facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 26 บุกถ้ำมาเฟีย

ชื่อตอน : ตอนที่ 26 บุกถ้ำมาเฟีย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 58

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2564 10:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26 บุกถ้ำมาเฟีย
แบบอักษร

19:00

ติ๊งต๊องๆๆๆๆ

“มาแล้วครับๆ”ไรอันตอบรับ

“เรเชลละ ไม่ใช่สิ เซนิตละมารึยัง”โลแกนถาม

“ยังไม่มาแล้วยังไง จะเข้าไปตามรึไง”ไรอันถาม

“คงงั้นมั้ง ทำไม! มีปัญหาหรอ”โลแกนตอบกลับ

“เอ๊ะ! ไอ้นี่ มาแล้ว อยู่ข้างในนู้น”

 

 

“แผนว่ายังไงบ้าง”โลแกนถาม

“แผนมีอยู่ว่าไม่มี แค่สร้างความวุ่นวายให้กับเรื่องของพวกมันจนลืมเรื่องของเรเชลก็พอละ”ไรอันเสนอ

“ใช่ ส่วนชั้นจะไปจัดการยัยนาราตัวดีกับพ่อของนางเอง”เซนิตเอ่ย

“ดิว”

“ดิว”

“ดิว”

บ้านนารา

“คุณพ่อคะ ครั้งที่แล้ว คนของคุณพ่อทำพลาด ครั้งต่อไปลูกขอเป็นคนสั่งการเองนะคะ ลูกจะไม่ยอมให้มันลอยนวลเด็ดขาด มันทำให้ทุกคนมองลูกเหมือนฆาตกร ลูกเกลียดมัน!”

“ไม่ได้เด็ดขาด ยังไม่เข็ดรึไง คนของพ่อตายไปแบบหาตัวคนทำไม่ได้นี่คืออะไร พ่อต้องเสียเงินเยอะแค่ไหนถึงจะเบี่ยงประเด็นข่าวได้ ถ้าครอบครัวพวกมันรู้ว่าใครเป็นคนส่งคนไปดักทำร้ายยัยเด็กนั่นนะ ไม่จบง่ายๆแน่”

“คุณพ่อจะกลัวอะไรคะ คนของเราก็ตั้งเยอะ ไปบุกบ้านมันเลยก็ยังได้”

“ใครว่าละ พ่อส่งคนไปดู การ์ดเต็มบ้านไม่เว้นแม้แต่ตารางนิ้วเดียวคืออะไร ดูท่าพวกมันไม่ธรรมาด้วยน่าจะถูกส่งมาจากที่อื่น”

“ทำไมเราไม่สั่งมาบ้างละคะ คุณพ่อมีเงินตั้งเยอะอ่ะ จะสั่งมาเยอะจนเดินชนกันเลยก็ยังได้”

“แล้วมันคุ้มมั้ยละลูก ที่เราจะมาเสียเงินโดยใช่เหตุเพราะแค่เด็กคนเดียว”

“ก็ลูกอยากเห็นมันตายนิ!!!”

“พ่อว่าครอบครัวนั่นก็ไม่ใช่เล่นๆ ถ้าลูกหันไปจับมือกับพวกนั้น พ่อว่าธุรกิจพ่อจะยิ่งใหญ่ขึ้นเลยล่ะ”

“ไม่มีทางค่ะ ให้ลูกตายยังดีซะกว่า ลูกเกลียดมันอย่างกันอะไร มันแย่งของรักของลูกไป แล้วยังทำให้ทุกคนมองลูกไม่ดีอีก ต่อให้มันมากราบเท้าลูก ลูกก็ไม่อภัยให้หรอกค่ะ”

 

ฝั่งเซนิต

“นี่ๆเซนิตเธอมีพลังแบบว่า ทำให้คนหลับหลายๆคนพร้อมกันมีป่ะ”ไรอันถาม

“จะบ้าหรอ ชั้นไม่ใช่แม่มดนะ”

“เออ ถามอะไรไม่คิด”โลแกนเสริม

“อ่าวไอ้นี่ อยากตายรึไงห๊ะะ!”

“นิ กัดกันเหมือนหมาเลย”เซนิตเอ่ย

“ห๊ะะ!”สองคนพูดพร้อมกัน

“ห๊ะ! อะไร ไปได้แล้วแยกย้ายกันไปจัดการ พวกนายฝั่งนู้น ชั้นฝั่งนี้เอง อย่าลืมใสหน้ากากหล่ะ”

“เค”สองคนตอบรับ

“หืมม จริงๆเลยนะยัยนี่ ใครสอนให้พูดอะไรแบบนี้ แต่ก่อนนะต้องรอให้ชั้นง่างปากถึงจะพูดได้ เดี๋ยวนี้นะ พูดอย่างกับน้ำไหล”ไรอันบ่น

“เออ ตอนเซนิตอยู่ทำไมไม่บ่น มาบ่นอะไรตอนนี้ ใช่เวลามั้ย! ไปได้แล้ว เซนิตไปนู้นแล้วเห็นมั้ยยย!”

“ก็ไปดิ่เออ จะยืนฟังทำไมละห๊ะะ!”ไรอันบ่น

 

เซนิต

คนเยอะไม่ใช่เล่นเหมือนกันนะเนี้ย ดูจากสายตาแล้วบอดี้การ์ดเกือบเท่าๆบ้านเรา ทำยังไงดีนะถึงจะจัดการพวกนี้ให้หมด จะใช้พลังมากก็ไม่ได้ เดี๋ยวเสียการควบคุม สองคนนั้นจะเข้าไปได้รึยังนะ

“งั้นหยุดเวลาไว้ก่อนละกัน แล้วพาสองคนนั้นเค้าไปดีกว่าพวกมันจะได้ไม่รู้ตัว”

เมื่อเซนิตดีดนิ้วทุกอย่างก็เงียบหยุดกลางอากาศแม้แต่ลมเองก็ไม่มีวี่แวว หลังจากนั้นเซนิตก็รีบพาไรอันกับโลแกนเข้าไป

พรึ่บบ!

“ฮะ ฮะ เห้ยยย นิ นี่มันเกิดอะไรขึ้นว่ะเนี้ยยย โอ้แม่เจ้า! ชั้นมาอยู่นี่ได้ไงว่ะเนี้ย อ่าว! แล้วพวกเธอสองคน มาอยู่กับชั้นได้ยังไงนิห่ะ ไหนบอกจะแยกกันไปไง”ไรอันบ่น

“นั่นสิ่ อะไรกัน เมื่อกี้ กำลังหาวิธีจะเข้ามาแท้ๆ อย่าบอกนะว่าเป็นฝีมือเธออ่ะ”โลแกนชี้นิ้วมาทางเซนิต

“ก็จะใครสะอีกละ นี่ยังไม่ชินกันอีกหรอ นี่พวกนายจะมาเป็นภาระชั้นรึเปล่านิ ชั้นชักไม่แน่ใจแล้วนะ”

“ว่าไปปป ชั้นหน่ะหรอภาระ ไอ้นู้น นู๊น ภาระ ไหนๆเธอก็พาพวกชั้นเข้ามาได้แล้ว แล้วจะเอาไงต่ออ่ะ”ไรอัน

“วันนี้สั่งสอนเบาๆก่อนแล้วกันนะ เดี๋ยวชั้นจะใช้พลังอีกรอบนะแล้ว พวกนายอ่ะช่วยพายัยนี่ออกไปนอนหน้าบ้าน ส่วนพ่ออ่ะ เอาไปนอนบนดาดฟ้า ชั้นจะใช้พลังให้สองคนนั้นไม่รู้ตัวจนกว่าจะเช้า แม้แต่โดนยุงกัด หรือโดนตัวแขน ตัดขา ก็ไม่รู้สึกตัว ตกลงตามนี้นะ”

“นี่ ชั้นว่ามันจะดีหรอ ถ้าเค้าโดนยุงกัดทั้งตัว จะไม่ตายหรอ”โลแกน

“เอ๊ะะไอ้นี่ ทำไม!!เกิดนึกปอดแหกอะไรขึ้นมาอีกละ ชั้นว่าแล้วเห็นมั้ยเซนิต ทำไม! รึว่านึกสงสารแฟนเก่าขึ้นมา นี่นายสมองกลับรึอะไรห่ะะ ลืมไปแล้วหรอว่ายัยนี่มันร้ายแค่ไหน”ไรอัน

“เห้ออออ”เซนิตถอนหายใจ

“งั้นพวกนายอยู่เฉยๆไปเลย ชั้นทำเองได้ ชั้นไม่สนหรอกนะว่านายจะยังอาลัยอาวรณ์ยัยนี่อยู่ นั่นมันก็เรื่องนายนะ แต่นี่มันเป็นเรื่องของชั้นกับยัยนี่ นายอาจจะลืมแล้วให้อภัยได้ แต่สำหรับชั้นไม่ใช่ คนอย่ายัยนี่ ถ้ารู้สึกผิดก็คงไม่รอมาถึงตอนนี้หรอก”เซนิต

พอเซนิตพูดจบก็ใช้พลังอีกครั้ง ทำให้ร่างของนาราไปนอนหน้าบ้าน ส่วนพ่อของนาราก็ไปนอนบนดาดฟ้า แล้วก็พาไรอันกับโลแกนออกไป

“นี่มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดหรอกนะเซนิต ชั้นไม่มีทางกลับไปชอบนาราได้อีกแน่นอน ที่ชั้นพูดไปก็เพราะเป็นห่วง ไม่อยากให้เธอต้องมีบาปติดตัว ไม่อยากให้พวกเธอสร้างเวรสร้างกรรมต่อกัน ชั้นเชื่อนะว่า เรเชลก็คงคิดแบบชั้น”โลแกน

“จริงด้วยอ่ะเซนิต ถ้าเรเชลรู้เค้าคงไม่พอใจแน่”

“นี่พวกนายเป็นอะไรกันไปหมด ยัยนั่นทำผิดต่อชั้นต่อพี่เรมากมายแต่ไม่ผิด กลับกลายเป็นชั้นสะเองหรอ ที่ผิด ใช่สิ่พวกนายมันไม่ได้เห็นชั้นเป็นคนอยู่แล้วนิ ในเมื่อชั้นเป็นแบบนี้แล้วไม่ชอบ ชั้นจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมให้ดู แล้วต่อไปนี้ เรื่องของชั้นก็คือเรื่องของชั้น ใครหน้าไหนก็ห้ามยุ่ง ถ้ายังขืนยุ่งนะ ชั้นจะถือว่าเราไม่เคยรู้จักกัน”

“อะ อ่าว เดี๋ยวสิ่ ชั้นผิดอะไรเนี้ยห่ะ เห้ยย เดี๋ยวสิ่เซนิต หืมมม เพราะนายเลยโลแกน ยัยนั่นโกรธใหญ่โตเลย ถ้ายัยนั่นทำอย่างที่พูดจริงๆนะ พวกเราซวยแน่ นายยังไม่เคยเจอตอนที่ยัยนั่นไม่พูดไม่จา จะบอกอะไรให้นะ ตรงข้ามกลับหน้าตาสุดๆ เพราะปากนายเลยพาชั้นซวยไปด้วย”

*ขออภัยนะคะที่ลงช้าถึงขั้นช้ามาก แต่จะพยายามลงให้จนจบนะคะ ขอบคุณมากนะคะที่ติดตามตลอด

Next time

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น