ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอน ๑๓

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ธ.ค. 2563 20:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน ๑๓
แบบอักษร

"อ๊ะ"

ไม่ทันให้ตั้งตัวนิ้วเย็นเฉียบของชายหนุ่มก็กระตุกปมผ้าแถบที่เธอสวมออก...

บัวรีบตะครุบปมผ้าถุงไว้ หันขวับกลับไปมองอีกฝ่าย หัวใจเต้นรัวเร็วด้วยความตื่นกลัวระคนกราดเกรี้ยว

"จะทำบ้าอะไร"

สนไม่ต่อปากต่อคำกับเธอในตอนนี้ ร่างสูงใหญ่เพียงขยับเข้ามาใกล้ หญิงสาวถอยหลังไปจนกระทั่งแผ่นหลังจนกับผนังกระท่อม ไม่มีทางถอยแล้วตอนนี้

"คุณหลวงจะทำอะไรฉัน"

สนเชยคางเธอขึ้น นัยน์ตาดำขลับจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ 

มันค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีส้มทองคล้ายมีเปลวไหวระริกอยู่ในนั้น งดงามน่าหลงใหลและน่าพรั่นพรึง หญิงสาวอยากจะหลับตาหรือหันหน้าหนีแต่ก็ไม่อาจทำได้ ปลายนิ้วที่สัมผัสปลายคางของเธอให้ความรู้สึกเย็นและสากระคาย ทว่าร่างกายของเธอกลับหนักอึ้ง คล้ายถูกหินพันชั่งถ่วงทับเอาไว้

หรือจะถูกผีร้ายน่าชังสะกดเอาไว้อีกครั้ง!

ตอนนั้นเองที่เธอได้กลิ่นคาวเลือดบางเบาจากตัวอีกฝ่าย

"ทาสต้องเชื่อฟังผู้เป็นนาย"

"ฉันไม่ใช่ทาสของใคร!" บัวโต้เสียงแข็ง

รอยยิ้มผุดขึ้นที่ริมฝีปากสวยของคนฟัง จะยอมรับหรือไม่เขาก็ประทับตราลงบนตัวเธอแล้ว 'สัญญาเลือด' ไม่อาจบิดพลิ้วได้ สนขยับเข้ามาประชิด จนเนื้อแนบติดกับเนื้อ

"แม่บัวดื้อกับฉันอีกแล้ว" เสียงเรื่อยเฉื่อยกระซิบที่ข้างหูเธอเบาๆ

บางนิ้วออกแรงบีบปลายคางเรียวมน ริมฝีปากนุ่มเย็นกดแนบลงบนเรียวปากอิ่มเต็มที่กำลังเผยอออกเตรียมจะโต้เถียง บัวทำเสียงอึกอักในลำคอ ทว่าร่างกายของเธอกลับอ่อนแรงเกินกว่าจะขัดขืน

เขามันเป็นไอ้ผีจัญไรอย่างที่พระครูเชิดว่าไว้

ลิ้นสากร้อนรุกล้ำเข้ามาในโพรงปาก ดูดรัดลิ้นของเธออย่างอุกอาจ ริมฝีปากบดเคล้ารุกไล่ต้อนเธอไปสู่ขอบเหวแห่งความพิศวง หัวใจของบัวเต้นถี่รัว จวนจะหมดอากาศหายใจ เขาจึงผละออกห่าง

"รู้ไหม...เขาว่ากันว่าหญิงพรหมจรรย์จะทำให้เป็นอมตะ"

ปลายนิ้วของสนกดลงที่แอ่งชีพที่ข้างลำคอของเธอเบาๆ

ได้ยินถ้อยคำเรียบเรื่อยของอีกฝ่าย หัวใจของเธอกระตุก นึกถึงคมเขี้ยวที่ฝากฝังลงบนเนื้อของตน จ้องเข้าไปในดวงตาสีอำพันเจิดจ้าของเขาในตอนนี้ ยิ่งย้ำเตือนอย่างชัดเจนว่าสนไม่ใช่มนุษย์อย่างที่เธอเป็น...

"ปีศาจ..."

บัวเผลอพึมพำออกมา วูบนั้นดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความตื่นกลัวและชิงชัง ชายหนุ่มแสยะยิ้มอวดเขี้ยวคมที่มุมปากให้เห็น

คำว่า ผีร้าย หรือ ปีศาจ

คือสิ่งที่เขาได้ยินคนเรียกขานจนชาชิน จะกลัวก็ดี จะชิงชังก็แล้วแต่ เขาหาแยแสไม่

"ฉะนั้นแม่บัวก็ควรที่จะเชื่อฟังฉัน หากไม่อยากมีอันเป็นไป"

ปลายนิ้วแตะลงที่ข้างแก้มนวล ไล้หลังข้อนิ้วลงมายังลาดลำคอระหง รอยยิ้มชั่วร้ายแย้มกว้างออกเมื่อรู้สึกชีพจรรัวเร็วของเธอเต้นตุบๆ อยู่ที่ปลายนิ้ว เขาโน้มศีรษะลงขบกัดเบาๆ ที่หัวไหล่กลมกลึง ทิ้งรอยแดงจางๆ เอาไว้

มือไม้ของเธออ่อนยวบยาบด้วยฤทธิ์มนต์สะกด

 ผ้าแถบเลื่อนหลุดลง เผยให้เห็นเต้าทรวงขาวสล้าง ริมฝีปากเย็นดุจน้ำแข็งกดลงบนเนินทรวง สูดเอากลิ่นหอมหวานจากผิวเนื้อละมุน ร่างสูงกำยำรวบเอวเธอเข้าหาตัว กดศีรษะลงตวัดปลายลิ้นลงบนยอดทรวงสีทับทิมแล้วอมมันเอาไว้ ใช้ลิ้นดูดดุนจนมันแข็งขึงชูชันในโพรงปากของตน

ความซ่านสยิวแล่นลงไปยังท้องน้อยของเธอเป็นระลอก...

"คุณหลวง...อย่า"

แข็งใจผลักออกเขาออกห่าง แต่การต่อต้านเพียงน้อยนิดช่างไร้ความหมาย 

สนคลายอ้อมแขนออก จับร่างขาวผ่องพลิกเข้าหาผนัง ดันขาทั้งสองของหญิงสาวออกจากกัน จับมือทั้งสองของเธอทาบลงกับฝากระดานเอาไว้ ผ้านุ่งสีขาวหลุดร่วงลงมากองที่พื้น ร่างขาวผ่องเปล่าเปลือยหมดจดตลอดทั้งตัว

ริมฝีปากเย็นๆ กดลงบนเนื้ออ่อนที่หลังคอ เรื่อยลงมายังแผ่นหลังนวลเนียน 

ทุกอณูที่ริมฝีปากของเขาลากผ่านร้อนวาบ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความอุ่นสบายอันน่าเย้ายวนใจ

ฝ่ามือหยาบกราบทาบลงกับแผ่นท้องเนียนนุ่ม อีกมือลูบโลมจากขาอ่อนด้านในเรื่อยขึ้นมายังกลีบเนื้ออูมอิ่มที่ซ่อนซุกระหว่างเรียวขา นิ้วเรียวยาวแทรกสอดเข้ามาถูไถเคล้าคลึงเนื้อติ่งน้อยที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน

"อ๊ะ"

ความเสียวซ่านพุ่งปรี่ลงไปที่กึ่งกลางกาย หูพร่าตาลายในบัดดล

บัวรู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วทั้งตัว สองตาพร่าเลือน สมองครุ่นคิดสิ่งใดไม่ออก ทว่าประสาทสัมผัสยังแจ่มชัด สำเหนียกถึงกลิ่นอายเยือกเย็นที่ระเหยออกมาจากกายชายหนุ่ม คละเคล้ากับกลิ่นเลือดบางเบา 

ระหว่างเรียวขาหยาดน้ำวาวใสจากกายหญิงสาวค่อยๆ ซึมซ่านออกมา ชโลมเรียวนิ้วของชายหนุ่มจนเปียกชุ่ม กลิ่นหอมหวนจากร่างงามแผ่กำจายออกไปทั่วทั้งกระท่อม

"เนื้อนางทาสของฉันช่างหอมนัก"

สาบสาวที่กำจายหอมหวานเหมือนกลิ่นของดอกไม้ ลวงล่อหมู่ภมรมาพัวพัน แต่เขาเป็นเพียงผู้เดียวที่จะได้ดอมดม ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงสูดดมกลิ่นหอมจากเรือนผม ขณะที่ปลายนิ้วยังคลึงเคล้าติ่งเนื้อชูชัน

"พอแล้ว...ฉันจะ..."

"จะไม่ดื้อรึ" ตุ่มไตแข็งบนข้อนิ้วเสียดสีเข้ากับจุดที่อ่อนไหวที่สุดอีกครั้ง

"อื๊อ" แม้จะขบริมฝีปากแน่น หากแต่เสียงครางกระเส่าก็ยังเล็ดลอดออกมาจากปากของบัว ปลายเล็บจิกลงกับฝาผนังจิกแน่น สะโพกแอ่นไปข้างหลัง บดเบียดเข้ากับหน้าขากำยำของคนที่ยืนซ้อนอยู่

ใจเธอดึงดันไม่ยอมคล้อยตาม...

