ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

+++ บทที่16 มีรางวัลหรือเปล่า +++(รดน้ำหัวไชเท้า)

ชื่อตอน : +++ บทที่16 มีรางวัลหรือเปล่า +++(รดน้ำหัวไชเท้า)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ธ.ค. 2563 13:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
+++ บทที่16 มีรางวัลหรือเปล่า +++(รดน้ำหัวไชเท้า)
แบบอักษร

 

บทที่16 

มีรางวัลหรือเปล่า 

(รดน้ำหัวไชเท้า) 

เจ้าหัวไชเท้ากลับมาที่ฐานบัญชาการพิเศษด้วยอาการปวดหัวตุบๆ ภารกิจช่วยเหลือตัวประกันเป็นอะไรที่ยุ่งยากและวุ่นวายเสมอ เพราะตัวประกันส่วนใหญ่อาจจะถูกทำร้าย หรืออาจจะอยู่ในสภาพที่ไม่พร้อมจะหลบหนี ถ้าเปรียบตัวประกันเป็นสิ่งของ พวกเขาต้องลอบเข้าไปหรือบุกเข้าไปโต้งๆ เพื่อเอาของชิ้นใหญ่ออกมาให้เร็วที่สุด 

คนตัวเล็กกดลิฟต์ขึ้นมาที่ชั้น10แล้วถอนหายใจอย่างหงอยๆ อีกครั้ง โอเมก้าตัวเล็กเปิดประตูเข้าไปในห้องสวีทของฮาแกน แล้ววางกระเป๋าสัมภาระลงที่โต๊ะรับแขก และเดินไปเปิดน้ำอุ่นให้เต็มอ่างจากุชชี่สี่เหลี่ยมใบใหญ่ในห้องอาบน้ำ ขนาดของมันสามารถให้คนสี่คนลงแช่พร้อมกันได้สบายๆ อัลฟ่าตัวใหญ่อนุญาตให้เขาใช้ห้องได้ตามใจ เพราะเจ้าตัวรู้ดีว่าตัวเองงานยุ่งแค่ไหน บางครั้งหายจากค่ายไปเป็นเดือนๆ ทิ้งให้เจ้าก้อนขนมนุ่มนิ่มนอนกอดเสื้อเน่าๆ ในตะกร้าของฮาแกนจนหลับไป 

ตั้งแต่คืนวันหิมะตกที่แสนอบอุ่นนั้น ทั้งสองก็แทบไม่มีเวลาให้กันเลยเพราะดีแลนก็เรียนหนักเนื่องจากใกล้สอบปลายภาค ส่วนฮาแกนก็ต้องออกจากฐานไปทำภารกิจลับของกองทัพ ทำให้เวลาในการเจอกันน้อยลง เรียกได้ว่าใช้เวลาอยู่ด้วยกันไม่ถึงหนึ่งวันดี คนตัวใหญ่ก็ต้องไปทำงานแล้ว แต่การจากไปทำงานคราวนี้ไม่ได้ทำให้ดีแลนแทบจะสติแตกเหมือนครั้งก่อนๆ เพราะในวันหนึ่งที่เจ้าของกลิ่นวู้ดดี้ไม่อยู่ ระหว่างที่คนตัวเล็กพักทานอาหารเที่ยงที่ดาดฟ้าของอาคารเรียนกับเอมิเลีย วอชของเขาก็ได้รับข้อความจากไอดีปริศนา 

  

‘คิดถึง’ 

  

ข้อความสั้นๆ ที่ปรากฏขึ้นในเมล ทำให้คนตัวเล็กขมวดคิ้วด้วยความสงสัย แล้วตัดสินใจจะกดลบข้อความทิ้ง ทว่าก่อนจะกดปุ่มลบ พลังการมองเห็นของดีแลนก็ดันไปสะดุดอยู่ที่ชื่อของผู้ส่ง Hagan L. หัวใจดวงเล็กๆ เต้นถี่รัวฟีโรโมนแห่งความสุขแผ่กระจาย จนอัลฟ่าสาวที่เคี้ยวข้าวปั้นหยับๆ และนั่งชันเข่าข้างหนึ่งอยู่ข้างๆ รู้สึกได้ 

  

“ใครทำให้เจ้าถั่วงอกเหี่ยวนุ่มฟูขึ้นมาได้เนี่ย” 

  

คนตัวเล็กไม่ตอบ แต่รีบพิมพ์ข้อความกลับไปเพราะเห็นว่าไอดีนี้ยังออนไลน์อยู่ ‘คุณฮาแกนหรือครับ’ ไม่นานวอชของดีแลนก็มีเสียงแจ้งเตือนอีกครั้ง เป็นข้อความที่ถูกส่งกลับมาจากไอดีเดิม ‘อืม’ ยังไม่ทันที่คนตัวเล็กจะพิมพ์อะไรตอบกลับไป ไอดีนั้นก็ออฟไลน์ไปแล้ว เจ้าถั่วงอกของเอมิเลียกลับมาห่อเหี่ยวอีกครั้งหนึ่ง 

หลังจากวันนั้นก็ไม่มีข้อความใดๆ ส่งมาอีก จนกระทั่งพันเอกกลับมาที่ฐานในอีกหนึ่งอาทิตย์ และออกไปทำภารกิจในวันรุ่งขึ้น คนตัวเล็กแทบจะร้องไห้ เพราะอีกฝ่ายออกไปโดยไม่ลา แต่ข้อความจากไอดี Hagan L. ซึ่งถูกส่งมาทุกๆ สองวัน ทำให้ดีแลนพอจะทำใจได้บ้าง อย่างน้อยๆ ถ้าหากยังส่งข้อความมาหาได้ แสดงว่าเขายังสบายดี ถึงไม่ได้พูดคุยกันกะหนุงกะหนิง หรือหวานแหววเหมือนคู่ไหนๆ ทว่าทุกข้อความที่ส่งมา คือความรู้สึกทั้งหมดที่กลั่นกรองออกมาเป็นคำพูด มันทำให้โอเมก้าตัวเล็กรู้สึกอบอุ่นและมั่นคง 

พันเอกฮาแกนงานยุ่งมากๆ อย่างในตอนนี้ก็หายตัวไปทำภารกิจอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกได้ราวๆ สามเดือนแล้ว แน่นอนมันก็คืองานที่เลี่ยงไม่ได้ คนตัวเล็กทำได้เพียงแค่รออย่างมีความหวัง ไม่งอแงงี่เง่าจนทำให้คนตัวใหญ่เป็นห่วง พร้อมทั้งอวยพรให้เขาทำภารกิจได้สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี 

  

ช่วยไม่ได้...เป็นเมียทหารต้องอดทน เอมิเลียบอกเขาอย่างนี้ 

  

ดีแลนก้าวลงไปแช่น้ำอุ่นเพื่อผ่อนคลายความเหนื่อยล้า ก่อนจะยกข้อมือขึ้นมาแล้วเปิดวอชเพื่อคิดคำนวณแผนการสอบอีกครั้ง จากการคำนวณของดีแลน สมาชิกในทีมรวมการเฉพาะสอบ (?) ของเขามีความสามารถที่หลากหลาย ตัวเขาเองในตอนนี้สามารถมองเห็นได้ไกลรัศมีราว200เมตร และสามารถอ่านใจผู้คนที่อยู่รอบๆ ตัวได้ในรัศมี50เมตร จะเรียกได้ว่าตัวเองเป็นเหมือนหน่วยข่าวกรองย่อมๆ ก็ไม่ผิดนัก 

ส่วนเอมิเลียถึงแม้เธอจะไม่มีพลังพิเศษ แต่มันสมองของเธอเรียกได้ว่าเข้าขั้นอัจฉริยะ คะแนนรวมทุกวิชาติดท๊อป5ของรุ่น แถมในด้านพละกำลังเอมิเลียมีปฏิกิริยาตอบโต้ที่รวดเร็วพอๆ กับเขา ทั้งๆ ที่เธอไม่ได้มีพลังพิเศษอะไร ด้วยความสามารถนี้เธอสามารถเป็นทั้งหัวหน้าทีม และหน่วยจู่โจมได้ไม่ยากเลย 

อีริคเป็นอัลฟ่าร่างใหญ่เปี่ยมไปด้วยพละกำลัง แถมยังมีพลังพิเศษที่ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าคืออะไร แต่ดูจากความสามารถโดยรวมแล้ว เขาคือแนวหน้าของทีมอย่างไม่ต้องสงสัย ถึงแม้ว่าเขาจะติดเล่นและชอบกวนประสาทเอมิเลียจนเธอแทบจะชักดาบมาปาดคอเขาให้จบๆไปก็ตาม 

เรเชลถึงจะดูเนิร์ทๆ แต่เท่าที่ดีแลนสืบประวัติผลการเรียนของเธอในระหว่างกลับฐาน ในฐานข้อมูลประวัตินักเรียนจะมีแฟ้มสะสมผลงานของนักเรียนแต่ละคนด้วย ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าตัวจะเอามาใส่หรือไม่ แฟ้มผลงานของเรเชลเต็มไปด้วยเป้ายิงที่ถูกยิงเข้าแต่จุดแดงตรงกลางจนพรุน แต่ความสามารถด้านอื่นรวมถึงพละกำลังของเธอแทบรั้งท้าย เธอจึงรับตำแหน่งหน่วยสนับสนุนลอบโจมตีระยะไกล 

ฉิงหลงที่ดูจะปกติที่สุดในกลุ่ม ก็มีความรู้ความสามารถด้านวิเคราะห์พื้นที่ และความเชี่ยวชาญด้านการประกอบวัตถุระเบิดทุกชนิด หลังจากที่นั่งคุยทำความรู้จักกันเพิ่มเติม ทำให้ดีแลนรู้ว่านอกจากวัตถุระเบิด พวกเครื่องติดตาม หรือการแฮกระบบยากๆ เบต้าหนุ่มคนนี้ก็สามารถทำได้ จึงได้ตำแหน่งไอทีซัปพอร์ต ทีมรวมการเฉพาะสอบถือว่ารวบรวมคนได้อย่างหลากหลายและเหมาะสม ถึงแม้ว่าเอมิเลียและอีริคจะคอยจิกกัดและปล่อยฟีโรโมนข่มกันไปมาตลอด ตามธรรมชาติที่ว่าอัลฟ่าสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ 

ที่เหลือในตอนนี้ก็แค่ไปรับทราบรายละเอียดของภารกิจ ที่กองบัญชาการกลางในวันพรุ่งนี้ หวังว่าตัวประกันที่ให้พวกเขาไปช่วยพาตัวออกมา จะมีสภาพสมบูรณ์พร้อมในการหลบหนี เจ้าหัวไชเท้ากอดเข่าและหย่อนตัวลงในน้ำอุ่นให้ลึกขึ้น พลางเป่าฟองอากาศเล่นราวกับกำลังใช้ความคิด 

  

“คิดอะไรอยู่” 

“!!!” 

  

เสียงทุ้มที่ดังขึ้นด้านหลังทำให้ดีแลนตกใจเป็นอย่างมาก ผิวนุ่มลื่นถูไปกับอ่างทำให้ร่างเล็กสไลด์ตัวจมลงสู่ก้นอ่างแบบขาชี้ฟ้า เจ้าของเสียงทุ้มต้องรีบเข้ามาช่วยดึงร่างนุ่มนิ่มขึ้นมาหายใจ คนตัวเล็กไอแค่กๆ สำลักน้ำอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงตั้งสติใช้พลังมองไปรอบๆ ห้องน้ำ สัมผัสที่คอยลูบหลังและกลิ่นหอมอบอุ่นของวู้ดดี้ที่เข้มจัดทำให้คนตัวเล็กรู้ว่า พันเอกฮาแกนอยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้ 

  

“แค่กๆๆๆ กะ...กลับมาแล้ว แค่กๆ หรือครับ” 

“อืม” 

  

ความเย็นของอุณหภูมิเหนือผิวน้ำ ทำให้ดีแลนรู้สึกตัว ใบหน้าสวยขึ้นสีในทันทีเพราะนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตัวเองนั้นเปลือยเปล่า คนตัวเล็กหย่อนกายลงในอ่านจนตอนนี้น้ำแทบมิดคอ ท่าทางน่าเอ็นดูนั้นทำให้ฮาแกนยิ้มน้อยๆ ที่มุมปาก คนตัวใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วถอดเสื้อคอกลมที่สวมอยู่ออก ตามด้วยกางเกงคาร์โก้เปื้อนฝุ่นหน่อยๆ ลงไปกองกับพื้น เสียงของเนื้อผ้าที่กระทบพื้นหินอ่อน ฟีโรโมนที่เข้มขึ้นทำให้ดีแลนหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม ฮาแกนคนบ้ากลับมาถึงก็จะ...จะทำเลยหรอ... 

  

“หลบหน่อย” 

“เอ๊ะ...” 

“จะแช่น้ำ” 

“อ้าว...เอ่อ...ผมหมายถึงเชิญครับ” 

  

ดีแลนก้มหน้างุดด้วยความอับอายกับความคิดของตัวเองในตอนแรก ร่างสูงก้าวลงมาในอ่างทำให้น้ำอุ่นล้นออกมาด้านนอกเล็กน้อย แขนใหญ่รวบคนตัวเล็กให้เข้ามานั่งซ้อนที่ด้านหน้า ก่อนจะเอาคางตัวเองเกยไว้ที่ไหล่ขาว ใบหน้าสวยที่ขึ้นสีแดงระเรื่อกับเสียงหัวใจที่เต้นรัว ทำให้คนตัวใหญ่ที่พึ่งกลับมาจากการทำงานหนักติดต่อกันสามเดือนรู้สึกดี 

  

“เด็กลามก” 

“ผมไม่…” 

“หึ...เมื่อกี๊คิดอะไรอยู่ถึงไม่ได้ยินเสียงฉันเข้ามา” 

“ผมคิดเรื่องการสอบปลายภาคครับ พรุ่งนี้พวกผมจะต้องเข้าไปรับภารกิจที่กองบัญชาการกลาง” 

“อ่อ...สอบกลุ่ม” 

  

เหมือนมีหลอดไฟสว่างวาบขึ้นมาในหัวของดีแลนดังปิ๊ง! พันเอกฮาแกนจบจากโรงเรียนเตรียมทหาร แถมยังจบเป็นที่หนึ่งของรุ่น ถ้าให้นับก็คือเป็นรุ่นพี่ของเขา คนตัวเล็กทิ้งน้ำหนักตัวพิงหลังเข้ากับอกของคนตัวใหญ่คล้ายจะอ้อน ไหนๆ ก็มีรุ่นพี่ที่จบไปเป็นที่หนึ่งของรุ่นมาให้สัมภาษณ์ถึงที่ คงต้องขอล้วงกลยุทธ์หรือเคล็ดลับการสอบเสียหน่อย 

  

“รู้หรอกว่าจะถามอะไร ไม่บอก” 

“อ้าว...” 

“แต่จะแนะนำว่าให้ใช้ความสามารถของคนให้ถูกกับสถานการณ์ พยายามตั้งสติและตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา ต้องคิดไว้เสมอว่ามันคือของจริง เจ็บจริง ตายจริง มีหลายคนเอาชีวิตไปทิ้งเพราะคิดว่าคือการเล่นสนุก” 

“…” 

“กรรมการสอบจะคอยดูอยู่ห่างๆ แต่ถ้ามีอะไรผิดพลาด พวกนั้นก็เลือดเย็นพอจะยืนดูนักเรียนของตัวเองตาย” 

“แล้วตอนที่คุณสอบ มันผ่านมาได้ด้วยดีไหมครับ” 

  

คนตัวใหญ่เอาคางวางไว้บนกลุ่มผมสีขาวเปียกน้ำแล้วกระชับอ้อมแขนเล็กน้อย ฮาแกนเล่าว่าตอนที่สอบกลุ่ม ภารกิจของเขาคือการกวาดล้างทำลายฐานที่มั่นของพวกกบฏ ซึ่งเป็นเรือสินค้าที่ลอยลำอยู่กลางทะเล พวกเขาห้าคนบุกเข้าไปในตอนกลางคืนซึ่งมืดสนิท เพื่อวางระเบิดที่ใต้ท้องเรือ 

โชคไม่ดีที่ทีมของพวกเขาถูกจับได้ตอนกำลังหลบหนีออกมา เพื่อนในทีมคนหนึ่งดันพลาดทำปืนลั่น ทำให้พวกมันทั้งหมดรู้ตัว พวกเขาห้าคนถูกจับขังรวมในห้องห้องหนึ่งเพื่อรอว่าจะจัดการยังไง เขาและเพื่อนในทีมตัดสินใจกดระเบิดให้ทำงาน เพื่อล่อความสนใจของพวกมันออกจากกลุ่มเขา 

แต่เหมือนแรงระเบิดจะมากเกินไปหน่อย ทำให้เรือจมลงอย่างรวดเร็ว โชคดีที่ตอนนั้นฮาแกนควบคุมพลังของตัวเองได้พอสมควรแล้ว จึงบังคับเอาออกซิเจนในน้ำให้มารวมกันเป็นช่องอากาศขนาดใหญ่ให้ทีมยังหายใจได้ แต่ก็ต้องบังคับใช้พลังตัวเองอยู่อย่างนั้นโดยไม่หยุด ไม่มีอาหาร ไม่มีน้ำ และไม่มีสักวินาทีให้หลับตานอน ทุกอย่างมืดสนิทเป็นเวลาราวหนึ่งสัปดาห์ กว่าที่ทีมช่วยเหลือเก็บกู้จะมาเจอ และพาพวกเขาขึ้นสู่ผิวน้ำ 

ทุกคนอยู่ในสภาพอ่อนเพลียอย่างหนัก แต่ไม่ได้บาดเจ็บมากมาย เว้นเสียแต่ฮาแกนที่แอ็ดมิทเข้าห้องฉุกเฉินอยู่เป็นเดือน เพราะใช้พลังมากเกินขีดจำกัดของตัวเอง คนตัวเล็กที่ฟังจบก็หันกลับไปหาคนตัวสูงด้านหลัง มือเล็กคลำขึ้นไปประคองที่ใบหน้าของคนตัวใหญ่ แล้วยกตัวขึ้นจูบในตำแหน่งที่คิดว่าเป็นริมฝีปากอุ่นๆ อย่างแผ่วเบา ก่อนจะรีบหันกลับมานั่งหันหลังให้อย่างเดิม 

  

“ระ...รางวัลที่รอดชีวิตกลับมา...ครับ” 

“หึ...แล้วที่ครั้งนี้รอดกลับมามีรางวัลหรือเปล่า” 

“เอ่อ...” 

“แล้วครั้งก่อนๆ ที่รอดกลับมาด้วย มีรางวัลหรือเปล่า” 

  

ดีแลนก้มหน้าจนแทบจะเอาหัวจุ่มลงไปในน้ำ ใบหน้าเห่อร้อนกลายเป็นสีแดงอย่างชัดเจน ฮาแกนมองท่าทีเขินอายนั้นอย่างเอ็นดู แล้วจึงจับตัวอีกฝ่ายให้หันหน้ากลับมาหา และออกแรงเล็กน้อยส่งร่างนุ่มนิ่มให้ขึ้นมานั่งตัก เจ้าหัวไชเท้าผวาเฮือกเพราะกลัวว่าจะหงายหลัง จึงใช้สองแขนโอบรอบคอของอีกฝ่าย พลางใช้ขาเรียวเกี่ยวรัดเอวสอบของคนตัวใหญ่เอาไว้แน่นตามสัญชาตญาณ 

  

“ว่าไง...มีรางวัลหรือเปล่า?” 

  

กว่าที่เจ้าก้อนขนมนุ่มนิ่มจะรู้ตัวว่าตัวเองอยู่ในท่าล่อแหลมขนาดไหน ก็คือตอนที่เสียงทุ้มอบอุ่นกระซิบที่ข้างหู ดีแลนรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่มองไม่เห็นคนตัวใหญ่ เลยไม่รู้ว่าเขาทำหน้าตาแบบไหน จะยิ้มอยู่หรือทำหน้านิ่งๆ ตลอดเวลาเหมือนที่หมอออสตินเคยบอก และการที่เขามองไม่เห็น มันทำให้เขามีความกล้ามากขึ้นแบบ300% 

คนตัวเล็กก้มลงประกบปากจูบที่ริมฝีปากอุ่นอีกครั้ง ลิ้นเล็กๆ เลียที่รอยแยกของกลีบปากคนตัวใหญ่คล้ายลูกหมาที่กำลังอ้อนขออาหารจากเจ้าของ และมันทำให้เส้นความอดทนของฮาแกนขาดสะบั้น อ้อมแขนแข็งแรงโอบรอบร่างนุ่มนิ่มให้แนบชิดมากยิ่งขึ้น ก่อนจะออกแรงดึงตัวเองขึ้นจากน้ำและก้าวขาออกจากอ่าง ดีแลนสั่นสะท้านไปทั้งร่างเพราะความหนาว นัยน์ตาสีอำพันของอัลฟ่าตัวสูงเรืองแสงขึ้นหน่อยๆ ขณะเดินไปที่เตียงนอน กระแสลมตัดผ่านร่างทั้งสองที่กำลังกอดเกี่ยวกันแนบแน่น ทันทีที่หลังของดีแลนสัมผัสเตียงหนานุ่ม ตัวของเขาก็แห้งเหมือนไม่เคยแช่น้ำมากก่อน 

คนตัวใหญ่ผละออกไปเล็กน้อย หูที่ไวต่อการรับเสียงของดีแลนได้ยินเสียงฉีกซองฟลอยด์ ใบหน้าที่แดงอยู่แล้วก็แดงขึ้นไปอีก ความชื้นแฉะที่ช่องทางด้านหลังเริ่มเอ่อล้นทำให้ร่างนุ่มนิ่มอยู่ไม่สุข ฟีโรโมนเชื้อเชิญของร่างเล็กที่นอนบิดเร้าอยู่บนเตียง ทำให้ฮาแกนต้องรีบเตรียมพร้อมช่องทางด้านหลังของคนตัวเล็กให้พร้อม นิ้วมือที่ด้านจากการจับอาวุธและทำงานหนักสอดเข้าที่ช่องทางด้านหลังช้าๆ ดีแลนครางเสียงหวานก่อนจะแอ่นสะโพกรับสิ่งแปลกปลอมที่คืบคลานเข้ามาในกาย 

  

“อ๊ะ...คุณฮาแกน...เสียว...” 

  

แกนกายของคนตัวเล็กตั้งชั้นและกระตุกน้อยๆ อัลฟ่าตัวสูงออกแรงขยับนิ้วเข้าออกก่อนจะเพิ่มนิ้วที่สองและสามตามเข้าไปอย่างรวดเร็ว ดีแลนเกร็งกระตุกเพราะเสร็จสม ตัวตนของดีแลนกระตุกอีกครั้งก่อนจะปลดปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นออกมาเปรอะเต็มหน้าท้องของตัวเอง ฮาแกนมองภาพที่แสนเย้ายวนตรงหน้าอย่างพึงพอใจ แล้วจึงถอนนิ้วใหญ่ที่คาอยู่ในช่องทางด้านหลังออก รอยจีบสีชมพูอ่อนขยับเคลื่อนไหว คล้ายจะตามหาสิ่งมาเติมเต็มมันอีกครั้ง มือใหญ่ประคองตัวตนของเขาให้จ่อที่รอยจีบนั้น และดันความแข็งแกร่งเข้าสู่ช่องทางอ่อนนุ่มช้าๆ 

  

“คุณฮาแกน...อ๊ะ...อ๊า...” 

  

คนตัวสูงด้านบนเริ่มขยับเป็นจังหวะช้าๆ ทำให้ดีแลนแทบล่องลอย หัวสมองขาวโพลนคิดอะไรไม่ออก ความรู้สึกทั้งร่างกายรวมกันอยู่ที่ช่องทางด้านหลัง ที่กำลังตอดรับตัวตนใหญ่โตของอีกฝ่ายอย่างตะกละตะกลาม กว่าสามชั่วโมงที่คนตัวใหญ่ตักตวงเอา 'รางวัล' ของตัวเอง จากร่างนุ่มนิ่มที่นอนบิดเร้าอยู่ด้านล่าง ให้สมกับความคิดถึงที่ต้องห่างจากกลิ่นหอมๆ ของเครมบรูเล่ไปราวสามเดือน ครั้งนี้ดีแลนไม่ได้ฮีท จึงไม่มีฟีโรโมนมากระตุ้นความต้องการของฮาแกนได้มากมายเหมือนครั้งก่อน บทรักครั้งนี้จึงจบลงอย่างสงบเมื่อคนตัวใหญ่ปลดปล่อยเป็นครั้งที่สอง 

ดีแลนหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน พลางปล่อยฟีโรโมนหอมๆ แสดงถึงการที่เขากำลังมีความสุขให้อีกฝ่ายได้ชื่นใจ อัลฟ่าตัวสูงที่เต็มอิ่มจากการร่วมรัก ยกตัวขึ้นฝังจมูกโด่งลงที่กลุ่มผมสีขาวหนานุ่ม แล้วสูดหายใจเข้ายาวๆหนึ่งครั้ง เป็นการหอมหัวด้วยความคิดถึงและเอ็นดู ฮาแกนยกมือข้างหนึ่งขึ้นลูบที่แก้มนิ่ม ถึงแม้ดีแลนจะมองไม่เห็นแต่สัมผัสที่ได้ทำให้เจ้าหัวไชเท้ารู้สึกนุ่มฟู ดีแลนเอาแก้มนิ่มๆ ของตัวเองถูกไปมากับมืออุ่นๆ คล้ายจะอ้อน 

  

“คิดถึงนะครับ...ยินดีต้อนรับกลับบ้าน” 

“อืม” 

“…” 

“กลับมาแล้ว...ครับ” 

  

  

ติดตามข่าวสาร อัปเดตข้อมูลเข้าไปพูดคุยเม้ามอย หอยสังข์ ทวงนิยายกันได้ที่ 

ทวิตเตอร์ #โอเมก้าตาบอด 

 

แช่จากุชชี่แบบอิโรติกนิ๊ดๆ 

 

TALK with Poydswat. 

สวัสดีค่ะรีทเดอร์ที่น่ารักทุกท่าน 

ครับอ่ะ เขาพูดครับอ่ะแกรรรรร ตอนนี้เป็นตอนที่ไม่ได้อยู่ในพล๊อต ไม่ได้ตั้งใจจะเขียน มาจากไหนก็ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีคือเขียนเสร็จแล้ว ถถถถถ อีพรี๊ชาวสวนคนเข้มกลับมาทวงคะแนนคืน หลังจากตอนที่แล้ว มีพ่อหนุ่มตัวประกอบมาแย่งคะแนนใจจากเหล่าแม่ๆ ไปอย่างท่วมท้น ชาวสวนรับไม่ได้ค่ะ!!!! 

และวันนี้ไรท์ได้แฟนอาร์ทจากหนึ่งในแม่ยกของน้อนมาด้วย ขอบคุณที่เอ็นดูดีแลนนะคะ

ขอบคุณภาพจากคุณ @varenv7_ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว