email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ฝากสนับสนุนด้วยนะค่ะ เพื่อเป็นกำลังใจในการเขียน และการพัฒนางานเขียนเพื่อให้ผู้อ่านได้มีความสุขในการอ่านค่ะ

ชื่อตอน : บทที่ 13

คำค้น : #แอบรัก #ซันกัส #suchi

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 252

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ธ.ค. 2563 14:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 13
แบบอักษร

#แอบรัก(จนหมดใจ)  by Suchi

บทที่ 13

กัส:อ๊ะ จะตรงนี้เลยเหรอซัน ไม่ดีมั้ง โจ่งแจ้งเกินไปนะ ไม่ไหวอะ…^////^กัสเขิน

ซัน:เล้าใจดี ซันชอบ...มานี่เลย

กัส:(เอาแล้วไงครับ งานนี้มีการเปลี่ยนบรรยากาศด้วย ซันนี่ตลอดเลย ถามว่าผมอยากปฎิเสธไหม ผมก็อยากนะแค่ผมอยากรู้อยากลองมากกว่า ว่ามันเป็นยังไง ผมเลยเดินตามซันไปตรงมุม ๆ หนึ่งที่ดาดฟ้าของรพ.แล้วซันก็ให้ผมนั่งค่อมลงบนตัวเค้า แล้วซันก็จับหน้าผมแล้วจูบผมอย่างแผ่วเบา เราสองคนแรกรสสัมผัสกัน ผมบอกตามตรงนะครับว่าตื่นเต้นมาก มือซันค่อย ๆ คลึงที่สะโพกของผม

และจูบผมไปด้วย มันทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้น...จากนั้นก็....ก็...ก็...อ๊ะ...)ติ๊ดๆๆๆๆๆติ๊ดๆๆๆๆๆ ซัน ๆหยุดก่อนโทรศัพย์มา...

ซัน:ไม่เอาอะ...อยากกินซูกัสต่อ..กำลังจะเคี้ยวแล้ว

กัส:ซันครับ..ม๊า..โทรมา....

ซัน:(เพราะว่าเป็นม๊าผมเลยต้องหยุดและปล่อยให้กัสรับโทรศัพท์...เฮ้อ..ค้าง สิ ทำไงได้...เดี๋ยวคืนนี้ก่อนนะ พ่อจะจัดเต็มพระราม9 เลย...

กัส:ครับ..ม๊า..ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละครับ

ซัน:มาต่อกันได้หรือยังครับ

กัส:ต่ออะไรหละครับ ม๊าบอกว่า...หายไปไหนนานจัง เจอซันไหม แล้วก็บอกให้ผมรีบไปหามีเรื่องสำคัญจะบอกให้รู้นะครับ

ซัน:อ๋อ เหรอครับ^^(ผมยิ้ม เพราะผมรู้ว่าเรื่องสำคัญที่มาม๊าจะพูดนะคือเรื่องอะไรนะซิครับ)งั้นเรารีบไปกันเถอะ อย่าทำให้ผู้ใหญ่รอนานนะครับ มันไม่ดี)

กัส:มาอารมณ์ไหนนี่ครับ ซัน เมื่อกี้ยังไม่อยากหยุดอยู่เลย ไหงมาตอนนี้...ถึงรีบให้ไปหาม๊าหละครับ หรือว่าซันรู้ว่าม๊าจะพูดเรื่องอะไร

ซัน: ก็ไม่รู้สิครับ^^ อิอิ....และอีกอย่างคืนนี้เด็ดแน่ครับ(ผมพูดจบผมก็เอามือไปบีบที่ก้นของกัสอย่างอารมณ์ดี)

กัส:อุ๊ย!เจ้าเล่ห์นะครับเดี๋ยวนี้ พ่อคนเหลี่ยมเยอะ..(พูดจบผมก็ตีมือซันที่กำลังบีบก้นผมอยู่^//////^)

………………………….

ณ.ห้องพักของคิงที่คอนโดของซัน

คิง:ตื่นได้แล้วครับฮาวา...เช้าแล้วครับ คุณกลับบ้านได้แล้ว เดี๋ยวมีคนมาสงสัยเอานะครับ

ฮาวา:อืมมมม....ให้ผมนอนอีก15 นาทีได้ไหมครับพี่คิง ผมยังง่วงอยู่เลย เมื่อคืนพี่คิงไม่ยอมให้ผมพักเลยนี่ครับ

คิง:ก็ใครใช้ให้ดื้อกับพี่หละครับ...ก็ต้องโดนทำโทษเป็นธรรมดา...(ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็เดือนนึงได้แล้วครับที่ฮาวามาต่อบทกับผม และมานอนกับผมทุกคืน ผมรู้ว่าฮาวาอาจมีใจให้ผม แต่ตัวผมตอนนี้ยังรักกัสอยู่ และยังไม่อาจเปลี่ยนใจไปให้ได้ ใช่ครับ ฮาวาเป็นแค่คู่นอนของผมเท่านั้น ครั้งแรกที่เรามีอะไรกัน ผมได้บอกฮาวาว่า... “ฮาวาการที่เรามีอะไรกัน ไม่ได้หมายความว่าเราจะเป็นเจ้าของพี่ได้นะ เพราะอย่างที่พี่บอกไงว่า พี่รักกัส และไม่มีทางรักใคร พี่ไม่สามารถคิดกับฮาวาไปไกลมากกว่าคำว่าพี่น้องได้ ฮาวาเข้าใจพี่นะ เพราะถ้ามันทำให้ฮาวาลำบากใจ ฮาวาก็อยู่ในสถานะเพื่อนร่วมกันเฉย ๆ ก็ได้ พี่ไม่ว่า พี่เคารพในการตัดสินใจของเรา”หลังพูดจบ ผมเห็นฮาวาเงียบไปสักพักแล้วตอบว่า “ครับพี่คิง ผมจะอยู่ในที่ของผมเงียบ ๆ ไม่โวยวาย แต่ผมขออย่างเดียวพี่อย่างทิ้งผมก็พอ”

ฮาวา:ผมไม่ได้ดื้อกับพี่สักหน่อยนี่ครับ แค่ผมไม่อยากทานยานี่นา แต่พี่คิงชอบบังคับให้ผมทานยา ผมไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อยนี่ครับ จะให้ผมทานยาทำไม

คิง:ไม่เป็นอะไรที่ไหน ไหนๆ มาดูสิ หายตัวร้อนหรือยัง(ผมเอามือไปแตะหน้าผากน้องแล้วจับช่วงคออีกที)..ยังร้อนอยู่นี่นา เอ๊ะ..ทำไมตัวแดงๆ หละ แพ้อะไรหรือเปล่า

ฮาวา:ก็แพ้พี่ไงครับ พี่เล่นมาทำแบบนี้กับผม ผมเขินนะครับ วันนี้ผมไม่มีถ่าย ผมขอนอนอยู่ที่นี่นะคับ...ส่วนพี่ไปทำงานเถอะครับ ผมเฝ้าห้องให้นะ

คิง:แล้วพี่ชิวจะไม่โทรตามเหรอ เดี๋ยวพี่ชิวรู้เรื่องขึ้นมา ปี๊ดบ้านแตกแน่ๆ

ฮาวา:ผมบอกพี่ชิวว่ามาค้างบ้านเพื่อนครับ เพื่อนสนิทผมชื่อโทชิ ผมอ้างชื่อมันบ่อย ๆ เวลาที่ผมอยากอยู่คนเดียวแบบส่วนตัวบ้าง

คิง:อืม...โทชิ...อืม...ชื่อคุ้น ๆ นะ แต่พี่นึกไม่ออกว่า ได้ยินชื่อนี้มาจากที่ไหนด้วยสิ

ฮาวา:พี่คิงรู้จัก โทชิด้วยเหรอครับ

คิง:ไม่หรอก ไม่รู้จัก แต่แค่คุ้น ๆ นะครับว่าเคยได้ยินที่ไหน แต่ไม่พูดแหละ พี่ต้องไปทำงานก่อนนะ แล้วอย่าลืมทานข้าวและทานยาที่พี่เตรียมไว้ให้ด้วยนะ อย่าดื้อนะ เด็กดี

ฮาวา:คร้าบบบบบ ผมจะเป็นเด็กดีของพี่คิงนะครับ ^^

คิง:ดีมาก..จุ๊ฟฟ พี่ไปแหละ ปัง!!!!

ฮาวา:(หลังจากที่พี่ฮาวาเดินออกจากประตูห้องไป ผมก็ลุกจากที่นอน และไปอาบน้ำ ทานข้าว ตามที่พี่คิงสั่งไว้ เสร็จแล้วก็มานั่งเล่นที่โซฟา จนเผลอหลับไป แล้วต้องมาสะดุ้งตื่น เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู)....อ๊ะ..อืม..ใครมา ครับ ๆ แป๊บนึงนะครับ แกร๊ก!!!!! อ๊ะ ไม่ทราบว่ามาหาใครครับ

บีบี: คุณเป็นใคร แล้วมาอยู่ที่ห้องพี่คิงได้ยังไง หรือว่าเป็นคู่ขาพี่คิง??

ฮาวา:(ผมเจ็บจี๊ดกับคำว่าคู่ขา ผมเลยตอบไปว่า...)ผมเป็นน้องชายที่มาจากต่างจังหวัดนะครับ แล้วพี่เป็นใครเหรอครับ เป็นแฟนพี่คิงเหรอ?

บีบี:ใช่ครับ พี่เป็นแฟนพี่คิง ชื่อ บีบี แล้วน้องจะมาอยู่กี่วันหละครับ และพี่คิงไปทำงานเหรอ?

ฮาวา:อ๋อ...เดี๋ยวผมก็กลับแล้วหละครับ พี่บีบี จะอยู่คอยพี่คิงไหมครับ เพราะอีกนานกว่าพี่คิงจะกลับนะครับ

บีบี: ไม่เป็นไร พี่รอได้ น้องจะไปทำไรก็ไปทำเถอะ

ฮาวา:งั้นผมขอตัวไปเก็บของก่อนนะครับ

บีบี:แต่เอ๊ะ..เดี๋ยวนะ นี่น้องนอนห้องพี่คิงเหรอ

ฮาวา:ใช่ครับ ผมขอโทษนะครับ พี่บีบี

บีบี:เปล่าพี่ไม่ได้ว่าอะไร...แต่พี่แปลกใจ เพราะพี่คิงเค้าหวงห้องนอนของตัวเองมาก ขนาดพี่มานอนยังให้พี่นอนอีกห้องเลย แต่ก็นะ ฮาวาเป็นน้องนี่นะ คงยกเว้น5555

ฮาวา:อ๊ะ..... คะ.... ครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ

ผ่านไป 20 นาที

ฮาวา:เออ...พี่บีบี ครับ ผมไปก่อนนะครับ แล้วเจอกันนะครับ สวัสดีครับ

บีบี:ครับ ๆแล้วเจอกันครับ

ปัง!!!!!!!

ฮาวา:(หลังจากปิดประตูห้องแล้ว....)ฮือๆๆๆๆๆๆๆฮือๆๆๆๆๆ...(ผมเอามือปิดปากและคุยกับตัวเองว่า..)ทำไมเราต้องร้องไห้ด้วย...เราเป็นแค่คู่นอนของเค้านี่นา อีกอย่างพี่คิงก็ไม่เคยบอกว่าชอบเราหรือรักเราเลย ทุกอย่างที่เราทำไปมันคือความต้องการของเราฝ่ายเดียว ก็แค่พี่คิงสนองให้ก็แค่นั้นและไอ้ฮาวา เอ้ย...ฮือๆๆๆๆๆๆ(ผมเดินไปที่ลิฟท์ และปาดน้ำตาเพื่อไม่ให้ใครสงสัยครับ และผมก็นั่งแท็กซี่ไปหาเพื่อนรักของผมครับ)

.......................................

ณ.คอนโดโทชิ                                                                                                                                 โทชิ:(ผมโทชิ 10 ปีแล้วสินะที่ผมไม่ได้มาเมืองไทย อะไรหลาย ๆ อย่างได้เปลี่ยนไปมาก จากเหตุการณ์วันนั้นผมก็ไม่กลับมาเมืองไทยอีกเลย ผมไม่รับรู้เรื่องราวอะไรเลยที่เมืองไทย ใจผมมันปิดตายตั้งแต่ผมรู้ตัวเองแล้วว่าผมรักใคร แต่ก็นั้นแหละครับมันเป็นไปไม่ได้หรอก และป่านนี้เค้าคนนั้นคงมีครอบครัวมีลูกไปแล้วก็ได้ครับ อีกอย่างถ้าคุณแม่ผมไม่เสีย ผมก็คงไม่ได้กลับ เพราะคุณพ่อผมเรียกตัวผมกลับมาช่วยกิจการโรงพยาบาล คุณพ่อกำลังร่วมหุ้นกับคุณลุงเพื่อเปิดคลีนิคเสริมความงานในโรงพยาบาลและผมต้องไปบริหาร เพราะคุณลุงมีแต่ลูกสาว ซึ่งคุณพ่อผมเป็นน้องชายของท่าน ซึ่งมีผมเป็นลูกชายของท่านเพียงคนเดียว และพรุ่งนี้ผมตัวไปโรงพยาบาลเพื่อไปแนะนำตัวให้กับผู้ใหญ่หลาย ๆ ท่านให้ท่านรู้จักผมครับ )ก๊อกๆๆๆ(อ๊ะใครมานะ เราไม่ได้บอกใครนี่นาว่าพักอยู่ที่นี่ จะมีก็แต่...)แกร๊ก!!!!! อ๊ะ อ้าว ฮาวา...เป็นอะไร!!!! ใครทำไรมึง!!!!!

ฮาวา:(ผมมาถึงห้องของโทชิ พอโทชิเปิดประตูผมก็ร้องไห้โฮออกมาทันที มันอึดอัด มันอัดอั้น มากมายจนบอกไม่ถูกระบายกับใครก็ไม่ได้ ผมไม่กล้าบอกพี่ชิว เพราะถ้าพี่ชิรู้พี่ชิวก็จะโมโหและไปเอาเรื่องกับพี่คิง ผมนึกถึงเพื่อนรักของผม ผมเลยมาหามัน)ฮือๆๆๆๆโทชิ มึงช่วยกูด้วย กูไม่รู้จะทำยังไงดี กูรักเค้า แต่กูก็รู้ว่ากูไม่มีสิทธิ์ แต่กูก็รักเค้าวะมึง ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

โทชิ:เข้ามาข้างในก่อนมึง แล้วไหนลองเล่าเรื่องทั้งหมดให้กูฟังสิ ว่ามึงรักใคร แล้วทำไมเค้าถึงไม่รักมึงนะ ปัง!!!!

ฮาวา:(ผมเล่าเรื่องราวระหว่างผมกับพี่คิงให้โทชิฟังทั้งหมด รวมถึงเรื่องที่พี่คิงมีใครอยู่ในใจและมีแฟนคนปัจจุบัน)....

โทชิ:เดี๋ยว ๆ มึงบอกว่าพี่คิงรักกัส แล้วกัสนี่ใครวะ อย่าบอกนะว่าคนที่เรียนคณะแพทย์ที่มหาวิทยาลัยที่กูเรียนจบมา

ฮาวา:กูก็ไม่แน่ใจ แต่ที่กูรู้คือพี่เค้าจบที่เดียวกันกับพี่คิง

โทชิ:ฮาวามึงใจเย็น ๆ นะ ไม่ต้องรีบด่วนสรุป ในหลาย ๆ เรื่อง อีกอย่างตอนมึงออกมาจากห้องพี่คิง พี่เค้ารู้หรือเปล่าว่ามึงออกจากห้องเค้ามาแล้ว

ฮาวา:ไม่รู้วะ แต่ทำไมเหรอ..

โทชิ:ตอนนี้กูบอกอะไรมึงไม่ได้ แต่กูขอเช็คเพื่อความแน่ใจก่อนนะ มืด ๆ คงได้เรื่อง แต่ตอนนี้ นี่มึงไม่สบายอยู่ใช่ไหม

ฮาวา:ใช่ กูเริ่ม มึน ๆ หัวอีกแล้ววะ ยาหมดฤทธิ์หรือว่ากูเครียดวะ

โทชิ:(ผมเดินไปหยิบยาและยื่นให้ฮาวา)อ๊ะ มึงกินยาก่อน แล้วพักผ่อน ตื่นมาค่อยว่ากันใหม่นะเพื่อน ไปนอนที่ห้องกูได้เลยมึงหรือมึงจะนอนห้องที่มึงเคยนอนก็ได้นะ ตามสบาย อ๊ะแล้วเอาโทรศัพย์มาให้กูด้วยเผื่อพี่ชิวโทรมากูจะได้รับแทนให้ได้ไง

ฮาวา:เคร..ขอบคุณนะ แล้วเจอกัน บาย  ปัง!!!

โทชิ:(ผมไม่อยากเชื่อเลยว่า...อะไรมันจะโลกกลมขนาดนี้ แต่ก็ช่างเถอะอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ผมเดินออกไปนอกระเบียงและนั่งบนเก้าอี้ที่มีสวนหย่อมเล็ก ๆ ถูกจัดไว้ตอนที่ผมอยู่ที่นี่ในสมัยมหาลัย ผมมองออกไปบนท้องฟ้า และก็คิดอะไรเพลิน ๆ เอ๊ะ เค้าคนนั้น ลอยขึ้นมาบนหน้าผมได้ยังไง ผมลืมเค้าไปแล้วนะ....คนที่ทำให้ผมเจ็บและปวดใจเป็นที่สุด.......พี่ดีดี.........

..........................................

ณ.โรงพยาบาลมิสคอล

แกร๊ก!!!!!!(ผมและกัสเปิดประตูและเดินเข้ามาในห้อง)

ม๊า:เอ้า...มากันแล้วเหรอ ไปไหนกันมา นานจังเลย ม๊ามีเรื่องสำคัญจะพูดกับพวกเรานะ

ซัน:ม๊า มีอะไรหรือครับ

ม๊า:ไหนบอกม๊าสิ มารอบนี้จะอยู่นานแค่ไหน เห็นว่ามีถ่ายภาพยนต์นี่นา

ซัน:ประมาณเดือนนึงครับ และผมจะเอากัสไปด้วยนะครับ....ให้ไปเป็นแพทย์ประจำทีมของผม

กัส:ไม่ได้หรอกครับซัน กัสมีคนไข้ที่ต้องดูแลอีกมากมายเลยครับ

ซัน:โอนเคส ให้คนอื่นทำไม่ได้หรือไง ซันไม่อยากห่างกัสนี่นา

กัส:ไม่ได้ครับ แต่ละเคสไม่เหมือนกัน เอาแบบนี้ไหมครับ เดี๋ยวกัสค่อย ๆ เคลียร์ไปทีละเคส และถ้าเคลียร์เรียบร้อยแล้วกัสจะบินตามไปนะครับ ไม่งอนกัสนะครับ

ซัน:ก็ได้ แต่ห้ามนานนะ รีบเคลียร์ให้เสร็จไว ๆ เลยด้วย

ม๊า:เอางี้ไหม ม๊าจะประกาศหมั้นระหว่างเราสองคน และไม่ต้องขัดม๊านะ เพราะม๊าเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว555555ส่วนวัน เดี๋ยวม๊าบอกอีกที ได้วันมาแล้วหละแต่ม๊าไม่บอก 

ซัน:มีการให้ผมลุ้นอีก แต่ไม่เป็นไรหรอกครับม๊า เพราะผมมัดจำกัสได้ไว้แล้ว นี่ไง (ผมพูดพร้อมกับชูแหวนทองคำขาวที่นิ้วซ้ายของกัสให้ม๊าดู)555555

ม๊า:ดีมาก รวมเร็วทันใจม๊า ไม่เสียแรงที่เป็นลูกม๊านะเนี้ย..

ป๊า:งั้นถ้าป๊าได้รับการผ่าตัด ป๊าก็ได้ลูกสะใภ้มาเป็นของแถมแล้วใช่ไหม5555

กัส:ป๊าอย่าแซวสิครับ ผมเขิน แต่ว่าป๊าม๊าครับ ผมยังไม่ได้บอกทางบ้านผมเลยครับ ผมมีพี่สาวกับพี่เขยผมที่อยู่อังกฤษนะครับ ยังไม่รู้เลยว่าเค้าจะว่ายังไงกันนะครับ

ม๊า:เรื่องนั้น อากัสไม่ต้องเป็นห่วงนะ เพราะม๊าให้เลขาม๊าติดต่อไปเรียบร้อยแล้ว แล้วแถมส่งตั๋วเครื่องบินให้มาทันในงานหมั้นของเราที่จะเกิดขึ้น เร็ว ๆ นี้อีกด้วย

ซัน:ม๊านี่รู้ใจผมจริง ๆ (พูดจบผมก็สวมกอดม๊าทันที)

กัส:(ผมรู้สึกว่าผมมีความสุขเหลือเกินที่ได้มาอยู่ในครอบครัวนี้ และได้รักซัน ตอนนี้ผมมีความสุขมาก สุขจนกลัวว่า ความสุขนั้นจะหายไปไวจังเลย นี่ผมกำลังกังวลอะไรอยู่หรือแต่ผมมีความรู้สึกว่าผมสังหรณ์ไม่ค่อยดียังไงไม่รู้นะสิครับ แต่ผมว่าคงไม่มีอะไรหรอก ผมคงคิดไปเองมากกว่าเพราะผมกับซันเราก็รู้ใจของกันและกันแล้วคงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วแหละครับ......)

ซัน:เออ...ป๊าม๊า ครับ ยังไงผมขอตัวกลับก่อนนะครับ เพราะเย็นมากแล้ว เดี๋ยวรถมันจะติด

ป๊า:จะรีบไปเพราะกลัวรถติดหรืออยากไปนอนกอดเมียกันแน่ ถามจิง ไอ้ตัวแสบ

ซัน:กลัวรถติดประเด็นรองแต่อยากกอดเมียประเด็นหลักครับป๊า ....ผมกับกัสไปแล้วครับ..สวัสดีครับป๊าม๊า

ป๊า:เออ...ขับรถดี ๆ หละ ไม่ต้องรีบนะป๊าเป็นห่วง.....ปัง!!!!!.....เฮ้อ ไปกันหมดแล้วม๊า เหงาเลย...

ม๊า:เหงาอะไรป๊า ม๊าก็อยู่นี่ไง

ป๊า:อืมป๊ารู้ แต่จะว่าไปอากัสก็มีอิทธิพลกับอาซันมากนะม๊าว่าไหม ป๊าสังเกตเวลาที่เค้ามองตากัน อาซันรักและห่วงอากัสมาก แต่ป๊าก็ดีใจนะที่อาซันเป็นแบบนี้ เพราะมันทำให้อาซันดูเป็นคนมีหัวใจ ไม่เหมือนกับเมื่อก่อนที่อาซันนิ่ง ไม่พูด เอาแต่เก็บตัว และเล่นกีฬา เพื่อนก็มีแต่อาคิง ไม่ค่อยมีใคร อาซันทำเพื่อครอบครัวมามากแล้ว ต่อไปนี้ป๊าจะทำเพื่ออาซันบ้าง ดีไหมม๊า

ม๊า:ใช่ค่ะป๊า อาซันทำเพื่อเรามามาก ต่อไปนี้เราสองคนจะทำให้อาซันมีความสุขและเราจะคอยดูแลเค้าทั้งสองคนไม่ให้มีอุปสรรคใด ๆ เด็ดขาด เนอะป๊าเนอะ^^

ป๊า:อืม...ใช่ (พูดจบเราสองคนก็กอดกัน)..........

............................

ภายในรถระหว่างที่รถติด

ซัน:(ผมจับมือกัสไม่ปล่อยจนคนข้าง ๆ พูดขึ้นว่า....)

กัส:ซันปล่อยมือกัสบ้างก็ได้นะครับ ขับรถ มันอันตราย นะครับ กัสเป็นห่วง

ซัน:ไม่เป็นไรครับ ซันระวังอยู่ ซันขับได้ ซันอยากจับมือกัสไว้อย่างนี้เพื่อเตือนว่านี่ไม่ใช่ความฝันใช่ไหมครับ วันนี้ซันมีความสุขมากจริง ๆ ที่ความรักของเราสองคน ราบรื่น ไม่มีอุปสรรคใด ๆ

กัส:อนาคตเรายังไม่รู้หรอกครับว่า จะราบรื่นหรือมีขวากหนามใด ๆ หรือเปล่า แต่กัสอยากจะบอกซันว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไร กัสอยากให้ซันรู้ไว้นะครับว่า กัสรักซันมาก และกัสอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีซัน

ซัน:ซันก็เหมือนกันครับ ต่อไปนี้ ซันจะจับมือกัสไว้แบบนี้ ไม่มีทางปล่อยไปไหนอีกแล้ว หมดเวลาที่เราจะมาทรมานกันและกันแล้วนะครับ ต่อไปนี้เราจะมีแต่ความสุขและจะไม่มีความทุกข์นะครับกัส ซันรักกัสนะครับ(พูดจบผมก็เอามือกัสมาจูบอย่างแผ่วเบาพร้อมกับมองคนตรงหน้า จนเค้าเขินอายและมองไปอีกทาง .....ไม่ไหวครับ อดใจไม่ไหวและ อยากกลับบ้านเร็ว ๆ คนอะไร น่ารักได้ไม่เว้นวรรคเลย มองตอนไหนก็น่ารัก น่าฟัด แล้วอย่างนี้จะไม่ให้ผมทั้งรักทั้งหลงได้ไงหละครับ)กัสครับ พรุ่งนี้เราไปเที่ยวต่างจังหวัดกันไหมครับ ตั้งแต่เราคบกัน เรายังไม่เคยไปเที่ยวไหนกันเลยนะครับ ซันอยากไปเที่ยวกับกัสนะครับ

กัส:ก็ดีนะครับ กัสก็อยากพักผ่อน ทำงานมาตั้งหลายปี ยังไม่เคยหยุดยาว ๆ เลย กัสอยากไปภูทับเบิกนะครับ ซันพากัสไปนะครับ ไปดูทะเลหมอกกันครับ และที่นั้นมีน้ำร้อนให้แช่ด้วย เห็นว่าแร่ธาตุที่นั้นช่วยเรื่องปวดเมื่อยได้ดีนะครับ

ซัน:อืม น่าสนใจดีครับ งั้นวันนี้ซันงดกิจกรรมใต้ผ้าห่มแหละกันครับ เพื่อจะได้เตรียมตัวไปเที่ยวพรุ่งนี้ ^^

กัส:ก็ดีนะครับ เพราๆ บ้างก็ดี ตั้งแต่ซันมานะ ซันไม่ว่างเว้นเลย สามเวลาหลังอาหาร บางวันก็มีอาหารเสริมเพิ่มระหว่างวันอีก กัสจะไม่ไหวนะครับ เดี๋ยวเครื่องสึกหมด

ซัน:ทำไงได้หละครับ พอดีเครื่องซันฟิตสตาร์ทติดง่ายนี่นา อ๊ะ ถึงคอนโดแล้ว มีอะไรขนไหม ซันจะช่วย

กัส: ไม่มีครับ ไปเถอะครับซัน กัสอยากอาบน้ำ

.........ณ.ห้องน้ำคอนโด....

ซัน: ก๊อกๆๆๆ กัส ซันขออาบน้ำด้วยสิครับ

กัส:รอแป๊บนึงไม่ได้เหรอ กัสจะเสร็จแล้วนะครับ

ซัน:ปึ้ง!!!!! ไม่อะ....ซันไม่รอ ซันจะอาบพร้อมกัส

กัส:ซัน.......อย่า....กัสว่า...ซันไม่ได้อาบอย่างเดียวแล้วหละ...

ซัน:55555 เบื่อ จริง ๆ คนรู้ทัน...งั้นต้องโดนทำโทษ.....

กัส:อ๊ะ....อึก...อืมมมม...ซะ...ซันนนนนนน^///////^

………………………………..

โปรดติดตาม #แอบรัก(จนหมดใจ) บทที่ 14 By Suchi

ติชมได้ค่ะ เพราะเราจะเอาทุกคำติชมมาพัฒนาผลงานเขียนมีคุณภาพมากยิ่งขึ้นค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว