก็ได้เห็นลูกสาวของพ่อในวันนี้ ลูกสวยมากนะเมล่อน ” สเตฟานในมาดมาเฟียขาโหด พ่อของเมล่อนพูดขึ้นขณะที่เดินเข้ามาในห้องของลูกสาวอันเป็นที่รัก เขาพูดขึ้นสายตาจ้องมองไปยังลูกสาวน้ำตาคลอเบ้าด้วยความปลื้มปิติ เมล่อนในตอนนี้ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้โซฟา เธอสวมชุดเจ้าสาวสีขาว ที่มีลูกไม้ซีทรูยาวถึงข้อมือ กระโปรงทรงฟักทองที่ตกแต่งด้วยลูกไม้ปักด้วยลูกปัดคริสตัสอย่างประณีตและสวยงาม ตอนนี้เธอแต่งหน้าทำผมเสร็จเรียบร้อยแล้ว รอแค่เวลาที่จะเข้าร่วมพิธี  

               ผู้เป็นพ่อเดินเข้ามาใกล้ๆลูกสาว ก่อนจะหยิบเวลหรือผ้าคลุมผมเจ้าสาว ขึ้นมาบรรจงติดไว้ที่ผมของลูกสาวอย่างเอ็นดู ผู้เป็นพ่อยิ้มให้กับเธอและเธอเองก็ยิ้มตอบรับให้กับผู้เป็นพ่อ ไม่ว่าใครจะมองว่าพ่อของเธอจะเป็นมาเฟียขาโหด หรอเจ้าของคลับใหญ่โตแค่ไหน แต่สำหรับลูกพ่อเป็นคนที่อ่อนโยนเสมอ  

               “ ลูกสวยเหมือนแม่ตอนที่แต่งงานกับพ่อเลย ถ้าแม่เค้ายังอยู่ แม่คงจะดีใจมากๆแน่ๆ ” สเตฟานพูดไปพร้อมกับมองหน้าลูกสาวที่ทำให้เขานึกถึงผู้หญิงคนนึงที่หน้าตาคล้ายๆเธอ ผู้หญิงที่เค้ารักมาก ถึงแม้ว่าเธอจะจากโลกนี้ไปนานแล้วแต่เธอก็ได้ให้ของขวัญที่ดีที่สุดแก่เขา นั่นคือลูกสาวคนนี้ “ เมล่อน ” 

               “ ขอบคุณนะคะพ่อ หนูรู้ค่ะว่าแม่ต้องดีใจมากๆแน่ เพราะแม่ไม่เคยไปไหนเลย แม่อยู่ในนี้ ” เมล่อนพูดก่อนจะเอามือข้างขวามาจับตรงอกข้างซ้ายของเธอ และเอามือข้างซ้ายไปจับที่อกข้างซ้ายของพ่อขอเธอ ทั้งสองยิ้มให้กัน น้ำตาเริ่มเอ่อล้นจากเบ้า ก่อนที่คนเป็นพ่อจะรีบขัดจังหวะซึ้ง 

              “ ไม่เอาน่า นี่วันสำคัญของลูกนะ ร้องไห้ขี้แยเป็นเด็กๆไปได้ เดี๋ยวเป็นรอยน้ำตาบนหน้า ไม่สวย พ่อไม่รู้ด้วยนะ ” ผู้เป็นพ่อรีบตัดบดเอาผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋า ขึ้นมาซับน้ำตาให้ลูกสาว 

              “ ขออนุญาตครับ นายครับ พิธีกำลังจะเริ่มแล้วครับ ” เสียงลูกน้องของสเตฟานที่เข้ามาในห้องเพื่อแจ้งกำหนดพิธีการงานแต่งของวันนี้ 

             “ พร้อมมั๊ยลูก? ” เขาหันมาถามลูกสาว เธอพยักหน้าตอบรับ ก่อนที่เขาจะหยิบผ้าคลุมที่ติดผมอยู่ด้านหลังมาคลุมหน้าลูกสาวไว้ 

             “ งั้นเราไปกันเถอะ ” ผู้เป็นพ่อลุกขึ้นก่อนจะตั้งแขนให้ลูกสาวที่ลุกขึ้นตามเกาะแขนเขาไว้เพื่อเข้าสู่พิธี 

             เมื่อประตูโบสถ์ถูกเปิดออก ดนตรีก็บรรเลงขึ้น ผู้เป็นพ่อรับหน้าที่พาลูกสาวคนสวยในชุดเจ้าสาวสีขาวที่สง่างามประดุจเจ้าหญิงมือนึงเกาะแขนผู้เป็นพ่อไว้ อีกมือนึงก็ถือช่อดอกไม้สีขาวช่อใหญ่ ทั้งคู่เดินเข้ามาในพิธีตามทางเดินที่ปูด้วยพรมสีแดงที่ทอดยาวไปจนถึงแท่นพิธี ที่หน้าแท่นพิธีนั้นมี ลูเซียโน่ เจ้าบ่าวของงานนี้ ยืนยิ้มให้เธอ ตะลึงในความสวยของหญิงสาวที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับพ่อของเธอ เมื่อทั้งคู่มาถึงที่หน้าแท่นพิธีเขากล่าวขอบคุณพ่อของเมล่อน ก่อนจะยื่นมือซ้ายออกไปรับเจ้าสาว สเตฟานได้แต่ยิ้มให้เมื่อส่งลูกสาวให้เจ้าบ่าวของเขาเรียบร้อย เขาจึงเดินกลับไปยังที่นั่งของเขา 

             พิธีการต่างๆดำเนินไปอย่างราบรื่น ด้วยบรรยากาศที่อบอุ่นและปลื้มปิติ โดยมีบาทหลวงเป็นผู้ดำเนินพิธี จนถึงพิธีกล่าวคำปฏิญาณ 

             “ ข้าพเจ้า ลูเซียโน่ นิคาร์ซิโอ้ ขอรับ อเล็กซานดร้า เมเบล เป็นภรรยาและขอสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเธอทั้งในยามสุข และยามทุกข์ ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบาย ข้าพเจ้าจะรักและยกย่อง ให้เกียรติเธอจนกว่าชีวิตจะหาไม่ ” 

“ ข้าพเจ้า อเล็กซานดร้า เมเบล ขอรับ ลูเซียโน่ นิคาร์ซิโอ้ เป็นสามีและขอสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเขาทั้งในยามสุข และยามทุกข์ ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบาย ข้าพเจ้าจะรักและยกย่อง ให้เกียรติเขาจนกว่าชีวิตจะหาไม่ ” 

เมื่อสิ้นเสียงการกล่าวคำปฏิญาณ ลูเซียโน่ได้สวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายให้กับเจ้าสาวของเขาก่อนจะบรรจงจูบลงบนมือของเธอ ก่อนที่เมล่อนจะสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของเขาเช่นกัน  

พิธีการดำเนินมาเรื่อยๆจนจบ บาทหลวงประกาศการแต่งงานของคู่บ่าวสาวอย่างเป็นทางการ ทุกคนลุกขึ้นปรบมือให้ขณะที่คู่บ่าวสาวทั้งสองกำลังจะเดินออกจากโบสถ์ คู่บ่าวสาวหันไปยิ้มให้กับพ่อและแม่ของทั้งสองฝ่ายก่อนจะเดินออกมายังหน้าโบสถ์ และแล้วช่วงเวลาที่หลายๆคนรอคอยก็มาถึง นั่นคือเวลาที่เจ้าสาวจะโยนช่อดอกไม้ โดยมีความเชื่อว่าถ้าใครได้รับช่อดอกไม้ของเจ้าสาว คนๆนั้นจะได้เป็นเจ้าสาวคนต่อไป 

หญิงสาวที่มาร่วมงานหลายคนต่างมายืนรอรับช่อดอกไม้ของเจ้าสาว บรรยากาศเต็มไปด้วยความสนุกสนาน เมล่อนเองที่ยืนหันหลังเตรียมจะโยนช่อดอกไม้แกล้งทำทีเล่นทีจริง จะโยน รึไม่โยน อยู่อย่างนั้น เรียกเสียงหัวเราะสนุกสนานจากผู้คนที่กำลังยืนดูอยู่ จนในที่สุดช่อดอกไม้ก็ถูกโยนออกไป หญิงสาวมากมายกระโดดแข่งกันเพื่อจะแย่งช่อดอกไม้ และแล้วช่อดอกไม้ก็ได้ไปตกในมือของผู้หญิงคนหนึ่ง  “ นีน่า ” ในชุดเดรสผ้าซาตินสีเทากับลิปสติกสีแดงสด เมล่อนเมื่อโยนช่อดอกไม้ไปแล้วจึงรีบหันกลับไปดูว่าหญิงสาวที่โชคดีคนนั้นคือใคร เธอเห็นนีน่าที่ตอนนี้กำลังชูช่อดอกไม้ที่เธอรับได้ ก่อนจะส่งยิ้มมาทางเธอ นีน่าเดินเข้ามาหาคู่บ่าวสาวก่อนจะยิ้มและพูดกับเมล่อนที่ยืนทำหน้าตกใจอยู่ 

“ ดูเธอไม่ค่อยดีใจที่เห็นฉันมางานของเธอเลยนะ ยัยอดีตเด็กฝึกงาน ” นีน่าพูดเน้นเสียงไปที่ประโยคหลัง

“ ขอบคุณที่มางานแต่งของเรานะคะ แล้วก็ยินดีด้วยที่รับช่อดอกไม้ได้ ” เมล่อนที่ตั้งสติได้จึงพูดตอบนีน่าไป

“ จ๊ะ และฉันก็ต้องขอแสดงความยินดีกับพวกคุณทั้งสองคนด้วย ที่ถึงแม้ว่าฉันจะมาไม่ทันในพิธี แต่ฉันก็ยังโชคดีที่มาทันได้เจอพวกคุณสองคน แถมยังได้รับช่อดอกไม้ด้วย ” นีน่าพูดพร้อมทั้งมองหน้าคู่บ่าวสาว

“ ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า ฉันไปคิดๆดูแล้ว ที่จริงฉันเองควรจะยอมแพ้ในความรักของพวกคุณทั้งสองคนตั้งนานแล้ว ฉันไม่น่าดันทุรังจนทำเรื่องไม่ดีไปตั้งหลายอย่าง...... ขอโทษนะเมล่อน ” นีน่าพูดก่อนจะเข้าไปจับมือของเมล่อนที่ตอนนี้ยืนยิ้มหน้าเหวอๆอยู่

“ ยัยนี่ไม่กล้าทำอะไรไม่ดีกับพวกเธออีกแล้วล่ะ เชื่อพี่สิเมล พี่รับประกันได้” โจนาธานที่จู่ๆก็เดินฝ่าผู้คนเข้ามา เดินมายืนใกล้ๆนีน่าที่หันไปมองเขา เธอหน้าแดง ก่อนที่เขาจะเข้ามาโอบเอวของเธออย่างกับว่าเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

“ เดี๋ยวนะ นี่มันอะไรกัน!!! ” ลูเซียโน่ที่ยืนเงียบอยู่นานพูดขึ้นด้วยความตกใจที่เห็นลูกพี่ลูกน้องของเขาทำแบบนั้นกับนีน่า ซึ่งเขาเองก็พอจะเดาออกว่าพฤติกรรมที่ทั้งคู่กระทำอยู่หมายถึงอะไร

“ ก็อย่างที่เห็น เรื่องมันยาวน่ะเมลไว้พี่ค่อยเล่าให้ฟังนะ ไปขึ้นรถได้แล้ว” โจนาธานตอบประโยคแรกกับลูเซียโน่ ก่อนจะหันมาตอบประโยคหลังกับเมล่อน

ทั้งสี่คนยิ้มให้กันอีกครั้ง ก่อนที่คู่บ่าวสาวจะขึ้นรถและขับออกไป 

ความคิดเห็น