email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ฝากสนับสนุนด้วยนะค่ะ เพื่อเป็นกำลังใจในการเขียน และการพัฒนางานเขียนเพื่อให้ผู้อ่านได้มีความสุขในการอ่านค่ะ

ชื่อตอน : บทที่ 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 210

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2563 20:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6
แบบอักษร

#แอบรัก(จนหมดใจ)  by Suchi 

บทที่6 

ณ.สนามบินต่างประเทศ 

ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงเช้าพอดี ของที่นี่ ผมลงเครื่องมาแล้วเดินออกจากจากทางผู้โดยสารขาเข้าและหาคนที่จะมารับผม...ตามที่ป๊าบอกไว้ เพราะเค้าจะต้องเป็นผู้จัดการส่วนตัวของผมครับ ตอนที่ผมอยู่เมืองไทยผมก็มีงานแสดง งานโฆษณา งานละครต่าง ๆ มากมาย แต่อีเว้นผมไม่รับนะครับ เพราะผมจะใช้เวลาที่ว่างจากงานละครงานต่าง ๆ มาเรียนหนังสือ และพบปะเพื่อนฝูงบ้าง ป๊าเห็นความสามารถของผมเลยเสนอชื่อให้กับเพื่อนที่ทำสตูดิโอที่นี่พิจารณาประกอบกับที่ทางสตูดิโอต้องการคนที่มาเป็นนักแสดงนำในเรื่องสั้นที่จะสร้างใหม่ ผมเลยได้มีโอกาสมาที่นี่ อ๊ะ ผมเห็นป้ายชื่อของผมแล้วครับ ...... 

พี่โพเสท:สวัสดีค่ะ พี่ชื่อพี่โพเสท พี่เป็นคนไทยเหมือนกันค่ะ พี่ทำงานกับสตูนี้มาสิบกว่าปีแล้วค่ะ และพี่ก็จะเป็นคนดูแลน้องในระหว่างที่น้องอยู่ที่นี่นะค่ะ ไม่ทราบว่าคุณน้องชื่ออะไรค่ะ 

ซัน:ผมชื่อธนศิษฐ์ เจริญชัยชนะกิจหรือเรียกสั้นๆว่า..ซัน ก็ได้ครับ 

พี่โพเสท:น้องซันนี่หล่อจังเลยนะค่ะ กิริยาก็ดี การวางตัวก็เหมาะสม พี่ว่า เราไปได้ไกลแน่นอนค่ะ แต่ทุกอย่างก็ย่อมมีอุปสรรคนะค่ะ อย่าพึ่งท้อซะหละ (ระหว่างเดินไปคุยไป ก็ถึงรถพอดี) อ๊ะขึ้นรถค่ะ ไม่ต้องตกใจว่าทำไมรถหรูจัง เพราะที่นี่ใช้แต่แบบนี้ค่ะ 

ซัน:(ระหว่างที่ผมเดินไปคุยไปกับพี่โพเสท ผมดูลักษณะเค้า พี่เค้าเป็นคนประเภท2-3 ตัวเล็กๆ สูงประมาณ 160 ได้ ผอมขาว หน้าตาคมคาย น่ารัก ดูคล่องแคล่ว ทะมัดทะแม่ง แต่ดูเป็นคนจริงใจดี แต่ของแบบนี้ก็ต้องดูต่อไปแหละครับ ว่าเป็นคนดีหรือเปล่า แต่ผมก็ภาวนานะครับว่า ขอให้ผมเจอแต่สิ่งที่ดี ๆ ไม่มีอุปสรรคใด ๆ ผมสูดหายใจลึกๆ แล้วพูดกับตัวเองว่า “สู้เพื่อคนที่รักเราและเราก็รักเค้านะ ไอ้ซัน” 

........................ 

ณ.สตูดิโอ SGM. 

สตูดิโอ SGM.เป็นบริษัทอันดับหนึ่งของประเทศอเมริกา ที่คัดกรองและสร้างนักแสดงชั้นนำต่างๆ คนที่นี่จะมีการแข่งขันกันสูง แต่ละวันจะวุ่นวายเพราะจะมีการเคสเด็กใหม่ๆ อยู่ตลอด มีการคัดเลือกทั้งร้องเพลง เต้น workshop เรื่องสั้นต่าง ๆ ใครมีความสามารถทางด้านไหนก็จะงัดออกมาให้หมด ที่นี่มีตั้งแต่อายุ 7-35ปี เพราะการคัดนักแสดงจะต้องมีความหลากหลาย และอายุก็จะแตกต่างกันอีกด้วย ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ต้องผ่านการเคสเหมือนกัน ถึงเจ้าของสตูจะเป็นเพื่อนป๊าผม ป๊าก็บอกว่า ไม่ต้องบอกใคร เราไปแบบโนเนม ให้เค้าเห็นฝีมือเรา ความสามารถของเรา รับเราที่ความสามารถ ไม่ใช่รับเราที่เราเป็นเพื่อนป๊า เพราะป๊าเชื่อว่าผมทำได้ ผมมีความสามารถหลายอย่าง ผมฝึกทุกอย่างมาตั้งแต่เด็ก เพราะผมชอบ ไม่ว่าจะเป็น ร้องเพลง เล่นดนตรี เล่นกีฬา เรียนการแสดง เรียนศิลปะการต่อสู้ เรียนโยคะ ออกกำลังกาย และอื่น ๆ อีกมากมาย ผมเป็นคนไม่อยู่เฉย ชอบหาสิ่งใหม่ๆเข้าให้ตัวเองอยู่เสมอ ผมเป็นคนไม่หยุดพัฒนาตัวเอง ผมหยิบรูปกัสขึ้นมาดูแล้วพูดว่า “กัสครับ กัสรอซันนะครับ ซันรักกัสมากนะ ซันจะทำทุกอย่างเพื่อให้ไปถึงความฝันให้เร็วที่สุด ไม่ว่าลำบาก ท้อ กดดันแค่ไหนซันจะไม่กลัว เพราะหัวใจซันอยู่กับกัส ซันมีกัส เป็นกำลังใจและดวงใจของซันครับ ที่รักของซัน” 

พี่โพเสท:(เราเห็นน้องซัน มีความมุ่งมั่นและตั้งใจมาก เราเชื่อว่าน้องซันต้องไปได้ไกลแน่ๆ เราจะทำทุกอย่างให้น้องประสบความสำเร็จและจะผลักดันน้องให้อยู่สูงที่สุดเท่าที่เราส่งไปได้ น้องจะต้องเด่น ต้องดัง ต้องเป็นที่รู้จักของคนทั่วโลก ที่ขอให้น้องพยามยามตามความฝันให้สำเร็จแล้วเดี๋ยวพี่สาวคนนี้จะดันน้องเองค่ะ หลังจากเราคิดในใจแล้วเราก็หันไปมองน้องอีกที เอ๊ะน้องหยิบรูปใครมานะ......) น้องซัน รูปใครหรือค่ะ 

ซัน: (ผมออกจากพวังครับ เพราะพี่โพเสทหันมาคุยด้วยและถามถึงคนในรูป) เป็นรูปของคนที่ผมรักมากที่สุด รองจากป๊าม๊าของผมครับพี่ แต่ผมทิ้งเค้ามา เพื่อมาทำตามความฝันของผมให้สำเร็จแล้วผมจะกลับไปหาเค้า แต่ผมไม่รู้ว่า ถ้าผมกลับไปหาเค้าแล้ว เค้ายังมีผมอยู่ในใจหรือเปล่า เพราะขนาดบอกรักเค้าผมยังไม่ได้บอกเลยครับพี่ 

พี่โพเสท:(ฟังเรื่องราวจากน้องซันแล้วเราจะร้องไห้ น้องซันน่าสงสารจังเลย)น้องซันค่ะ น้องฟังพี่สาวคนนี้นะค่ะ ถ้าเรามั่นคงในรัก เราต้องใช้ความรักของเราเป็นแรงผลักดันทำให้ความฝันของเราสำเร็จให้เร็วไว้ เพื่อที่น้องซันจะได้กลับไปหาคนที่รักได้ไวๆ แต่พี่อยากบอกว่าวงการนี้น้องซันต้องทำใจเกี่ยวกับเรื่องความสัมพันธ์แบบนี้ เพราะเมื่อเราดังแล้วปัญหาต่าง ๆ จะตามมา บางคนชอบก็ดีไปและถ้าบางคนไม่ชอบเค้าจะสร้างกระแสในแง่ลบให้คนเกลียดเรา ฉะนั้น น้องซันต้องดัง และดังที่สุด ใหญ่ที่สุด เพื่อที่เราจะได้ควบคุมทุกอย่างไว้ในมือเรา ถึงตอนนั้นถ้าคนที่น้องซันรักยังคงรักน้องซันอยู่ ก็จะไม่มีอุปสรรคใดๆมาขวางน้องซันได้เลยค่ะ เชื่อพี่ เพราะงั้นหลังจากนี้อย่าท้อถอย ต้องสู้ และสู้อย่างเดียวค่ะ สู้ๆ ค่ะ(พูดจบเราก็กอดและให้กำลังใจแก่น้องค่ะ) 

ซัน:ขอบคุณครับพี่โพเสท ต่อไปนี้ผมจะทำตามที่พี่บอกทุกอย่าง ทำงานทุกอย่าง เชื่อฟังคำพูดของพี่โพเสททุกอย่างเลยครับ ขอบคุณนะครับ พี่สาวที่น่ารักของผม 

พี่โพเสท:โอ้ย......น้องซันค่ะ อย่าทำหน้าแบบนี้สิ น่าเอ็นดู น่ารัก น่าฟัด เอ้ยๆๆๆไม่ไม่ น้องชายฟัดไม่ได้มีเจ้าของแล้ว 5555555 ไม่ต้องกลัวพี่นะค่ะ พี่ถือคติไม่กินเด็กในโอวาทค่ะ สบายใจได้5555อ้าวถึงบริษัทพอดีเลย.....เชิญได้เลยจ้า 

ซัน:(ผมมาถึงหน้าสตูดิโอ SGM. มองดูภายนอกก็ไม่มีอะไรครับ แต่พอเดินเข้าไปด้านใน คนเยอะมาก มีทั้งเด็ก วัยรุ่น กลางคน คนมีอายุ มานั่งกันเรียงราย ผมเดินตามพี่โพเสทไปข้างบน ทุกคนมองผมกันหมด เค้าจะมองผมว่าเป็นเด็กฝากหรือเปล่านะ ระหว่างผมเดินผ่านผมก็ยิ้มให้ทุกคน พอมาถึงชั้น 2 ก็เป็นออฟฟิศครับ บรรยากาศเหมือนออฟฟิศในประเทศไทยเลยครับ มีความวุ่นวาย คนวิ่งไปวิ่งมา งานใครงานมัน เอกสารเยอะแยะ พี่โพเสทพาผมมาห้อง ๆ หนึ่ง ผมเข้ามาด้านในมีผู้ชายวัยกลางคนนั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงาน ผมมองดูรอบๆ ห้อง ด้านขวามีชั้นวางเอกสารต่าง ๆ และมีรูปติดอยู่ที่ฝาผนังด้านบนเป็นรูปของเจ้าของห้อง ส่วนด้านซ้ายจะมีโซฟารับแขก ชั้นวางทีวี อยู่ติดผนัง และมีโต๊ะเล็กๆ ที่มีแก้วกาแฟทานแล้ววางเอาไว้ และผู้ชายที่นั่งทำงานอยู่ก็เงยหน้ามาแล้วพูดว่า...) 

Back:อ้าวมาแล้วเหรอ มามา นั่ง ๆ โตขึ้นมานะเรา ชื่ออะไร ซันเหรอ แล้วชื่อจริงหละ อาจำไม่ได้แล้ว ไม่ได้เจอกัน เกือบ 15 ปีได้แล้วมั้ง แล้วป๊า ม๊า ของเราเป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม 

ซัน:(ผมยกมือไหว้และพูดว่า)ผมชื่อธนศิษฐ์ ครับ เออ แล้วคุณอา...เออให้ผมเรียกว่าอะไรครับ ขอโทษนะครับที่ถาม ผมจำคุณอาไม่ได้จริง ๆ ครับ 

Back:จะจำได้ยังไงหละ อาเจอเราตอน 4-5ขวบแล้วอาก็มาตามความฝันของอา จนมีทุกวันนี้ เรียกอาBackเหมือนคนอื่น ๆ ก็แล้วกัน จะได้ไม่ผิดสังเกต เพราะอาต้องการดันให้ซัน ไปอยู่สูงที่สุด แต่อายังไม่รู้ว่าซันมีความสามารถขนาดไหน และมีขีดจำกัดแค่ไหน เพราะที่นี่การแข่งขันสูงมากกว่าเมืองไทย การที่เราจะไต่ต้องเป็นไปแบบขั้นบันไดไม่ใช้ก้าวกระโดด และต้องใช้ความสามารถและดวงล้วนๆ ถ้ามีการใช้เส้นสายกัน อยู่ไม่ทนหรอกหลานเชื่ออา ตายกันไปนักต่อนักแล้ว เออ แล้วกฎที่นี่ ห้ามมีความรักในสตูดิโอ เด็ดขาดนะ จำไว้  

ซัน:ครับคุณอา ผมจะเชื่อฟังคำสั่งคุณอาทุกอย่างเลยครับ อัดความรู้มาให้ผมได้ทุกอย่าง ทุกรูปแบบ ผมพร้อมรับทุกอย่าง ด้วยความอดทน และคุณอาเชื่อใจผมได้เลยครับ เรื่องชู้สาว สำหรับผมไม่มีแน่นอน เพราะผมมีคนรักอยู่แล้ว ที่เมืองไทย และผมต้องประสบความสำเร็จให้เร็วที่สุดเพื่อกลับไปหาเค้าครับ เพราะผมทิ้งเค้ามาเพื่อมาตามความฝันของผมครับ 

Back:ดีมาก มุ่งหมั่น ตั้งใจ มีความมั่งคง อาชอบคนแบบนี้ สำหรับซันอาดันเต็มที่ แล้วเจอกันนะหลาน อาขอตัวทำงานก่อนนะ ส่วนซันไปพักนะ พรุ่งนี้ค่อยมาเริ่มกันนะ มีอะไรปรึกษาพี่โพเสทได้เลยเค้าเป็นแฟนอาเอง แต่อย่าบอกใครนะ เพราะเรื่องของอากับพี่โพเสทน้อยคนที่รู้ อาไม่อยากให้มีเรื่องยุ่งยาก อาเบื่อ ถ้าซันอยู่ที่นี่นานๆซันจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ขอให้โชคดีนะหลาน แล้วเจอกัน 

ซัน:ครับคุณอา สวัสดีครับ แล้วเจอกันครับ (ผมออกจากห้องแบบงง ๆ พี่โพเสทเป็นแฟนกับคุณอาBackครับ เค้าเป็นแฟนกัน ผิดคาดมากสำหรับผม ผมไม่คิดว่าเค้าทั้งสองจะเป็นแฟนกัน งง ครับเพราะบุคลิกคุณอาไม่น่าจะชอบผู้ชาย และผมก็ไม่กล้าถามพี่โพเสทหรอกครับกลัวเค้าว่าก้าวก่ายเรื่องส่วนตัว) 

พี่โพเสท:อยากถามเรื่องพี่กับBack ใช่ไหม คือพี่กับBack เราเจอกันตอนออดิชั่นหนังเรื่องนึง ตอนแรกเราไม่ชอบหน้ากันหรอก แต่ด้วยความที่เรามีหลาย ๆ อย่างที่คล้ายกัน จากความเกลียดกลายเป็นความรัก มันเริ่มต้นเมื่อไหร่เราไม่รู้ รู้แต่ว่า รักกันแล้ว และพอเรามีเงินพอสมควรเราเลยมาเป็นสตูดิโอที่มีชื่อว่า SMG ซึ่งเป็นอักษรย่อของชื่อของคนที่เรารักทั้งสามคนคือ คุณพ่อคุณแม่ของBackและคุณแม่ของพี่ เรื่องราวก็มีแค่นี้แหละ ไม่มีอะไรมาก เดี๋ยวพี่จะพาซันไปคอนโดที่เป็นของซันนะ ซันต้องพักที่นี่ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่ เพราะที่นี่มีระบบรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนา และมีเทคโนโลยีในการป้องกันหรือเซฟศิลปินทุกคนที่อยู่สังกัดเราทั้งหมด ปะ ไปกัน เดินไปไม่ไกลแต่วันนี้พี่จะขับรถพาซันไปก่อนนะเพื่อความสะดวก 

ซัน:ครับ ขอบคุณครับ (ไม่ถึง 10 นาที พี่โพเสทก็พาผมมาถึงคอนโดหรูย่านกลางใจเมืองของประเทศอเมริกา ผมมองคอนโดสูงประมาณ 35 ชั้นได้ ภายในมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตลอดทาง ผมขึ้นลิฟท์ตามพี่โพเสทมา พอเปิดลิฟท์มาก็ถึงห้องผมเลยครับ ความในห้องหรูมาก มีเครื่องอำนวยความสะดวกทุกอย่าง และเครื่องใช้ไฟฟ้าทุกอย่างในระบบสัมผัสและรหัสในการเปิดปิด มีกล้องวงจรปิดเพื่อความปลอดภัย) 

พี่โพเสท:พี่ไปก่อนนะซัน พักผ่อนเยอะๆ นะ แล้วจะไปไหน บอกเจ้าหน้าที่ ที่ดูแลนะ เค้าสามารถพาซันไปได้ทุกทีและทุกเวลานะ อย่าไปไหนคนเดียว เพราะพี่เป็นห่วง พี่ไปก่อนนะ แล้วเจอกันค่ะคุณน้อง 

ซัน:ครับ ขอบคุณครับ พี่โพเสท แต่วันนี้ผมคงไม่ไปไหนหรอกครับ ผมอยากพักผ่อน และอยู่เช็คอีเมลล์นิดหน่อยครับ 

พี่โพเสท: ค่ะ งั้นพี่ไปแล้วนะ จะได้ไม่รบกวนเวลาพักผ่อนคุณน้อง...บ้ายบายจ้า ปัง!!!!! 

ซัน:(เมื่อพี่โพเสทไปแล้ว ผมเดินรอบดูรอบๆ ห้อง ห้องนี้มองแล้วสบายตา ห้องมีทั้งหมด 2ห้องใหญ่เละมีห้องเล็กอีก 1ห้อง ตรงกลางห้องเป็นห้องโถง มีโซฟาตัวใหญ่ และทีวี โต๊ะ ชั้นวางของ ชั้นหนังสือ ต้นไม้ข้างๆ โต๊ะวางทีวี ผมเอากระเป๋าที่ใส่โน๊ตบุ๊คมาวางบนโต๊ะและนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ ผมเปิดโน๊ตบุ๊คเพื่อเช็คเมล ก่อนมา ผมส่งข้อความไปให้กับไอ้คิง และบอกความในใจของทุกอย่างให้กับไอ้คิงจนหมด และผมหวังว่ามันคงจะทำตามที่ผมขอร้อง คือ ส่งเมลล์มาเล่าเรื่องราวของกัส คนที่ผมรัก ทุกอย่าง ระหว่างที่รอเครื่องเปิด ผมคิดเสมอว่า ถ้ากัสตื่นมาแล้วไม่เจอผมแล้วกัสจะรู้สึกอย่างไร ผมเชื่อว่ากัสต้องโกรธผมมาก หรืออาจจะเกลียดผมไปเลยก็ได้ แต่ผมก็ไม่ว่าหรอกนะที่กัสจะรู้สึกอย่างนั้น อีกอย่างกัสก็คบกับคิงเพื่อนผมแล้ว แต่ผมก็ยังไม่เชื่อร้อยเปอร์เซ็นเพราะผมสังเกตุตลอดเวลาที่กัสกับคิงคุยกัน มันไม่เหมือนคนรัก แต่ผมอยากให้ไอ้คิงมันดูและกัสเพราะกัสสดใสเวลาอยู่กับคิงมากกว่าอยู่กับผม อ๊ะ เครื่องเปิดแล้ว เช็คเมลล์ก่อนดีกว่า มีเมลล์มา 1เมลล์ แต่ไม่ใช่เมล์ไอ้คิงนี่นา ของใครนะ เปิดอ่านดูสิ 

E-mail-To-Tanasit9sun@gmail.com 

           From-Kanawat-king@gmail.com 

           เป็นไงบ้าง ไอ้ซัน กูเอง คิง มึงเป็นไงบ้าง ทางนี้สบายดี กูสบายดี ก่อนอื่น กูขอเปลี่ยนศัพนามเรียกมึงว่าซัน และแทนตัวกูว่าเรานะ พอดีกูอยากพูดเพราะๆ วะ55555 เรื่องต่อไป เราจะใช้เมลล์อันนี้ติดต่อซันนะ เพราะไม่อยากปนกับเมลล์ส่วนตัว เพราะเมลล์นี้เป็นการรายงานเรื่องราวของคนรักของซัน ก่อนอื่นเราขอโทษที่แกล้งซันเรื่องกัส เพราะจริง ๆ แล้วกัสไม่ได้เป็นแฟนกับเรา ใจกัสมีแต่ซัน ข้อนี้เราว่าซันไม่น่าโง่นะ หรือถ้าไม่รู้เราจะบอกให้ กัสมันรักซันมาตั้งนานแล้ว ชัดไหมมามาไม่พูดมากแล้ว เราจะเริ่มกิจวัตรประจำวันของกัสให้ฟังนะซัน  

ตื่นเช้ากัสไปมหาลัยแต่เช้า เพื่อไปห้องแลป วันนี้เห็นบอกว่าเข้าห้องแลปทั้งวันกว่าจะเลิกคงเย็นพอพักกลางวันก็ไปทานอาหารที่โรงอาหารของคณะนิเทศน์กับดีดีและพอใจ สีหน้าของกัสยังไม่ร่าเริงสักเท่าไหร่ พอทานข้าวเสร็จก็ไปคณะวิศวะเพื่อไปส่งดีดี เจอรุ่นน้องคนหนึ่งมาคุยกับกัส แต่ไม่รู้คุยเรื่องอะไร และรุ่นน้องคนนั้นจับมือกัส!!!!!!เราแทบวิ่งไปต่อยหน้าเพราะหวงแทนเพื่อน(ปึ้ง!!!!!ผมทุบโต๊ะทันที อะไร รุ่นน้องคนนั้นมันเป็นใคร แล้วไอ้คิงมันดูแลยังไงผมโทรทางไกลหาไอ้คิงทันทีซึ่งเวลานี้ เวลาเมืองไทยเช้าแล้ว ......... 

ซัน: ฮัลโหลคิง มึงตื่นยัง มึงมาคุยกับกูดิ ใครมันจับมือกัส มึงบอกกูมาแล้วทำไมมึงไม่ไปดึงตัวมันออกมา มันเป็นใคร เฮ้ย!!!!!ไอ้คิง ไอ้เพื่อนเชี่ยมึงฟังกูอยู่ไหมนี่ ไอ้คิงตื่น!!!!!!!!! 

คิง:(ผมงัวเงียเมาขี้ตาอยู่ครับใครโทรมาวะกูพึ่งจะนอน)ใครวะ กูจะนอน อ๊ะ ไอ้ซัน (ผมสะดุ้ง)มึงเป็นไงบ้างไอ้เพื่อนเชี่ยไปไม่บอกไม่กล่าวไม่ลากูเลย อยากด่าอีกเยอะแต่กูนึกไม่ออก เพราะกูง่วง 

ซัน: มึงไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย ไอ้เพื่อนเชี่ย กูฝากให้ดูแลคนของกูมึงเสือกไม่ดูและมัวเอาเวลาไปทำไร เดี๋ยวกูไม่ซื้อเกมล่าสุดส่งไปให้หรอก ไอ้เพื่อนเวร มึงเล่ามาเดี๋ยวนี้ว่าไอ้เด็กวิศวะนั้นเป็นใคร กูไม่อ่านแล้ว เมลล์จากมึง กูจะฟังจากปากมึงมากกว่า 

คิง:เมลล์อะไรของมึง กูงง ไปหมดแล้ว 

ซัน:งง เชี่ยไร ก็เมลล์ที่กูสั่งให้มึงส่งให้กูเรื่องของกัสไง หรือมึงลืม 

คิง:เออ กูไม่ได้ลืม แต่กูไม่เล่า มึงไปอ่านในเมลล์เอง กูจะนอน บาย กริ๊ก!!!!! 

ซัน:อ้าว.....ไอ้เพื่อนเชี้ย....ตัดสายกูอีก(แล้วผมก็โทรอีกครั้ง มันปิดเครื่องครับ ผมโทรอีกเป็น สิบ ๆรอบมันก็ไม่รับ เพราะมันปิดเครื่อง) แล้วจะทำไงหละทีนี้ อ๊ะ กลับไปอ่านเมลล์ที่เหลือ 

E-mail 

           (ถึงไหนแล้วนี่ หึงขึ้นหน้า ตาลายไปหมดแล้วไอ้ซัน มึงใจเย็นๆ ค่อย ๆ อ่าน อ๊ะ เจอแล้ว) 

รุ่นน้องคนนั้นจับมือกัส แต่กัสชักมือออกและดีดีเข้ามากันและพลักรุ่นน้องคนนั้น ดูท่าคงทะเลาะกันแน่ๆ เราเลยเดินไปหาและไปถามว่ามีเรื่องอะไรกัน ดีดีบอกว่ารุ่นน้องมันลามปามกัส แต่ผมสั่งสอนไปแล้ว และดีดีก็หันไปหารุ่นน้องคนนั้นแล้วพูดว่า “เดี๋ยวเลิกเรียนมึงมาหากูที่ใต้ตึกคณะนะไอ้โทชิ” จากนั้นเราก็พากัสออกมาแล้วไปส่งกัสที่คณะ และบอกว่าตอนเย็นเรามารับ กัสรับปาก จากนั้นก็ต่างคนต่างเรียน แล้วเราก็มาเจอกัสตอนเย็น และเอารถที่ซันให้ไว้ไปส่งกัส ที่ห้อง เข้าห้องมากัสก็ทำกับข้าวให้กิน และเราก็ลากัสกับห้องของซัน ซันเราขออยู่ห้องซันนะเพื่อที่ว่ากัสมีอะไรเราจะได้ช่วยได้ทันที เรารู้ว่าซันเป็นห่วงกัส เราก็ห่วงเหมือนกัน กัสเป็นเพื่อนที่เรารัก ซันก็เช่นกัน เราไม่อยากให้ทั้งสองคนเป็นแบบนี้เลย แต่เรารู้ว่านี่คือความฝันของซันมานานแล้วเพราะซันเคยบอกเราเสมอว่าซันอยากโกอินเตอร์ เราไม่ห้ามซันหรอกนะ เราเข้าใจ และเราจะคอยดูแลหัวใจของซันให้แบบยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมเลยเพื่อน แค่นี้ก่อนนะ เรานอนแล้ว และพรุ่งนี้เราจะส่งเมลล์มาอีกนะ เราสัญญาถ้าไม่ยุ่งเราจะส่งให้ซันทุกวันเลย ดูแลตัวเองด้วยนะ และขอให้สานความฝันให้เสร็จไวๆ นะ......... รักซัน จากคิงและกัส 

ซัน:(หลังจากที่ผมอ่านเมลล์จบ ผมก็มานั่งถอนหายใจ นี่ผมจะมีอารมณ์แบบนี้อีกนานเท่าไหร่นะ หึง......ใช่....ผมเริ่มหึงกัส ผมไม่ได้ไปอยู่ใกล้ ไม่ได้ดูแล ไม่ได้กินข้าวที่กัสทำให้กิน ไม่ได้มองหน้าคนที่หลับอยู่ในอ้อมกอด ผมเดินไปหยิบรูปในกระเป๋าเป้ และเอามาจูบ และกอด พร้อมพูดว่า....)กัสครับ กัสรู้ไหม ว่าซันทรมานแค่ไหนและขนาดไหน ซันต้องใช้ความอดทนขนาดไหนนะ ตอนนี้หัวใจอยู่กับกัส และให้กัสไปหมดแล้ว (แมะ...น้ำตาผมหยดลงบนกรอบรูปนั้น แล้วผมก็เดินไปที่ห้องนอน และนอนกอดกรอบรูปที่มียิ้มอันสดใสของกัส และหลับไป...... 

....................................... 

คอนโดห้องกัส ณ.ประเทศไทย 

กัส:วันนี้เป็นวันที่2 ที่ซันจากกัสไป ซันรู้ไหมว่ากัสคิดถึงซันแค่ไหน และรักซันแค่ไหน ตอนนี้มีแค่โพสอิสที่จะแทนความรู้สึกต่างๆ ของกัสที่จะระบายให้ซันได้ วันนี้กัสเรียนเหนื่อยมากเลยครับ แล้วซันเละทำอะไรอยู่ เหนื่อยไหมครับ สู้ ๆ นะครับ กัสรักซันมากนะครับ(หลังจากที่ผมเขียนข้อความถึงซันลงบนโพสอิสแล้วผมก็แปะลงบนฝาผนังห้องนอน ผมตั้งใจว่าจะทำแบบนี้จนกว่าซันจะกลับมาหาผม หรือถ้าซันไม่กลับมาหาผม ผมก็จะเขียนแบบนี้ไปเรื่อยๆครับ) 

ก๊อกๆๆๆๆๆ 

กัส:(อ๊ะ ใครมาหาเรานะ แกร๊ก!!!!....)อ้าว คิง มีอะไรครับ หรือหิวข้าว เดี๋ยวเราทำอาหารให้...ทานดีไหม 

คิง:ไม่หิวหรอก แต่ว่า ไอ้ซันโทรมาหาเราเมื่อกี้นี้..... 

กัส:ห๊า!!!!!คิง วะ....ว่า ไงนะ ซันโทรหาคิงเหรอ แล้วเค้าว่าไง เป็นไงบ้าง...... 

คิง:ก็โทรมาด่าเราไง เรื่องมีคนจับมือกัสใจ ไอ้รุ่นน้องวิศวะคนนั้นแหละ แต่เราไม่พูดอะไร บอกว่าให้มันไปอ่านเมลล์ต่อแล้วเราก็ปิดเครื่องแล้วมาหากัสนี่แหละ 

กัส:อ้าวเหรอ แล้วไงต่อหละ  

คิง:ก็ไม่แล้วไง จากนั้นเราไม่รู้แล้ว รู้แต่ว่ามันโมโหมาก โวยวาย ด่าเราซะเละเลย แต่ดีสม ทำไรไม่มีการบอกกล่าว สมน้ำหน้า ปล่อยให้มันคลั่งตายไปเลย555555ซะใจ เราไม่กวนกัสแล้ว ตั้งใจมาเล่าให้ฟังแค่นี้แหละ เราไปนอนต่อแหละ เออแล้ววันนี้ไปไหนไหม 

กัส:เราว่าเราจะไปมหาลัยนะ สัก 3โมงเย็น 

คิง: ได้ งั้นเดี๋ยวเรามารับนะ อย่าห้ามเรานะ เพราะไอ้ซันมันสั่ง กัสไม่อึดอัดใช่ไหม 

กัส:ไม่หรอก ช่วงนี้เราไม่อยากอยู่คนเดียว มีคิงอยู่เป็นเพื่อนเรา ทำให้เราดีขึ้นเยอะเลย ยังไงเราก็รบกวนคิงด้วยนะ อีกไม่กี่เดือนเราก็จบแล้วถึงตอนนั้นเราคงดีขึ้นกว่านี้แน่ ๆ  

คิง: อืม แต่ยังไงก็สู้ๆ นะกัส สักวันซันต้องกลับมา แต่ถ้ามันไม่กลับมากัสก็ยังมีคิงเป็นเพื่อนที่รักและหวังดีตลอดไปนะ เราไปแหละ ไม่ไหว ง่วงมาก แล้วเดี๋ยวสองโมงครึ่งเรามารับนะ บาย 

กัส:อืม บาย  

........................... 

ณ.มหาวิทยาลัย S 

ใต้ตึกคณะวิศวะกรรมศาตร์ 

ดีดี:มาแล้วเหรอ ไอ้โทชิ มึงมานี่เลย ไอ้เด็กชั่ว  

โทชิ:มีไรครับพี่ดีดี อย่าบอกนะว่า จะทำโทษผมที่ผมจับมือเพื่อนพี่นะ 

ดีดี:มึงรู้ตัวก็ดีแล้ว สก๊อตจั้ม 50 ทีปฎิบัติ และคราวหน้ามึงอย่าได้ทำแบบนี้อีก เพื่อนกูไม่ใช่ของเล่นของมึง ประวัติมึงทำไมกูจะไม่รู้ มึงมันเจ้าชู้เอาไม่เลือก อย่าริอาจมายุ่งกับเพื่อนกูเป็นเด็ดขาด มึงจะไปเอาผู้ชายกี่คนกูไม่สน แต่มึงอย่าเสือกมาเอาเพื่อนกู 

โทชิ:ทำไมครับ ทำไมผมจะเอาไม่ได้ในเมื่อผู้ชายทุกคนก็เหมือนกันหมดและพอใจกัน มีเซ็กกันทุกอย่างก็จบ ผมก็แค่พอใจเพื่อนพี่ และอยากได้เพื่อนพี่ ไม่ใช่อยากได้ตัวพี่ซะหน่อย พี่จะมาเดือดร้อนทำไม มันไม่ใช่เรื่องของพี่ซะหน่อย และอีกอย่างการทำโทษครั้งนี้มันไม่แฟร์ผมไม่ทำ ผมไปหละ เออ....(ผมหันมาบอกพี่ดีดีอีกว่า....)ผมจะเอาเพื่อนพี่มาเป็นเมียผมให้ได้ ไม่เชื่อพี่ก็คอยดู(ระหว่างที่ผมหันหลังกลับผมก็โดดพี่ดีดีกระชากตัวมาทำให้ตัวผมและตัวพี่ดีดีประชิดกัน ซึ่งขณะนี้ใต้ตึกคณะไม่มีใครอยู่เลยเพราะเย็นมากแล้ว.........) 

ดีดี:มึงอยากเอาเพื่อนกูเป็นเมียใช่ไหม.....งั้นมึงลองเป็นเมียกูก่อนก็แล้วกัน ไอ้โทชิ!!!!!!(หลังจากนั้นผมก็จับหน้าโทชิ และบดจูบลงบนริมฝีปากน้อยๆ ของโทชิ และทำการสอดลิ้นเข้าไปชิมความหวานในโพรงปากของโทชิทันทีโดยที่เจ้าตัวยังไม่ทันตั้งตัว ผมจูบอยู่เนินนานและผละจูบออกแล้วพูดว่า.....)มึงจำไว้ เพื่อนกูคนนี้ เค้ามีเจ้าของแล้ว ฉะนั้นมึงอย่าเสือกมายุ่งกับเพื่อนกู หรือถ้ามึงอยากเป็นเมียกู มึงก็ลองดู แล้วมึงจะรู้ว่ากูพูดจริงหรือไม่จริง ไอ้โทชิ.....(ผมพูดจบ ผมปล่อยให้คนตรงหน้ายืนอึ้งโดยไม่มีเสียงตอบโต้ใดๆ ดีสม เสือกมายุ่งกับเพื่อนรักของกู แต่กูเป็นไรวะ ไอ้ความรู้สึกแปลกๆ นี่ เชี่ยเอ้ย.....มึงเป็นไร ไอ้ดีดี......) 

....................................... 

โปรดติดตาม #แอบรัก(จนหมดใจ) บทที่ 7 By Suchi 

ติชมได้ค่ะ เพราะเราจะเอาทุกคำติชมมาพัฒนาผลงานเขียนมีคุณภาพมากยิ่งขึ้นค่ะ  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว