ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ธ.ค. 2563 13:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8
แบบอักษร

 

 

 

 

 

วันนี้ก็เหมือนกับทุกๆวันที่ผมจะมาคลุกตัวอ่านหนังสือที่ศาลา แต่ที่ต่างออกไปก็คงเป็นฟรังที่ไม่ได้อยู่ด้วยอย่างทุกที เนื่องจากวันนี้คุณป๊ะป๋าเรียกตัวด่วนเพราะต้องไปงานประชุมอะไรสักอย่าง ซึ่งเรื่องนี้ผมไม่ค่อยสนเท่าไหร่ ขอแค่เรื่องนั้นไม่สร้างปัญหาให้ผมก็พอ

 

ร่างเล็กลุกขึ้นจากเบาะหนาก่อนจะตรงเข้าในคฤหาสน์กลับขึ้นห้องของตน ช่างเป็นวันอันแสนน่าเบื่อเสียจริง งั้นไหนๆก็ไหนๆแล้วขอสร้างสีสันให้ชีวิตหน่อยก็แล้วกัน

 

ว่าเเล้วร่างเล็กก็เดินตรงไปยังโต๊ะขนาดกลางสำหรับเด็กที่มีทั้งหนังสือและเอกสารสำคัญของตระกูลรวมทั้งข้อมูลเชิงลึกของเหล่าพันธมิตรและศัตรูที่ผมเข้าไปแฮ็กข้อมูลเป็นงานอดิเรกยามว่าง หากพวกเขารู้มีหวังต้องพากันเคลียดหนักเพราะข้อมูลที่เก็บไว้อย่างภาคภูมิใจว่าจะไม่มีใครสามารถแฮ็กเข้ามาได้ กลับโดนเด็กอายุเพียงแปดปีเจาะเข้าในเวลาเพียงหนึ่งนาทีและบอกว่าเป็นกิจกรรมยามว่าง

 

ซึ่งเรื่องนี้เเน่นอนว่าคุณป๊ะป๋ารู้เรื่องแต่ก็ช่างสิผมเองก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร ส่วนอีกฝ่ายนอกจากจะไม่ได้ว่าอะไรแล้วยังหางานมาให้ผมทำอีก เรียกได้ว่าเป็นทั้งลูกเป็นทั้งลูกน้องเลยก็ว่าได้ เพราะหลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้นคุณป๊ะป๋าก็ไม่ง้อแง้กับผมมากเท่าตอนแรกๆแล้ว เรียกได้ว่าตอนนี้ทั้งขรึมบ้างล่ะทั้งกวนประสาทใส่บ้างล่ะ ก็นะผมสนใจที่ไหน แต่ผมก็ไม่ทำให้ฟรีๆหรอกถึงจะเป็นลูกแต่ทุกอย่างย่อมต้องมีผลประโยชน์เข้าร่วม ยิ่งกับผมด้วย..... คำว่าสูญเปล่าไม่มีในสมอง อย่างน้อยหนึ่งงานก็ต้องได้สักสิบยี่สิบล้านเป็นอย่างตํ่า

 

มือเล็กเลื่อนเปิดโน๊ตบุ๊คราคาแพงที่คุณป๊ะป๋าซื้อให้ ก่อนใส่พาสเวิร์ดของตัวเองเสร็จเข้าไปยังโปรแกมที่ตนเองสร้างขึ้นไว้สำหรับการหาดูข้อมูลโดนเฉพาะ....Hidden หรือ ผู้ซ่อนเร้น

 

กึก กึกๆ

 

นิ้วเรียวเล็กกดคีย์บอร์ดอย่างคล่องแคล่วไม่ติดขัดก่อนภาพบนหน้าจอจะแสดงการติดต่อขอสองตระกูล หนึ่งคือตระกูลใหญ่ที่มากอำนาจในโลก ส่วนอีกหนึ่งคือศัตรูของตระกูลนั้นที่ตอนนี้กำลังทำอะไรสักอย่าง.....งั้นขอฟังหน่อยก็แล้วกัน

 

' นายครับตอนนี้เราได้ตัวหลานสาวของมันมาแล้วครับ '

 

' ดี! ที่เหลือก็แค่รอให้มันมาที่จุดนัดพบแล้วจัดการมันซะ! คราวนี้ฉันจะได้ขึ้นเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ซะที ฮ่าฮ่าฮ่า '

 

' ได้ครับนาย '

 

โห่~นี่ผมมาได้ยินการลักพาตัวหลานสาวจากหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ กับแผนการหมาลอบกัดหรอเนี่ย หึหึ น่าสนุกหนิ

 

ว่าแล้วก็ตรงเข้าไปหาข้อมูลการนัดพบเวลาและที่ซุ่มโจมตี เรื่องนี้ผมไม่เอาตัวเองเข้าไปยุ่งหรอกเพราะมันไม่เกี่ยวอะไรกับผม แต่ก็ใช่ว่าผมจะอยู่เฉยๆ เรื่องของพวกเขาก็ให้พวกเขาจัดการกันเองแต่ที่ผมรับไม่ได้คือการเอาเด็กที่ไม่รู้ประสีประสาเรียบร้อยน่ารักมาเป็นตัวประกัน และเพื่อ.....เพิ่มความสนุกให้ผมเอง

 

งั้นก็ก๊อปข้อมูลสถานที่จริงที่เด็กอยู่ สถานที่ซุ่มโจมตี แล้วก็เข้าไปเจาะข้อมูลของตระกลูใหญ่ส่งไฟล์ข้อมูลที่ได้เข้าไปในคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของอีกฝ่าย แค่นี้ก็เรียบร้อยหวังว่าจะไม่ทำให้ผมผิดหวังในความสนุกก็แล้วกัน

 

สร้างเรื่องสนุกเรียบร้อยก็ตรงเข้าห้องนํ้าทำกิจวัตรส่วนตัวเสร็จก็ออกมาพร้อมเสื้อฮู้ดมีหมอกแขนยาวสีครีมกับกางเกงสีขาวสั้นเหนือเข่าเล็กน้อยกับรองเท้าผ้าใบสีขาวอีกเช่นเคย

 

มือเล็กหยิบหวีมาหวีผมสีเงินของตัวเองที่ยาวจนเลยก้นมาเล็กน้อยจะตัดก็เสียดายไว้ให้ยาวกว่านี้หน่อยจะตัดเอาไปขายคงได้ราคาไม่น้อยสำหรับพวกนิยมของสวยงามในงานประมูล หวีเสร็จก็เอื้อมมือไปหยิบริบบิ้นสีแดงสดมามัดเป็นหางม้า ก่อนลุกขึ้นสำรวจตัวเองในกระจกบานใหญ่ เฮ้อ~จะสวยไปไหนเนี่ย ขนาดเราเป็นผู้ชายยังหลงใหลตัวเองจนงมหัวไม่ขึ้นเลย

 

เมื่อพิจารณาทุกอย่างเข้าที่แล้วก็ใส่เข็มพิษขนาดเล็กเท่าเส้นดายยาวสี่นิ้วจำนวนห้าเล่มเข้าใต้เเขนเสื้อก่อนจะเดินลงไปยังด้านล่าง วันนี้ผมกะว่าจะออกไปห้างสักหน่อย โดยเรื่องนี้ได้ผ่านการรับรู้ของคุณป๊ะป๋าแล้วเรียบร้อย ถึงอีกฝ่ายบอกไม่ให้ไปแต่ผมฟังซะที่ไหนจนต้องจำใจปล่อยไป

 

ร่างเล็กลงมาชั้นล่างก่อนจะให้การ์ดคนนึงขับรถไปที่ห้างโดยไม่มีผู้ติดตาม วันนี้กะว่าจะไปนั่งกินขนมเล่นๆซะหน่อยแต่จะให้แชฟที่คฤหาร์สทำให้ก็ได้แต่ด้วยความที่อยากออกไปข้างนอกเป็นทุนเดิมอยู่เเล้วอะนะ

 

นั่งรถมาได้สักพักเราก็มาถึงที่ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ผมเลือกที่จะคลุมหมวกของเสื้อฮู้ดเข้าไป ถ้าไม่งั้นคงจะต้องเป็นอาหารตาของผู้คนไม่น้อยที่เห็นเด็กผมเงินมาเดินเล่น ที่มาครั้งก่อนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นขี้ปากคนไม่หาย

 

ร่างเล็กผิวขาวออกซีดลงจากรถพร้อมผู้ติดตามอีกหนึ่งตรงเข้าห้างสรรพสินค้าชื่อดัง เพียงก้าวเดียวก็เรียกความสนใจจากผู้คนรอบข้างได้เป็นอย่างดี ด้วยความที่ตัวเล็กบอบบางทั้งผิวที่ขาวกระจ่างใสแลดูเนียนนุ่มน่าสัมผัสรวมกับใบหน้าที่น่ารักบวกสวยเกินวัยนั้นอีกแต่น่าเสียดายที่ไม่อาจทราบได้เลยว่าเส้นผมนั้นเป็นสีอะไร จะเดินเข้าไปทักทายทำความรู้จักกับแม่หนูน้อย?ก็ไม่กล้าเพราะสายตาเย็นชาและใบหน้าเรียบนิ่งของคนตัวเล็กไหนจะชายชุดดำที่เดินตามหลังคอยแผ่รังสีอำมหิตตลอดเวลานั้นอีก

 

ผมเมินสายตาของผู้คนที่จ้องมองราวกับพวกเขาเป็นอากาศธาตุเดินไปยังร้านขายขนมเค้กชื่อดัง

 

" รับอะไรดีครับ " หย่อนก้นถึงเบาะได้ไม่นานบริกรหนุ่มหน้าตาดีก็เข้ามารับออเดอร์ทันที แต่ดูเหมือนว่าเมื่ออีกฝ่ายเห็นหน้าผมก็กลับนิ่งค้าง ตาเบิกกว้างไม่กระพริบ พร้อมใบหน้าที่แดงจัด จนผมชักเป็นห่วงว่าอีกฝ่ายจะปวดตาในอีกไม่ช้า

 

" เอา..เค้กช็อกโกแลต บราวนี่ช็อคโกแลต แล้วก็นํ้าสตรอเบอร์รี่ปั่น " ผมตอบพร้อมยื่นเมนูส่งให้อีกฝ่าย

 

" ดะ ได้ครับ รอสักครู่นะครับ " เหมือนจะพึ่งหาเสียงตัวเองเจอหลังสติหลุดไปนาน ก็แน่ล่ะเด็กอะไรจะสวยได้ขนาดนี้เนี่ย คิดได้ไม่นานก็ต้องรีบเข้าไปบอกแชฟถึงออเดอร์ที่ได้รับ

 

" ไม่ไหวเลยน่า~ " ผมมองตามหลังบริกรไปรีบขนาดนั้นระวังสะดุดขาตัวเองล้มเอานะ

 

ระหว่างรอก็เอาโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูสีดำขึ้นมากดเข้าดูหุ้นฆ่าเวลา ที่มาของการเล่นหุ้นคงเพราะความเบื่อหน่ายที่มากโขกับคุณป๊ะป๋าแนะนำเป็นกิจกรรมยามว่างล่ะนะ การเข้าเล่นหุ้นมาเฟียก็ไม่ได้แย่สักเท่าไหร่ตอนนี้ผมอยู่ในระดับVIP Xคลาสแล้วซึ่งถือว่าเป็นผู้เล่นระดับสูงของหุ้นทั้งๆที่เริ่มเล่นได้ไม่กี่สัปดาร์ ตอนนี้ยอดเงินก็หมุนเวียนไม่ขาดสาย บ้างสิบล้าน บ้างร้อยล้าน แล้วแต่ผลประโยชน์และกำไร

 

" ได้แล้วครับ " เสียงบริกรคนเดิมดังขึ้นก่อนจะยกของที่ผมสั่งมาเสิร์ฟบนโต๊ะ พร้อมส่งรอยยิ้มที่คิดว่าตนเองดูหล่อที่สุดมาให้ ถ้าเป็นสาวน้อยสาวใหญ่คงมีใจละลายกันบ้าง แต่โทษเถอะ ผมไม่สน ในสายตาผมอีกฝ่ายก็คงไม่ต่างจากกระดาษเช็ดชู่ที่ใช่งานเสร็จก็ทิ้งโดนไม่จำเป็นต้องหันกลับไม่มองด้วยซํ้า

 

ผมเมินบริกรหนุ่มอย่างไร้เยื่อใยก่อนหันมาสนในขนมและมือถือเบื้องหน้า เล่นเอาอีกฝ่ายหน้าเสียไม่น้อยแต่....ใครสน

 

 

 

 

อีกด้านภายในคฤหาสน์หลังใหญ่สไตล์ญี่ปุ่นย้อนยุคผสมผสานแบบตะวันตกเล็กน้อย ตอนนี้ภายในกำลังเคร็งเครียดกับการหายตัวไปของหลานสาวหนึ่งเดียวของตระกูล

 

" ได้เรื่องว่าไงบ้าง " เสียงประมุขใหญ่เอ่ยถามลูกน้องคนสนิทด้วยนํ้าเสียงเรียบแต่มีแววเป็นห่วงอยู่หลายส่วน

 

" ตอนนี้พวกมันนัดพบสถานที่เจรจาแล้วครับ ส่วนคุณหนูริกะยังปลอดภัยดีครับ "

 

" อืม "

 

" นายรู้ใช่ไหมครับว่านี่คือกับดัก " คนสนิทถามผู้เป็นนายอย่างต้องการความคิดเห็น ใครๆก็รู้ว่ามันต้องการอำนาจจากหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่

 

" ใช่ฉันรู้ และฉันก็จะทำให้มันเห็นว่า อย่ากล้ามาเล่นกับตระกูลใหญ่ " เสียงทรงอำนาจเอ่ยตอบอย่างมั่นใจถึงแม้จะเสี่ยงไปบ้างแต่ก็ใช่ว่าจะต้องกลัว

 

ตึ๊งๆ

 

เสียงอีเมล์เข้ามายังคอมพิวเตอร์ส่วนตัวพาให้บุคคลในห้องต้องหันกลับไปมองก่อนผู้เป็นนายจะเข้าไปดู บนหน้าจอปรากฏไฟล์ปริศนาที่ไร้ที่มาของผู้ส่งจนพาให้คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างอดไม่ได้

 

ใครกันที่สามารถเจาะเข้ามายังคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของเขาได้ ขนาดแฮกเกอร์ที่ว่าเก่งแล้วยังทำไม่ได้เลย ต้องมีฝีมือขนาดไหนกัน

 

ร่างสูงวัยสามสิบแต่หน้ายังละอ่อนสะบัดความสงสัยทิ้งก่อนเข้าเปิดดูไฟล์ปริศนา ไม่นานมุมปากหนาก็ยกยิ้มขึ้นอย่างนึกสนุก กับข้อมูลที่ได้ ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นใครแต่อย่างน้อยสิ่งที่ได้รับก็มีประโยชน์มากทีเดียว

 

" ฉันว่าเรื่องนี้มันง่ายกว่าที่คิดนะ "

 

" ยังไงครับ? " สีหน้าคนสนิทเต็มไปด้วยความสงสัยก่อนจะร้องอ๋อเมื่อได้เห็นข้อมูลในคอมพิวเตอร์

 

" ถ้างั้น...ผมขอไปด้วยสิ " เสียงอย่างนึกสนุกดังขึ้นก่อนร่างเด็กหนุ่มที่แอบซ่อนตัวอยู่หลังตู้จะปรากฎสู่สายตา

 

" แกนี่นะ ประมาทไม่ได้เลยจริงๆ " เสียงติดหยอกล้อเอ่ยขึ้นยามมองหน้าผู้เป็นลูกที่นับวันระดับการแฝงกายจะน่ากลัวขึ้นทุกที

 

" ก็สมเป็นลูกพ่อไง หึหึ " เสียงออกกวนประสาทของอีกฝ่ายไม่ได้ทำให้ผู้เป็นพ่อโกรธแต่อย่างใดกลับเพิ่มความสนุกเสียมากกว่า อย่างนี้ควรเรียกว่าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น สินะ

 

ดวงตาคมออกแบบเหมือนผู้เป็นพ่อทอดมองไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ก่อนระดับสายตาจะเลื่อนลงปะทะกับตัวอักษรแทนชื่อของผู้ส่ง..... Hidden ผู้ซ่อนเร้นงั้นหรอ....ชักสนใจแล้วสิ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

..........................................................

 

มาแล้วค้าาา คิดถึงไรท์กันไหม ต้องขอโทษด้วยนะคะที่มาอัพช้า เพราะช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาเลย สำหรับเด็กที่จะขึ้นม.ปลายในอีกไม่กี่เดือนนี้รู้สึกต้องติวหนักมาก หวังว่าทุกคนจะไม่โกรธไม่ทิ้งกันน้าา

 

ตอนนี้ก็ขอเรียกน้ำย่อยเล็กๆน้อยๆของชายหนุ่มปริศนานะคะ หวังว่าหลายคนคงคิดออกนะว่าเขาคือใคร~ แต่ไรท์จะไปเฉลยอีกทีในตอนหน้า ที่จะมีฉากบู๊เล็กๆน้อยๆ ให้หอมปากหอมคอกันนะคะ

 

* งั้นมาลองทายกันซิว่า เด็กชายผู้นี้คือใครรร

 

ยังไงก็ ฝากติดตาม คอมเมนต์ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

 

อย่าทิ้งกันนะ สุดท้ายนี้อย่าลืมดูแลสุขภาพกันด้วยนะ

 

รักนักอ่านทุกท่าน.........จากไรท์

 

ขออย่าเป็นนักอ่านเงากันน้า~

 

 

 

ความคิดเห็น