email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เปิดตัว คุณหนูปราย (งานนี้มีคนเงิบ อิอิ)

ชื่อตอน : เปิดตัว คุณหนูปราย (งานนี้มีคนเงิบ อิอิ)

คำค้น : รักสามเศร้า โรแมนติก ดราม่า

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ธ.ค. 2563 18:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปิดตัว คุณหนูปราย (งานนี้มีคนเงิบ อิอิ)
แบบอักษร

เสียงดนตรี ดังขึ้นภายในไร่ คนงานต่างพากันทยอยกันมา บ้างก็ช่วยกันจัดซุ้มอาหาร บ้างก็ ช่วยแม่ครัวทำอาหาร กันอย่างสนุกสนาน ปรายฟ้าแต่งใส่ชุดกระโปรงสีขาวมีระบายยาว เสื้อปาดไหล่สีเดียวกัน มัดผมให้เรียบตึงก่อนจะทำเป็นจุกไว้กลางหัว ปล่อยให้ปอยผมและลูกผม ตกระต้นคอ หญิงสาว จับอ้อยใจมาแปลงโฉม ด้วยการแต่งหน้าหญิงสาวอ่อนๆ เน้นโทนสีธรรมชาติ ชุดเสื้อที่ใส่จะออกสีโทนขาวแบบเดียวกันกับปรายฟ้า เป็นเสื้อแขนตุ๊กตาน่ารัก  

               “คนไหนอ้อย ชี้ให้ฉันดูหน่อยซิ” ปรายฟ้ากระซิบอ้อยใจอย่างอยากรู้ว่าคนไหนคือหวานใจของเธอ 

               “คนใส่สียืดสีฟ้านั่นนะ พี่อาจ” อ้อยใจกระซิบปรายฟ้าด้วยท่าทีเขินอาย ปรายฟ้าค่อยๆหันไปมองตามที่อ้อยใจบอก ชายหนุ่มรูปร่างสันทัดนั่งอยู่ในวงเหล้ากับเหล่าบรรดาคนงานผู้ชาย ผิวขาวเหลือง จัดว่าหน้าตาดีคนหนึ่ง แต่ปรายฟ้าสัมผัสได้ถึงดวงตาที่มองมาไม่ค่อยจะเป็นมิตรเท่าไหร่ ทำให้ปรายฟ้าหันมามองอ้อยใจอย่างเป็นห่วง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะบางทีเธออาจจะมองพลาดไปก็ได้ 

               “ก็หล่อดีนะ อ้อยชอบเขาจริงๆหรอ” ปรายฟ้าถาม อ้อยใจพยักหน้าลงด้วยท่าทีเขินอาย เมื่ออาจมองมา พร้อมเปิดยิ้มให้หญิงสาว  

               “ดูมันแต่งตัวซิ คิดว่าตัวเองเป็นคุณหนูหรือไง” ลูกนกมองปรายฟ้าอย่างไม่สบอารมณ์เพราะบรรดาคนงานผู้ชายพากันจ้องมองไปยังปรายฟ้าด้วยสีหน้าชื่นชม 

               “ใช่แก น่าหมั่นไส้ มันกะจะลากไปกินหมดเลยหรือไง”วิไลมองปรายฟ้าแล้วเขม้น 

               “ดูพี่อาจมองมันซิ ฉันอยากจะตบมันให้หายแค้น” ส้มจี๊ด แอบชอบอาจอยู่เห็นว่าชายหนุ่มมองปรายฟ้าที่ยืนอยู่กับอ้อยใจก็หงุดหงิด 

               “เราต้องใจเย็นไว้พวกแก ตอนนี้เรายังทำอะไรมันไม่ได้ เดี๋ยวสักวันฉันจะเป็นคนเหยียบมันลงพื้นดินเอง”ลูกนกมองปรายฟ้าด้วยสายตาเกลียดชัง 

               “นายมานู้นแล้ว” วิไลสะกิด 

               “หึ! พูดแล้วก็เจ็บใจ นายนะนายทำไมไม่มองความรักของลูกนกบ้าง ไอ้เราหรือก็เฝ้ารอ เฝ้าคอย อดทนทำงานงกๆอยู่ในไร่มาเป็นปีๆ แต่พอนังนั่นมาแค่ไม่กี่เดือนก็หันไปคว้ามัน”ลูกนกบ่นพึมพำ 

               “ปราย มานี่ซิ” เขตแดนเรียกปรายฟ้าให้เข้าไปหา ปรายฟ้าจึงต้องเดินไปหาชายหนุ่มอย่างเลี่ยงไม่ได้ 

               “คะ มีอะไร” ปรายฟ้ามองชายหนุ่มนิ่ง 

               “มีคนมาหาน่ะ รีบไปหาเขาซะซิ” เขตแดนเอ่ยแบบยิ้มๆ 

               “ใครมาหาปรายหรอคะ” ปรายฟ้าขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย 

               “เข้าไปเถอะเดี๋ยวก็รู้เองแหละ”เขตแดนดึงแขนเรียวให้เดินตาม ท่ามกลางสายตาไม่พอใจของพวกลูกนก และสายตาล้อเลียนของคนงานอื่นๆ ที่คิดว่าปรายฟ้าคนนี้คือว่าที่นายหญิงคนต่อไปของไร่พิทักษ์พงค์แน่นอน  

               ชายหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่กับสุวิทย์และพราวพิศทำให้ปรายฟ้า ยิ้มร่าอย่างดีใจ 

               “คุณพ่อคุณแม่” ปรายฟ้าโผเข้ากอดบิดามารดาอย่างแสนคิดถึง 

               “เป็นไงบ้างลูก ปรายดูผอมไปมั๊ยลูก” คุณหญิงสาลินี ดันลูกสาวออกมาพร้อมสำรวจไปตามร่างบาง 

               “นิดหน่อยค่ะคุณแม่ แล้วคุณพ่อคุณแม่มาได้ไงคะเนี่ย ไม่เห็นโทรบอกปรายล่วงหน้าเลย” ปรายฟ้าพูดขึ้น 

               “บอกก่อนก็ไม่เซอร์ไพรส์ซิลูก แล้วเป็นไงบ้างงานของลูก”ท่านอาทิตย์ลูบศรีษะลูกสาวอย่างแสนรัก 

               “ตอนนี้ ปรายเป็นนิวปรายแล้วนะคะคุณพ่อ ไม่เชื่อถามพี่เขตเลย ปรายทำเป็นทุกอย่างเลย ไม่ว่าจะเก็บองุ่น ล้างคอกวัว รีดนมวัว ลูกสาวคุณพ่อ ทำได้หมดทุกอย่างเลย ปรายเก่งมั๊ยคะ”ปรายฟ้าอวด 

               “เก่งมาก แล้วพ่อก็มีของขวัญพิเศษมาให้สำหรับคนเก่งของพ่อด้วย”ท่านอาทิตย์เอ่ยแบบยิ้มๆ 

               “ของขวัญ อะไรหรอคะ” ปรายฟ้ามองบิดาอย่างตื่นเต้น 

               “ตาเขตบอกกับพ่อว่า ปรายไม่โวยวาย ไม่ขี้เอาแต่ใจเหมือนตอนเด็กๆแล้ว ปรายเข้มแข็ง อดทน สู้งาน ขยัน เพราะฉะนั้นปรายสามารถเปิดเผยสถานะของปรายได้แล้วนะ พ่ออนุญาต”ท่านอาทิตย์กล่าวขึ้น คุณหญิงสาลินียืนยิ้มอยู่ข้างสามี 

               “แล้วคุณพ่อจะไม่ส่งปรายไปเรียนต่างประเทศแล้วใช่มั๊ยคะ”ปรายฟ้าถามอย่างดีใจ ท่านอาทิตย์พยักหน้าให้ลูกสาว 

               “เย้!!! รักคุณพ่อคุณแม่ที่สุดเลยคะ”ปรายฟ้ายิ้มร่าอย่างดีใจ 

               “งั้นคืนนี้ หนูปรายมานอนเรือนใหญ่นะลูกจะได้พักใกล้ๆคุณพ่อคุณแม่”พราวพิศพูดขึ้น  

               “ค่ะ คุณป้า”  

               “งั้นป้าจะประกาศเรื่องของหนูกับตาเขตวันนี้เลย ใครๆจะได้ไม่ต้องมองหนูปรายด้านลบอีก”พราวพิศเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง              

               “เออ เรื่องอะไรคะคุณป้า” ปรายฟ้าเอ่ยถามทั้งทีจริงๆก็พอจะเข้าใจความหมายนัยๆ ของผู้ใหญ่ที่พูดออกมา 

               “ปรายอยู่เฉยๆ เดี๋ยวเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องของผู้ใหญ่เขาจัดการเอง”เขตแดนเดินมาจับมือบางเอาไว้ ผู้ใหญ่ทั้งสี่ลอบมองหน้ากันด้วยรอยยิ้มที่สมใจ 

               บรรยากาศด้านนอกกำลังคึกครื้น ก่อนจะเงียบลงเมื่อนายใหญ่และนายหญิงปรากฏตัวขึ้น พร้อมด้วยเพื่อนของนายใหญ่อีกสองคนที่พวกคนงานเก่าแก่จะรู้จักกันดี ว่าเป็นเพื่อนรักของเจ้านาน แต่ที่ทุกคนแปลกใจคือ นายเขตยืนกุมมือปรายฟ้ายืนอยู่ข้างผู้ทั้งสี่ ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ทุกคนแปลกใจ 

               “เอาละทุกคน วันนี้ฉันไม่มีอะไรจะพูดมาก เพื่อเป็นการขัดจังหวะความสนุกของทุกคนหรอกนะ วันนี้ฉันจะมาแนะนำคนหนึ่งให้พวกเราได้รู้จักอย่างเป็นทางการ หลังจากที่รู้จักแบบไม่เป็นทางการมาซักระยะหนึ่งแล้ว หนูปรายมานี่ซิ” 

สุวิทย์เอ่ยขึ้นก่อนจะเรียกหญิงสาวร่างบางให้ไปยืนใกล้ๆ ปรายฟ้าเดินไปยืนเคียงข้างนายใหญ่ของไร่อย่างสง่างาม ท่ามกลางสายตาสอดรู้สอดเห็นของบรรดาคนงานทั้งหลาย 

               “ก่อนหน้านี้ ฉันได้รับฟังคำพูด คำนินทาที่ค่อนข้างที่จะแย่เกี่ยวกับเขตแดนลูกชายของฉันกับหนูปรายคนงานในไร่ สำหรับลูกชายของฉัน ฉันไม่ได้ติดใจอะไรเพราะมันเป็นผู้ชายไม่เสียหายอะไร แต่หนูปรายเป็นผู้หญิง เมื่อเจอคำครหาเธอก็จะเสียหาย วันนี้ฉันจึงตัดใจที่จะประกาศให้ทุกๆคนที่อยู่ในที่นี้ ได้ทราบว่า หนูปรายที่เด็กใหม่คนงานในไร่ จริงๆแล้วเธอคือคุณหนูปราย ปรายฟ้า อมรพันธ์ ลูกสาวสุดที่รักของเพื่อนรักของฉัน นั่นก็คือคุณอาทิตย์และคุณหญิงสาลินี อมรพันธ์ คนที่ยืนอยู่ข้างฉันตรงนี้ และที่สำคัญหนูปรายก็เป็นคู่หมั้นคู่หมายของเขตแดนลูกชายของฉันมาตั้งแต่เด็ก เพราะฉะนั้น เมื่อทุกคนรู้แล้ว ก็อย่าให้มีเรื่องราวแบบนั้นเกิดขึ้นอีก หวังว่าทุกคนจะเข้าใจ” เสียงทรงอำนาจของนายใหญ่สุวิทย์ประกาศกร้าว สร้างเสียงฮือฮาให้กับบรรดาคนงานเป็นอย่างมาก เมื่อรู้ว่าปรายฟ้าไม่ใช่ นังปรายคนงานธรรมดา แต่เป็นถึงคุณหนูปรายและที่สำคัญเป็นถึงคู่หมั้นคู่หมายของลูกชายเจ้าของไร่ ลูกนกส้มจี๊ดและวิไล มองหน้ากันเลิ่กลัก ทั้งสามก้มหน้าก้มตาหลบสายตาที่ปรายฟ้ามองมาพร้อมรอยยิ้ม ที่ลูกนกมองแล้วรู้สึกขนหัวลุก 

               “แก นังปราย เอ๊ย! คุณปรายจะฆ่าเรามั๊ย” ลูกนกกระซิบถามเพื่อนๆทั้งสอง 

               “แกคนเดียวเลยที่หาเรื่องคุณหนู พวกฉันแค่ช่วยนิดหน่อย โทษฉันน่าจะน้อยกว่าแกนะ”วิไลเอ่ย 

               “พวกแกนี่ทุเรศ เอาตัวรอดกันนะ” ลูกนกค้อนเพื่อนปะล้ำประเหลือก แต่คนหนึ่งที่มองปรายฟ้าด้วยสายตาเสียใจเห็นจะเป็นอ้อยใจ เมื่อปรายฟ้าสบสายตากับอ้อยใจ อ้อยใจรีบก้มหน้าหนีแล้วเดินไป 

               “เดี๋ยวอ้อย อ้อยฟังฉันก่อน” ปรายฟ้ารีบวิ่งตามอ้อยใจไป 

               “คุณหนูปรายจะตามอ้อยมาทำไมคะ”อ้อยใจพูดเสียงสั่นเครือ 

               “ไม่เอาน่าอ้อย ฉันไม่ได้ตั้งใจที่หลอกอ้อยนะ แต่ฉันจำเป็นจริงๆ อ้อยอย่าโกรธฉันเลยนะ” ปรายฟ้าจับมือของเพื่อนสาวเอาไว้ก่อนจะเล่าเรื่องราวต่างๆให้อ้อยใจฟัง อ้อยใจรับฟังด้วยสีหน้าที่ดีขึ้น 

               “หายโกรธฉันนะ กลับมาเป็นเพื่อนกันแบบเดิมนะ” ปรายฟ้ายื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้าอ้อยใจ ที่ยิ้มแล้วยกนิ้วก้อยขึ้นเกี่ยวมือปรายฟ้าเอาไว้ ปรายฟ้าจูงมืออ้อยใจเดินกลับเข้ามาในงาน ก็เจอกับแก๊งค์สามสาวที่ยืนอยู่ด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม ส้มจี๊ดผลักลูกนกไปข้างหน้า ปรายฟ้าเลิกคิ้วขึ้นมอง 

               “เออ! คุณปรายคะ ที่ผ่านมาอย่าถือสาลูกนกเลยนะคะ ลูกนกขอโทษคะ อย่าไล่ลูกนกกับนังสองคนนี่ออกเลยนะคะ” ลูกน้องรีบพูดด้วยสีหน้าหงอยสนิท 

               “หึ!! ฉันควรให้อภัยคนที่ทำร้ายฉันทั้งร่างกาย และจิตใจงั้นหรอลูกนก” ปรายฟ้ากอดอกพลางปรายตามองทั้งสามอย่างนึกแกล้ง จริงๆแล้วเธอเลิกโกรธนานแล้ว แต่อยากจะสั่งสอนทั้งสามไม่ให้ไปกร่างกับใครอีก 

               “เออ พวกเราสัญญาว่าจะปรับปรุงตัวเองใหม่คะ จะไม่คอยหาเรื่องหรือกลั่นแกล้งใครแล้วคะ พวกเราจะคอยเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่กันคะ”วิไลเป็นคนพูดขึ้นแทน 

               “ก็ได้ ถ้าพวกเธอสัญญา ฉันก็หวังว่าพวกเธอจะรักษาคำพูด” ปรายฟ้าพูด พร้อมกับยกมือขึ้น ทั้งสามรีบหลับตาปี๋เมื่อคิดว่าร่างบางตรงหน้าคงจะตบหน้าพวกเธอที่เคยล่วงเกิน แต่ปรายฟ้ากลับยื่นมือมาตรงหน้า ทั้งสามมองมือเรียวสวยสลับกับใบหน้าที่เปื้อนด้วยรอยยิ้มของปรายฟ้าอย่างงงๆ 

               “สัญญาสงบศึก ต่อไปนี้เป็นเพื่อนกัน” ปรายฟ้าพูดขึ้น ทั้งสามคนยิ้มร่าต่างพากันจับมือปรายฟ้าพร้อมแย่งกันพูดคุยเมื่อได้เพื่อนใหม่กิตติมศักดิ์ ภาพตรงหน้าทำให้เขตแดนที่ยืนมองมาแต่ไกล ระบายยิ้มออกมาอย่างมีความสุข 

               “ขอบคุณเขตมากๆนะ ที่เปลี่ยนน้องให้เป็นผู้ใหญ่ขึ้น” ท่านอาทิตย์ตบไหล่ชายหนุ่มเบาๆ 

               “ไม่ใช่เพราะผมหรอกครับ จริงๆแล้วปรายเป็นคนดี เป็นคนน่ารัก แต่อาจจะเอาแต่ใจไปบ้าง แต่พื้นฐานจริงๆแล้วเธอเป็นคนอ่อนโยน น่ารักครับ” เขตแดนยิ้ม 

               “น่ารัก แล้ว ตาเขตรักน้องมั๊ยลูก” คุณหญิงสาลินีถามขึ้น เขตแดนหน้าแดงขึ้นด้วยความเขินอาย ถึงเขาจะเป็นผู้ชายแต่เขาก็เขินเป็นนะ เล่นถามซึ่งๆหน้าแบบนี้ 

               “เออ...ก็ครับ ขอตัวก่อนนะครับ” เขตแดนรับคำก่อนจะขอตัวไปนั่งเฮฮากับพวกคนงานที่ดื่มกันอย่างสนุกสนานเมื่อเห็นเจ้านายหนุ่ม มาร่วมวงด้วย 

               “แหม! ความฝันของพวกเราจะเป็นจริงก็คราวนี้แหละนะ”พราวพิศพูดขึ้น สร้างเสียงหัวเราะให้กับคนทั้งสามที่คอยลุ้นลูกๆจนหืดแทบจะขึ้นคอ พอมาได้เห็นวันนี้ มันช่างคุ้มค่ากับความเหนื่อยที่ทุ่มเทไปจริงๆ  

               “คืนนี้ อย่าลืม ตามแผนนะ ถ้ารออีกนานแน่ กว่าจะยอมแต่งงานกัน เราต้องกระตุ้น” คุณหญิงสาลินีพูดขึ้น 

               “จัดไปจร้า!! พราวพิศรับมุกอย่างรู้กัน ส่วนสุวิทย์และท่านอาทิตย์ได้แต่มองภรรยาด้วยรอยยิ้ม 

.......................................................... 

ในที่สุดก็เปิดเผยความจริงซักทีนะ 

แก็งค์ลูกนก ถึงกับไปไม่เป็นเลย 

มาลุ้นกันบรรดาแม่ๆ คิดจะทำอะไร 

วันนี้ไรท์มาต่อให้ สองตอนนะคะ ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ทุกกำลังใจที่คอยมอบให้ไรท์ 

ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย โควิด 19 ก็กลับเข้ามาแล้ว ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ 

รักคนอ่านทุกคนเลยคะ  

                

                 

                

 

                

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว