email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

M-savage.17 มันแค่แฟน แต่กูอ่ะผัว NC กรุบๆ

ชื่อตอน : M-savage.17 มันแค่แฟน แต่กูอ่ะผัว NC กรุบๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 858

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 09 เม.ย. 2564 20:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
M-savage.17 มันแค่แฟน แต่กูอ่ะผัว NC กรุบๆ
แบบอักษร

#จันทร์เจ้า

วันนี้เป็นวันหยุดฉันนัดกับจากัวร์ไว้ ฉันเลือกชุดสายเดี่ยวสีฟ้าสีฟ้าสดใส แต่งหน้าบางเบาให้มีชีวิตชีวาปล่อยผมยาวดัดสลวยอย่างทันสมัย ใส่หมวกเพิ่มความเก๋ ฉันยืนหมุนอยู่หน้ากระจก คนมันสวยอ่ะเนอะแต่งอะไรมันก็สวย

เมื่อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วฉันจึงมานั่งรอจากัวร์หน้าตึก ฉันก้มมองนาฬิกานี่ก็ใกล้เวลานัดแต่จากัวร์ก็ยังไม่มาสักสี ฉันจึงก้มหน้าค้นหามือถือตัวเองในกระเป๋า

“ว้ายยย” ฉันตกใจเมื่ออยู่ๆฉันก็โดนใครก็ไม่รู้ฉุดแขนอย่างแรง

“กระ กรี๊...” เมื่อตั้งสติได้ นักโวยวายอย่างฉันมีหรือที่จะไม่หาทางให้คนช่วย แต่เจ้ากรรมปากบางกระจับของฉันโดนมือหนาตะครุบไว้ เสียงที่มีจึงถูกกลืนหายไปในลำคอ

“เงียบ!!”

“พี่แมค!! นี่พี่อีกแล้วเหรอ!?”

“เป็นฉันแล้วมันจะทำไม”

“ก็ไม่ทำไมหรอกถ้าคนที่พี่มากระชาก ลากถูอยู่นี่ไม่ใช่จันทร์เจ้า”

“เดี๋ยวนี้เถียงเก่งขึ้นเยอะน้ะ!”

“จะปล่อยได้ยัง!?”

“จับมากกว่านี้ก็เคยมาแล้ว!!”

“ก็นั่นมันเมื่อก่อน แต่นี้มันตอนนี้ไง!”

“เหอะ เป็นแฟนไอจากัวร์มันแล้วหรือยังไง!?”

“ใช่!!” ฉันไขว้นิ้วไว้ข้างหลังเพราะฉันยังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกับจากัวร์ ถึงแม้ตอนนี้ฉันจะเปิดโอกาสให้จากัวร์แต่ก็แค่คุยๆกันในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ใช่เพื่อนเหมือนแต่ก่อน

“มันอ่ะแค่แฟน แต่กูอ่ะผัว”

“หยุด!! พี่อ่ะหยุดพูดเหลวไหลได้แล้ว ปล่อยได้แล้วจากัวร์รออยู่”

“อย่าหวังว่าจะไปมีความสุขกับมัน!!!”

ฉันโดนพี่แมคลากมาที่ Mclaren 720s สีดำคันเดิม เพิ่มเติมคือตอนนี้ฉันไม่อยากนั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถแล้ว

“นี่นาย ปล่อยฉันได้แล้ว!!”ฉันเริ่มหมดความอดทนกับผู้ชายชื่อแมคลาเรนเต็มทน ฉันดิ้นจนสุดแรง แต่แรงผู้หญิงบอบบางนางแบบ และสวยสุดอย่างฉันหรือจะสู้แรงผู้ชายตัวโต(จะบอกว่าแรงควายก็ยังไงๆอยู่)อย่างเขาได้

“...”

“นายไม่มีสิทธิมาทำแบบนี้นะ”

“สิทธิความเป็นผัวเธอไง!”

“นายนี่พูดแต่เรื่องอดีต ชีวิตนายไม่มีอนาคตเหรอ”

“มีไม่มีเดี๋ยวได้รู้”

ในที่สุดฉันโดนเขาจับยัดเข้าไปในรถจนได้ และพี่แมคก็เข้าประจำที่คนขับทันที

“จะพาฉันไปไหน!!”

เขาขับรถออกมาทางชานเมือง ทางนี้มันคุ้นๆ ถ้าฉันจำไม่ผิด หรือจะเป็นทางไปสนามแข่งรถของเขา แล้วเขาพาฉันมาที่นี่ทำไม!!?

“...” ไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากผู้ชายตรงหน้า ฉันจึงทุบไปที่แขนไม่ที่แขนเขาไม่ยั้ง นี่ถ้าใจกล้ามากพอนี่ฉันเปิดประตูกระโดดลงไปแล้ว แต่เกรงว่าหน้าสวยๆของฉันจะทำมาหากินไม่ได้

“นี่นายปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้”

“จิ๊ ถ้ายังไม่อยากตายก็นั่งเฉยๆ”

“จะยังไม่หยุดใช่ไหม”

เอี๊ยดดดดดดด เขาจอดรถกระทันหัน

“นายจะทำอะไร”

กึก กึก เขาเลื่อนเบาะของตัวเองและของฉัน และผลักฉันลงไปนอนราบกับเบาะ เขาพยายามเลื่อนหน้าเขามาหาฉัน และประกบปากจูบฉันอย่างรวดเร็ว

“อื้อ อ่อยอ้ะ” ฉันพยายามประเมื่อพี่แมคเริ่มลุกล้ำเข้ามาในช่องปากของฉัน ฉันยังพอมีสติอยู่ก็ทุบกำปั้นไปที่หน้าอกของเขาด้วยแรงที่มีทั้งหมด

แมคลาเรนเริ่มหมดความอดทนรวบมือหญิงสาวด้วยมือของเขาเพียงมือเดียว ด้วยประสบการณ์ที่ช่ำช่องโชกโชนและเชียวชาญ ของไอพี่แมค นี่จะเขียนให้ฉันสู้เขาได้หน่อยเหรอ

มือที่วางของเขาอีกหนึ่งข้างทำหน้าที่อย่างไม่น้อยหน้า เริ่มเข้ากอบกุมที่อกอวบอิ่มทันที

“อืมมมมมม”

ร่างบางเริ่มประท้วงเมื่อลมหายใจเริ่มหมด ชายหนุ่มจึงถอนริมฝีปากเพียงครู่เดียว และเริ่มครอบครองริมฝีปากอีกครั้ง

ชายหนุ่มปล่อยจากมือที่รวบแขนหญิงสาวอยู่เมื่อรู้สึกว่าหญิงสาวไม่ได้ต่อต้านเขาเหมือนในตอนแรก เขาจึงดึงสายเชือกที่ชุดของเธอจนหลุดลงมากองอยู่ที่เอวบาง

เขาจึงปล่อยริมฝีปากบางให้เป็นอิสระอีกครั้งไม่นานบราเซียตัวน้อยก้อประจักษ์แก่สายตาของเขาคลอเคลียกับลำคอรอคบ ขบเม้มเบาๆ และจากนั้นปลดบราเซียออกอย่างรำคาญ

ปากหนาไล้ลงมาเลี้อยๆ จนมาถึงอกงามที่ชูชันต่อสายตาไม่รอช้าเขาเข้าครอบครอบยอดอกสีชมพู

มือของเขาอีกเริ่มเลื้อยลงไปใต้กระโปรงที่จุดกึ่งกลางสาว เขาใช้เพียงมือเดียวในการเกี่ยวแพนตี้ตัวน้อยลงมา มือหนาเตะลงไประหว่างกลีบสวยลากนิ้วเรียว อย่างคล่องแคล่ว

“อืมมม” เขาครางในลำคอเบาๆ

“อ้ะ อ๊าา” หญิงสาวทนต่อความเสียงซ่านไม่ไหว ครางออกมาทำให้ชายหนุ่มพอใจ

เมื่อกลางกายสาวมีน้ำหวานไหลเยิ้ม ชายหนุ่มจึงส่งนิ้วไปทักทาย

“ขนาดนิ้วเดียวยังแน่นเหมือนเดิม อืม”

“อะ อะ เอานิ้วนาย ออก ออกไป”

“หืม อะไรน้ะ” ไม่ว่าเปล่าเขากล้มลงไปชมเต้างามอีกครั้ง ปลายลิ้นของเขาขบเม้มอย่างเอร็ดอร่อย

“อ๊าาา ยะ หยุดได้แล้ว อ้ะ พอ”

“ให้หยุดจริงเหรอ”

“อ๊ะ พะ พี่แมค”เมื่อคำขอของหญิงสาวให้หยุดแต่ชายหนุ่มกลับเพิ่มอีกนิ้วเพื่อไปทักทายช่องทางรัก

“เรียกพี่ได้แล้วหรอ??”

“อ้ะ อ้ะ อ้ะ”

“อืม”

เมื่อเสียงครางหวานลั่นไปทั้งรถทำให้เขาพอใจ และเมื่อหญิงสาวตรงหน้าใกล้ถึงสวรรค์อยู่รอมร่อ ชายหนุ่มจึงถอนนิ้วของตัวเองออก

“อาสสส”

“อ่ะ”

เมื่อสวรรค์อยู่ตรงหน้าแต่คนที่ขัดความสุขคือผู้ชายตรงหน้าเธอ หญิงสาวรู้สึกไม่พอใจที่ทำให้เธอค้าง ‘จะทำก็ไม่ทำให้เสร็จ’ เธอคิดในใจอย่างหงุดหงิด

“พี่แมค!!!”

แต่เขาไม่รอให้หญิงสาวไม่พอใจเขานานกว่านี้ เพราะแค่นี้คดีเก่าของเขายังเคลียร์ไม่หมดเลย ถ้ามีคดีมาใหม่อีกขาตินี้คงไม่ได้เมียคืน

เขาก้มลงไปครองครองกลีบกุหลาบ และน้ำหวาน เขาลงลิ้น ดูดเม้ม และเลียอย่างโหยหา

“หวานจริงๆ”

“อ้าาาา”

เมื่ออารมณ์ของหญิงสาวเริ่มกลับมาอีกครั้ง เขาจึงส่งนิ้วเรียวลงไปทักทายอีกครั้ง

“อ้าาา เสียววว”

“ซี๊ดดด อ้าาาา”

“อืม” เสียงครางของทั้งสองดังลั่นไปทั่วรถ

“ใกล้แล้ววววว”

ทั้งนิ้ว และลิ้นทำงานได้ดีประสานกันอย่างดีเยี่ยม แม้เขาจะอยากทำมากกว่านี้ก็เหอะ แต่ตอนนี้ส่งหญิงสาวให้ถึงสวรรค์เป็นพอ

“อ้าาาาาาา”

หญิงสาวขึ้นสวรรค์เป็นที่เรียบร้อย น้ำหวานไหลลงมาตามข้างขาเรียวบางส่วนไปเปื้อนเบาะรถที่เป็นลูกรักของชายหนุ่มข้างกาย เมื่อหญิงสาวเสร็จสมเรียบร้อยก็ทำตัวไม่ถูกไม่รู้จะพูดหรือแสดงอะไรออกไป ทั้งที่ตอนแรกก็ต่อต้านเขาหัวชนฝา แต่พออยากเท่านั้นแหละยอมเขาทันที นี่เธอเป็นผู้หญิงเช่นไร

“นายจะไปส่งฉันได้ยัง”

“พอเสร็จก็นายทันที รู้งี้น่าจะปล่อยให้ค้าง”

“จะ จะทำอะไร”เอาเอี้ยมตัวมาที่น้องสาวของฉันอีกครั้ง ฉันจึงขยับถอยหลังชิดประตูและรีบหุบขาเข้าหากันทันที เพราะไม่อาจให้ชายหนุ่มมตรงหน้าลุกล้ำเข้มาในเขตสวงนได้อีเป็นหนที่สอง

“จะเช็ดให้”

“มะ มะไม่ต้องฉันเช็ดเอง”

“ถนัดรึไง อยู่เฉยๆเดี๋ยวเช็ดให้”

“อ้าขาออก”

“ไม่เป็นไรไง”

“ถ้าไม่อยากโดนเอาในรถก็อ้าขาออก”

ชายหนุ่มปัดมือหญิงสาวโดยที่ไม่ต้องออกแรงมากมายชายหนุ่มก็สามารถจับสองขาเรียวแยกออกจากกันได้สำเร็จ ชายหนุ่มบรรจงเช็ดลงไปที่กลีบกุหลาบงามตรงหน้าอย่าเบามือเพื่อไม่ให้มันช้ำไปมากกว่าเดิม

นี่ฉันต้องรู้สึกยังไง ทำหน้ายังไงเมื่อมีชายหนุ่มตรงหน้าเช็ดตรงนั้นของฉันอยู่

 

 

 

#แมคลาเรน

ผมส่งคนตรงหน้าไปถึงสวรรค์เรียบร้อย แต่ลูกชายผมยังอัดอั้นอยู่เลย นานแค่ไหนแล้วที่ลูกชายสุดที่รักของผมไม่ได้ปลดปล่อย และยิ่งต้องมาจ้องกลีบกุหลาบของเธออีกภายใต้กึ่งกลางของผมปวดหนึบขึ้นมาทันที ผมบรรจงเช็ดน้ำหว่นของเธอที่เธอที่ล้นทะลักออกมาตอนนี้ผมโครตอยากเลย ยิ่งกลีบกูหลาบของเธอมาอยู่ตรงหน้าแบบนี้ยิ่งทำให้ผมอยาก

ใจเย็นลูกพ่อ เดี๋ยวได้ทบทั้งต้นทบทั้งดอกแม่ของลูกได้โดนพ่อจัดแน่

เมื่อจัดการทั้งตัวเธอเสร็จ ผมก็พยายามระงับอารมณ์ตัวเองเพื่อขับรถมายังสนามแข่งของผมอย่างปลอดภัย ผมจึงขับรถมาจอดที่หลังสนามโรงเก็บรถส่วนตัวของผมที่มีบรรดาลูกรักของผมจอดเรียงรายหลายสิบคัน

“ลงมา”

“ไปส่งฉันที่คอนโด”

“บอกให้ลงมาไงว้ะ!!”

“...” เธอรู้ว่ากับผู้ชายชื่อแมคลาเรนคือสงครามประสาทเท่านั้นเพราะความอดทนของคนตรงหน้าเท่ากับศูนย์ ดังนั้นเธอต้องทำให้ไม่เธอก็เขาประสาทแดกกันไปข้างหนึ่ง

มีใครเคยบอกไหมครับว่าคนที่ทำให้ผมประสาทแดกได้มากที่สุดในชีวิตคือ ‘จันทร์เจ้า’ ถ้าไม่ติดว่าผมรักเธอนะ ไม้เรียวในมือผมนี่สั่นเลย ทั้งดื้อ ทั้งซน พาผมหัวเสียตลอด

“จะลงดีๆหรือต้องอุ้ม”

“จะให้ลงยังไงหละ ในเมื่อ...”

อ๋อ ผมลืมไปว่าสภาพเธอตอนนี้ไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่ เพิ่งผ่านศึกเบาๆมายกนึงนี่เอง ผมจึงถอดเสื้อตัวนอกของผมคลุมให้เธอติดกระดุมให้เสร็จสับเรียบร้อยโดยที่สาวเจ้าตรงหน้าแสดงความพยศออกมาเล็กๆ ถ้าไม่ดื้อก็ไม่ใช่จันทร์เจ้านะสิ

“จะลงได้ยัง!?”

ผมไม่รอช้าอุ้มร่างเล็กขึ้นพาดบ่า ดื้อนักปล่อยให้เดินเองไม่ชอบ ชอบให้บังคับ

“...”

“ปล่อยน้ะ นายจะอุ้มฉันแบบนี้ไม่ได้”เธอดิ้นอยู่บ่นบ่าของผม ขนาดผมสูบแรงของเธอไปเยอะเธอยังมีแรงดิ้นได้ขนาดนี้ยัยตัวแสบ

เพี๊ยะ ผมฝาดลงไปที่ก้นของเธอเบาๆหนึ่งที่ และเธอก็ยังไม่หยุดดิ้น

เพี้ยะ เพี๊ยะ ดื้อนักน้ะ

“ไอพี่แมคบ้า หยุดตีน้ะ”

“หยุดดื้อได้รึยังหละ”

ผมพาเธอเดินเข้ามาภายให้เกสเฮาส์ของผมที่อยู่ภายในสนามแข่งรถเป็นตึก 5 ชั้น ซึ่งอยู่ชั้นบนสุดซึ่งสามารถมองเห็นสนามแข่งอย่างชัดเจนซึ่งติดตั้งเป็นกระจก ส่วนข้างนอกมองไม่เห็นด้านในซึงเ็นพื้นที่ส่วนตัวของผมและห้องทำงาน ชั้น 4 เป็นส่วนห้องรับรอง ส่วนใหญ่เพื่อนๆผมจะมาไร้สาระที่นี่ ชั้น 3 เป็นห้องกรรรมการตัดสิน และนักภาคเวลาแข่ง ชั้น 2 เป็นสำหรับทีมงานและบรรดาลูกน้องของผม ชั้นล่างเป็นโถงสำหรับนักแข่ง และทีมงานเพื่อตรวจสภาพรถและเตรียมพร้อมสำหรับแข่ง และด้านข้างก็เป็นอัศจรรย์ที่ตั้งเรียงรายเพื่อรองรับบรรดาแฟนคลับคนรักความเร็วทั้งหลาย

“มาพาทำไมเนี้ย”

ในเมื่อใช้ไม้อ่อนไม่ได้ต้องใช้ไม้แข็ง ผมต้องกลับไปเล่นบทผู้ชายเลวอีกแล้วเหรอ นี่ทุกคนแทบลืมแล้วว่าผมเป็นพระเอก ไอจากัวร์แย่งซีนผมมาเยอะแล้วผมต้องเอาซีนผมกลับมา

‘กูอ่ะผัว!!’

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น