ทว่าร่างกายกลับผ่อนคลายไปกับสัมผัสวาบหวามที่เกิด มันคือเล่ห์กลของผีร้าย คนธรรมดาอย่างเธอจะไม่ปราชัยได้อย่างไร ท้องน้อยของหน่วงหนักด้วยความกระสันอันร้อนรุ่ม ร่างกายโหยหาการปลดเปลื้องโดยสัญชาตญาณ

เขาพลิกให้ร่างเธอให้หันมาอีกครั้ง แผ่นหลังของเธอเอนลงกับผนัง

สนย่อตัวลงคุกเข่า จับเอาขาขาวผ่องข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่า มือกุมบั้นท้ายนุ่มแน่นไว้ในอุ้งมือ นัยน์ตาสีอำพันเปล่งแสงเจิดจ้าที่ช้อนมองขึ้นยังใบหน้างดงามของหญิงสาวที่ตกอยู่ภายใต้อำนาจของมนตรา มืดมนลงด้วยความกระสันอันดำมืด ก่อนที่มันจะเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นดุจรัติกาลอันหนาวเหน็บและมืดมิดอย่างที่สุด

ชายหนุ่มสวดท่องมนต์ 'สาปแช่ง' ที่กลั่นออกมาจากจิตใต้สำนึก

 แหงนหน้าขึ้นจุมพิตที่ใจกลางกลีบนุ่มละมุนที่แย้มออก

"อ๊า..." ร่างงามสะดุ้ง

ความเสียวซ่านพุ่งปราดลงมาที่กึ่งกลางกายส่วนที่ลิ้นสากๆ ตวัดเลีย

 ท้องน้อยหดเกร็ง สะโพกงอนงามร่อนส่าย หลีกหนีทั้งอยากอยากจากปากและลิ้นของชายหนุ่ม หากแต่เขาบีบเคล้าบั้นท้ายนุ่มแน่น พร้อมตวัดปลายลิ้นลิ้มเลียยอดเกสร ที่ผลิพ้นสองกลีบอ่อนนุ่มออกมา 

รสชาติสดสะอาดหวานล้ำซ่านไปทั่วทั้งโพรงปาก

ความอยากระหายทบททวีขึ้นในอก

สนคำรามต่ำในลำคอ ดูดกินหยาดน้ำวาวใสที่หลั่งไหลออกมาจากร่างเธอ ปลายลิ้นอุ่นสากสอดแทรกเข้าไปในช่องทางแคบคับ สลับกับดูดดุนเนื้อติ่งน้อย ดูดกลืนน้ำหวานที่หยดย้อยลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า

ราวกับคนที่กำลังมัวเมาในเมรัยอันเลิศรส

เส้นแสงอักขระสีทองนับร้อยพันปรากฏจากความว่างเปล่า เริ่มถักทอเป็นตาข่าย ค่อยๆ ไหลเลื้อยลงมาคลี่คลุมร่างของบัวเอาไว้โดยที่เธอไม่รู้ตัว

ขณะที่ลิ้นสากๆ ตวัดเลียไม่หยุดหย่อน ปลุกปั่นความกระสันรัญจวนจนถึงขีดสุด

"คุณหลวง..."

หญิงสาวพุ่งทะยานสู่ฝั่งฝัน ปากถ้ำฉ่ำชุ่มตอดรัดเรียวลิ้นของชายหนุ่ม ครั้นเขาถอนริมฝีปาก ร่างนุ่มนิ่มตัวอ่อนยวบลงสู่อ้อมแขนที่รออยู่ ใบหน้างดงามผุดผาดเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อผุดพราย...หมดสติไปในที่สุด พร้อมกันนั้นอักขระสีทองก็ซึมหายเข้าไปบนผิวเนื้ออ่อนนุ่มเหมือนไม่เคยมีอยู่

To be continued... 

ลงมนต์มันเหนื่อยนะจ๊ะพี่จ๋า เป็นปากเป็นเสียงให้แม่บัว ฮ่าๆ ชอบไม่ชอบบอกกันล่วยน้า > <

ป.ล. ถึงจะเป็นการด้นสดอยู่ แต่เรื่องแต่อย่างมีที่มาที่ไปเด้อ ปมจะค่อยๆ เฉลยออกมาจ้า ยังไงก็ตามตัวละครเรื่องจะเทาๆ ทั้งพระ นาง และอื่นเนอะ ไม่มีใครดีสุด หรือเลวสุดจ้า

ความคิดเห็น