ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ปะทะอารมณ์

คำค้น : ทวงรักร้ายนายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 44.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2564 19:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ปะทะอารมณ์
แบบอักษร

ตอนที่9 

 

 

21.20 น.

ณ ภัตตาคารหรู

 

 

"อิ่มจังเลย" ไมล์ร่าเดินลูบหน้าท้องมาอย่างอารมณ์ดีหลังจากที่มาคุยงานกับมาคัสเสร็จเรียบร้อย

 

 

"นี่มาศึกษางานหรือมากิน...แก้มจะแตกอยู่ละ" มาคัสบอกอย่างเหนื่อยหน่าย เพราะระหว่างที่เขาเจรจาธุรกิจเธอก็เอาแต่นั่งกิน ไม่สนใจงานเลยแม้แต่น้อย

 

 

"ช่วยไม่ได้ พี่หิ้วไมล์มาด้วยทำไมละ...อ่าวแล้วหยุดเดินทำไม?" ไมล์ร่าเงยหน้าถามคนตัวสูงที่จู่ๆเขาก็หยุดเดิน และเพ่งเล็กไปที่ผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกลมาก

 

 

"กูไม่คิดว่าจะเจอมึงนะ บังเอิญจริงๆ" ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายมาคัสพร้อมกับชายฉกรรจ์อีกสองคนซึ่งดูแล้วน่าจะเป็นลูกน้องมากกว่า

 

 

หมับ!

 

 

มาคัสรีบคว้าข้อมือเธอและดึงไปหลบที่ข้างหลังของเขาทันที ทำให้ไมล์ร่ามึนงงเล็กน้อยกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

 

 

"ไอ้เจมส์ วันนี้กูไม่สะดวกที่จะต่อปากต่อคำกับมึง ถอยไป!" มาคัสพูดด้วยน้ำเสียงดุดันอย่างน่าเกรงขาม ทำให้ไมล์ร่าที่ยืนหลบอยู่ด้านหลังขนลุกขึ้นมาทันที

 

 

"ฮ่าๆ ทำไมวะอุตส่าห์บังเอิญเจอทั้งที...ไม่คิดจะพูดคุยกับเพื่อนเก่าหน่อยเหรอ" เจมส์พยายามพูดจายั่วยวนมาคัส "แต่เอ๊ะ...วันนี้มึงมากับผู้หญิง ใช้เบื่อหรือยังวะ ถ้าเบื่อกูขอต่อนะกูไม่ถือ"

 

 

"มึงจำใส่หัวมึงไว้นะ อย่ายุ่งกับผู้หญิงของกู!" มาคัสฟิวขาดก่อนจะยื่นมือไปกระชากคอเสื้อเจมส์อย่างแรงทำให้ลูกน้องของทั้งสองฝ่ายต่างชักปืนออกมาเล็กอีกฝ่ายทันที

 

 

"ฮ่าๆ ดูท่ามึงจะหวงผู้หญิงคนนี้จริงๆซะด้วย น่าสนุกจังโว้ย!!!" เจมส์ทำหน้าตาเฉยพร้อมกับพูดยั่วยวนมาคัสไม่หยุด

 

 

"ไอ้เจมส์!!!" มาคัสง้างแขนกว้างกำหมัดแน่นด้วยความเดือดดาล

 

 

"พี่มาคัสคะ!" ไมล์ร่าจับแขนใหญ่ไว้แน่นเพื่อห้ามปราม "กลับกันดีกว่าค่ะ นะคะ" ไมล์ร่าพยายามห้ามปรามมาคัสที่ตอนนี้กำลังโมโห เธอกลัวว่ามันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่

 

 

"แหวนสวยหนิ หน้าตาก็สวยดี" เจมส์สังเกตแหวนที่นิ้วของไมล์ร่า ซึ่งเป็นแหวนประจำตระกูลของเธอ เขาเอ่ยชมไมล์ร่าทันทีที่เห็นใบหน้าเธอ แต่คำชมของเขามันทำให้เธอขนลุกแปลกๆ "ไมล์ร่า...ลูกสาวของเคสิลมาเฟียอันดับต้นๆ หึหึ ฉันเคยได้ยินแต่ชื่อแต่ไม่เคยเห็นตัวจริงๆ สวยใช้ได้เลยนะ เบื่อมันเมื่อไหร่ก็มาหาฉันได้นะ"

 

 

"กูขอย้ำมึงไว้อีกทีนะ อย่ายุ่งกับเธอไม่งั้นกูเอามึงตายแน่" พูดจบมาคัสก็กุมมือไมล์ร่าและจูงเธอออกมาจากตรงนั้นทันที

 

 

หลังจากที่ทั้งคู่ขึ้นมาบนรถ ต่างฝ่ายก็ไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมา เธอรู้ว่าตอนนี้มาคัสกำลังโมโหกับเหตุการณ์เมื่อกี้ เธอจึงปล่อยให้เขาอยู่เงียบๆเพื่อสงบสติอารมณ์

 

 

ณ คอนโดไมล์ร่า

 

 

เมื่อถึงคอนโดมาคัสก็เดินขึ้นมาส่งเธอ แต่ก็ยังไม่มีใครพูดอะไรเหมือนเคยจนกระทั่งเข้าห้องมา ไมล์ร่าก็เดินเข้ามาที่ห้องนั่งเล่นก่อนจะวางกระเป๋าไว้ที่โต๊ะ

 

 

"พี่ขอสั่งเลยนะว่าห้ามไปยุ่งกับมัน!" มาคัสที่เดินตามหลังมาจู่ๆก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์

 

 

"แล้วพี่มีสิทธิ์อะไรมาสั่งไมล์" ไมล์ร่าหันกลับมาโต้ตอบ

 

 

"อย่าพูดจากวนพี่นะไมล์" มาคัสกดเสียงต่ำ

 

 

"พี่นั่นแหละเป็นอะไรมาตะคอกใส่ไมล์ อีกอย่างไมล์เพิ่งเคยเจอเขาครั้งแรกไม่ได้รู้จักอะไรเลยด้วยซ้ำ" ไมล์ร่าตอกกลับด้วยความไม่พอใจที่จู่ๆเขามาตะคอกใส่เธอทั้งๆที่เธอยังไม่ได้ทำอะไรผิด

 

 

หมับ

 

 

"โอ้ย!" ไมล์ร่าเดินหนีเขาเพราะไม่อยากทะเลาะแต่ก็โดยมือใหญ่คว้าแขนเธอไว้เสียก่อน

 

 

"แต่ไมล์เป็นของพี่ ไมล์ต้องเชื่อฟังพี่!"

 

 

"อะไรที่บ่งบอกว่าไมล์เป็นของพี่ เซ็กส์เหรอ? หึ การที่ไมล์นอนกับพี่มันไม่ได้หมายความว่าไมล์เป็นของพี่ คนที่ได้หัวใจไมล์ต่างหากที่เขามีสิทธิ์ในตัวไมล์ ซึ่งไม่ใช่พี่! อื้อ!!" มาคัสใช้มือประคองใบหน้าหวานก่อนจะก้มลงจูบอย่างดุเดือดจนเธอรู้สึกเจ็บ

 

 

เพี๊ยะ!

 

 

"หยุดบ้าได้แล้ว ไมล์ไม่ใช่ที่ระบายอารมณ์ของพี่นะ!" ไมล์ร่าผลักคนตัวโตออกด้วยแรงทั้งหมดที่มีก่อนจะฟาดฝ่ามือลงบนแก้มสากอย่างแรง "ถ้าจะใช้อารมณ์แบบนี้ก็ออกไป ไมล์อยากอยู่คนเดียว!" ไมล์ร่าเดินเข้าไปในห้องนอนทันทีหลังจากที่พูดจบทิ้งมาคัสอยู่ในห้องนั่งเล่นเพียงลำพัง

 

 

มาคัสยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเบาๆเมื่อได้สติ ที่เขาโมโหมากขนาดนี้ มากจนไม่คิดว่าตัวเองจะสติหลุดได้ก็เพราะเขาห่วงและหวงเธอมาก เขาไม่อยากให้ใครเข้าใกล้เธอ แต่เขากลับใช้วิธีที่ผิดกับเธอแทนที่จะพูดดีๆ

 

 

1 ชั่วโมงต่อมา

 

 

แกร๊ก! แอ๊ดด...

 

 

เสียงเปิดประตูดังขึ้นภายในห้องนอนมีเพียงแสงไปสลัวๆจากข้างนอกที่ส่องเข้ามา ไมล์ร่าหลังจากที่อาบน้ำเสร็จตอนนี้นอนตะแคงอยู่บนเตียงเธอลืมตาขึ้นมาเมื่อรับรู้ว่ามีคนเข้ามาในห้อง

 

 

มาคัสย่องเข้ามาเบาๆก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองออกแล้วขึ้นไปนอนบนเตียงข้างๆไมล์ร่าที่นอนหันหลังให้เขาอยู่ เขาค่อยๆขยับเข้าไปใกล้ๆเธออย่างช้าๆ ก่อนจะสวมกอดเธอจากข้างหลัง และกระชับอ้อมกอดจนแผ่นหลังเนียนชิดกับอกแกร่ง

 

 

"พี่รู้ว่าไมล์ยังไม่หลับ" มาคัสกระซิบข้างๆใบหูเล็ก

 

 

"ทำไมยังไม่กลับไปอีก" ไมล์ร่าถามทั้งที่ยังหลับตาอยู่

 

 

"..."

 

 

"..."

 

 

"พี่ขอโทษ"

 

 

"..."

 

 

"วันนี้ให้พี่นอนด้วยนะ พี่สัญญาว่าแค่นอนพี่จะไม่ทำอะไร" ไมล์ร่าไม่ได้ตอบกลับแต่อย่างใด แต่เธอค่อยๆหลับตาลงช้าๆก่อนจะหลับไปพร้อมกัน เพราะเธอขี้เกียจจะต่อปากต่อคำกับเขา

 

 

 

 

**************************

เห็นละเหนื่อยแทนน้องต้องมาอยู่กับคนแบบนี้ พาลเก่งงงง หวงเก่งงงง หัวร้อนเก่งงงง 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว