ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep.25 ล่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2564 17:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.25 ล่า
แบบอักษร

ความรัก ความคิดถึง ความปรารถนา ถูกปลดปล่อยออกมาเป็นภาษากายที่ล่อหลอมรวมกัน มาเวอริคให้สัญญากับตัวเองเลยว่าจะไม่ยอมเสียเธอไปแน่นอน

หลังจากกลับขึ้นฝั่งมาเวอริคโทรบอกให้จอห์นกับโรเบิร์ตตามมารับทั้งสองคนกลับปารีสเพราะไม่อยากจะขับรถกลับคนละคัน และก่อนกลับโธมัสก็ได้ลงมาส่งทั้งสองคน

"เดินทางปลอดภัยนะครับ คุณเจน คุณมาเวอริค" โธมัสเอ่ยกับทั้งสองคน

"ขอบคุณ คุณโธมัสมากนะคะที่ต้อนรับเจนเป็นอย่างดีถ้าไปเที่ยวปารีสเจนขอเลี้ยงตอบแทนคุณบ้างนะคะ" หญิงสาวส่งยิ้มให้ก่อนจะกอดลาชายหนุ่ม

"ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะครับ คุณโธมัสถ้ามีอะไรที่ผมจะตอบแทนบอกผมมาได้เลยนะครับ" มาเวอริคเอ่ยกับเพื่อนใหม่

"ด้วยความยินดีครับ ซักวันผมคงต้องได้รบกวนคุณแน่นอนครับ" โธมัสเข้ามาจับมือกับมาเวอริค ก่อนที่จอห์นจะเดินเข้ามากระซิบ

"นายครับ รถพร้อมแล้วครับ"

"อืม.." ชายหนุ่มตอบรับกับลูกน้องก่อนที่จะหันมาบอกลาโธมัสอีกครั้ง "งั้นผมกับเจนขอตัวก่อนนะครับ"

"แล้วเจอกันใหม่นะคะ คุณโธมัส" เจนนิสบอกลา

"โชคดีนะครับ" โธมัสยืนส่งทั้งสองคนจนรถแล่นออกไปจากรั้วของโรงแรมกำลังจะกลับเข้าไปทำงานต่อ

...

...

โธมัสหันกลับไปไม่ทันได้มองก็ชนเข้ากับสาวน้อยร่างบางในชุดพนักงานต้อนรับของโรงแรม จนเธอถอยเซถลาเกือบล้มก้มจ้ำเบ้าแต่แขนแกร่งของโอบรับเอาไว้ได้อย่างทันท่วงที

"อุ๊ย ! ขอโทษค่ะ" พนักงานสาวอายุราวยี่สิบต้นๆ หน้าตาจิ้มลิ้มสดใสสมวัยกล่าวกับผู้บริหารหนุ่มด้วยสีหน้าตกอกตกใจที่ได้เห็นหน้าชายที่เธอชน

"สวยยยย.. อะเอ่อไม่ไรผมเดินไม่ดูเองขอโทษด้วยคุณ...เฌอรีน อะ อะมอนยอส" ชายหนุ่มชื่อจากป้ายชื่อที่ติดอยู่ที่หน้าอกของเธอ

"ขอโทษอีกครั้งนะคะ พอดีฉันเพิ่งมาทำงานที่เป็นวันแรกต้องขอโทษคุณลูกค้าด้วยนะคะ" หญิงสาวเข้าใจว่าชายหนุ่มคือลูกค้าของโรงแรมเพราะไม่เคยเห็นหน้าหรือรู้จักผู้บริหารตัวจริง

"ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่คุณเจ็บตรงไหนรึเปล่า?" ชายหนุ่มถามพร้อมทั้งมองสำรวจทั่วร่างอรชร

"มะ ไม่ค่ะไม่เจ็บถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ วันนี้เป็นวันแรกด้วยเดี๋ยวจะสายเอา" หญิงสาวเอ่ยลาก่อนที่จะเดินจากไป

"หึ ! Cherrine Amonyos" ;) โธมัสมองตามร่างบางจนเธอเดินหายไปทางมุมตึก เขาจึงขึ้นไปบนห้องทำงานเพื่อทำงานต่อ และสั่งให้เลขาติดต่อฝ่ายบุคคลขอประวัติพนักงานชื่อเฌอรีน อมรยศมาให้

...

...

มาเวอริคกับเจนนิสออกมาจากโรงแรมของโธมัสได้ซักระยะห่างจากบ้านคน สองข้างทางเป็นวิวป่าต้นไม้ทุ่งหญ้าซะเป็นส่วนใหญ่ รถของโรเบิร์ตขับนำหน้าส่วนจอห์นขับรถของเจนนิสตามหลังมาเพื่อดูแลความปลอดภัยของผู้เป็นนาย

รถยนต์สีดำสนิทขับแซงขึ้นมาขนาบข้างรถของมาเฟียหนุ่มของนั่งเบาะข้างคนขับลดกระจกจ่อปากระบอกปืนเล็งออกมา

'ปังๆ ปังๆ' เสียงปืนดังขึ้นจากรถข้างๆจ่อยิงเข้ามาที่มาเวอริคที่ขับรถอยู่

"วร้ายย พี่แม็ค" เจนนิสร้องขึ้นด้วยความตกใจ

"พี่ไม่เป็นไร รถเรากันกระสุนไม่ต้องห่วงพี่จะพาเรากลับปารีสอย่างปลอดภัย" ชายหนุ่มหันมาบอกกับคนรักก่อนจะลดกระจกลงยิงกลับไปที่รถของพวกมัน

'ปังๆ ปัง' มาเวอริคยิงสวนออกไปถูกกระจกด้านข้างแตกพวกมันเสียหลักเล็กน้อย ส่วนจอห์นถูกรถของพวกมันอีกคันปาดหน้าขวางทางไว้จนต้องหนีลงไปตั้งหลักในป่า

พวกมันใช้รถบรรทุกอีกคันจอดขวางเส้นทางนี้เอาไว้โรเบิร์ตชะลอรถแล้วโทรบอกเจ้านาย

"นายครับข้างหน้ามีรถบรรทุกขวางทางอยู่ ผมว่าเราโดนเล่นงานเข้าแล้วละ" บอร์ดี้การ์ดหนุ่มบอกกับเจ้านายอย่างร้อนใจ

"อืม มันคงจัดการกลับจอห์นอยู่พวกหนึ่ง และมีอีกคันตามจัดการฉันอยู่" มาเวอริคบอกลูกน้อง

"ผมได้ยืนเสียงปืน นายเป็นอะไรรึเปล่าครับ?"

"ไม่เป็นไร เดี๋ยวนายทำตามแผน 2 ที่เราเคยเตรียมกันเอาไว้นะ"

"ครับนาย" มาเวอริครู้ตัวดีว่าเขาเองก็เป็นที่หมายหัวของศัตรูคู่แข่งทางธุรกิจหลายคน เขาจึงเตรียมแผนสำรองไว้เสมอเผื่อใดใช้ในยามที่ถูกลอบปองร้าย

มาเวอริคกลับรถหันไปประจันหน้ากับพวกผู้ร้ายใช้ปืนที่พกติดตัวยิงไปที่ยางรถของพวกมันจนรถเสียหลักเซถลาตกลงข้างทาง คนร้ายสี่คนลงมาจากรถตั้งลำปืนรัวยิงมาที่รถขมาเวอริค

'ปังๆๆๆๆ ปังๆๆๆๆ' แต่กระสุนก็เจาะทะลุรถของเขาเข้ามาไม่ได้ "อ้ายยย พี่แม็คทำไมพวกมัน"

"ไม่ต้องกลัวนะ ที่รัก" ชายหนุ่มดึงเธอเข้ามากอดไว้แนบอกจูบลงที่หน้าผากมนด้วยความทะนุถนอม

พวกคนร้ายเห็นว่ารถของมาเวอริคกันกระสุนจึงใช้อาวุธหนักขึ้นมาตั้งลำขึ้นเตรียมยิงเอาให้ไม่เหลือซากกันเลยทีเดียว ทั้งสองคนเห็นท่าไม่ดีแล้ว

"เจนวิ่งไหวไหม?" มาเวอริคหันมาบอกหญิงสาว เจนนิสพยักหน้ารับ

'บึ้มมมม' คนร้ายยิงอาวุธสงครามเข้าใส่รถมาเวอริครถของโรเบิร์ตก็กลับลำมาถึงและเห็นเหตุการณ์พอดี เมื่อเห็นว่างรถระเบิดโรเบิร์ตก็จอดรถทิ้งวิ่งเข้าไปในป่าข้างทางเพื่อตามไปสมทบกับมาเวอริคที่พาเจนนิสกระโดดออกจากรถไปก่อนที่พวกมันจะยิงระเบิดออกมาถึงตัวรถและพาเธอวิ่งจนสุดชีวิต

ไฟจากระเบิดลุกท่วมรถของมาเวอริคพวกมันส่งคนเข้ามาดูซากศพของชายหนุ่มเพื่อรายงานเจ้านายของพวกมัน

"นายครับไม่มีใครอยู่ในรถเลยครับนาย พวกมันคงหนีไปได้" ลูกน้องคนหนึ่งเข้ามารายงานเจ้านายของมันที่ตามมาดูซากศพของมาเวอริค

"ฮึ ไอ้นี่ฤทธิ์มันเยอะตามไปจับตัวมันมาให้ได้ กูจะชำระความกับมันเอง" นายใหญ่แห่งเวลล์เลส พี่ชายของลูคัสสั่งการ

...

...

มาเวอริคพาเจนนิสวิ่งมาห่างจากจุดที่คนร้ายอยู่ไกลพอสมควรจนหญิงสาวเริ่มจะไปต่อไม่ไหว

"พี่แม็ค เจนวิ่งไม่ไหวพี่แม็คไปเถอะ" หญิงสาวเหนื่อยหอบจนแทบพูดไม่เป็นคำ

"นั่งพักก่อนนะ พี่ไม่มีวันทิ้งเจนเราต้องกลับปารีสด้วยกัน" มาเวอริคบอกกับหญิงสาวด้วยความมั่นใจ

'แกร๊กกก' เสียงคนเหยียบกิ่งไม้เดินเข้ามาใกล้ทั้งสองคน มาเวอริคยกปืนขึ้นเตรียมพร้อมยิงมืออีกข้างกอดหญิงสาวไว้แนบอก

"นายครับผมเอง" โรเบิร์ตปรากฎกายขึ้นหลังพุ่มไม้

"คุณโรเบิร์ต/โรเบิร์ต" ทั้งสองคนดีใจที่เห็นบอร์ดี้การ์ดของเขายังปลอดภัย

ทั้งสามนั่งพักจนหญิงสาวไปต่อไหวจึงหนีการตามล่าของพวกคนร้ายต่อเพราะหากพวกมันเห็นว่ามาเวอริคไม่ได้อยู่ที่รถแล้วพวกมันคงต้องตามมาแน่

"ป่ะ ไปกันได้แล้วเดี๋ยวพวกมันตามมาทัน" มาเวอริคบอกกับทั้งสองคน มาเวอริคพาเจนนิสเดินนำไปโดยมีโรเบิร์ตตามคุ้มกันข้างหลังให้

'ปังๆๆๆ ปังๆๆ' เสียงปืนดังขึ้นในป่าอีกรอบทำให้ทั้งสามคนต้องรีบหาที่กำบัง และยิงสวนกลับไปถูกพวกคนร้ายบาดเจ็บไปสอง-สามคน แต่ก็เหมือนโชคจะไม่เข้าข้างมาเฟียหนุ่มซักเท่าไหร่กระสุนเริ่มใกล้หมด คนร้ายๆค่อยขยับเข้ามาจนใกล้ที่กำบังของพวกเขา โรเบิร์ตกับมาเวอริคต้องสู้ด้วยมือเปล่า

'ผวั๊ะ ตุ๊บ ตั๊บ ผวั๊ะ ผละ ตุ๊บ'

"อร้ายย พี่แม็คระวัง" เสียงหญิงสาวร้องตกใจกระโกนบอกเมื่อเห็นคนร้ายลอบจะเล่นงานมาเวอริคข้างหลังและขณะที่มาเวอริคกับโรเบิร์ตกำลังได้เปรียบแย่งปืนของพวกมันมาได้ทั้งสองก็ต้องชะงัก

"หยุด วางปืนซะถ้าไม่อยากให้ผู้หญิงตาย" เสียงทรงอำนาจของวินส์ เวลล์เลสสั่งชายหนุ่มทั้งสองที่กำลังจะจัดการกับลูกน้องของมัน

 

~♥~~♥~~♥~

ลองคิดพล็อตเรื่องให้คู่ให้พี่โธมัสดูก่อนนะคะ

รี้ดอยากอ่านกันไหมคะ

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว