ฝากกดติดตามกันด้วยน๊าาา คอมเม้นท์สักหน่อยเป็นกำลังใจให้ Owly นะคะ ถ้าชอบก็สนับสนุนกันได้นะ รักรีดเดอร์ทุกคนค่ะ จุ๊ฟๆ

Chapter 22 : เซอร์ไพรส์เมีย

ชื่อตอน : Chapter 22 : เซอร์ไพรส์เมีย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ธ.ค. 2563 09:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 22 : เซอร์ไพรส์เมีย
แบบอักษร

หลายวันผ่านไป เหมือนทุกอย่างจะเริ่มเข้าที่เข้าทางและความสัมพันธ์ของฉันกับลูเซียโน่ก็ดีขึ้นเรื่อยๆ หลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้น นีน่ายื่นจดหมายลาออกและตัดสินใจบินกลับต่างประเทศทันที ได้ข่าวเพียงแค่ว่านีน่าเสียใจมาก แทบไม่เป็นผู้เป็นคน การที่ถูกคนที่ตัวเองรักปฏิเสธความรักทำให้เธอเสียสูญและไม่กล้าสู้หน้าลูเซียโน่ได้อีก เธอจึงต้องตัดสินใจแบบนั้น บางครั้งฉันเองก็นึกสงสารนีน่าเหมือนกันนะ เธอคงจะหลงรัก และชอบลูเซียโน่มากจริงๆ นี่แหละที่คนเค้ามักจะบอกว่า รักมาก คาดหวังมาก ก็มักจะเสียใจมาก สำหรับฉันเอง ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าจะประคองรักครั้งนี้ไว้ได้นานแค่ไหน แต่ฉันเชื่อว่าตราบใดที่คนสองคนยังรักกัน ย่อมต้องจับมือกันฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆไปด้วยกัน เหมือนอย่างทุกๆครั้งที่ผ่านมา 

               “ ยืนเหม่อ คิดอะไรอยู่คนเดียวหรอครับ ” ลูเซียโน่เดินเข้ามาโอบกอดหญิงสาวอันเป็นที่รักจากด้านหลังที่ตอนนี้เอาแต่ยืนเหม่อมองทะเลอันกว้างใหญ่  

               หลายวันมานี้เขาเองต้องทำงานหนักขึ้นเพราะอยู่ดีๆนีน่าก็มาลาออกกลางครัน ทำให้หาคนมาทำงานแทนไม่ทัน แต่ถึงกระนั้นเขาเองก็ยังแบ่งเวลาให้กับคนรักให้มากที่สุด ทันทีที่เขาเคลียร์งานเสร็จเขาจึงตัดสินใจชวนหญิงสาวมาเที่ยวเพื่อผ่อนคลาย และเพื่อเป็นการฉลองที่เธอเรียนจบการศึกษา 

               “ เมลก็คิดไปเรื่อยเปื่อยแหละค่ะ ที่นี่วิวสวยมากๆเลยนะ นานแล้วที่เมลไม่ได้มาเที่ยวทะเลแบบนี้ ” 

               “ พี่ตั้งใจจองห้องที่มีวิวสวยที่สุดเพื่อเมลเลยนะ ” ชายหนุ่มยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อรู้ว่าคนรักชอบสถานที่ที่เขาเป็นคนเลือก 

               “ เดี๋ยวอีกสักพักเราออกไปหาอะไรทานกันนะ แต่งตัวสวยๆล่ะ ” ชายหนุ่มพูดไปก็ทำหน้าอ้อน ก่อนที่จะเอาหน้ามาซบตรงบ่าของหญิงสาวนอ้อมกอด 

               “ ก็แค่ไปทานข้าวไม่ใช่หรอคะ? ทำไมต้องบอกให้แต่งตัวสวยๆด้วยล่ะ? ”  

               “ เอาน่า บอกตอนนี้ก็ไม่สนุกสิ ” 

               “ งั้น พี่ก็ปล่อยเมลได้แล้ว เมลจะได้ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ” 

               “ ยังไม่อยากปล่อยเลยอ่ะ ขอกอดแบบนี้นานๆได้ไหมครับ? ” 

               “ วันนี้อ้อนแปลกๆนะคะ? ” หญิงสาวที่เริ่มสงสัย หันหน้ากลับมามองชายหนุ่มที่เอาแต่ซุกไซ้อยู่ที่ซอกคอขาว 

               “ อ้อนเมีย ดีกว่าไปอ้อนคนอื่นนะครับ ” ชายหนุ่มมองหน้าทำตาทะเล้น 

               “ คิดจะทำแบบนั้นต้องกล้าด้วยนะคะ ” หญิงสาวพูดจบแล้วดึงมือชายหนุ่มที่โอบกอดเธออยู่ก่อนจะแกล้งทำเป็นงอนเดินออกไป แต่ก็โดนมือหนาจับข้อมือไว้ ก่อนจะดึงกลับมากอดในท่าที่ยืนหันหน้าเข้าหากัน 

               “ พี่ล้อเล่นนะครับ ไม่เอา ไม่งอนนะ ” ชายหนุ่มพูดก่อนจะทำหน้าอ้อนๆ ใครจะไปคิดว่าท่านประธานหนุ่มที่ใครๆก็กลัวกัน จะมีมุมหน้ารักขนาดนี้ หญิงสาวคิดในใจมองหน้าก่อนจะเผลอยิ้มออกมาก ทำให้ชายหนุ่มก็ยิ้มตามเธอไปด้วย 

               “ ไม่งอนหรอกค่ะ เมลแค่แกล้งงอนพี่ไปเฉยๆแค่นั้นแหละ ” หญิงสาวพูดก่อนจะยิ้มให้ 

               “ ไม่งอนพี่จริงนะครับ งั้น..... ” ชายหนุ่มที่ท้ายก่อนจะโน้มตัวเอียงแก้มลงมาหาหญิงสาวคนรัก  

               “ อะไรคะ? ”  

               “ รางวัลไงครับ ก็พี่พาเมลมาเที่ยวที่สวยๆ บรรยากาศดีๆแบบนี้ เมลน่าจะให้รางวัลพี่บ้างนะ” ชายหนุ่มพูดโดยที่ยังเอียงหน้าลงมาเช่นเดิม หญิงสาวครุ่นคิกอยู่สักพัก ถ้าต่อล้อต่อเถียงไปเรื่อยๆ เธอคงจะไม่มีวันหลุดจากมือปลาหมึกของชายหนุ่มแน่ๆ เธอเลยตัดสินใจเอามือทั้งสองคล้องคอเขา เพื่อที่จะหอมแก้มเป็นการให้รางวัล  

               แต่ขณะที่เธอกำลังจะจรดริมฝีปากลงบนแก้มของชายหนุ่ม เขากลับหันหน้ากลับมาหาเธอทำให้ริมฝีปากของเธอจรดลงกับริมฝีปากของเขา หญิงสาวเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ กำลังจะถอยหนี มือหนาของชายหนุ่มกลับไวกว่า เขาคว้าท้ายทอยของเธอเข้าหาใบหน้าของเขา ก่อนจะบดขยี้จูบอันแสนเร่าร้อน ตามมาด้วยลิ้นสาก ที่ทำงานได้อย่างชำนาญ ทั้งสองคนแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่มอยู่นานสักพัก ก่อนที่จะปล่อยริมฝีปากออกจากกัน จริงๆเขาเอาอยากจะจับเธอกดลงบนเตียงซะด้วยซ้ำ แต่เพราะเขาเตรียมบางอย่างไว้ เลยไม่อยากจะเสียเวลาเพราะถ้าได้เริ่มเกมส์รักสำหรับเขารอบเดียวคงไม่พอ เขาจึงปล่อยหญิงสาว ด้วยความเขินอาย เธอก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป  

               เมื่อเวลานัดมาถึงหญิงสาวในชุดกระโปรงลูกไม้ฉะลุลายสีขาว เธอตัดสินใจปล่อยผมยาวแล้วม้วนลอนหลวมๆ แต่งหน้าอ่อนๆ เพื่อให้เป็นธรรมชาติ ระหว่างที่เธอแต่งตัวอยู่ ลูเซียโน่บอกเธอว่าจะขอออกไปคุยธุระข้างนอก แล้วอีกสักพักเขาจะมารับ ซึ่งก็ไม่นานนัก มีเสียงเคาะมาจากประตูห้องก่อนที่จะมีเสียงคีย์การ์ดเปิดประตูเข้ามา เมล่อนที่นั่งอยู่ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง หันไปยิ้มให้กับชายคนรัก เขาดูตะลึงกับหญิงสาวตรงหน้า วันนี้เธอดูสวยมาก เพราะปกติแล้วเธอมักจะมัดผมอยู่ตลอดเวลา  

               “ เอ่อ ... ตอนแรกตกใจนึกว่าพี่เข้าห้องผิดแน่ะ ” ชายหนุ่มยิ้มก่อนจะพูดออกไปเพื่อแก้เขิน 

               “ จำเมลไม่ได้รึไง ก็พี่บอกเองว่าให้แต่งตัวสวยๆ ” หญิงสาวพูดพร้อมกับเดินเข้ามาหาชายหนุ่มใกล้ๆ 

               “ สวย สวยมากเลย สวยจนพี่ตะลึงเลยนะเนี้ย ” หญิงสาวเมื่อได้รับคำชมก็ยิ่งเขินเข้าไปใหญ่ จนหน้าเธอกลายเป็นสีแดงระเรื่อ 

               “’งั้นเราไปทานข้าวกันเถอะ ” พูดจบชายหนุ่มก็หยิบผ้าขึ้นมาก่อนจะนำมาปิดตาหญิงสาว 

               “ อ๊ะ!! อะไรคะเนี้ย? ” 

               “ แปปนึงนะครับ เมลไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวพี่จะนำทางให้เมลเองนะครับ ”  

               เมื่อปิดตาหญิงสาวเรียบร้อยแล้วชายหนุ่มจึงค่อยๆเดินพยุงตัวเธอให้เดินไปยังที่ๆเขาจัดเตรียมไว้ ทั้งคู่เดินออกจากห้องพัก เดินมาตามระเบียงทางเดินของรีสอร์ท หญิงสาวรับรู้ได้แค่ว่ามีลมพัดมาปะทะตัวเธอและมีเสียงคลื่นซัดฝั่งดังอยู่ไม่ไกล ชายหนุ่มพาเธอเดินต่อมาสักพัก ก่อนจะหยุดเดิน ชายหนุ่มปล่อยมือจากเธอและกระซิบที่ข้างหูของหญิงสาวว่า “ ต่อจากนี้ เมลต้องเดินไปคนเดียวนะ เดี๋ยวเจอกันนะครับ ” เขาพูดจบก่อนจะเดินออกไป ทิ้งให้หญิงสาวยืนงงอยู่กับคำพูดของเขา เธอยืนนิ่งตะโกนเรียกชื่อเขาหลายครั้งแต่ก็ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ เธอจึงหยุดและครุ่นคิด ก่อนจะค่อยๆถอดผ้าปิดตาออก เมื่อเธอค่อยๆลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือระเบียงไม้ทางเดินที่ทอดยาวซึ่งประดับประดาไปด้วยเทียนที่ส่องแสงระยิบระยับราวกับดวงดาวในยามค่ำคืน เธอตัดสินใจเดินตามแสงเทียนไป ระหว่างทางเธอก็เจอกับป้ายเป็นระยะๆ ซึ่งบนป้ายนั้นก็มีข้อความต่างๆ เธอจึงหยุดอ่านแล้วเดินมาอ่านป้ายต่อไปเรื่อยๆ ความว่า 

               “ สวัสดีครับ คุณกำลังตามหาใครอยู่รึเปล่า? ” 

               “ ใครบางคน ที่จู่ๆเขาก็หายไป ” 

               “ ผมเป็นตัวแทนของเขา ที่จะมาเดินเป็นเพื่อนคุณ ” 

               “คุณอาจจะกำลังสงสัยว่าเขากำลังคิดจะทำไรกันแน่ ” 

               “ ไม่ต้องกังวลนะครับ แค่อยากจะบอกให้รู้ไว้ว่า ” 

“ เขาทำทุกอย่างเพื่อคุณ ” 

               “ คุณคนเดียวเท่านั้น ” 

               “ คุณอย่าเพิ่งน้อยใจนะครับ ” 

               “ เขาไม่ได้ทิ้งคุณไปไหนหรอก ” 

               “ เขาอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล แถวๆนี้แหละ ” 

               “ และผม คงส่งคุณได้แค่นี้ ขอให้คุณเจอคนที่คุณตามหานะครับ ” 

               ป้ายข้อความใบสุดท้ายจบลง หญิงสาวมองไปเบื้องหน้า มีซุ้มประตูประดับประดาไปด้วยไฟสวยงาม ซุ้มประตูเป็นทางออกไปสู่ชายหาดริมทะเล ที่ตอนนี้มีชายหนุ่ม “คนที่เธอกำลังตามหา” ยืนถือช่อดอกไม้ช่อใหญ่ พร้อมกับยิ้มกว้างให้เธอ เมื่อเธอเดินไปถึง เขายื่นช่อดอกไม้ให้ เธอรับช่อดอกไม้มาและยิ้มกว้างไม่แพ้กัน เขายื่นมือขึ้นมาเพื่อขอมือขอเธอ เธอยื่นมือให้เขา ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปยังโต๊ะที่ถูกจัดตกแต่งขึ้นเป็นพิเศษ 

               ลูเซียโน่ตั้งใจจัดสถานที่สำหรับดินเนอร์ริมทะเลเพื่อหญิงสาวคนรักของเขา ตอนแรกเขาเป็นกังวล กลัวว่าหญิงสาวจะน้อยใจที่จู่ๆเขาก็หายไป แต่พอเขาเห็นรอยยิ้มของหญิงสาว เขารู้ได้ทันทีว่าแผนเซอร์ไพรส์ของเขาสำเร็จแล้ว 

               “ เมลชอบเซอร์ไพรส์ของพี่มั๊ยครับ? ” 

               “ ชอบมากๆเลยค่ะ ใครจะไปคิดว่าพี่จะมีมุมโรแมนติคแบบนี้ด้วย ” หญิงสาวพูดพร้อมกับยิ้มให้ 

               “ หิวรึยังครับ งั้นพี่ให้เค้าเสิร์ฟอาหารเลยนะ ” หญิงสาวพยักหน้า ก่อนที่ชายหนุ่มจะส่งสัญญาณให้เสิร์ฟอาหาร และมีนักดนตรีมาเล่นไวโอลินเพื่อเสริมบรรยากาศให้ทั้งคู่ อาหารเลิศรสถูกทยอยนำมาเสิร์ฟ ทั้งสองรับประทานอาหารกันอย่างสนุกสนาม จนทานเสร็จจึงออกมาเดินเล่นริมทะเล เป็นการย่อยอาหารไปในตัว 

               “ ขอบคุณนะคะ ” หญิงสาวเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังเดินอยู่ริมทะเล 

               “ หืม อะไรหรอครับ? ” 

               “ ก็ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างในวันนี้ เมลมีความสุขมากเลยค่ะ ” หญิงสาวหันมายิ้มให้กับชายคนรัก 

               “ ยินดีครับ เพื่อความสุขของเมล พี่ทำได้อยู่แล้ว ” ชายหนุ่มหันมายิ้มตอบเธอ 

               “ รางวัลแทนคำขอบคุณนะคะ ” หญิงสาวพูดก่อนจะกระโดดขึ้นไปจุ๊ฟแก้ม แล้วรีบวิ่งออกไป ชายหนุ่มที่ตกใจ เมื่อรู้ตัวจึงรีบวิ่งตามหญิงสาวจนทัน ก่อนจะใช้สองมืออุ้มเธอมาไว้ในอ้อมแขน  

               “ พี่ทำตั้งหลายอย่าง ให้รางวัลแค่นี้เองหรอ? ” 

               “ แล้วพี่จะเอาอะไรล่ะคะ? คืบจะเอาศอกนะเราน่ะ” 

               “ ไม่ใช่ได้คืบจะเอาศอก แต่พี่จะเอาทั้งคืน!!! ” ชายหนุ่มยิ้มอย่างมีเลสนัย ก่อนจะอุ้มหญิงสาวกลับห้อง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น 

ความคิดเห็น