email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ยัยเด็กดื้อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ย. 2564 07:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยัยเด็กดื้อ
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.39 ยัยเด็กดื้อ

 

"แล้วคุณจัสมินรู้เรื่องนี้หรือยังคะ เธอว่ายังไงบ้าง?"

 

ศศิพิมถามณัฐนิธานด้วยเสียงที่แข็งกร้าวจนอธิปรู้สึกสะดุดในน้ำเสียงของเธอ เขารู้ว่าศศิพิมโกรธแค้นแทนศิรสาและจะไม่แปลกใจเลยถ้าจัสมินจะโดนทุกคนประนามในเรื่องนี้

 

"ผมยังไม่เจอแจ๊สเลยครับ เดี๋ยวจะให้เลขาของผมติดต่อไปหาน้อง"

 

ณัฐนิธานตอบเสียงเศร้า ใบหน้าเขาตอนนี้ดูหม่นหมองยิ่งนัก

 

"คุณณัฐควรทำอะไรสักอย่างนะคะ อย่าให้คุณจัสมินมาทำร้ายรสาแบบนี้อีก ถ้ามีครั้งต่อไปพี่จะแจ้งความดำเนินคดีให้ถึงที่สุดนะ เราอยู่ในที่เงียบๆของเรามานานแล้วนับจากนี้จะไม่ยอมอีกต่อไปแล้วค่ะ"

 

ศศิพิมเอ่ยอย่างสุดจะทนจนน้องเขยที่นั่งหน้าเครียดเอ่ยเบาๆ

 

"ผมต้องขอโทษแทนน้องด้วยครับ ปกติแจ๊สไม่ใช่คนไม่มีเหตุผลเลยนะ น้องเป็นเด็กน่ารักและเชื่อฟังพี่ๆทุกคน ต้องมีใครยุยงอยู่เบื้องหลังแน่"

 

"จะใครล่ะคะ? ถ้าไม่ใช่แพท รสาไม่มีศัตรูที่ไหน จะมีก็แต่แพทคนเดียวนี่แหละ"

 

ศศิพิมพูดอย่างผู้รู้ ณัฐนิธานพยักหน้ารับแล้วถอนใจหนักๆออกมา

 

"ผมพอจะสืบรู้มาบ้างว่าปภาวีเป็นคนหาข้อมูลผิดๆมาให้น้อง แล้วทางบริษัทก็ได้มีบทลงโทษขั้นสูงสุดกับปภาวีไปแล้ว แต่ผมจะลองเรียกวาทิตแฟนของเธอมาคุยอีกครั้งก็แล้วกันนะครับพี่พิม"

 

"ขอบคุณค่ะที่ลงโทษแพทได้รวดเร็วดี แต่อย่าลืมจัดการคุณจัสมินด้วยนะคะ"

 

ศศิพิมพูดเสียงห้วนเข้มจนอธิปรู้สึกสงสารหญิงสาวที่ถูกเขาขังไว้ในคอนโดจับใจ แต่พอมองไปที่ณัฐนิธานก็เบาใจขึ้น พอจะนึกเดาใจน้องเขยที่แสนใจดีของเขาออกว่า คงไม่ลงโทษเธอหนักอย่างที่ศศิพิมต้องการแน่

 

ภายในห้องพิเศษวีไอพีของโรงพยาบาลนอกจากจะมีห้องที่ใหญ่โตกว้างขวางกว่าห้องพิเศษปกติแล้ว ยังมีห้องพักสำหรับญาติผู้ป่วยแยกไว้ต่างหากอีกห้องหนึ่งด้วยโดยมีประตูเชื่อมต่อกันได้

 

ศศิพิมที่เตรียมเสื้อผ้าทั้งของณัฐนิธานและของศิรสามาให้ ก็ถือกระเป๋าเอาไปเก็บในห้องพักญาติพร้อมทั้งจัดแจงเตรียมอาหารมื้อเที่ยงสำหรับทั้งสามคนในห้องนั้นเลย เมื่ออยู่กันตามลำพังอธิปที่ยังข้องใจกับคำพูดของณัฐนิธานจึงถามว่า

 

"ที่คุณณัฐบอกว่าปกติคุณจัสมินไม่ใช่คนไม่มีเหตุผลหมายความว่ายังไงครับ"

 

ณัฐนิธานที่นั่งจับมือศิรสาไว้ไม่ห่างเงยหน้ามองอธิป

 

"น้องไม่ใช่คนขี้วีนนะครับ มีอะไรก็มักจะถามกันก่อนเสมอ ถึงภายนอกแจ๊สอาจดูเหมือนเด็กฝรั่งมั่นใจในตัวเอง แต่ลึกๆแล้วน้องมีความเป็นไทยสูงมาก เพราะคุณแม่น้องที่เป็นคนไทยเลี้ยงดูมาแบบนั้น แม่ไม่เคยพูดภาษาอังกฤษกับลูกทั้งสองคนเลย จะพูดและสอนทุกอย่างที่เป็นไทยเท่านั้น จนทำให้พอลกับแจ๊สพูดไทยได้ชัดเหมือนเป็นคนไทยคนหนึ่ง"

 

"แล้วทำไมคุณจัสมินถึงมาวุ่นวายกับคุณณัฐ เธอชอบคุณหรอ?"

 

อธิปตัดสินใจถามสิ่งที่คาใจเขามานาน

 

"ไม่ใช่หรอกครับ ผมรักแจ๊สเหมือนน้อง ส่วนแจ๊สก็เห็นผมเป็นแค่พี่ชาย เราไม่ได้คิดอะไรเกินเลย แต่ที่แจ๊สคอยตามวีนสาวๆที่มาอยู่รอบตัวผมกับพอล ก็เพราะน้องเป็นห่วงและหวงพี่ชายตามประสาเด็กน้อย แจ๊สก็แค่เด็กดื้อคนหนึ่ง เห็นตัวสูงอย่างนั้นที่จริงน้องเพิ่งจะยี่สิบเอ็ดเองนะครับ"

 

อธิปยิ้มมุมปากอย่างพอใจกับคำตอบณัฐนิธาน เพราะรู้ว่าน้องเขยไม่โกหกเขาแน่นอน แล้วคิดไปถึงเด็กดื้อที่ถูกขังอยู่ในคอนโด

 

มีแม่เป็นคนไทยนี่เอง .. ถึงทำอาหารไทยเป็น แถมอร่อยด้วย

 

แล้วตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่นะ?

 

ยัยเด็กดื้อ!!

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

 

ที่.. วิวริเวอร์คอนโด

 

ยัยเด็กดื้อที่อธิปนึกถึงตอนนี้กำลังจมอยู่กับความทุกข์เพราะความผิดที่เธอได้สร้างไว้กับณัฐนิธานและศิรสาทำให้เธอไม่กล้ารับโทรศัพท์ใครเลย

 

โดยเฉพาะไมเคิล เบราซ์ เลขาส่วนตัวของณัฐนิธานที่โทร.หาเธอถี่ยิบแทบจะทุกสิบนาทีเลยด้วยซ้ำ

 

ร่างกายเธอก็ยังไม่ฟื้นจากการถูกอธิปรุกราน เนื้อตัวมันร้อนรุมราวกับจะเป็นไข้ เธอจึงเอนตัวลงบนที่นอนซบหน้ากับหมอนใบใหญ่ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนน้ำตาเปียกชื้นไปหมด

 

ตอนนี้ใครๆต่างพากันเกลียดชังในตัวเธอกันหมด พี่นาธานคงจะไม่รักและเอ็นดูเธอเหมือนเดิมแล้ว ส่วนพี่พอลตอนนี้ก็กลับไปอังกฤษอีกหลายเดือนกว่าจะกลับมา

 

ทำไมเธอรู้สึกโดดเดี่ยวเหลือเกิน

 

อธิปที่บอกว่าจะไปธุระสองสามชั่วโมง แต่จนบัดนี้เวลาก็ปาไปเกือบหกโมงเย็น แต่เขาก็ยังไม่มา หรือเขาจะไม่กลับมาแล้วเพราะเขาได้แก้แค้นให้น้องสาวจนพอใจแล้ว

 

แม้เมื่อวานตอนที่เขากระทำรุนแรงกับเธอจนเจ็บปวดทรมาน เธอคิดแค้นอาฆาตชายหนุ่มจนอยากจะฆ่าเขาให้ตายคามือ

 

แต่ช่างเถอะ!!

 

เธอไม่อยากเอาความหรือคิดพยาบาทอธิปอีกแล้ว

 

ขออโหสิกรรมให้

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

 

ที่.. รพ.แซนวู้ด

 

อธิปและศศิพิมนั่งอยู่เป็นเพื่อนณัฐนิธานที่อยู่โยงเฝ้าศิรสามาเกือบยี่สิบสี่ชั่งโมง แม้จะไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนักแต่ก็อยู่เป็นเพื่อนให้กำลังใจกันมากกว่า

 

จนถึงตอนนี้ศิรสาก็ยังนอนนิ่งไม่ได้สติอยู่เช่นเดิม สภาพร่างกายภายนอกไม่มีบาดแผลใหญ่โตใดให้เห็นจะมีก็เพียงรอยฟกช้ำเล็กน้อย แต่มันกลับมีผลกับทารกที่อยู่ในครรภ์ของเธอ แม้คุณหมอดลวิทย์จะตรวจเช็คร่างกายภรรยาของซีอีโอจนละเอียดแล้วก็ตาม

 

"เฮ้อ รสาทำไมยังไม่ฟื้นอีกนะ พี่ชักห่วงซะแล้วซิพิม"

 

อธิปเอ่ยน้ำเสียงหนักใจออกมา ศศิพิมมองพี่ชายแล้วส่ายหน้า

 

"ไม่รู้ซิคะพี่อธิป พิมว่าเราทำอะไรไม่ได้นอกจากรอเท่านั้นค่ะ"

 

"นานแค่ไหนผมก็จะรอครับ รสายังรอผมมาได้ตั้งสี่ปี แล้วทำไมผมจะรอเธอบ้างไม่ได้"

 

ณัฐนิธานเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะซบใบหน้าลงกับหลังมือที่ซีดเซียวของภรรยาสาว ทำให้ศิรสาและอธิปต่างหันมามองสบตากันอย่างเห็นใจในชะตากรรมของสองสามีภรรยา

 

จนถึงเวลาเย็นณัฐนิธานขอร้องให้สองพี่น้องอยู่ทานมื้อค่ำด้วยกันก่อน เขาได้สั่งอาหารจากภัตตาคารเลิศหรูระดับห้าดาวให้มาส่งที่ห้องพักผู้ป่วย

 

ทั้งสามคนนั่งรับประทานอาหารร่วมกันอีกครั้ง โดยที่เขายังยืนยันที่จะเฝ้าภรรยาต่อไป ศศิพิมจึงบอกว่าจะอยู่เป็นเพื่อน แต่น้องเขยและพี่ชายต่างพากันคัดค้านด้วยร่างกายเธอที่ยังไม่แข็งแรงเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์อาจจะทำให้ทรุดหนักลงไปอีก

 

เมื่อจำนนต่อเหตุผลของทั้งสองหนุ่ม ศศิพิมจึงต้องนั่งรถเจ้ากระป๋องของอธิปกลับบ้าน เมื่อเขามาส่งเธอถึงในบ้านแล้วก็ไม่ลืมกำชับให้ปิดประตูหน้าต่างให้เรียบร้อยเพราะห่วงในเรื่องความปลอดภัย

 

เมื่อส่งศศิพิมเข้าบ้านแล้ว อธิปก็รีบขับรถตรงดิ่งกลับคอนโดทันที

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

ดื้อแล้วรักไหมคะเฮีย??

ฝากติดตาม ep. ต่อไปด้วยน้า

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว