email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เฮลิคอปเตอร์

ชื่อตอน : เฮลิคอปเตอร์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2564 19:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฮลิคอปเตอร์
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep. 67 เฮลิคอปเตอร์

 

ที่.. รพ.แซนวู้ด

 

ณัฐนิธานเดินเข้ามาในห้องผู้ป่วยพิเศษวีไอพีเห็นศิรสากึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงคนไข้มีศศิพิมยืนอยู่ข้างๆ เหมือนกำลังคุยบางอย่างกันอยู่

 

"รสา.. วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ" สามีเอ่ยปากถามน้ำเสียงนุ่มนวล

 

"รสาหายดีแล้วค่ะพี่ณัฐ หมอจะให้กลับบ้านได้ตอนไหนคะ" ภรรยาพูดเสียงนุ่มนวล ส่งสายตาอ้อนวอนไปหาสามี

 

"ต้องลองถามหมอดลค่ะที่รัก"

 

ณัฐนิธานเดินเข้าไปหาทั้งสองสาว ตรงไปจับมือภรรยาเอาไว้ มองสบตาหวานให้กัน ก่อนที่คุณสามีจะพูดด้วยน้ำเสียงห่วงใยว่า

 

"คุณแม่ไม่เห็นโทร.มาหาพี่เลยว่าทางโน้นเป็นยังไงกันบ้าง แล้วพี่อธิปตั้งแต่กลับบ้านไปได้ติดต่อใครมาบ้างหรือยังครับ"

 

"นั่นก็เงียบไปอีกคน คงจะทุกข์ทรมานเพราะความรักอยู่แน่ๆ"

 

ศศิพิมพูดตามที่ตัวเองคิด เธอยังจำได้ดีถึงพี่ชายที่อกหักของเธอว่าอาการหนักเอาการ

 

"ใช่ค่ะ พี่อธิปไม่ติดต่อใครมาเลย แล้วรสาก็มาเป็นแบบนี้อีก ไม่ได้โทร.หาแกเลยค่ะพี่ณัฐ"

 

"เราเลยไม่รู้เรื่องกันว่าน้ามัลลิการ์ได้เจอกับพี่อธิปหรือยัง" ศศิพิมพูดน้ำเสียงเป็นกังวล

 

ขณะที่ทุกคนกำลังคิดหนักเรื่องอธิป เสียงโทรศัพท์มือถือของศศิพิมก็ดังขึ้น พี่สาวยกมันขึ้นมาดูเห็นชื่อคนโทร.มาก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน

 

"ป้าวันโทร.มา"

 

"รับเลยค่ะพี่พิม ป้าวันจะโทร.มาเล่าเรื่องพี่อธิปหรือเปล่าคะ เปิดลำโพงให้รสาได้ยินด้วยนะ" น้องสาวรีบบอกอย่างร้อนใจ

 

ศศิพิมกดรับสายเปิดลำโพงตามที่ศิรสาร้องขอ แล้วกรอกเสียงหวานลงไปทันที

 

"สวัสดีค่ะป้าวัน"

 

"พิม คุณณัฐอยู่กับพิมด้วยไหม บอกคุณณัฐให้ช่วยอาตี๋ด้วย"

 

เสียงพูดด้วยความร้อนรนของวัน ทำให้ทั้งสามคนที่ยืนฟังต่างหันมามองหน้ากันเป็นตาเดียว

 

เป็นจังหวะเดียวกับที่เสียงเปิดประตูห้องพักผู้ป่วยดังขึ้น แต่ทั้งหมดไม่ได้สนใจเพราะมัวแต่ตกใจน้ำเสียงของวัน

 

คุณหมอดลวิทย์เดินเข้ามาในห้องเพราะต้องมาตรวจอาการทั่วไปของศิรสา เขาเดินเข้ามาทันพอจะได้ยินเสียงสนทนากันของทุกคน

 

"ใจเย็นครับป้าวัน พี่อธิปเป็นอะไรครับ"

 

ณัฐนิธานที่ได้ยินวันเอ่ยชื่อตัวเองจึงรีบพูดกับปลายสายด้วยความสงสัย

 

"คุณณัฐอยู่ด้วยเหรอจ๊ะ โชคดีจริง ป้ามีเรื่องขอร้อง คือคุณแม่หนูมะลิมาพาตัวหนูมะลิไปแล้ว อาตี๋ของป้าเสียใจมากเลย ช่วยอาตี๋ด้วยนะ"

 

"เดี๋ยวนะครับป้าวัน ใจเย็นๆ นะครับ ผมไม่เข้าใจว่า ทำไมน้องแจ๊สถึงไปอยู่ที่โน่นได้ ในเมื่อน้องหายตัวไปจนทุกคนก็ตามหาไม่เจอแม้แต่พี่อธิปเอง"

 

ซีอีโอโรงพยาบาลพูดกับเจ้าของร้านทองด้วยความสงสัยหนักขึ้น เขาเหลือบตาไปเห็นคุณหมอดลวิทย์เดินเข้ามาที่ปลายเตียงคนไข้จึงพยักหน้าให้ อีกฝ่ายก็พยักหน้ารับเงียบๆ

 

"คือเรื่องมันยาวมาก เดี๋ยวป้าค่อยๆเล่าให้ฟังนะจ๊ะ"

 

วันพูดเสียงเบาลงพร้อมสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อเรียกสติตัวเอง แล้วเริ่มต้นเล่าเรื่องตั้งแต่วันที่ตัวเธอและเฮงผู้เป็นสามีได้เจอจัสมินครั้งแรกที่โรงพยาบาลในคราวที่ศิรสาตกบันได

 

และทั้งสองคนได้เจอสาวน้อยอีกครั้งที่คอนโดพร้อมรับรู้ว่าห้องพักของอธิปและจัสมินอยู่ติดกัน วันจึงผูกมิตรด้วยเอ็นดูในความน่ารักและมีมารยาทของสาวลูกครึ่ง

 

จนได้มารู้ว่าแฟนหนุ่มที่แสนโหดร้ายของจัสมินคือลูกชายตัวเอง วันทนเห็นอธิปพูดจาร้ายกาจกับจัสมินไม่ได้ จึงอยากจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือ และบอกสาวน้อยว่าเธอคือแม่ของอธิป พร้อมทั้งเข้าเสนอตัวพาเธอไปอยู่ด้วยที่บ้านต่างจังหวัดเพื่อพักใจและให้อยู่ห่างจากลูกชาย

 

เพราะไม่อยากให้ลูกชายทำร้ายจิตใจว่าที่ลูกสะใภ้ของเธออีก

 

นับตั้งแต่พาจัสมินกลับไป วันกับเฮงก็ไม่ได้ติดต่อหาอธิปอีกเลย เพราะต้องการดัดนิสัยลูกชายตัวดี

 

แล้วจู่ๆ เมื่อหลายวันก่อนอธิปก็กลับบ้านทั้งที่ยังไม่ถึงเวลากลับ เขามาเจอจัสมินอยู่ที่บ้านจึงพยายามง้อขอคืนดีกับหญิงสาว และสารภาพต่อหน้าป๊ากับม๊าว่าเขาคือคนรักของจัสมิน เขายอมรับผิดในสิ่งที่ตัวเองได้ทำไว้และพร้อมจะดูแลจัสมินไปตลอดชีวิต

 

แต่เมื่อวานนี้แม่ของจัสมินได้มาพาตัวลูกสาวไป เฮงกับวันพยายามไปสู่ขอจัสมินให้อธิปแต่ทางนั้นปฏิเสธอย่างไม่ใยดี แล้วตอนนี้อธิปก็เสียใจหนักมาก

 

"แล้วน้ามัลลิการ์ไปเจอน้องแจ๊สที่ไหนครับ ได้โทร.หาพี่อธิปหรือเปล่า" ณัฐนิธานรีบถามทันทีที่วันเล่าจบ

 

"ทำไมคุณแม่หนูมะลิต้องโทร.หาอาตี๋ด้วยล่ะ" วันถามน้ำเสียงสงสัย

 

"คืออย่างนี้นะครับป้าวัน หลังจากน้องแจ๊สหายตัวไป น้ามัลลิการ์ เอ่อ.. คุณแม่น้องแจ๊สน่ะครับ ได้เดินทางมาจากอังกฤษเพื่อมาตามหาน้อง แต่ทางเราไม่มีเบาะแสอะไรเลยจึงให้ไปเริ่มต้นที่พี่อธิป เพราะพี่อธิปคือคนสุดท้ายที่เห็นน้องแจ๊สก่อนน้องจะหายตัวไป ถ้าน้ามัลลิการ์ไม่ได้โทร.หาพี่อธิป จะไปหาบ้านพี่อธิปเจอได้ยังไงครับ"

 

หลังจากการอธิบายที่ยืดยาว ณัฐณิธานก็ถามกลับไปบ้าง

 

"คือว่า คุณแม่หนูมะลิพักอยู่บ้านฝรั่งฝั่งตรงข้ามบ้านป้า ที่เป็นบ้านเดิมของพ่อรสาน่ะจ๊ะ"

 

"อะไรนะคะป้าวัน ที่ดินของพ่อ"

 

ศิรสาร้องเสียงดังตกใจจนแทบสิ้นสติ เมื่อได้ฟังเรื่องราวจากปากวัน

 

ที่ดินของพ่อที่ถูกขายทอดตลาดไปนานแล้ว ตอนนี้กลับกลายมาเป็นของเดวิด แซนวู้ด คุณพ่อของณัฐนิธานไปได้ยังไง

 

"เอ่อ.. เอางี้นะครับป้าวัน เดี๋ยวผมจะเดินทางไปหาตอนนี้เลย เย็นๆ คงถึง แล้วเราค่อยคุยรายละเอียดกันอีกครั้งนะครับ"

 

ณัฐนิธานที่เพิ่งรู้ความจริงพร้อมทุกคนรีบพูดตัดบทเมื่อเห็นสีหน้าที่กำลังจะร้องไห้ของภรรยา แล้วเอื้อมมือไปกดโทรศัพท์วางสายทันที

 

"ให้รสาไปด้วยนะคะพี่ณัฐ" ภรรยามองหน้าสามีพร้อมพูดขอร้องเสียงสั่น

 

"ไม่ได้ค่ะ หนูยังไม่หายดีเลยนะ"

 

ณัฐนิธานแม้จะเห็นใจศิรสาแต่ก็ต้องใจแข็งเพราะเกรงว่าการเดินทางไกลจะเป็นอันตรายถึงลูกในครรภ์

 

"แต่รสาทนรออยู่ที่นี่ไม่ได้หรอกค่ะ" ภรรยาพูดน้ำเสียงกระวนกระวายใจ

 

"แล้วถ้ามีคุณหมอเดินทางไปด้วย แถมยังเป็นการเดินทางที่เร็วขึ้น ผมว่าบอสควรจะให้คุณรสาไปได้นะครับ" ดลวิทย์ที่มีสีหน้าเคร่งเครียดเอ่ยเป็นครั้งแรก

 

"ทำยังไงเหรอคะหมอดล" ศศิพิมถามขึ้นบ้าง

 

"คือผมกับพยาบาลกุ้งจะเดินทางไปพร้อมทุกคน โดยใช้เฮลิคอปเตอร์ของโรงพยาบาล แค่นี้ก็ปลอดภัยสำหรับคุณรสาแล้วครับ" ดลวิทย์อธิบายเพิ่ม

 

"เออใช่ ผมลืมวิธีนี้ไปเลย ถ้างั้นเดี๋ยวให้ไมเคิลประสานเรื่องเส้นทางบิน ถ้าไปทางอากาศจะเร็วขึ้นกว่าเดิมด้วย ขอบคุณนะหมอที่สละเวลาเพื่อเรื่องส่วนตัวของพวกเรา"

 

ณัฐนิธานเอ่ยอย่างจริงใจแต่ดลวิทย์ส่ายหน้า

 

"ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมก็พอจะรู้เรื่องคนรักของไอ้ธิปอยู่บ้าง อะไรที่พอจะช่วยมันได้ก็อยากจะทำ"

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

ว้าว!! หมอดลคือฮีโร่เลย

ถ้าชอบ .. ขอคนละคอมเม้นท์น้าาา

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว