email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ฝากสนับสนุนด้วยนะค่ะ เพื่อเป็นกำลังใจในการเขียน และการพัฒนางานเขียนเพื่อให้ผู้อ่านได้มีความสุขในการอ่านค่ะ

ชื่อตอน : บทที่ 8

คำค้น : #แอบรัก #ซันกัส #suchi

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 220

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2563 20:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8
แบบอักษร

#แอบรัก(จนหมดใจ)  by Suchi

บทที่ 8

ณ.ในห้องน้ำในร้านเหล้าแถวมหาลัย S

กัส:(เอาไงดีหละ ไอกัส จะทำไงดีอ๋อคิดออกแล้ว ว่าเราจะทำยังไงดี...เอาแบบนี้แหละกันนะ)....คือว่า โทชิ เราว่า เรามาคุยกันดีๆดีกว่านะ เราไม่อยากให้โทชิต้องเดือดร้อนนะ โทชิก็รู้นิว่า ถ้าดีดีรู้เรื่องที่โทชิทำกับเราวันนี้แล้วจะเป็นยังไง

โทชิ:กัส คุณต้องการขู่ผมเหรอครับ ผมไม่กลัวหรอก ผมคิดแล้ว ผมถึงได้ทำ คุณต้องเป็นของผม ยังไงผมก็ไม่ปล่อยคุณไปหรอกกัส

กัส:(ผมเริ่มกลัวโทชิแล้ว น้ำตาผมเริ่มเออล้น และไหลลงมาอาบแก้ม...ทำไมผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ ไม่เข้าใจเลย...ด้วยความที่ผมกลัวว่าโทชิกำลังจะทำอะไรผม เพราะโทชิเริ่มเอาหน้ามาใกล้ๆผม และเอามีเชยคางผม เพื่อที่จะจูบผม จังหวะที่เค้าจะจูบผม ริมฝีปากของโทชิกำลังจะแตะริมฝีปากผมนั้น ทันใดนั้นเอง!!!!!!!ผมก็........)

โทชิ:โอ้ย!!!!!!!!!!!!กัส!!!!!!!!!!!!!!....ปึ้ง.....ผลั๊ก!!!!!!!ผั๊วะ!!!!!!!แกร็ก!!!!ปัง!!!!!!(ผมกำลังจะจูบกัส แต่จังหวะนั้นเอง กัสเอาหัวตัวเองโขกหน้าผากผม แล้วกัดที่มือของผมอย่างแรง และผลักผมติดผนังห้องน้ำ ผมเซและก้มหน้า พอเงยหน้ามากัสก็ชกผม 1 หมัด และเปิดประตูออกไปอย่างรวมเร็วจนผมยังไม่ได้ตั้งตัว.....และพอผมตั้งหลักได้..ผมก็ออกไป แต่ผม..เจอ.....กับ.....)

กัส:(ผมเอาหัวโขกหน้าผากโทชิ และดึงมือมากัดอย่างแรง และเพื่อที่จะไม่ให้โทชิตั้งตัว ผมต่อยไปที่หน้าของโทชิอีก 1 หมัด จนเห็นว่าเข้าเสียหลักอีกครั้ง ผมเลยเปิดประตู และชนกับอะไรบางอย่าง....ปึ้ง....อ๊ะ.....) ดีดี!!!!!!!!! ช่วยเราด้วย ฮือๆๆๆๆ...โทชิจะทำร้ายเรา....

ดีดี:(ผมยังห่วงเพื่อนผมที่ยังหาไม่เจอ ผมและคิงช่วยกันตามหา ทั้งภายในร้านและนอกร้าน จนเราสองคนตกลงกันว่า กลับมาหาที่ห้องน้ำอีกครั้ง เพราะไม่น่าที่กัสจะหายออกไปทั้งๆ ที่พอใจและเจเอ็มนั่งอยู่ด้านหน้า ถ้ากัสออกไปนอกร้าน ทั้งสองคนนั้นก็ต้องเห็นเพราะโต๊ะเราอยู่ด้านทางเข้าทางออกจากร้าน ผมกับคิงเลยเดินเข้าไปที่ห้องน้ำและพอเข้าไปด้านในก็เจอกับกัสที่หน้าตาตื่น..และร้องไห้...เปิดประตูออกมาจากห้องน้ำด้านใน...ผมและคิงตกใจมาก....เลยถามกัสว่า....)กัส!!!!!มันเกิดอะไรขึ้น!!!!!!! ใครมันทำไรกัส!!!!!!! บอกเรา...เราจะไปจัดการมันเอง!!!!!!!

กัส:คิง ดีดี...ฮือๆๆ รีบพาเราออกไปจากที่นี่หน่อย เราไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว เรากลัว ฮือๆๆๆๆๆ ทำไมเราต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย ฮือๆๆๆๆๆ

ดีดี: ไหน ไอ้เชี้ย...ตัวไหน มันทำเพื่อนกู..ขอกูดูหน้ามันหน่อยสิ....(ผมเดินไปห้องน้ำด้านในสุดและเปิดประตูเข้าไป....)ห๊า!!!!!!!.....ไอ้โทชิ.....(ผมตกใจมากเพราะไม่นึกว่าเป็นมัน ผมไม่คิดว่ามันจะกล้าทำเรื่องแบบนี้ และผมก็เตือนมันแล้ว นี่มันต้องการลองของกับผมใช่ไหม อยากรู้ใช่ไหมว่าการมีผัวมันเป็นยังไง ได้!!!!!! กูจะจัด...ให้มึงเอง....ไอ้โทชิ....มึงทำเพื่อนกูร้องไห้ กูจะทำให้มึงเจ็บและร้องไห้ยิ่งกว่ากัสอีก!!!!!!!!และผมก็หันบอกกับคิงว่า...)คิง เราฝากกัสด้วย พากลับบ้านไปเลย  ส่วนไอ้ตัวปัญหาเดี๋ยวเราจัดการเอง แล้วเราค่อยเจอกัน...กัสเราสัญญาว่าต่อไปนี้เราจะไม่ให้มันเข้าใกล้กัสในรัศมี 200เมตรเลย...มันกล้ามากที่ทำกับเพื่อนรักของเรา....เราไม่ปล่อยมันไว้แน่กัส กัสกลับบ้านและดูแลตัวเองด้วยนะ..เราเป็นห่วงกัสนะ และเสร็จจากทางนี้แล้วเราจะไปหากัสที่คอนโดนะ...ส่วนพอใจและเจเอ็ม เดี๋ยวเราโทรหาเอง คิงพากัสออกด้านหลังนะ จะได้ไม่เป็นที่สังเกตนะ

คิง:(ผมตกใจมาก ที่เห็นกัสในสภาพแบบนั้น หน้าตากัสหวาดกลัว และเสียขวัญมากนี่ถ้าไอ้ซันมาเห็นนะ ผมว่า ไอ้โทชิอะไรนั้น ไม่มีชีวิตอยู่แน่นอนครับเพื่อนผมนะครับ เห็นนิ่ง ๆ เงียบๆ แต่ทุกคนเชื่อไหมครับ นั้นแหละ ไอ้หินภูผาไอ้จอมโหดดีๆ นี่เอง เมื่อก่อนผมเคยมีเรื่องอยู่ครั้งนึง ตอนที่รู้จักกับไอ้ซันใหม่ ผมโดนรุ่นพี่รุม 5ต่อ 1 ครับ มันแกล้งผม เพราะเพียงแค่ผมไม่ทำตามมัน พอดีไอ้ซันกำลังมาหาผมพอดีและเห็นเหตุการณ์ และเข้ามาช่วยผม มันจัดการ รุ่นพี่ทั้ง 5 คนนั้นซะเละเลยครับ และยังขู่อีกว่าถ้าไม่จบหรือแกล้งเพื่อนมันอีก พวกรุ่นพี่จะไม่เจอแค่นี้แน่ และถ้ากล้าเสี่ยงก็ลองดูแล้วจะรู้ว่านรกมีจริง .....จากนั้นผมก็ได้ข่าวว่ารุ่นพี่แต่ละคน โดนเล่นนอกรอบ ไม่รู้ว่าฝีมือใครทำ แต่ละคน เข้าโรงพยาบาลกันเป็นเดือนๆ เลยครับ หลังจากนั้น ไม่มีใครมาแกล้งผมอีกเลย...และนี่แค่เหตุการณ์รุ่นพี่แกล้งผม เพราะผมเป็นเพื่อนรักของมัน แต่นี้กัส....หัวใจของมันเลยนะครับ บอกตามตรงนะครับเรื่องนี้เป็นตายร้ายดีผมไม่เล่าให้มันฟังแน่นอน และผมเชื่อว่ากัสก็ไม่เล่าเช่นกัน เพราะถ้าไอ้ซันรู้เรื่อง แค่ผมคิดก็ขนลุกแล้ว บอกตามตรงครับ บรื๋ออออออออออ…..)ไปครับกัส ...กลับบ้านกัน ไม่ต้องกลัวนะ ไม่มีอะไรแล้ว ปลอดภัยแล้วครับ(ผมประคองร่างบางออกจากร้านทางด้านหลัง และขึ้นรถกลับบ้านครับ)

............................

ทางด้านดีดีและโทชิ

ดีดี:(หลังจากจัดการอะไรเสร็จเรียบร้อย...ผมเดินไปหาไอ้ตัวปัญหาทันที....)ปึ้ง!!!!!!!ปัง!!!!!!!ส่วนมึงมานี่เลย ออกมากับกู อยากได้กัสเป็นเมียนักใช่ไหม.....ไอ้เชี่ย....มึงนั้นแหละต้องเป็นเมียกู...ผลั๊ก!!!!! (ผมชกเข้าที่ท้องของโทชิ....คนถูกกระทำได้แต่งตัวเป็นกุ้งครับ ทำไรไม่ได้ ผมยังไม่ได้บอกใช่ไหม ตั้งแต่ผมโดนรังแกเมื่อตอนเด็ก ๆพี่ชายของผมก็พาผมไปซ้อมมวยตลอดเวลาที่ว่างเลย มันบอกว่าฝึกไว้ป้องกันตัว จะได้ไม่มีใครมาทำเราได้อีกครับ และครั้งนี้ผมทำก็เพื่อปกป้องหัวใจของเพื่อนรักของผม ผมไม่ได้มีเจตนาอะไรแอบแฝง ใจผมไม่ได้คิดอะไร นอกจากโมโหแทนเพื่อน...ผมหิ้วมันขึ้นชั้นบน ของร้าน ไม่ต้องตกใจนะครับทำไมผมขึ้นได้ เพราะเจ้าของร้านเป็นพี่ชายผมเอง ชื่อ”พี่เค”ครับ..พี่เคเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของผมครับ พี่เคแต่งงานแล้วกับเพื่อนสมัยเรียนมัธยมและมีลูกสาว 1 คนชื่อน้องมาย.....ผมพาโทชิมาที่ห้องนอนของผมที่ร้าน และผมก็โยนร่างเล็กไว้ที่เตียง ก่อนที่จะรอให้เจ้าตัวมีแรงที่จะสู้ผมได้ ผมขึ้นค่อมทันที และพูดว่า....)โทชิ มึงต้องการแบบนี้ใช่ไหม มึงถึงกล้าที่จะยุ่งกับกัส กูบอกมึงหลายครั้งแล้วนะว่า กัสมันมีคนของมันแล้ว(ถึงผมจะไม่แน่ใจว่าเป็นใครก็ตามเหอะ)แต่ทำไมมึงถึงยังจะทำแบบนี้อีก จริง ๆ ถ้ามึงรักกัสจริง กูก็ว่าจะไม่ห้ามมึงหรอกนะ แต่การกระทำวันนี้ของมึง ทำให้กูฟิวขาด มึงเลือกทางเดินของมึงเองนะ ช่วยไม่ได้ ยังไงวันนี้มึงก็ต้องเป็นเมียกู ไอ้โทชิ!!!!!!(พูดจบผมหยิบยาในลิ้นชัก ยัดใส่ปากมันและผมก็ดื่มน้ำแล้วประกบปากมันทันทีเพื่อไม่ให้มันคายยาและดันน้ำเข้าไปในปากมันเพื่อให้มันกลืนทันที......จากนั้นผมก็.....)

โทชิ:(กัสต่อยผม จนผมเซ และพอรู้สึกตัว ผมก็กำลังจะวิ่งออกไปหากัส แต่ผมเจอกับพี่ดีดี...พี่ดีดีต่อยเข้าที่ท้องของผมโดยผมยังไม่ทันตั้งตัว และเค้าก็พาผมขึ้นไปชั้นบน เค้าเหวี่ยงผมลงบนที่นอน ภายในห้องผมมองไม่ชัด ผนังห้องสีเทา รอบด้านดูเรียบ ๆ ไม่มีอะไร เหมือนเอาไว้นอนอย่างเดียว ผมนอนตัวงออยู่บนเตียง ผมได้ยินไม่ชัดในสิ่งที่พี่ดีดีพูดสักเท่าไหร่ รู้แต่ว่าพี่ดีดีจะจับผมทำเมีย ตามที่เคยพูดไว้ ผมอยากขัดขืน แต่ตอนนี้ผมไม่มีแรง พี่ดีดีค่อมบนตัวผม และกรอกยาอะไรให้ผมก็ไม่รู้ และพี่เค้าก็ประกบปากผม ผมกลืนยานั้นลงคอทันที.....และหลังจากนั้น พี่เค้าก็ถอดเสื้อผ้าผมทันที จนผมไม่เหลืออะไรห่อหุ้มร่างกายเลย แล้วพี่เค้าก็เข้าห้องน้ำไป ผมได้ยินเสียงอาบน้ำ ผมพยายามจะพาตัวเองที่ยังไม่หายจุกที่ท้องออกจากห้องนั้น แต่ทำไมผมไม่มีแรง และทำไมร่างกายผมร้อนมาก ร้อนไปทั้งตัว ผมพาตัวเองไปที่ห้องน้ำ และเปิดประตูทันที......)พี่ดีดี....ผมร้อนรุ่มไปทั้งตัวเลย พี่เอาอะไรให้ผมกิน (พูดจบตัวผมก็อยู่ใต้ฝักบัวและคุกเข่าอยู่ตรงน้ำพี่เค้า พี่เค้ามองผมและยิ้ม แล้วพูดว่า.....)

ดีดี:หึๆๆๆๆ ยาออกฤทธิ์แล้วใช่ไหม คนดี อยากไหม? ต้องการไหม? ขอร้องพี่สิ เดี๋ยวพี่ทำให้น้องเอง ขอร้องพี่ แบบน่ารักๆ แบบยั่วๆ นะเป็นไหมครับ คนดี แล้วพี่จะทำให้...หึหึหึ

โทชิ:(สมองผมตอนนี้เป็นอะไรไม่รู้ครับ ทำตามที่พี่ดีดี พูดทุกอย่าง ผมต้องการพี่ดีดี ผมอยากให้พี่เค้าทำให้ผม ผมต้องการพี่เค้ามากที่สุด.....ผมเริ่มมองหน้าพี่เค้าแบบเบลอๆๆสมองมันว่างเปล่า มีแต่ความต้องการที่จะให้พี่เค้ากอดเรา มีอะไรกับเรา....จนผมต้องพูดในสิ่งที่น่าอายที่สุดคือ.....)พี่ดีดีครับ...ผมต้องการพี่....ผมอยากนอนกับพี่.....พี่ช่วยผมหน่อยนะครับ ได้โปรด กอดผมหน่อย ผมต้องการพี่......กอดผมหน่อยครับพี่ดีดี.......

ดีดี:(5555เป็นไงหละเจอยาสูตรพิเศษกลายเป็นลูกแมวของกูเลยนะมึง จริงๆ กูก็ไม่อยากทำมึงหรอก ถ้ามึงไม่ยุ่งกับกัสเพื่อนกูก่อน กูก็จะใจดีและเป็นพี่ที่น่ารักของมึงไปเรื่อยๆแต่นี่มึงทำเพื่อนกูก่อน กูก็จะให้มึงเป็นของเล่นของกูจนกว่ากูจะพอใจและปล่อยมึงไป..ไอ้โทชิ...ผมก้มลงคุกเข่าตรงหน้าโทชิ และเอามืออีกข้างจับไปที่ใบหน้าของโทชิ และส่วนมืออีกข้าจับไปที่น้องของโทชิและเริ่มทำภารกิจสั่งสอนลูกแมวว่าที่หลังอย่าดื้อกับเจ้าของไม่งั้นจะโดนทำโทษอีก จากนั้นผมก็อุ้มโทชิไปที่เตียงนอน และทำการรุกล้ำเข้าไปในเขตหวงห้ามของโทชิ....สีหน้าของโทชิแสดงออกเลยว่านี่เป็นครั้งแรกและผมเองก็ไม่เบามือซะเท่าไหร่ด้วย....เมื่อเราเสร็จครั้งแรก....ผมให้ลูกแมวพักสักพักผมก็เริ่มครั้งที่สองทันที ครั้งนี้ผมอ่อนโยนขึ้น ไม่ดุดันเหมือนครั้งแรก...ผมเริ่มถนอมลูกแมว และฝากรอยรักบนตัวลูกแมวทุกจุดที่ผมสัมผัส.....จากที่ลูกแมวขัดขืนตอนนี้ลูกแมวเริ่มคล้อยตามผมและโอนแอนมาทางผม.......และหลังจากเสร็จภารกิจผมก็นอนกอดลูกแมวแล้วเราก็หลับไปพร้อมกัน)

............................

ระหว่างขับรถพากัสกลับบ้าน

คิง:(ผมพากัสมาส่งที่ห้อง ตลอดทางที่ขับรถมากัสไม่พูดอะไรเลย เอาแต่ร้องไห้ตลอดเวลา ผมสงสารกัสมากไม่รู้จะทำยังไง ผมเลยกดโทรศัพย์หาไอ้ซัน เผื่อไอ้ซันมันจะทำให้คนข้าง ๆ ผมสบายใจขึ้นมาบ้าง และมันถึงเวลาแล้วหละผมว่าที่เค้าต้องบอกความในใจซึ่งกันและกัน.....เพราะไม่งั้นผมว่ากัสต้องคิดว่า...เค้าไม่มีใครเลยแม้กระทั้งคนที่เค้ารัก ก็ทิ้งเค้าไป.....)ฮัลโหล...มึงทำไรอยู่วะ พอดีกูปัญหา มึงช่วยกูหน่อยได้ไหมวะ กูไม่รู้ว่าจะแก้ปัญหายังไง....มึงช่วยกูหน่อยนะ...เดี๋ยวกูจะให้มึงคุยกับเค้ามึงช่วยกูหน่อยนะเพื่อน....(แล้วผมก็หันไปทางกัสยื่นโทรศัพท์ให้)กัสครับ.....มีคนจะคุยด้วยครับ คุยกับเค้าอาจทำให้กัสสบายใจขึ้นก็ได้นะครับ....

ซัน:(ผมกำลังซ้อมร้องเพลงอยู่ครับ พอดีคิงโทรมา อ๊ะอยู่ดีๆทำไมถึงโทรมาหาเราหรือว่ามีเรื่องอะไรกับกัส เพราะผมเคยบอกว่าถ้ามีเรื่องร้ายแรงกับกัสให้โทรหาได้ทันที)ฮัลโหล ว่าไงมึง ไอ้คิงมีอะไรวะ กูซะ...ซ้อม......(ผมฟังไอ้คิงมันพูด และมันก็บอกว่าอยากให้ผมคุยกับอีกคน ผมรู้เลยว่า คนคนนั้นคือใคร ใจผมเต้นแรงมาก และผมก็บอกครูสอนร้องเพลงว่า.....)ครูครับผมขอไปห้องน้ำหน่อยนะครับ อีก20 นาทีเดี๋ยวผมมานะครับ)

ครูสอนร้องเพลง: ได้ครับ เชิญครับ

ซัน:ขอบคุณครับครู(พูดจบผมยกมือไหว้และเดินออกไปจากห้อง ไปอีกห้องหนึ่งซึ่งเป็นห้องส่วนตัวของผม ผมล๊อคประตูทันที..และฟังเสียงจากปลายสายนั้น.....)

กัส:(คิงยื่นโทรศัพท์ให้ผมและบอกผมแค่ว่า ถ้าผมคุยกับคนในสายแล้วจะสบายขึ้น ผมปาดน้ำตาและรับโทรศัพย์จากคิง.....พร้อมพูดไปถึงปลายสายว่า.......)สวัสดีครับ ผมกัสครับ คุณคือใครหรือครับ....

ซัน:(ทันทีที่ผมได้ยินเสียงปลายสายนั้น น้ำตาผมเอ่อล้น....จนไม่กล้าพูดออกไป จนคนปลายสายพูดมาอีกครั้งว่า.....)

กัส:ฮัลโหลๆๆได้ยินผมไหมครับ ผมกัสครับ คุณครับ ได้ยินไหมครับ....

ซัน:(ผมรวบรวมสติและความกล้าอีกครั้งแล้วพูดว่า.....)กัสครับ.....นี่ซันเองนะครับ....

กัส:(ผมรอฟังเสียงจากอีกฝั่งซึ่งเงียบมาก หรือสายตัดไปแล้วนะ ไม่นะ ไม่มีสัญญาณใดๆ ว่าตัดสายนี่นา และแล้วผมก็ได้ยินเสียงจากอีกฝั่ง ซึ่งมันทำให้ผมรู้ทันทีว่าเป็นเสียงใคร ผมร้องไห้ออกมาทันทีและพูดตอบกลับไปว่า......)ซัน!!!!!ใช่ซัน...จริง ๆ ใช่ไหม ฮือๆๆๆๆ...กัสคิดถึงซันมากเลยรู้ไหม ฮือๆๆๆๆๆซัน ทำไมซันต้องทิ้งกัสไปด้วยหละ ทำไมไม่รอให้กัสตื่นแล้วบอกลากันก่อน ทำไม...ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆ

ซัน:(ผมอยากจะบ้า....นี่ผมทำอะไรลงไป ผมทำให้เค้าเสียใจได้มากมายขนาดนี้เลยเหรอ...ดวงใจของผม....เหมะ เหมะ น้ำตามันหยดลงมาโดยไม่รู้ตัว ทุกความรู้สึก มันมากล้นมากมาย อยากกอด อยากปลอบเวลาเหงา เวลาเศร้า และเสียใจ แต่ผมไม่ได้อยู่ข้าง ๆ ในวันที่เค้ารู้สึกเช่นนั้นเลยสักครั้ง...) กัส...ซันก็คิดถึงกัสมากรู้ไหมครับ กัสไม่ร้องไห้นะ มันทำให้ซันไม่สบายใจ และอาจทำให้ซันเลิกล้มความตั้งใจหลาย ๆ อย่าง ซันมาที่นี่ไม่ใช่ว่าซันไม่ทุกข์ ไม่คิดถึงใจกัส แต่ซันต้องมาเพราะหน้าที่ เข้มแข็งไว้นะครับดวงใจของซัน กัสคือดวงใจของซันนะครับ ซันเฝ้ามองกัสเสมอ.....ต่อไปนี้กัสมีอะไร กัสโทรหาซันได้ตลอดเวลาเลยนะครับ แต่บางครั้งซันอาจไปทำงานและไม่ได้พกโทรศัพย์ไป แต่ยังไงถ้าซันว่าง ซันจะโทรกลับทันทีเลยนะครับ ดวงใจของซัน ไม่ร้องไห้นะครับ เพราะยิ่งกัสร้องไห้ มันทำให้หัวใจซันจะแยกออเป็นเสี่ยงๆ เลยรู้ไหมครับ....

กัส:ฮือๆๆๆๆฮึกๆๆ ครับ กัสจะไม่ร้องไห้ครับ ต่อไปนี้กัสจะเข้มแข็งไม่ขี้แย และรอวันที่ซันจะกลับมาหากัสนะครับ และเมื่อถึงวันนี้ กัสมีคำ ๆ นึงจะบอกซันนะครับ เออ แล้วตอนนี้ซันเป็นไงบ้างครับ อาหารการกิน สะดวกสบายดีหรือเปล่า...เจ็บป่วยหรือบาดเจ็บตรงไหมหรือเปล่า กัสเป็นห่วงซันจังเลย อยากไปหาซันจัง ถ้ากัสทำเรื่องเรียนจบเสร็จแล้ว กัสไปหาซันได้ไหมครับ กัสอยากเจอซัน กัสคิดถึงซันมากเลยครับ

ซัน:ตอนนี้ซันเริ่มปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้แล้วครับ คนที่นี่ทำงานกันจริงจังมาก ทุกอย่างคือห้ามพลาดเลย เพราะถ้าเราผิดพลาด ก็จะมีคนมาคอยแทนที่เราอยู่เสมอ เรื่องอาหารการกินไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ซันอยู่ง่ายกินง่าย พี่โพเสทดูแลซันดีทุกอย่าง พี่โพเสทคือผู้จัดการส่วนตัวซันครับกัส ไม่ต้องหึงซันนะ 5555555

กัส:บ้า////////....ใครเค้าหึงซันกัน เราตกลงเป็นเพื่อนที่ดูแลกันไม่ใช่เหรอ ลืมแล้วเหรอซัน....

ซัน:แน่ใจนะว่า จะเป็นแค่เพื่อน ......แต่เอ้.....กัสมีไฝอยู่ที่ไหนบ้างน้า....อืมมมของซันคิดก่อน...

กัส:ซัน!!!!!หยุดพูดเลยนะ คนลามก ....../////////

ซัน:ลามกตรงไหมครับ ก็กัสมีไฝตรงที่แขนนี่ ใครๆ ก็มองเห็น....อ๊ะ กัส คิดไรอยู่ครับ....หรือว่าอยากกอดซัน5555555

กัส:คนบ้า...../////// ไม่อยากคุยด้วยแล้ว นิสัยไม่ดี ชอบแกล้งเค้า.....

ซัน:ใครแกล้ง ซันไม่ได้แกล้ง ซันพูดจริง...ซันคิดถึงกัสนะครับ ซันอยากไปหากัสวันนี้พรุ่งนี้เลย อยากไปกอด ไปปลอบเวลาที่กัสท้อ กัสเหงา หรือเวลาที่กัสเสียใจ แต่ตอนนี้กัสรอซันก่อนนะ อีกไม่นานซันจะกลับไปหากัสนะครับ และซันก็มีคำ ๆ นึงอยากบอกกัสเหมือนกัน และซันยังมีอีกหลายเรื่องที่อยากจะบอกอยากจะเล่าให้กัสฟังเยอะแยะเลย ต่อแต่นี้เราอาจไม่ค่อยได้คุยกัน กัสอย่างนอยนะ ซันคิดถึงกัสเสมอ ซันมีงานที่ต้องทำและบางงานอาจทำไม่เป็นเวลา....บางทีกลับมาก็เหนื่อยหลับไปเลยก็มี ถ้าเวลาว่างก็ต้องไปซ้อมร้องเพลง ซ้อมเต้น ซ้อมการแสดง....แต่ซันก็มีกำลังใจจากกัส กรอบรูปกัสที่ซันเอาติดตัวมาด้วย มันทำให้ซันมีกำลังใจขึ้นมากเลยครับ....

กัส:ซันครับ เอาแบบนี้ไหมครับ ถ้าซันเลิกงานและกลับมาห้องแล้ว...ก่อนนอน ซันโทรหากัสได้ไหม ตอนไหนก็ได้ ไม่ต้องเกรงใจ เพราะกัสอยากจะให้กำลังใจซันทุกวันก่อนนอน.....ได้ไหมครับ

ซัน: ได้สิครับ...ทำไมจะไม่ได้หละ ก็กัสเป็นดวงใจของซันนี่นา...เออ...ซันยังไม่ได้ถามเลยว่า ช่วงนี้กัสมีอะไรที่ไม่สบายใจหรือเปล่าครับ ระบายกับซันได้นะ

กัส:(ผมจะบอกได้ยังไงว่า ผมพึ่งมีเรื่องมา เพราะถ้าซันรู้...ผมไม่รู้ว่า ซันจะโกรธ หรือจะเข้าใจผิดเดี๋ยวหาว่าผมอ่อยหรือเปล่า ผมไม่เล่าดีกว่า )ไม่มีครับ แต่ช่วงนี้วุ่นๆ กับการเข้าแลปซะส่วนใหญ่ครับ เออ ถ้าเรียนจบ ผมประจำรพ.มิสคอลนะครับ ซันรู้จักไหมครับ....

ซัน:อ๋อ เหรอครับ ไม่รู้จักเลยครับ(5555จุดไต้ตำตอมากครับ รพ.นี้เป็นรพ.ของคุณอาโมทที่เป็นเพื่อนสนิทของป๊าผมนะครับ แต่ผมไม่บอกกัสหรอก เดี๋ยวกัสไม่ทำงานที่นี่ แล้วผมจะสืบข่าวอะไรไม่ได้เลย....ส่งสัยผมต้องติดต่อน้องสาวสุดที่รักที่เป็นลูกสาวของคุณอาโมทแล้วสิครับ ฮิฮิ....

กัส:ซันคงไม่รู้จักจริง ๆ แหละครับ เพราะรพ.นี้เป็นรพ.เอกชน และอยู่แถว ๆ สุขุมวิท นี่กัสกะว่าจะย้ายคอนโดไปแถวที่ทำงานและถ้าไม่ลำบากมากกัสก็จะไม่ย้ายครับ เพราะห้องนี้มันมีความทรงจำระหว่างเราสองคนมากมายครับ

ซัน:ซันว่ากัสไม่ต้องย้ายหรอก กัสเอารถซันไปใช้ก็ได้ จะได้สะดวก

กัส:ซันลืมแล้วเหรอว่า กัสก็มีรถนะครับ

ซัน:งั้นก็ไม่ต้องย้ายนะ อยู่ที่นั้นแหละ อย่างน้อย ๆ ก็มีคิงคอยดูแลกัส ซันจะได้ไม่เป็นห่วงเวลากัสมีเรื่องอะไรให้คิงช่วยเลยนะไม่ต้องเกรงใจมัน ซันสั่งมันให้ดูแลกัส มันต้องดูแลกัสแทนซัน บอกมันห้ามบ่นเด็ดขาด ซันสั่ง

กัส:เว่อร์ไปไหม จะห่วงอะไรขนาดนั้นครับซัน กัสโตแล้วนะ ไม่ใช่เด็กๆ

ซัน:ก็เพราะว่าโตแล้วไง แถมยังน่ารักขึ้นอีกต่างหาก วันนี้ไปไหนมาทำไมถึงแต่งตัวแบบนั้น ที่หลังอย่าแต่งนะ ถ้าซันอยู่ซันจะจับแก้ผ้าให้หมดเลย ไม่ให้ไปไหนหรอกและผมต้องเซ็ททุกครั้งที่ออกจากบ้านนะ ห้ามปล่อยผมแบบนี้อีก ซันไม่อนุญาต

กัส:ซันรู้ได้ไง หรือว่า...(ผมหันไปมองที่คิงและเห็นหน้าคิงยิ้มแหย่ๆ)....ถ้าไม่อยากให้ทำผมหรือแต่งตัวแบบนี้ก็รีบประสบความสำเร็จแล้วกลับมาเร็ว ๆ สิ ไม่งั้น กัสจะน่ารักยิ่งกว่านี้อีก คอยดูสิ...ถึงบ้านแล้ว กัสไม่คุยกับซันแล้วหละ ขึ้นห้องไปทำกับข้าวกินดีกว่า....

ซัน:อ้าว อะไร งอนซันเหรอครับ ไม่คุยกับซันซะงั้น ซันยังไม่หายคิดถึงเลยนะกัส

ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆ

พี่โพเสท:น้องซัน หมดเวลาพักแล้วจ้า..ไปซ้อมต่อได้แล้วจ้า

ซัน:ครับพี่โพเสท กัส...เดี๋ยวคืนนี้ซันโทรหานะ แล้วรับสายซันด้วย ถ้าไม่รับมีเรื่องแน่ๆ

กัส:ชิ...ฮึ...ทำมาออกคำสั่งคิดเหรอว่า กัสจะกลัวซันนะ ไปได้แล้ว ตั้งใจซ้อมนะครับ สู้ๆ นะครับซัน

ซัน:ครับ กัส ก็ดูแลตัวเองดี ๆ นะ ซันเป็นห่วงกัสนะครับ ดวงใจของซัน บ้ายบายครับ

กัส:บ้ายบายเช่นกันครับ ....

........................................

ระหว่างที่ผมวางสายจากซันแล้ว ผมก็หันมาหาคู่กรณีทันที

คิง:อย่ามามองเราแบบนี้นะซัน...เราแค่ถ่ายรูปตอนรวมกลุ่มกันและส่งให้ซันเฉย ๆ เอง

กัส: เรายังไม่ได้ว่าอะไรคิงซะหน่อย ร้อนตัวอีกแล้วนะ

คิง: สบายใจขึ้นมาบ้างหรือยัง

กัส:สบายใจมากตอนนี้ ช่วงเวลานี้มันดีมาก ๆ เลย จริงๆ นะคิง ไม่ได้ปิดอะไรและไม่ต้องเปิดอะไร สำหรับความสัมพันธ์เรากับซัน อย่างนี้แหละมันดีมาก ๆ สำหรับเราเลยจริง ๆ เรามีความสุขมากเลยคิง ขอบคุณคิงนะ ขอบคุณจริง ๆ เรารักคิงจังเลย(พูดจบผมก็กอดคิง เพราะผมรักและไว้ใจคิงแบบเพื่อนรักคนหนึ่งครับ)

คิง:เราบอกใช่ไหม ว่าอย่ามาทำหน้าแบบนี้ เดี๋ยวเราก็ไม่ยกกัสให้ซันหรอก

กัส:ไม่ทันแล้วหละคิง เพราะเรากับซันเป็น....ของกันและกันแล้ว/////// และเราจะไม่มีทางเป็นของใครเด็ดขาด

คิง:ค้าบบบบบ......รู้แล้วค้าบบบบบ...ซ้อกัส....ของเฮียซัน แต่วันนี้เราขอเมนูเด็ดนะ ต้องทำของโปรดเราให้เราทานด้วย เป็นรางวัลที่เราให้ซ้อกับเฮียคุยกันและปรับความเข้าใจกันนะ

กัส:ได้ วันนื้ทานอะไร บอกเรามาเลย เดี๋ยวเราจัดให้555555

คิง:จริง ๆ นะ งั้นเราไปซุปเปอร์กัน....

กัส:โอเค...ได้

...............................................

โปรดติดตาม #แอบรัก(จนหมดใจ) บทที่ 9 By Suchi

ติชมได้ค่ะ เพราะเราจะเอาทุกคำติชมมาพัฒนาผลงานเขียนมีคุณภาพมากยิ่งขึ้นค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว