ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

พี่รหัส

ชญาดา นาย หรือ หนูนาย ที่ใครๆก็คิดว่าฉันเป็นผู้ชายเพราะชื่อเล่นนายนี่แหละ ก็ด้วยความที่แม่อยากให้ลูกเป็นเจ้าคนนายคน เลยตั้งใจจะตั้งชื่อว่าเจ้านาย แต่พอกาลเวลาผ่านไป คำว่าเจ้า ไม่รู้ตกหล่นไปอยู่ไหน เหลือแค่นาย น้องนาย หนูนาย

ฉันเพิ่งเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้ไม่นาน กิจกรรมรับน้อง กิจกรรมที่บอกเลยว่า....ชอบมากเพราะอะไรนะเหรอ เป็นพี่ว๊ากหล่ออ่ะ

เขาคือพี่ว๊ากสุดหล่อที่เห็นครั้งแรกก็ทำให้ฉันใจสั่นได้เลย เต็งหนึ่ง หรือ พี่หนึ่งเฮ็ดว๊ากสุดหล่อ นอกจะหล่อ ประวัติก็ดีงามไม่แพ้น่าตา

เรียนดี ทุนฟรีตลอด 3 ปีที่ผ่านมา

ลูกชาย อธิการบดี

แถมโสด...อันนี้ยิ่งดีงาม

“พี่เต็งหนึ่งโคตรหล่ออ่ะ” เสียงคนนั่งข้างหลังฉันพูดคุยเรื่องรุ่นพี่ที่ฉันแอบปลื้ม ก็เขาหล่อจริงไม่ชอบก็แปลกแล้ว

“พี่เต็งหนึ่งเนี่ยเจ้าชู้มาก” โหรู้กันขนาดนั้นเลยเหรอ เคยมาเรียนที่นี่แล้วเหรอ คนหล่อก็ต้องเจ้าชู้เป็นเรื่องปกติ

“ผมขอบอกไว้ก่อนนะครับถ้าใครอยากได้เกียร์ที่เป็นดั่งหัวใจของชาวคณะเรา ทุกคนต้องมาซ้อมเชียร์ทุกวันเข้าใจไหมครับ”

“ครับ/ค่ะ”  กร้าวใจมากเลยค่ะคุณพี่แค่เห็นหน้าก็พ่อของลูกชัดๆ

              หลังจากิจกรรมรับน้องผ่านไปเหนื่อยมาก พี่ว๊ากแต่ละคนก็น่ากลัวทั้งนั้น ยกเว้นพี่เต็งหนึ่ง กิจกรรมต่อมาคือการตามหาพี่รหัส

คำใบ้ “เข้มกว่าเฮสเพรสโซ่ ก็พี่นี่แหละ”

ช่วยได้มากขอบอก ...มองบนแป๊ป

“อีจัน กูจะไปตามหาพี่รหัสได้ที่ไหนมึงดูคำใบ้สิ”

“อีนาย กูบอกมึงกี่ครั้งว่า..นี่ใคร..นี่ใคร ..พูดไม่งั้นกูตบปาก”

“เจสสิก้าจ้า...เจสสิก้าคนสวย”

“เออดี อย่าให้ต้องพูดซ้ำไม่งั้นแม่ตบปากแตก”

“โหดอ่ะ”

เจสสิก้า หรือ อีจัน มันคือเพื่อนในสาขานี่แหละค่ะ ใจนางเป็นหญิง กายนางก็เกือบหญิงถ้าไม่มีส่วนเกินที่เป็นพวงออกมา สรุปคือนางเป็นสาวสองที่สวยไม่แพ้ผู้หญิงเลยค่ะ

“เออๆ ...อีเจส มึงดูคำใบ้กูสิ”

“กูว่ามึงต้องไปแถวร้านกาแฟไหม”

“เข้มกว่าเฮสเพรสโซ่ ก็พี่นี่แหละ”  

คงไม่มีทางเลือกลองแบบอีจันมันพูดก็ได้ไม่เสียหายอะไร

@ ร้านกาแฟในมหาวิทยาลัย

              คนแน่นมาก ร้านกาแฟนี้บอกได้เลยว่ารสชาติไม่ได้ดีกว่าร้านข้างนอกหรอก อ๊าวแต่ทำไมคนเยอะ กว่าร้านข้างนอกมหาลัย

              ถูกกว่าเหรอ....เปล่าราคาแพงกว่าร้านดังๆอีก

              ใกล้กว่า...อันนี้ก็พอฟังได้

              บรรยากาศดีกว่า...อันนี้ถ้ารวมพนักงานของร้านก็น่าจะใช่

 ...พนักงานหล๊อ...หล่อ...หล่อวัวตายควายล้มทั้งฝูง

ใช่จ้า .....พนักงานหล่อทุกคน ...ย้ำนะคะ หล่อทุกคนตั้งแต่เด็กเสร็จยันผู้จัดการร้าน งานดีม๊าก

เพราะคนที่จะมาเสริฟ หรือ ชงกาแฟร้านนี้ได้มีคุณสมบัติหนึ่งในสองข้อนี้เท่านั้น

ต้องมีตำแหน่ง เดือนคณะ เป็นประกันความหล่อ

หรือ ต้องเป็นหนุ่มหล่อของดีแต่ละคณะ เท่านั้น ก็คิดดูแล้วกันว่าจะหล่อแค่ไหน

โดยคนที่ทำหน้าที่ผู้จัดการร้านจะเป็นคนไปเชิญมาทำงานที่ร้านด้วยตัวเอง ..ร้านนี้เป็นร้านที่ นำกำไรหลังหักค่าใช้จ่ายจะไปช่วยโรงพยาบาลที่ขาดแคลนอุปกรณ์ทางการแพทย์ ทำให้หนุ่มหล่อส่วนมากไม่ปฏิเสธที่จะมาร่วมงาน ก็แหง๋ล่ะเอาเงินไปทำบุญใครไม่ช่วยก็แปลกแล้ว

              “อีนาย คนหล่อละลานตาไปหมดกูไม่รู้จะดูใครเลย”

              “อีเจส มึงเก็บความแรดของมึงไว้ก่อน กูให้มาตามหาพี่รหัสไม่ใช่มาหาผัว” ไม่อยากจะบ่นมันเลยจริงๆแต่ก็อดไม่ได้ ความแรดของมันเกินชะนีจริงๆ

              “ถ้ากูได้ผัวเป็นเด็กเสริฟที่นี่ กูยอมไม่เอาพี่รหัส”

              “เจริญหละ แววจะไม่จบของมึงเห็นชัดมาก”

              “กูล้อเล่นไหม ไปหาพี่รหัสมึงกันเถอะ”

              “เริ่มจากตรงไหนดี”

ทั้งฉันและเจสสิก้าไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน ต่อแถวไปสั่งกาแฟก่อนแล้วกัน กว่าจะได้สั่งเกือบ 30 นาที คิวยาวเหลือเกิน คนสวยเหนื่อย

              “คุณลูกค้ารับอะไรดีครับ”

              “เอาอะไรก็ได้ที่เข้มกว่าเอสเพรสโซ่ค่ะ”

              “คุณลูกไม่มีอะไรที่เข้มกว่าเอสเพรสโซ่แล้วครับ” เออ..ไม่มีอะไรเข้มกว่าเอสเบรสโซ่แล้ว หรือว่าไม่ใช่ที่นี่ ฉันกำลังจะเปลี่ยนเมนูเพราะไม่อยากให้คนข้างหลังเขารอนาน

              “ไอ้โง่ เข็มกว่าเอสเพรสโซ่ก็เอสเบรสโซ่ดับเบิ้ลช็อตไง”

              “ใช่เหรอว่ะไอ้พัทธุ์”

              “เออใช่ ไม่เชื่อมึงลองถามน้องเขาดู”

              “ใช่ไหมครับลูกค้า”

              “ใช่ค่ะ” เออ ที่ต้องตอบว่าใช่คืออายไง ไม่รู้จะทำยังไง ฉันกับเจสสิก้าก็ไปนั่งรอกาแฟตรงโซนด้านบนของร้านซึ่งไม่ค่อยจะมีลูกค้าสักเท่าไหร่ เพราะ ส่วนมากลูกค้าไม่ได้อยากดื่มกาแฟหรอก แค่อยากมาถ่ายรูปกับคนขายและเด็กเสริฟมากกว่า

              “อีเจส กูกว่าไม่น่าจะใช่ที่นี่นะ”

              “อ๊าว ทำไมอะ”

              “ก็ที่นี่มีแต่คนหล่อพี่รหัสกูไม่น่าจะหล่อขนาดนี้ ถ้าหล่อแบบนี้คงรีบมาหากูแล้วล่ะ คงไม่หล่อเลยไม่กล้าสู้หน้ากูไง คือกูสวยไง”

              “อีนายมึงเอาความมั่นหน้ามั่นโหนกมาจากไหน”

              “ถ้ากูไม่สวย กูจะเป็นดาวคณะแล้วจะได้ไปประกวดดาวมหาลัยเหรอ”

              “อีรุ่นพี่พวกนี้ตาไม่ถึง กูสวยกว่ามึงตั้งเยอะ”

              “เออ อีสวย กูยอมมึงก็ได้เรื่องสวยเนี่ย ต้องยอมรับว่าหมอทำให้มึงมาดี โมหน้าใหม่ให้มึงจนพ่อกับแม่ต้องตรวจ DNA ก่อนจะเชื่อว่าเป็นลูก”

              “อีนาย เดี๋ยวแม่ตบ”

ก่อนที่อีเจสสิก้าจะตบฉันการแฟก็มาพอดี  

              “เข้มกว่าเอสเพรสโซ่ได้แล้วครับ” พี่พัทธุ์พี่ว๊ากปีสอง ความหล่อ ความดีงาม ไม่น้อยหน้าพี่หนึ่ง ...ลองถามดู

              “พี่รหัส 185 ไหมคะ” ไม่รู้โว๊ย ถามไปเลยแล้วกันเผื่อใช่

              “ใช่ครับพี่รหัส 185”

              “จริงเหรอคะ พี่เป็นพี่รหัสนายรึเปล่าคะ”

              “ใช่ครับ”

“สวัสดีค่ะ นาย ชญาดาค่ะ”

“ครับ พี่พัทธุ์ครับ” พี่รหัสฉันหล่อมากขอบอก แถมยังใจดีอีก ไม่ต้องไปตามหาแล้วลุงรหัส ย่ารหัสแกบอกหมดว่าใคร ที่น่าดีใจที่สุดคือ..คือ.. ลุงรหัสฉันก็คือ พี่เต็งหนึ่ง พ่อของลูกฉันนี่เอง

 อะไรจะเจอก็เจอง่ายๆ ขนาดนี้แถมยังหล่อทั้งสาย พี่พัทธุ์ก็หล่อนะแต่ไม่ตรงสเป็ก ต้องหล่อแบดบอยแบบพี่หนึ่ง น้องนายถึงจะใจบาง 

สวัสดีรีดที่น่ารักทุกคนนะคะ  

ก่อนอื่นไรท์ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ชื่อแฟร์ หรือ กาแฟหอมกรุ่น  

ไรท์มีสองนามปากกานะคะ นามปากหลักนิยายรัก นิยายโรแมนติก คือ กาแฟหอมกรุ่น  

ส่วนนิยายสายแซ่บจนแสบปาก คือ พักร้อน ส่วนมากจะเป็นเรื่องสั้นแต่แซ่บยาวและแรง  

ตกลงกันก่อนนะตัวเอง   

  

เรื่องที่อ่านฟรีจนจบ --- จะเขียนว่า....(อ่านฟรีจนจบ)  

เรื่องที่กำลังจะปิดอ่านฟรี --- จะเขียนว่า....(อ่านฟรี 24ชม หมายความว่าหลังจากที่ลง 24 ชมแล้วจะติดเหรียญ...)  

เรื่องที่ไม่วงเล็บอะไรแสดงว่าไม่มีอ่านฟรีนะคะ  

  

  

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น