email-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 113

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ธ.ค. 2563 21:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7
แบบอักษร

ตอนที่ 7

เลิฟที่ล้มตัวลงนอนข้างๆหัวแหวนเมื่อคืนโดยที่เอาหมอนข้างมากั้นไว้ตรงกลางเพื่อที่จะไม่ให้ดูน่าเกียจแต่ทำไมตอนเช้ามันถึงได้เป็นแบบนี้

“ หัวแหวน!” เลิฟเรียกคนที่นอนหลับไม่รู้เรื่องเสียงดัง แต่ก็ยังไม่ดังพอให้คนขี้เซาตื่นได้

“ หัวแหวน!! ตื่น!!”

“อืออ” เสียงครางในลำคอแต่ก้ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น

“ หัวแหวน! ตื่น!! ฉันจะไปอาบน้ำ”

“ อืออ เสียงดัง! หนูจะนอนน” คนที่ถูกรบกวนตอบกลับมาเสียงยานครางแต่ตาก็ยังไม่ลืมขึ้น แถมยังซุกตัวเข้าหาสิ่งที่คิดว่าเป็นหมอนข้างอีก

“ หัวแหวน ฉันบอกให้เธอตื่น ฉันจะไปอาบน้ำ” เลิฟที่ไม่สามารถลุกไปอาบน้ำได้อย่างใจต้องการก็ได้แต่ใช้เสียงตะโกนให้คนที่คิดว่าตนนั้นเป็นหมอนข้างได้ขยับออกไปเพื่อที่เขาจะได้ลุกไปอาบน้ำซะที

“ ก็ไปสิ มาเรียกหนูทำไม” เสียงหัวแหวนตอบกลับมาอื้ออึง เพราะหน้าที่ซุกลงกับไหล่ของเลิฟแถมแขนที่กอดรัดตัวเลิฟไว้แน่นนั้นอีก เลิฟจะยกมือออกก็ขยับกอดแน่นกว่าเดิม

“ เธอก็ปล่อยสิ”

“?”

“...”

“ เห้ยย พี่เลิฟ!!” หัวแหวนที่เงยหน้ามองตามเสียงก็ต้องร้องตกใจเพราะหน้าของเลิฟอยู่ห่างจากหัวแหวนไม่มาก แถมยังมองจ้องตาไม่กระพริบอีก

“ ลุก” เลิฟเมื่อเห็นว่าหัวแหวนตื่นแล้วจึงบอกให้ลุกออกไป เขาจะได้ไปอาบน้ำเสียที นี้ก็เลยเวลาที่เขาต้องตื่นมานานแล้ว

“ แหะๆ ลุกก็ได้ หนูไปนอนต่อที่ห้องดีกว่า” หัวแหวนเมื่อเห็นว่าตัวเองนั้นทำอะไรลงไปก็รีบขยับลงจากเตียงแล้ววิ่งออกจากห้องไปเลย

“ หึ” เลิฟขำกับท่าทางเด็กๆนั้นแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำจัดการทำธุระของตัวเองไป

เมื่อหัวแหวนวิ่งเข้ามาในห้องเรียบร้อยก็รีบเข้าไปในห้องน้ำทันที ด้วยความรู้สึกที่ร้อนๆหน้าอย่างบอกไม่ถูก

“ ทำอะไรไปวะเนี้ย ไอ้หัวแหวนเอ้ยย ก็คิดว่านุ่มนิ่มนั้นเป็นหมอนข้าง กอดซะเต็มแรงเลยกู จะบ้าตายย”

“ ชะ เชี้ย ไรวะเนี้ย” เมื่อหัวแหวนบ่นไปมือก็จัดการถอดเสื้อไปเตรียมที่จะอาบน้ำ แต่สายตาดันไปมองที่กระจกก็พบว่าตรงไหปาร้าของตนนั้นมีรอยแดงๆ อยู่ 2 รอย มองดีๆแล้วมันมีรอยฟันอยู่ด้วย หัวแหวนที่สงสัยว่ามันมาจากไหน ก็ลองนึกๆดู

“ ตอนอาบน้ำเมื่อคืนก็ไม่มีนิหว่า” เพราะตอนอาบน้ำหัวแหวนสำรวจร่างกายตัวเองแล้วว่ามันปกติดี แต่เมื่อไปนอนห้องเลิฟแล้วกลับมาก็มีไอ้รอยทั้ง 2 รอยนี้อยู่ หัวแหวนไม่ได้ซื่อจนไม่รู้ว่ามันคือรอยอะไร แถมยังรู้ดีด้วยเพราะตนนั้นศึกษาเรื่องนี้มาอย่างดี เพราะอายุก็ไม่ใช่เด็กน้อยแล้ว และมันไมรอยนี้มันมาอยู่บนตัวเขาได้

“ หรือว่า... พี่เลิฟ!!!” หัวแหวนเมื่อนึกได้ ก็ตะโกนออกไปแล้วรีบวิ่งไปที่ห้องนอนที่เมื่อคืนเขาถือวิสาสะไปนอน แต่ไม่รีบที่จะใส่เสื้อนอนตัวเดิมมาด้วย (จะให้เดินแก้ผ้าไปก็ไม่ใช่เนาะ)

“ พี่เลิฟ!! บอกมานะว่าเมื่อคืนพี่เลิฟทำอะไรหนู!” เลิฟที่พึ่งอาบน้ำเสร็จมองอย่าง งงๆ เพราะหัวแหวนดูหงุดหงิดมา แถมยังใส่เสื้อไม่ดีด้วยเพราะกระดุมที่ดูก็รู้ว่ารีบติด ทำให้ติดผิดไปหมด

“ อะไรของเธอ”

“ ก็นี้ไง!! พี่เลิฟทำใช่มั้ย!!” หัวแหวนดึงชายแขนเสื้อข้างที่เกิดเรื่องลง เผยให้เห็นรอยแดงเป็นจ้ำๆ อยู่ 2 รอยแถมด้วยรอยฟันไว้ด้วย

“ หึ ยุงกันมั้ง” เลิฟว่าอย่างอารมณ์ดี พลางเดินไปใส่เสื้อหน้าตู้ หัวแหวนตอนนี้ลืมไปเลยว่าเลิฟนั้นพันแค่ผ้าขนหนู ตอนนี้ไม่สนอะไรแล้วนอกจากจะได้รับคำอธิบายว่าไอ้รอยพวกนี้มันมาได้ยังไง

“ ยุงบ้าอะไร หนูไม่ใช่เด็กนะที่จะไม่รู้ว่ามันคือรอยอะไร” หัวแหวนเดินตามไปยืนขวางอยู่หน้าตู้หันหน้าเข้าหาเลิฟ มองหน้าอย่างหาเรื่องสุดๆ แต่เลิฟกับมองว่ามันเหมือนแมวขู่มากกว่า

“ แล้วรอยอะไรละ” เลิฟก้มมองหน้าหัวแหวนที่เงยมองหน้าเขาอยู่

“ รอยดูดไง!! พี่เลิฟดูดไหล่หนูทำไม!” หัวแหวนแห้วใส่เพราะเลิฟกวนเขา ทำไมจะไม่รู้ว่าเลิฟก็รู้ว่ารอยนี้มันรอยอะไร

“ หึ เอาคืนไง”

“ เอาคืนอะไร”

“ ที่เธอ...”

“?”

“ กัดฉัน งับ อื้ออออ” หัวแหวนร้องออกมาเสียงดังเมื่อเลิฟก้มลงมากัดที่ไหล่อีกข้างที่ยังไม่ได้เป็นรอย ถึงฟันคมกัดลงผ่านเนื้อผ้าแต่มันไม่ได้ช่วยให้ความเจ็บลดลงเลย

“ อื้อออ พี่เลิฟ!! หนูเจ็บอะ” หัวแหวนตีเข้าไปที่แขนของเลิฟหนึ่งทีแรงๆ แต่เลิฟก็ไม่ได้รู้สึกอะไร

“ แล้วที่เธอกัดฉันละ ฉันไม่เจ็บหรือยังไง” เลิฟผละออกมาแล้วเดินไปส่องกระจกข้างๆ

“ นิดเดียวเองเถอะ” หัวแหวนเถียงกลับ

“...”

“ โห้ย เป็นรอยเลยหรอ ตรงนมพี่เลิฟด้วยอะ” เลิฟที่ได้ยินหัวแหวนบอกว่านิดเดียวเลยหันกลับมาแล้วเลิกเสื้อเชิ้ตที่ใส่ขึ้นให้เห็นรอยฟันแดงๆรอบนมนั้น ทำให้คนตัวเล็กอึ้งไปเลย

“ หึ”

“ เจ็บมั้ย หนูขอโทษ” หัวแหวนว่าออกมาอย่างรู้สึกผิด

“ เจ็บ แต่ชั่งมันเถอะ ฉันก็เอาคืนแล้ว” เลิฟว่าพลางเซ็ตผมต่อ

“ ไปอาบน้ำได้ละ ละไม่ต้องมาทำหน้ารู้สึกผิด เพราะฉันรู้ว่าเธอแอบสะใจอยู่” เลิฟที่เห็นว่าหัวแหวนเงียบไปก็หันไปมอง คนตัวเล็กยืนก้มหน้าไม่พูดอะไร

“ หนูเปล่านะ หนะ.....”

“ ไปอาบน้ำ ได้แล้ว” เลิฟพูดขัดขึ้นก่อนที่คนตรงหน้าจะพูดอะไรออกมาอีก เพราะว่าเขาไม่ได้โกธรอะไร แต่แค่ไม่อยากให้คนตัวเล็กรู้สึกไม่ดีก็เท่านั้น

“ แล้วไม่ต้องไปนอย ฉันบอกแล้วไงว่าเอาคืนไปแล้ว” เมื่อหัวแหวนกำลังจะเดินออกจากห้องเลิฟก็พูดขึ้น หัวแหวนหันมามองแต่หน้าตาก็ยังหงอยอยู่ดี เด็กหนอเด็ก

เมื่อทั้งสองคนทำธุระส่วนตัวเสร็จก็ออกไปที่ห้องอาหารที่คนเป็นพี่จัดเตรียมอาหารเช้าไว้ให้แล้ว วันนี้เป็นข้าวผัดธรรมดาเพราะว่าวัตถุดิบมีจำกัด เลิฟไม่ค่อยได้ซื้อของเข้ามาไว้เพราะปกติไม่ค่อยได้ทำเองแต่เมื่อมีไอ้เด็กนี้อยู่ด้วยจึงต้องหาเวลาไปซื้อของเข้าครัวซะแล้ว

เมื่อทั้งสองกินข้าวเสร็จแต่น่าจะเป็นคนตัวเล็กมากกว่าเพราะเลิฟทานแค่กาแฟ พอเสร็จทุกอย่างแล้วจึงพากันออกไปทำงาน แต่ก็ไม่วายต้องแวะซื้อขนมก่อนเข้าบริษัทอีก

“ พี่เลิฟเอาอะไรมั้ยคะ” หัวแหวนที่กำลังเปิดประตูรถลงก็ไม่ลืมที่จะหันมาถามเลิฟที่ทำหน้าที่คนขับ แต่เลิฟก็สายหัวไปมา หัวแหวนจึงลงไปซื้อ ไม่นานก็กลับมาพร้อมกับหอบขนมเป็นอก

“ ทำไมไม่ใส่ถุง” เลิฟถามเพราะไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ใส่ถุง ถึงร้านเขจะไม่ได้มีถุงให้แต่ก็สามารถซื้อถุงได้

“ มันต้องซื้อ” หัวแหวนพูดก็คว้าเอาโกโก้เย็นที่ซื้อมาด้วยขึ้นมาดูด

“ แล้ว? ก็ซื้อดิ”

“ แพง”

“ เท่าไหร่”

“ 2 บาทแหนะ หนูไม่เอาหรอก” หัวแหวนตอบพลางหยิบขนมขึ้นมาฉีกกิน

“ 2 บาท?”

“ ใช่ ตั้ง 2 บาทแหนะ”

“ 2บาท บ้านเธอเรียกแพงหรอ” เลิฟว่าอย่าง งงๆ ตระกะควาคิดของเด็กคนนี้ ขนมที่มันซื้อมานี้ถ้าเทียบกัยเงิน 2 บาทมันชั่งดูน้อยนิดจริงๆ

“ หนูถือมาเองก็ได้ แค่นี้เอง”  หัวแหวนพูดจบเลิฟก็ทำหน้าเหนื่อยๆ แล้วหันมาสนใจถนนตรงหน้า

ขับรถมาได้ซักแปบก็มาถึงบริษัท จากคอนโดของเลิฟไม่ได้ไกลจากบริษัทมาก ถึงรถจะติดก็ใช้เวลาไม่นาน เมื่อถึงที่ทำงานเลิฟก็เดินน้ำหัวแหวนขึ้นไปบนห้องทำงาน แล้วก็ไม่สนใจหัวแหวนอีก นั่งทำงานของตัวเองต่อไป โดยหัวแหวนก็ทำได้แค่นั่งๆนอนๆ เดินไปเดินมา ตอนเที่ยงก็ไปกินข้าว เเต่ไปกินที่ห้องของธีร์เพราะธีร์ให้หญิงไปซื้อมาให้ เพราะงานที่ยังทำไม่เสร็จเลยต้องรีบกินรีบกลับไปทำต่อ และก็เป็นหัวแหวนอีกอยู่ดีที่ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์เอาซะเลย ไหนจะพี่เลิฟที่ไม่สนใจแล้วก็เป็นพี่ธีร์ที่บอกเขาว่าให้นั่งเล่นไป หรือถ้าง่วงก็นอนไปก็ได้ แต่มีหรือว่าหัวแหวนจะทำ น่าเบื่อจะตายไป ลงไปหาพวกพี่ๆข้างล่างดีกว่า

“ พี่เลิฟ หนูลงไปหาพี่บิ๊กข้างล่างนะ” หัวแหวนถามขึ้นพร้อมกับเดินไปยืนหน้าโต๊ะของธีร์ที่ตอนนี้มีเลิฟนั่งอยู่ด้วย

“ อือ” เลิฟตอบรับแค่นั้นหัวแหวนก็ดี้ด้าเดินออกจากห้องจุดหมายคือชั้น 18 แต่เมื่อออกจากห้องมาก็เจอเข้ากับหญิงที่ยืนอยู่หน้าห้อง

“ อ้าวพี่หญิง จะไปไหนหรอคะ” หัวแหวนถามเพราะเห็นหญิงเดินออกมาจากโต๊ะทำงาน

“ พาเราไปชั้น 18 ไง” หญิงตอบกลับอย่างเอ็นดู

“ พี่ธีร์สั่งอีกใช่มั้ยคะ ให้พาหนูไป” หัวแหวนว่าอย่างรู้ทัน แต่ผิดคลาดเมื่อหญิงตอบกลับมา

“ ไม่ใช่คุณธีร์หรอกค่ะ แต่เป็นคุณเลิฟตั้งหากละ พี่ว่าเราไปกันเถอะ” หญิงพูดยิ้มๆ แล้วเดินน้ำหัวแหวนไปยังลิฟต์ แต่เป็นหัวแหวนที่ยัง งง ไม่หาย ว่าเลิฟบอกให้หญิงไปกับเขาด้วย ‘สงสัยกลัวหลงหละสิ’ หัวแหวนคิดในใจ

“ อ้าวหัวแหวน มาทำไรละเราแล้วเฮียไม่มาด้วยหรอ” เป็นบิ๊กที่ถามก่อนเพราะหันมาดูว่าใครเปิดประตูเข้ามา ก็เป็นหญิงกับหัวแหวน

“ สวัสดีค่ะพี่บิ๊ก พี่เลิฟทำงานอยู่กับพี่ธีร์ค่ะ หนูเบื่อเลยลงมาดูพี่ๆทำงานดีกว่า” หัวแหวนพูดไปก็เดินไปนั่งที่โซฟาที่เคยนั่งกับนนและนัท

“ สวัสดีค่ะพี่นนพี่นัท” หัวแหวนยกมือไหว้ นนกับนัทก็รับไหว้แล้วหันไปทำงานต่อ

“ อ้าวหัวแหวน” ธามที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆนนเอ่ยทักขึ้นเพราะเขาเห็นคนตัวเล็กตั้งแต่เดินเข้ามาแล้วและรอให้คนตัวเล็กเอ่ยทักเขา แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าจะเอยทักกันทั้งๆที่หัวแหวนควรที่จะเห็นเขาก่อนที่จะเห็น นน

“ อ้าวพี่ธาม สวัสดีค่ะ" หัวแหวนที่พึ่งสังเกตว่ามีธามนั่งอยู่ด้วยเลยยกมือไหว้ไป

“ มาทำไรละเรา” ธามลุกขึ้นแล้วเดินมานั่งที่โซฟาข้างๆหัวแหวน หัวแหวนเห็นดังนั้นจึงขยับถ่อยห่างแต่ธามก็ยังทำเนียนขยับเข้ามาใกล้อีก

“ เอ่อ คือ หนูว่างๆหนะคะเลยว่าจะมาดูพวกพี่ๆเขาทำงาน”

“ งั้นหัวแหวนไปนั่งดูพี่ทำงะ....”

“ พี่ธาม!!” ธามที่ยังพูดไปจบก็มีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมาทันที

“ อะไรมึงไอ้มด!” ธามที่กำลังจะได้แตะอั้งหัวแหวนก็ทำสีหน้าหงุดหงิดเพราะมดเรียกเขาไว้ก่อน

“ งานนี้พี่ธามทำใช่มั้ย” มดเดินมาหาธามที่นั่งอยู่บนโซฟาแล้วเอากระดาษที่ธามร่างๆไว้มาให้ดู

“ เออ ทำไม กูทำเอง” ธามที่เห็นว่าเป็นงานของตนจึ่งตอบรับไป

“ มันผิดเนี้ยพี่ พี่ต้องแก้เดี๋ยวนี้เลย” มดว่าจบก็ดึงมือธามให้ลุกตามไป ธามสบัดมืออกทันทีอย่างอารมณ์เสียกะว่างานเสร็จเรียบร้อยแล้วจะได้มานั่งคุยกับหัวแหวนได้สบายใจ ถึงจะไม่อยากไปทำแค่ไหนแต่ก็เลี่ยงไม่ได้

แต่หัวแหวนที่นั่งอยู่แอบเห็นว่าบิ๊กยกนิ้วโป้งให้กับมด มดก็โค้งรับพร้อมยิ้มแบบสะใจ แต่หัวแหวนก็ไม่คิดอะไร เดินไปนั่งลงข้างๆที่บิ๊กทำงานแล้วมองบิ๊กทำงานไปเรื่องๆ

หญิงที่ตอนแรกมาเป็นเพื่อนหัวแหวนตอนนี้ก็กลับขึ้นไปทำงานข้างบนต่อแล้ว แต่ก้ไม่วายพูดฝากบิ๊กว่าให้ดูแลหัวแหวนดีๆเพราะคือคำสั่งของเลิฟ

ทางฝั่งเลิฟ หลังจากที่หัวแหวนออกจากห้องไป เลิฟก็หยิบมือถือขึ้นมาทันที

กรุ๊ปไลน์ ไอ้พวกนอนน้อย

 Ratipong_LL : หัวแหวนกำลังลงไป

  Bigger_2D : ลงไปไหนเฮีย

 NON_NY : ใช่ๆ ลงไปไหน

  NUN_NY : เออ ลงไปไหนอะเฮีย

 Ratipong_LL : แล้วพวกมึงจะถามมาทำไมหมดทุกคนวะ

 Bigger_2D : เอ้าเฮีย ผมอยากรู้ก็ต้องถามปะคราบบ

 NON_NY : ใช่เฮีย

 NUN_NY : ผมด้วย

Ratipong_LL : …

Ratipong_LL : มันกำลังลงไปหาพวกมึง หญิงไปด้วย

Bigger_2D : แล้วไงอะเฮีย ก็มาสิ

Ratipong_LL : ดูมันด้วย

Bigger_2D : ดูทำไมอะเฮีย น้องมันก็ปกติดีนะ

Ratipong_LL : มึงจะกวนตีนกูใช่มั้ยไอ้บิ๊ก

Bigger_2D : เอ้า ก็เฮียบอกให้ดูน้องมัน ดูแล้วยังไงต่ออะ ผมไม่เข้าใจ

 NON_NY : ผมด้วย ผมก็ไม่เข้าใจ เฮียอธิบายให้เคลียๆดิ @ Ratipong_LL

 T_RA : มึงก็บอกไปดิว่าหวง ไม่อยากให้ไอ้ธามเข้าใกล้ 

 Bigger_2D : จริงดิเฮียธีร์ เฮียเลิฟเนี้ยนะหวงหัวแหวนมัน 555 คิดอะไรกับน้องมันหรือเปล่าเนี้ยย

NON_NY : ฮั่นแน่ๆ เฮียเลิฟ เบาได้เบานะครับบ

NUN_NY : หวงขนานนี้ไม่ลงมาเฝ้าเองเลยหละครับผมม

Ratipong_LL : @ T_RA ไอ้สัสธีร์ กูไม่ได้หวง

T_RA : @Ratipong_LL : ไม่หวงแล้วอะไรครับเพื่อน

Ratipong_LL : เรื่องของกู พวกมึงก็ดูแลมันด้วย

NON_NY : รับทราบครับผม

NUN_NY : ไม่ให้เฉียดเข้าใกล้เลยครับผมม

Ratipong_LL : @mod_x แล้วมึงละ อ่านแล้วไม่ตอบ

mod_x : ครับเฮีย

“ แหมๆ เพื่อนครับถ้าหวงขนาดนั้นลงไปเฝ้ามั้ย กูทำงานคนเดียวได้นะ” ธีร์ที่เงยหน้าขึ้นมาจาโทรศัพท์หลังจากคุยกันเสร็จแล้วก็เอ่ยแซวเพื่อนที่หวงเด็กเกินไป

“ เฝ้าทำเหี้ยไร แล้วกูก็ไม่ได้หวงมัน แค่ไม่อยากให้มันไปทำอะไรไม่ดีก็เท่านั้น แม่มันฝากกูไว้” เลิฟตอบปัดไป แล้วนั่งทำงานต่อ แต่ผ่านไปไม่นานก็มีเสียงแจ้งเตือนไลน์เข้ามาอีก

ตึ๊ง ตึ๊ง

กรุ๊ปไลน์ ไอ้พวกนอนน้อย

 Bigger_2D : เฮียยยย เมื่อกี้ไอ้ธามมันจะเข้าใกล้หัวแหวนด้วย

 Bigger_2D : แต่ไอ้มดมันกันท่าไว้ให้ก่อน สีหน้าไอ้ธามมันดูหงุดหงิดมาเลยวะเฮีย 

 NON_NY : ผมก็เห็น หน้ามันนี้เหมือนจะเอาดินสอแทงคอไอ้มดเลย

 NUN_NY : จริงเฮีย มันที่กำลังจะแตะอั๋งน้องอะนะ ไอ้มดเดินเข้าไปขัดมัน หัวเสียน่าดูเลย

 Ratipong_LL : @mod_x ดีมากมด เดี๋ยวกูเพิ่มโบนัทให้

 T_RA : @ Ratipong_LL แหมเพิ่มโบนัทให้ ทำงานกับกูมากี่ปีไม่ยักจะเห็นจะเพิ่มโบนัทให้ใครเลย

 Ratipong_LL : @ T_RA เรื่องกู

“ หึ” ธีร์ขำออกมาเพราะตอนแรกที่เขาเห็นแจ้งเตือนแชทว่าธามจะเข้าใกล้หัวแหวน ท่าทางเลิฟมันแทบจะวิ่งลงไปข้างล่างอยู่ละ แต่บิ๊กก็ส่งข้อความมาอีกเลิฟที่หน้าตาเหมือนจะกินหัวได้ก็ดีขึ้น พร้อมกับพิมพ์ในสิ่งที่ไม่คิดว่าเลิฟจะพิมพ์คือให้โบนัทมดเพิ่ม ถือว่าเกินคาดมาก

 หัวแหวนนั่งเล่นอยู่ในห้องนั้นจน 4 โมงกว่าโดยไม่รู้สึกเบื่อเลยเพราะนันที่ว่างงานแล้วมาช่วยสอนให้หัวแหวนลองทำ 3D แรกๆหัวแหวนก็ทำออกมาไม่เป็นรูปเลยแต่พอทำไปทำมาก็กลายเป็นห้องนอนเล็กๆ และหัวแหวนที่กำลังจะเริ่มทำห้องใหม่ก็มีเสียงเปิดประตูเข้ามาพอดี แต่หัวแหวนที่กำลังสนใจงานตรงหน้าเลยไม่ได้หันไปมองว่าใครมาแต่ปากก็ตะโกนถามนัทที่นั่งอยู่ข้างๆ แต่นัทก็ไม่ได้ตอบแต่ลุกออกจากที่นั่งไป แล้วก็กลับมานั่งใหม่

“ ไปไหนมาอะพี่นัน แปบเดียวเอง” หัวแหวนจำได้ว่านันพึ่งลุกออกไปแปบเดียวแล้วก็กลับมานั่งใหม่ นันที่ตอนนี้ไม่ได้นั่งอยู่อย่างที่หัวแหวนเข้าใจก็เอ่ยขึ้น

“ หยิบของหนะ” นันที่ยืนอยู่ข้างเดียวกับที่เคยนั่งก็ตอบกลับไปแต่หัวแหวนก็คิดว่านัทยังคงนั่งอยู่ที่เดิม หัวแหวนทำไปได้ไม่นานก็ถามนัทอีกเพราะเขาว่าเครื่องมือสร้างกล่องไม่เจอ

“ พี่นัน ไอ้ที่มันสร้างกล่องอะ มันอยู่ตรงไหน หนูหาไม่เจอ” หัวแหวนก้มลงไปมองในจอหน้านี้แทบจะติดจออยู่แล้วเพราะว่าหาไม่เจอ

“ ถอยออกมาหน่อย เดี๋ยวตาก็เสีย” แต่เสียงที่ตอบกลับมาไม่ใช่นันอย่างที่เคยเป็น พอหันกลับไปก็เจอหน้าดุๆของเลิฟอยู่ใกล้ๆ

“ พะ พี่เลิฟมาตั้งแต่ตอนไหนค่ะ” หัวแหวนที่ยังอึ้งเพราะเขากลัวว่าเลิฟจะดุที่เขามาวุ่นวายชั้นนี้

“ นานละ”

“ แล้ว คือ พี่เลิฟ...” หัวแหวนที่ไม่รู้จะพูดอะไรเพราะไม่คิดว่าเลิฟจะมานั่งอยู่ข้างๆตัวเขา

“ ซนพอยัง” เลิฟพูดเสียงนิ่งๆพลางกอดอกมองหัวแหวนที่ตอนนี้หน้าตาเลิกลักมาก

“ คือ หนู หนูไม่ดะ...”

“ กลับ” เลิฟว่าจบก็ลุกขึ้นไม่วายที่จะดึงแขนหัวแหวนให้ลุกตามมาด้วย

“ เดี๋ยวพี่เลิฟ กระเป๋าหนู บนห้องอะ” หัวแหวนที่นึกได้ว่ากระเป๋าตนนั้นยังอยู่ข้างบน

“ เอาไป” แต่เลิฟรู้อยู่แล้วจึงถือลงมาให้แล้วยื่นไปให้คนตัวเล็กตรงหน้าถือเอาเอง

หลังจากที่ทั้งสองเดินออกจากห้องก็ตรงกลับคอนโดของเลิฟทันที มีแวะซื้อของกินบ้างแต่ก็เป็นคนพี่ซะมากว่าที่จะลงไปซื้อเพราะให้หัวแหวนรออยู่บนรถ หัวแหวนที่ตอนแรกจะขอลงไปด้วยแต่เมื่อเห็นสายตาของเลิฟที่มองมาก็ยอมไม่ดื้อดึงที่จะลงไปด้วย และเมื่อทั้งสองมาถึงคนเป็นพี่ก็ไล่ให้อีกคนไปอาบน้ำก่อนค่อยออกมากินข้าวด้วยกัน และพอหัวแหวนเดินออกมาจากห้องนอนของตนเสร็จก็เจอเข้ากับเลิฟที่นั่งรออยู่แล้ว ทั้งสองเลยกินข้าวกันอย่างไม่มีใครพูดอะไรอีก พอกินเสร็จก็เป็นหัวแหวนที่เอาจานไม่ล้าง เลิฟที่ขอตัวไปนอนก่อนเพราะเมื่อคืนก็ได้นอนนิดเดียว หัวแหวนที่เห็นดังนั้นจึงเลือกที่จะนั่งดูหนังอยู่หน้าทีวีที่ห้องนั่งเล่นแต่ด้วยเวลาที่ดึกหัวแหวนเลยวูบหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ คนพี่ที่ยังได้ยินเสียงโทรทัศน์ยังดังอยู่เลยเหลือบไปมองนาฬิกาปรากฏว่ามันจะตี 1 กว่าแล้ว ทำไมหัวแหวนยังไม่เข้าห้องนอนอีก

“ เห้อ เธอนี้มัน จริงๆเลยนะหัวแหวน” เลิฟที่เดินออกมาดูก็เจอเข้ากับเด็กที่นอนจมไปในโซฟา มีผ้าห่มคลุมตัว เลิฟเห็นดังนั้นจึงทำการอุ้มหัวแหวนเพื่อที่จะเข้าห้องหัวแหวนไป แต่ด้วยอะไรก็ไม่รู้ ทำให้ทิศทางในการเดินของเลิฟเปลี่ยนมายังห้องของตนเองได้ เลิฟเมื่อคิดไม่ออกว่าทำไม เลยเลิกคิดและพาคนในอ้อมกอดที่กำลังหลับสบายเข้าห้องของตนไป

_________________________________________

มาต่ออีกตอนเเล้วนะคะ

1 ไลค์ = 1 กำลังใจ

ความคิดเห็น