ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เกมส์พลิก

คำค้น : ทวงรักร้ายนายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 51k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2564 19:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกมส์พลิก
แบบอักษร

ตอนที่7 

 

 

"อื้อ..." แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามา คนตัวเล็กค่อยๆลืมตาช้าๆพร้อมกับยันกายลุกขึ้นนั่งด้วยความยากลำบอกเพราะเจ็บช่วงล่าง เธอค่อยๆนึกย้อนถึงเรื่องเมื่อคืนก่อนจะมองไปรอบๆห้องพบร่างสูงยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียงด้านนอก เธอค่อยๆยกมือขึ้นมากุมหัวอย่างหนักใจเมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อคืน

 

 

"ตื่นแล้วเหรอ" คนตัวโตเอ่ยถามคนตัวเล็กหลังจากที่เดินเข้ามาในห้องโดยมีเพียงกางเกงนอนตัวเดียวที่เขาสวมใส่และเปลือยท่อนบนเผยให้เป็นซิกแพ็คของเขาอย่างชัดเจน

 

 

"พี่ข่มขืนไมล์" ไมล์ร่าพูดอย่างคาดโทษและมองมาเฟียหนุ่มอย่างไม่ละสายตา

 

 

"ข่มขืนอะไรพี่ไม่ได้ข่มขืน" มาคัสพูดด้วยสีหน้าเฉยอย่างคนไม่รู้สึกผิด

 

 

"สิ่งที่พี่ทำเมื่อคืนมันคือข่มขืน เพื่อนๆที่อ่านเขาก็บอกว่าพี่ข่มขืน"

 

 

"คนอ่านเข้าใจผิดแล้วเขาเรียกว่ารวบรัด ถ้าขอดีๆจะให้ไหมล่ะ?"

 

 

"ไม่!" ไมล์ร่าตอบก่อนจะสะบัดหน้าหนี

 

 

"ก็นั่นไง พี่แค่ทำให้มันง่ายขึ้น"

 

 

"หน้าด้าน..." ไมล์ร่าพึมพำกับตัวเองเบาๆ

 

 

"พี่ได้ยิน"

 

 

"..." เธอเบ้ปากใส่เขาด้วยความหมั่นไส้ "อ่ะ!? เพิ่งสูบไปเมื่อกี้แล้วจะสูบอีกแล้วเหรอ ออกไปสูบข้างนอกไมล์ไม่ชอบกลิ่น!" ไมล์ร่าบอกอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อเห็นเขาหยิบบุหรี่ออกมาอีกม้วน

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

 

"นายครับงานด่วนครับ" เสียงลูกน้องของเขาเอ่ยดังขึ้นข้างนอกหนังจากที่เคาะประตู

 

 

"เดี๋ยวกูออกไป" มาคัสหันไปตะโกนบอกลูกน้องที่อยู่ด้านนอกก่อนจะหันมาสั่งไมล์ร่า "ลุกขึ้นไปอาบน้ำ เสื้อผ้าอยู่ให้ตู้พี่ให้แม่บ้านเตรียมไว้ให้ อีกหนึ่งชั่วโมงเราจะออกไปบริษัทกัน อ๋อ แล้วอย่าดื้อละถ้าไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้" พูดจบมาคัสก็เดินออกไป

 

 

"ไมล์เกลียดพี่!!!" ไมล์ร่าปาหมอนที่อยู่บนที่นอนหวังจะให้โดนเขาแต่เขาก็เดินออกไปเสียก่อน

 

 

ไมล์ร่าค่อยๆพยุงตัวเองลงจากเตียงและเข้าไปในห้องน้ำ เธอส่องกระจกมองตัวเองผ่านเงาสะท้อนพบรอยแดงที่เขาทำไว้เต็มไปหมด เธอรู้ว่ามาคัสเป็นคนฉลาดเธอรู้ว่าที่เขาทำแบบนี้เพราะต้องการรวบรัดเธอเพื่อให้เธอทำตามที่เขาบอกง่ายขึ้น ยิ่งต้องฝึกงานใกล้ๆเขามันก็จะทำให้เขาเอาเปรียบเธอได้ง่ายขึ้น ที่เธอต้องทำคืออดทนและผ่านมันไปให้ได้ เพื่อความฝันของเธอ มาไกลขนาดนี้แล้วเธอจะถอยไม่ได้ ไม่งั้นสิ่งที่เธอทำไป หรือเสียไปจะสูญเปล่า...

 

 

1 ชั่วโมงผ่านไป

 

 

หลังจากที่หลังจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อย ทั้งคู่ก็นั่งรถมายังบริษัท

 

 

"จอดตรงนี้แหละ" ไมล์ร่าบอกคนขับรถ เมื่อใกล้ถึงบริษัท

 

 

"จะไปไหน" มาคัสคว้าข้อมือเธอไว้ทันทีที่ได้ยินเธอสั่งคนขับรถ

 

 

"พี่อยากให้เป็นขี้ปากชาวบ้านหรือไงว่าเรามาทำงานด้วยกัน คนอื่นเขาจะคิดยังไง"

 

 

"ก็ช่างหัวมันสิ ไม่เห็นต้องสนใจเลย"

 

 

"แต่ไมล์สน จอดตรงนี้ไมล์จะเดินไปเอง"

 

 

"จอดรถ" มาคัสสั่งคนขับรถ ไมล์ร่าลงจากรถและเดินเข้าบริษัทเพราะไม่อยากให้คนสงสัย ถ้ามีคนรู้หรือพูดถึง เธอกลัวว่าคนที่บ้านจะรู้เรื่องนี้ ซึ่งมันเป็นเรื่องที่เธอวิตกกังวลที่สุด

 

 

"อ่าวน้องไมล์มาแล้วเหรอ" ก้อยเอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นเธอเดินเข้ามา

 

 

"สวัสดีค่ะพี่ก้อย เอ๊ะ!? โต๊ะทำงานของไมล์ละคะ?" ไมล์ร่าถามก้อยเมื่อโต๊ะทำงานของเธอหายไป

 

 

"ท่านประธานยกไปไว้ในห้องทำงานท่านแล้วค่ะ"

 

 

"ห่ะ!? อะ อะไรนะคะ" ไมล์ร่าตกใจปนกับความมึนงงเพราะเธอไม่รู้ว่าเขาจะมาไม้ไหนอีกกันแน่

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

 

"เข้ามา"

 

 

"นี่มันอะไรกันคะ ย้ายโต๊ะทำงานไมล์มาที่ห้องพี่ทำไม" ไมล์ร่าเดินเข้าไปถามด้วยความร้อนใจ

 

 

"ก็ไม่มีอะไร พี่จะเป็นคนสอนงานไมล์เอง" มาคัสตอบในขณะที่ก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารในมือ

 

 

"เมื่อคืนพี่ก็ได้สิ่งที่พี่ต้องการไปแล้ว พี่จะอะไรอีกเราอยู่กันแบบสงบๆได้ไหม" ไมล์ร่าอ้อนวอนอย่างเหนื่อยหน่าย

 

 

"ตัวไมล์ไม่ใช่สิ่งที่พี่อยากได้ที่สุด สิ่งที่พี่อยากได้ที่สุดคือหัวใจ ไมล์จะให้พี่ไหมล่ะ" มาคัสเงยหน้าจากเอกสารก่อนจะหยิบปากกางขึ้นมาควงเล่น

 

 

"ไม่มีทาง พี่จะได้แค่ตัวถ้าไมล์ฝึกงานเสร็จ ไมล์ได้ในสิ่งที่ไมล์ต้องการแล้วเราก็จบกัน"

 

 

"ไมล์คิดว่าพี่จะยอมปล่อยไมล์ไปง่ายๆเหรอ" มาคัสบอกอย่างไม่ยอมแพ้

 

 

"พี่มาคัสคะ..."ไมล์ร่าเดินเข้าไปชิดโต๊ะทำงานของเขาก่อนจะท้าวมือทั้งสองข้างลงที่โต๊ะ และจ้องหน้าเขาอย่างไม่เกรงกลัว "พี่คิดว่าพี่มีอำนาจอยู่คนเดียวเหรอ หึ อย่าลืมสิคะว่าตระกูลของไมล์ก็รวยไม่แพ้พี่ มีอำนาจไม่น้อยไปกว่าพี่ พี่ควรคิดใหม่" ไมล์ร่าเชิดหน้าใส่เขาอย่างไม่เกรงกลัว

 

 

ปัง!

 

 

"ไมล์ร่า!" มาคัสวางแฟ้มเอกสารในมืออย่างแรง ดวงตาและสีหน้าตอนนี้บ่งบอกว่าเขากำลังโมโหเป็นอย่างมาก

 

 

 

 

"ไมล์ต้องการใบผ่านงานจากพี่ ส่วนพี่ถ้าอยากได้หัวใจไมล์พี่ก็ควรทำให้ไมล์พอใจ ให้สมกับที่พี่ทำร้ายจิตใจไมล์เมื่อ4ปีก่อน แต่ไมล์ขอบอกเลยนะว่ามันไม่ง่าย!" ไมล์ร่าพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและหนักแน่น เธอจะไม่ยอมเป็นลูกไก่ในกำมือเขาอีกต่อไป

 

 

"..."

 

 

"ส่วนเรื่องเมื่อคืนจะต้องไม่มีใครรู้แม้แต่เฮียไมค์ แล้วจำไว้นะว่าถ้าเรื่องนี้หลุดถึงหูพ่อกับแม่หรือพี่ชายไมล์เมื่อไหร่เราจบกัน พี่จะไม่มีโอกาสแบบนี้อีก!"

 

 

"..."

 

 

"ไมล์ให้เวลาอีก6เดือน ไมล์จะต้องได้ใบผ่านงานจากพี่ และถ้าภายใน6เดือนถ้าพี่ยังทำให้ไมล์รู้สึกดีกับพี่ไม่ได้ Game over..."

 

 

"หึ ฉลาดดีหนิ ได้งั้นมาลองดูกัน" มาคัสยืนมือไปจับกับไมล์ร่าเพื่อเป็นการตกลงข้อเสนอที่เธอยื่นมา สิ่งที่เขาคิดไว้ก่อนหน้านี้มันผิดแผนไปหมด เมื่อเธอพลิกกลับมาคุมเกมอย่างที่เขาคาดไม่ถึง ไมล์ร่าฉลาดและรู้จักเอาตัวรอดหรือหาผลประโยชน์จากคนอื่นได้เสมอ ซึ่งครั้งนี้ก็เช่นกัน ในเมื่อเขามีเวลา6 เดือน เขาก็จะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอกลับมารักเขาให้ได้...

 

 

 

 

**********************************

ว๊ายยย น้องฉลาดกว่านั้น งานนี้ต้องมีคนเหนื่อยแล้วแหละ อิอิ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว