email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คลิปลับ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2564 19:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คลิปลับ
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.64 คลิปลับ

จัสมินยืนนิ่งมองโทรศัพท์มือถือในมืออธิปอย่างชั่งใจ เธอไม่ได้รับมาแต่อย่างใด ชายหนุ่มจึงเอื้อมมือมาจับมือน้อยให้รับโทรศัพท์ของเขาไป

 

เธอมองโทรศัพท์ในมือนิ่งนาน ก่อนจะยื่นส่งคืนให้เขา

 

"ปลดล็อคหน้าจอให้ด้วยค่ะ"

 

"มะลิไม่รู้รหัสมือถือเฮียหรอครับ?"

 

"แจ๊สจะรู้ได้ยังไงคะ นี่โทรศัพท์เฮียไม่ใช่ของแจ๊สซะหน่อย"

 

"งั้นก็ปลดล็อคจากลายนิ้วมือมะลิแทนซิครับ"

 

อธิปบอกเธอพร้อมรอยยิ้ม แต่จัสมินกลับขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม เขาจึงอธิบายเพิ่มว่า

 

"มะลิใช้ลายนิ้วมือตัวเองปลดล็อคมือถือเฮียได้เลยนะ เฮียทำให้แล้ว"

 

"ทำตอนไหนคะ ทำไมแจ๊สไม่รู้เรื่อง"

 

"ทำที่คอนโดตอนมะลิหลับน่ะครับ"

 

จัสมินถอนใจยาวแอบค้อนเล็กๆให้เขา ไม่แปลกใจเลยสักนิดที่อธิปจะแอบทำอะไรลับหลังเธอ จึงวางนิ้วมือลงบนหน้าจอโทรศัพท์เพื่อลองสแกนดูปรากฎว่าปลดล็อคได้จริงอย่างที่เขาบอก

 

เธอกดเข้าไปดูในแกลลอรี่รูปภาพ ย้อนหลังกลับไปหลายเดือน ก็ไม่ปรากฏภาพหรือคลิปที่อธิปเคยขู่เอาไว้ เมื่อค้นหาจนแน่ใจว่าไม่มีคลิปนั้นจริงๆ เธอจึงส่งโทรศัพท์คืนให้ อธิปเอื้อมมือไปรับแล้วแอบเนียนจับมือจัสมินเอาไว้

 

"เห็นไหม เฮียบอกแล้วว่าไม่ได้ถ่ายคลิปไว้ อ่อ.. แล้วโทรศัพท์ของเฮีย มะลิเช็คได้ตลอดนะ เฮียไม่มีอะไรปิดบังมะลิอยู่แล้ว"

 

"แจ๊สไม่ยุ่งของส่วนตัวคนอื่นหรอกค่ะ เฮียลบลายนิ้วมือแจ๊สได้เลยนะคะ"

 

"คนอื่นที่ไหนล่ะ เฮียไม่มีความลับกับแฟนตัวเองอยู่แล้ว"

 

พูดจบก็ดึงร่างบางเข้ามากอด จัสมินไม่มีท่าทีขัดขืน ทำให้อธิปเบาใจขึ้นที่อย่างน้อยเขาก็ทำให้เธอเริ่มเชื่อใจและไว้วางใจในตัวเขามากขึ้น

 

ชายหนุ่มใช้มือกดไหล่หญิงสาวให้เธอนั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม แล้วเขาเองก็ย่อตัวลงไปคุกเข่าต่อหน้าเธอ จับมือน้อยขึ้นมาจุมพิตเบาๆ

 

"เฮียขอโทษที่ทำอะไรไม่ดีกับมะลิไว้มากมาย ทำให้เสียใจ ทุกข์ใจและอีกหลายอย่างที่ทำให้คิดมาก ถ้ามะลิจะโกรธเฮียก็ได้นะ แต่อย่าเกลียดเฮียได้ไหม เฮียทนไม่ได้จริงๆ"

 

"แจ๊สไม่เคยโกรธหรือเกลียดเฮียเลยนะคะ ไม่ต้องมาขอโทษหรอกค่ะ แจ๊สเข้าใจ"

 

"มะลิพูดว่าเข้าใจ แปลว่าไม่เข้าใจซินะ"

 

"อะไรของเฮียคะ ก็บอกอยู่ว่าเข้าใจ พูดไม่รู้เรื่องหรือไง" ปลายเสียงหญิงสาวสะบัดอย่างแสนงอน

 

"แล้วที่เฮียบอกว่า.. เฮียรักมะลิน่ะ เฮียพูดจริงนะครับ"

 

"พูดจริงหรอคะ?"

 

จัสมินถามซ้ำกลับทันที อธิปหัวเราะออกมาจนเห็นฟันสวย ทั้งที่ยังรู้สึกเขินแต่ก็ยินดีที่จะพูดคำนี้ให้เธอฟังอย่างไม่รู้เบื่อ

 

"เฮียรักมะลินะครับ ไม่รู้ว่ารักเมื่อไหร่ มารู้ตัวอีกทีก็รักไปแล้ว ถ้ามะลิไม่ได้โกรธหรือเกลียดอะไร เฮียก็อยากจะขอโอกาสดูแลมะลิ อยากจะทำหน้าที่ที่เฮียควรจะทำมาตั้งหลายเดือนแล้ว"

 

จัสมินนิ่งอึ้งไปนานจนอธิปเริ่มกลัวใจ เขาโน้มตัวไปกอดร่างบางน่าทนุถนอมนั้นไว้อย่างหวงแหน

 

"เฮียรักมะลิ รักมาก ถ้าถามว่ารักตอนไหน อืม.. มันเริ่มรู้สึกดีตั้งแต่วันแรกที่เรามีอะไรกัน มะลิทำให้เฮียประหลาดใจที่รู้ว่าเฮียเป็นคนแรก เฮียขอเป็นผู้ชายคนแรกและคนสุดท้ายของมะลิได้ไหมครับ"

 

คำพูดหวานซึ้งจากชายคนรักทำให้จัสมินชุ่มชื่นใจเพราะไม่เคยคาดหวังว่าจะได้ยินคำหวานเหล่านี้ จึงตัดสินใจพูดกับเขาไปว่า

 

"ได้ค่ะ แจ๊สจะให้โอกาสเฮีย แต่เฮียห้ามบังคับให้แจ๊สทำอะไรที่ไม่อยากทำนะคะ"

 

"เฮียจะไม่บังคับอะไรทั้งนั้น แต่ถ้ามีหนุ่มๆมาจีบมะลิอย่างไอ้โจ้ เฮียก็ต้องจัดการมันในฐานะแฟนมะลินะครับ"

 

"ได้ค่ะ แล้วถ้ามีผู้หญิงมาวุ่นวายกับเฮีย แจ๊สก็ต้องแสดงตัวเหมือนกันนะคะ"

 

อธิปยิ้มพอใจเมื่อได้ฟังจัสมินพูด แค่เธอยอมให้โอกาสเขาก็เป็นบุญเท่าไหร่แล้ว จึงยื่นหน้าไปจุมพิตที่ปากเธอเบาๆ หญิงสาวยังมีทีท่าขวยเขินแต่ก็รอรับจุมพิตจากชายหนุ่มอย่างเต็มใจ

 

อธิปเลื่อนปากตัวเองไปหอมแก้มเธอ แล้วเลยไปกระซิบที่ข้างหูสาวน้อยอย่างแผ่วเบา

 

"เฮียตี๋รักมะลินะครับ"

 

"ค่ะ เรื่องนั้นแจ๊สรู้แล้วแต่เฮียพอก่อนเถอะนะ ออกจากห้องไปได้แล้ว เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า"

 

แม้จะสำลักความสุขที่อธิปมอบให้แต่ไม่วายที่จัสมินจะคอยห้ามปรามเขาด้วยกลัวหม่าม๊าจะมาพบเจอ

 

"ช่างคนที่เห็นซิครับ เฮียเหนื่อยแล้ว ปวดขาจนก้าวเท้าไม่ออกแล้วเนี้ย"

 

พูดจบอธิปก็ใช้มือช้อนตัวหญิงสาวขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน แล้วอุ้มพาร่างบางที่ดิ้นอยู่ในอกของเขาพาเธอไปวางไว้บนเตียงอย่างทะนุถนอม

 

"เฮียปล่อยแจ๊สเถอะค่ะ อย่าทำแบบนี้เลยนะ นะคะ"

 

จัสมินพูดบ่ายเบี่ยงพยายามดึงตัวเองออกมาให้พ้นจากเขา แต่ก็ถูกเขารั้งร่างเอาไว้จนขยับไม่ได้

 

"เราเป็นผัวเมียกัน ทำไมจะทำไม่ได้ล่ะที่รัก"

 

พูดจบเขาก็ก้มหน้าลงมาบรรจงจูบปากสวยได้รูปอ้อยอิ่งเนิ่นนาน ด้วยจูบที่นุ่มนวลอย่างที่ไม่เคยได้รับมาก่อน ทำให้จัสมินถึงกับผวากายจนอกนุ่มเบียดชิดกับแผงอกหนาของเขาอย่างลืมตัว

 

เมื่อกี้เฮียเรียกเราว่าอะไรนะ? จัสมินถามตัวเองในใจ

 

เรียกว่า 'ที่รัก' ใช่ไหม?

 

ความรู้สึกชุ่มชื่นใจวาบขึ้นมาทันที ส่วนอธิปก็บรรจงป้อนความสุขให้กับผู้หญิงที่เขารัก แม้เธอจะมีท่าทางขัดขืนอยู่บ้างในช่วงแรก แต่เมื่อเขากระตุ้นถูกจุดก็ทำให้หญิงสาวอ่อนระทวยลง

 

ชายหนุ่มค่อยๆถอดเสื้อผ้าเธอออกทีละชิ้นจนร่างบางเปลือยเปล่า จัสมินรีบบิดตัวแล้วพลิกร่างหันหลังหนีสายตาของอธิปที่จ้องมองอย่างกับจะกลืนกิน

 

"เฮีย. อย่ามองแบบนั้นสิคะ? แจ๊สอายนะ"

 

"อายทำไมครับ มะลิสวยมาก ขอเฮียดูให้เต็มตาหน่อยนะ"

 

พูดจบเขาก็จับร่างเปลือยของหญิงคนรักให้กลับมานอนหงายอีกครั้ง แล้วโน้มหน้าลงจูบเธอจนหน่ำใจ โดยที่หญิงสาวไม่ได้ขัดขืนแม้แต่น้อย

 

"มะลิ.. เป็นของเฮียนะที่รัก"

 

หญิงสาวไม่ตอบคำถามแต่พยักหน้าน้อยๆให้อย่างเอียงอาย

 

นี่เฮียเรียกเธอว่า 'ที่รัก' อีกครั้งแล้วใช่ไหม

 

ไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม?

 

คราวนี้เธอได้ยินกับหู ได้เห็นกับตาตัวเอง ว่าเฮียเป็นคนพูดคำๆนั้นจริงๆ

 

คำที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้ยินจากปากเขา

 

"ที่รัก"

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

โอ้ย!! หวานมาก เบาได้ก็เบานะเฮีย

ถ้าชอบ .. ขอคนละคอมเม้นท์น้าาา

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว