email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 58

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 111

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2563 16:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 58
แบบอักษร

และแล้วเวลาของการประมูลปืนกลเบา MT5 กระบอกแรกก็เริ่มต้นขึ้น สินเป็นผู้กล่าวเริ่มประมูลปืนด้วยตัวของเขาเอง ฌอนเริ่มต้นด้วยราคา 1000 เหรียญทอง หลังจากที่พิมพ์กล่าวเริ่มไปได้ไม่นานมากนัก ก็ได้รับการตอบรับในทันที

“ศูนย์เร้นเงาที่หนึ่ง ขอเสนอที่ 1100 เหรียญทอง” หน่วยแรกที่นำเสนอมาพวกเขาก็เพิ่มราคาไปที่ 1100 เหรียญทองทันที แต่มีหรือที่หน่วยอื่นจะยอม

“ศูนย์ภารกิจ ขอเสนอที่ 1200 เหรียญทอง” และก็เป็นจริงดังนั้นมันไม่มีใครยอมใคร และราคามันก็เพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆอย่างน่าตกใจ จนสุดท้ายราคามันมาหยุดอยู่ที่ 1945 เหรียญทอง และศูนย์ที่แสดงมาคือศูนย์ลับ เมื่อฌอนเห็นว่ามันยังไม่ถึงเวลา แต่เพื่อไม่ให้เสียเวลา และยังคอยกดดันพวกที่กำลังคิดอยู่นั้น เขาก็เริ่มนับถอยหลัง จากที่เห็นว่าไม่มีใครเสนอมาแล้วเป็นเวลามากกว่า 30 วินาที

และเหมือนเป็นการกระตุ้นพวกเขาทางอ้อมว่าถ้าไม่มีการเสนอราคา เขาจะนับแล้วพอหมดเวลาแล้ว ของชิ้นนี้จะตกเป็นของผู้ที่ประมูลได้สูงสุด ณ เวลานี้ เขาเริ่มนับถอยลงจาก 5 ถึง 0 แต่มันยังไม่ทันจบ ศูนย์ข่าวกรองก็เสนอมาที่ 2000 เหรียญทองถ้วน จนไม่มีใครกล้าที่จะเสนอราคาอีกเลย

เวลาผ่านไป ปืนกระบอกที่ 2 ถึงประมาณกระบอกที่ 9 ราคาไม่เคยเกิน 2000 เหรียญทองอีกเลย แต่มันก็เกิน 1900 เหรียญทองทุกกระบอก พวกเขาได้แต่หวังพึ่งกับกระบอกสุดท้าย แต่ใครจะไปรู้ปืนกระบอกสุดท้ายจะแพงกว่าชาวบ้าน มันถูกขายออกไปมากถึง 2300 เหรียญทอง

การประมูลยังไม่จบเพียงเท่านั้น ฌอนยังจัดการประชุมสินค้าพิเศษอีกหนึ่งอย่าง ซึ่งมันเป็นของชิ้นใหม่ที่ยังไม่เคยได้ลองใช้เลยสักครั้ง นั่นก็คือระเบิดมือนั่นเอง พวกศูนย์ต่างๆไม่เคยรู้เลยว่ามันทำอะไร ฌอนอธิบายว่ามันคือของที่สามารถระเบิดแตกตัวออกมาได้เหมือนกับพลังไฟของกราเซีย แต่พลังจะถูกลดลงเหลือเพียงแค่ครึ่งเดียว

และราคาเริ่มต้นมันเพียงมาก คือ 500 เหรียญทองสำหรับระเบิด 10 ลูก และแล้วก็ไม่มีผู้ใดประมูลมันไปเลยนอกจากกราเซียที่มองไปไกลกว่า เพราะว่าของหรือสินค้าของท่านฌอนแต่ละชิ้นมันจะธรรมดาๆไปได้อย่างไร เขาประมูลมันมาในราคา 750 เหรียญทองเท่านั้นเอง แต่ศูนย์อื่นกลับมองว่าเขาเป็นบ้าที่ใช้เงินอย่างมหาศาลกับของที่ไม่รู้ประสิทธิภาพของมัน

ฌอนที่ได้รับเหรียญทองเต็มๆกับการชื้อขายในครั้งนี้รวมแล้วเป็นเงิน 20355 เหรียญทอง ทั้งที่ต้นทุนรวมกันแล้ว เพียงแค่ 2000 เหรียญทองต้นๆเพียงเท่านั้นเอง แปลว่าเขาได้กำไรมากจากการค้าขายเพียงแค่ครั้งเดียว ไหนจะเป็นการสั่งกระสุน และของอย่างอื่นอีก และแน่นอนว่ามันทำให้เขายิ้มไม่หุบเลยทีเดียว ถ้าตีเป็นเงินไทยเขาได้มามากถึงประมาณ 900 ล้านบาท เศรษฐีร้อยล้านพันล้านไปแล้ว

จนถึงเวลาปิดร้าน วันนี้ก็ได้เงินจำนวนมากจากการที่นาทาร์ และเจ้าเมืองมอรัสซัสมาชื้อของไปอีกจำนวนมาก ทำให้ส่วนแบ่งที่ได้รับมามีมากถึง 860 เหรียญทอง และมันขายออกไปได้มากกว่า 4000 เหรียญทองเสียอีกในวันนี้ ฌอนอารมณ์ดีเป็นอย่างมาก วันนี้เขาเลยคิดว่าจะเลี้ยงหมูกระทะสักหน่อย

แต่ว่าฌอนก็ต้องแปลกใจ เพราะเขาไม่สามารถขอชื้อชุดหมูกระทะมากินได้ เขาสามารถสั่งได้แต่ตัวกระทะ เตาถ่านอั้งโล่ และถ่านเท่านั้น ระบบได้กล่าวกับเขาว่า เขาไม่สามารถที่จะชื้อของที่ใช้ทานได้จากระบบ จะสั่งชื้อได้แต่อุปกรณ์ที่ไม่เป็นสิ่งที่เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตเท่านั้น ฌอนที่ได้ยินอย่างนั้นก็เกิดอาการเซ็งเป็นอย่างยิ่ง เขาไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นแบบนี้

เขาจึงเดินออกไปตลาดกับแนนซี่หลังจากปิดร้านแล้ว เพื่อชื้อวัตถุดิบในการทำอาหาร หลังจากที่พวกเขาปรึกษากันว่าวันนี้จะทานอะไร และแนนซี่เองก็อยากจะทานมันด้วยเช่นกัน และเธอก็กล่าวแก้ไขปัญหาที่ฌอนกำลังเจอเรื่องวัตถุดิบ เพราะเธอบอกว่ามันส่วนใหญ่แล้วมันมีขายที่ตลาด และเธอก็คือเจ้าแม่แห่งการเดินตลาดอยู่แล้ว และแน่นอนว่าพวกหน่วยอินทรีย์เองก็ต้องไปเป็นคนแบกหามให้กับพวกเขาอีกด้วย

พวกเขาเดินช้อปปิ้งชื้อของที่อยากได้เกินกว่าที่กำหนดเพียงแค่วัตถุดิบ แต่ฌอนที่เป็นคนดัง เขายังช่วยชื้อของ ของพ่อค้าแม่ค้าที่ต้องการขายของออกไปให้หมดก่อนที่จะเกิดเดือนปีศาจจะมาถึง ฌอนก็เล่นเหมามาเกือบหมด เพราะเท่าที่รู้มานั้น อีกประมาณ 1 อาทิตย์หิมะแรกก็จะเริ่มตกลงมาแล้ว มีอะไรก็ช่วยๆกันไป แต่ทั้งหมดนั้นมันก็ลำบากทั้งสามคนที่ต้องแบกหาม

ไม่นานนักพวกเขาก็กลับมาจากตลาดหลังชื้อของอะไรเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฌอนสั่งให้ทุกคนทำนู้นนี่นั่นให้เสร็จ เรื่องการแช่เนื้อให้แข็งก็เป็นหน้าที่ของแนนซี่ที่จะต้องทำ เพื่อที่พวกเขาจะได้ทำเนื้อสไลด์ได้อย่างง่ายๆ ผักให้โวโลนิก้าเป็นคนทำทั้งหมด คิริวคอยหั่นเนื้อช่วยแนนซี่ โจวต้องไปจุดไฟ ส่วนน้ำจิ้มกับซุป ฌอนจะเป็นคนทำทั้งหมด

และแล้วพวกเขาก็ทำเสร็จหมดทุกอย่าง วัตถุดิบมันน่าทานเอามากๆ เตามีทั้งหมดสองเตา เตาหนึ่งเอาไว้สำหรับปิ้งย่าง ส่วนอีกเตาเอาไว้สำหรับทานชาบู ฌอน และแนนซี่เริ่มจับตะเกียบมาแลวก็สอนพวกหน่วยอินทรีย์ทาน แรกๆพวกเขาก็ทานไม่เป็น แต่เมื่อเริ่มคล่องกันแล้ว พวกเขาทั้งสามก็ซัดกันอย่างไม่แคร์สื่อ

“ท่านฌอนคะ นี่มันอร่อยมากเลยนะคะ พอเอามาทานกับน้ำจิ้มอะไรนี่มันลงตัวเป็นอย่างมากเลยค่ะ” โวโลนิก้ากล่าวออกมา พร้อมกับเสียงของคิริวที่ดังออกมาตอบรับ

“ใช่แล้วครับ ท่านฌอนน่าจะทำขายนะครับ ข้าว่าน่าจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่า” คิริวกล่าวออกมา แต่โจวก็พูดแซงออกมาก่อน

“คิริว เจ้านี่ไม่ใช้หัวคิดเลยนะ ทุกวันนี้ท่านฌอนเองก็ไม่มีเวลามากพอแล้ว จะให้ท่านไปทำอะไรอย่างนั้นได้ตอนไหนกันล่ะ.. จริงไหมขอรับท่านฌอน” เขาหันมาเอ่ยเตือนคิริวเล็กน้อย จนคิริวก็กล่าวขอโทษออกมา แต่ความคิดนี้มันเข้าไปในหัวของฌอนเข้าอย่างจัง

ถ้าเขาจัดการวางแผนดีๆ มันก็จะง่ายขึ้นเกือบจะทุกอย่าง เขามองหน้าแนนซี่เล็กน้อย เธอก็ทำหน้าประมาณว่าถ้าท่านอย่างทำข้าก็พร้อมจะช่วยดูแลให้ แต่ต้องมีส่วนแบ่งที่สมน้ำสมเนื้อเหมือนเดิมอะไรประมาณนี้ ซึ่งฌอนก็มองออกเลยไม่ต้องพูดอะไรกันมากนัก เอาไว้ปรึกษากันหลังจากนี้ก็ได้ เขาจึงเปลี่ยนเรื่องที่จะพูดคุยกันก่อน และทานให้มีความสุขก็พอแล้ว

และอีกอย่างหนึ่งพวกหน่วยอินทรีย์จะต้องเดินทางตั้งแต่เช้า เพื่อไปส่งของให้กับศูนย์ลับที่ทำการแจ้งขอไว้ และหลังจากนั้นจะต้องแยกกันส่งของที่ประมูลเสร็จวันนี้ ให้กับผู้ชนะการประมูลแต่ละที่อีกด้วย และหมูกระทะมื้อนี้คือข้าจ้างของพวกเขา

ฌอนได้นัดแนะกับพวกอินทรีย์เรื่องของการเดินทางเสร็จ คิริวก็บอกกับท่านฌอนว่าพวกเขาจะไปทำภารกิจต่อเลยหลังจากส่งของเสร็จ และมันน่าจะใช้เวลาทั้งหมด 2 วัน ซึ่งฌอนก็รับรู้ และบอกว่ารีบทำให้เสร็จ เพราะถ้าไปนานเกินไปเดี๋ยวจะมีคนสงสัยเอาได้ และหลังจากนั้นพวกเขาก็เข้านอน โดยที่หน่วยอินทรีย์ทั้งสามคนไปนอนพักที่โรงแรมเช่นเดิม

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว