ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep.26 หายกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2563 21:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.26 หายกัน
แบบอักษร

"หยุด วางปืนซะถ้าไม่อยากให้ผู้หญิงตาย" เสียงทรงอำนาจของวินส์ เวลล์เลส สั่งชายหนุ่มทั้งสองที่กำลังจะจัดการกับลูกน้องของมัน

มาเวอริคกับโรเบิร์ตจำต้องทำตามที่พวกมันสั่งเพราะเกรงว่าเจนนิสจะได้รับอันตราย ชายหนุ่มค่อยๆหันหน้าไปทางต้นเสียง

"ไอ้วินส์ !" มาเวอริคขบกรามแน่นเมื่อเห็นหน้าเจ้านายใหญ่แห่งเวลล์เลส

"ขอบใจ้ที่ยังจำกูได้ ไอ้มาเวอริค"

"ปล่อยผู้หญิงซะ เรื่องของมึงกับกูมาเคลียร์กันอย่างลูกผู้ชาย"

"ฮ่าๆๆ ลูกผู้ชายเหรอ..เสียใจด้วยนะกูสะกดคำนั้นไม่เป็น กูมาที่นี่เพื่อมาล้างแค้นให้น้องกู" นายใหญ่แห่งเวลล์เลสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหี้ยม

"กูเพิ่งจะรู้วันนี้นี่เองว่ามาเฟียใหญ่แห่งมอสโกเอาผู้หญิงมาบังหน้า" มาเวอริคยั่วอารมณ์ตอบโต้

"เอาเถอะๆ ถ้ามึงอยากเคลียร์กันแบบลูกผู้ชายกูจะสงเคราะห์ให้ถ้ามึงล้มไอ้สามคนนี้ได้กูจะปล่อยผู้หญิงของกับลูกน้องของมึงไป"

"ตกลง" มาเวอริครับคำท้า

"ไม่นะพี่แม็ค" เจนนิสร้องห้าม

"นายครับ" โรเบิร์ตห้ามอีกคน มาเวอริคยกมือขึ้นปรามสองคนเพราะเขาได้ตัดสินใจ

มาเวอริคเข้ามาประจันหน้าลูกน้องฝีมือดีของวินส์ทั้งสามคน พวกเข้ามารุมต่อสู้กับมาเวอริคด้วยมือเปล่าแต่ด้วยฝีมือมาเฟียระดับมาเวอริคพวกลูกน้องปลายแถวพวกนี้สามารถต่อกรกับเขาได้แค่เหงื่อออกเท่านั้น ไม่นานทั้งสามคนก็ลงไปกองกับพื้นด้วยใบหน้าบวมเปล่ง บ้างก็แตกจนมีเลือด

'แป่ะ .. แป่ะ .. แป่ะ'

"ฝีมือแกนี่ไม่เลวหนิ" วินส์ปรบมือพร้อมกับเอ่ยชมอย่างประชดประชัน

"หวังว่าแกคงทำตามสัญญา" มาเวอริคทวงสัญญาลูกผู้ชายจากมาเฟียแห่งมอสโก

"ปล่อยผู้หญิงกับลูกน้องมันไป" วินส์สั่งลูกน้องที่คุมตัวเจนนิสกับโรเบิร์ตให้ปล่อยทั้งสองคน

"โรเบิร์ตฝากเจนด้วย" มาเวอริคเอ่ยบอกกับลูกน้องคนสนิท

"ไม่นะพี่แม็คเราต้องกลับไปด้วยกัน" เจนนิสทำท่าจะไม่ยอม

"เจนไปก่อน เจนพี่สัญญาว่าพี่จะกลับไป" มาเวอริคเดินเข้ามาร่ำลาหญิงสาว เขาจูบที่หน้าผากมนก่อนจะผละออกอย่างอ้อยอิ่ง

"หมดเวลาเล่นสนุกกันแล้ว ฉันให้เวลาแกพาผู้หญิงหนีไป สิบ เก้า แปด เจ็ด" วินส์เริ่มนับถอยหลัง

โรเบิร์ตรีบพาเจนนิสวิ่งหายเข้าไปในป่า หญิงสาวจำต้องวิ่งไปน้ำตามันก็ไหลไป คู่วิ่งออกมาได้ไม่ไกลก็พบกับจอห์นและเดม่อน ร่วมด้วยโธมัสกับลูกน้องอีกจำนวนหนึ่ง

"โรเบิร์ต คุณเจนนิส แล้วนายละ" เดม่อนที่ตามมาอย่างเร่งด่วนหลังจากที่จอห์นติดต่อไป ชายหนุ่มก็แทบจะบินมาเลยทีเดียว

"นายถูกพวกมันกักตัวไว้มันต้องการชีวิตนายเพื่อชดใช้ให้กับไอ้ลูคัสน้องชายของมัน" โรเบิร์ตบอกกับเดม่อน

"ไอ้วินส์เหรอ?" เดม่อนดวงตาวาวโรจน์

"คุณเดม่อนไปช่วยพี่แม็คด้วยนะคะ" เจนนิสสะอึกสะอื้นไห้บอกกับเดม่อน "คุณโธมัสมาได้ยังไงคะ?" หญิงสาวรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่ได้พบกับโธมัสอีกครั้งในสถานการณ์ที่ยากลำบากแบบนี้

"คุณเจนนิสไม่ต้องห่วงเรื่องนี้ผมจัดการเอง ป่ะโรเบิร์ตนายนำไป" เดม่อนสั่งการก่อนที่จะหันไปบอกกับโธมัส "คุณโธมัสผมขอลูกน้องของคุณสี่คนคุ้มกันคุณโธมัสกับคุณเจนนิส ส่วนที่เหลือไปกับผม"

"ครับ / ทุกคนทำตามคุณเดม่อนบอก"

"ครับ / ครับ / ครับ / ครับ / ครับ"

เดม่อน โรเบิร์ต จอห์นและลูกน้องของโธมัสย้อนกลับไปช่วยมาเวอริค ส่วนโธมัสพาหญิงสาวออกมาจากป่าไปรอที่รถ

"คุณโธมัสยังไม่ได้บอกเจนเลยนะคะว่ามากับคุณเดม่อนได้ยังไง?" เจนนิสยังสงสัย

"คืออย่างนี้ครับ หลังจากที่ผมกลับขึ้นไปทำงานลูกน้องก็ได้โทรมารายงานว่ามีรถน่าสงสัยขับตามรถของคุณออกมา ผมเลยให้ลูกน้องของผมขับตามไปและผมก็รีบตามออกมาจนมาเจอรถของคุณจอห์นที่จอดทิ้งอยู่ข้างทางแล้วก็ตามมาจนพบกับคุณจอห์นนี่แหละครับ"

"เจนต้องขอบคุณคุณโธมัสมากๆเลยนะคะ ที่พาคนมาช่วยพวกเรา" เจนนิสบอกอย่างซาบซึ้ง

"ก็เราเป็นเพื่อนกันหนิครับ ซักวันคุณอาจจะได้ช่วยผมบ้าง" ชายหนุ่มส่งยิ้มตอบให้เธอ

...

...

"แกมีอะไรจะสั่งเสียก่อนตายไหม ไอ้มาเวอริค" วินส์ยกปากกระบอกปืนจ่อมาที่กลางหน้าผากของมาเวอริค "ตรงนี้ใช่ไหมที่มึงยิงน้องกู"

"อย่าพล่ามให้เสียเวลา อยากจะฆ่ากูก็รีบฆ่าก่อนที่มึงจะไม่มีโอกาส" มาเวอริคเองก็ไม่ได้เกรงกลัวจ้องกลับตาเขม็งพร้อมยังท้าทายมาเฟียแห่งมอสโก

'แกร๊กๆ' วินส์ชักปืนขึ้นพร้อมยิง

'ปัง' ... "โอ้ยยย ใครหว่ะ" วินส์ร้องด้วยความเจ็บหลังจากถูกกระสุนเจาะเข้าที่หลังมือวินส์จนปืนที่จ่อมาเวอริคอยู่หลุดมือ มาเวอริคจึงใช้จังหวะนี้จัดการกับมาเฟียต่างถิ่น

"กูเอง ถ้ามึงอยากแก้แค้นให้ไอ้ลูคัสน้องมึงกูจะบอกอะไรให้ว่ากูนี่แหละเป็นคนยิงมันเองกับมือ แล้ววันนี้กูก็จะส่งมึงตามมันไป" เดม่อนยืนจังก้าถือปืนเล็งมาที่มาเฟียแห่งมอสโก

"มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกไอ้หนู" วินส์บอกออกมาอย่างมั่นใจเพราะสายตาเหลือบไปเห็นลูกของตนที่ซุ่มอยู่หลังพุ่มไม้กำลังเล็งปืนมาที่เดม่อน มาเวอริคก็มองตามสายตาของวินส์พอดีจึงร้องเตือนเดม่อน

"เดม ระวัง!" 'ปัง !' 'ปังๆ ปัง'

เดม่อนเบี่ยงตัวหลบได้ทันกระสุนจึงเจาะเข้าที่แขนเท่านั้น มาเวอริคจ่อยิงวินส์เข้าที่ใต้ชายโคลงและลำตัวจนแน่นิ่งไป ปิดฉากศัตรูแห่งจากฝั่งรัสเซียไปหนึ่งแก็งค์

ตามมาด้วยเสียงปืนดังปะทะกันของคนสองกลุ่ม โรเบิร์ต จอห์น และลูกน้องของโธมัสจัดการกับพวกของวินส์จนราบคาบ

"ไอ้เดม อดทนหน่อยนะ" เดม่อนพยักหน้ารับแล้วตอบกลับมาเวอริค

"ทีนี้เราหายกันแล้วนะ" ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนที่มาเวอริคจะพยุงเดม่อนออกจากป่า

...

...

@โรงพยาบาล

"พี่แม็ค พี่เดมเป็นไงบ้างคะ" นาตาลีวิ่งหน้าตาตื่นมาถึงหน้าห้องฉุกเฉิน

"ใจเย็นๆยัยแนต ไอ้เดมอยู่กับหมอแล้วไม่ต้องกังวล" มาเวอริคบอกกับน้องสาวในใจลึกๆก็นึกสงสัยว่านาตาลีดูห่วงใยเดม่อนมากกว่าที่เคย

"โธ่ ! พี่เดมอย่าเป็นอะไรไปนะถ้าพี่เป็นอะไรไปแนตกับลูกจะอยู่ยังไง ฮึก..ก" นาตาลีโพล่งออกมาด้วยความสติแตก สับสนกลัวว่าคนรักจะเป็นอะไรไป เจนนิสต้องเข้ามากอดปลอบเอาไว้

"อะ ..อะไรนะลูกอะไร ลูกใครยัยแนตบอกพี่มา" มาเวอริคกำข้อมือเล็กไว้แน่นพร้อมกับย้ำคำถาม

"พี่แม็ค ปล่อยนะแนตเจ็บ"

"พี่แม็คใจเย็นๆก่อนนะคะ รอคุณเดม่อนออกมาแล้วค่อยคุยกัน" เจนนิสต้องห้ามทัพ "คุณแนตคะ คุณเดม่อนไม่ได้เป็นอะไรมากตอนนี้คุณหมอทำแผลให้อยู่ไม่ต้องกังวลนะคะ เดี๋ยวเราจะไปรอคุณเดม่อนที่ห้องพักกันนะคะ"

ห้องพักฟื้น

"ใคร? จะพูดก่อน" มาเวอริคยืนกอดอกจ้องหน้าน้องสาวที จ้องหน้าเพื่อนทีอย่างเอาเรื่อง

"นายครับ ผมขอโทษ"

 

~♥~~♥~~♥~

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว