email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ครั้งหนึ่ง..ในวันวาน⌚⌚

ชื่อตอน : ครั้งหนึ่ง..ในวันวาน⌚⌚

คำค้น : คู่กัด คู่รัก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ธ.ค. 2563 18:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ครั้งหนึ่ง..ในวันวาน⌚⌚
แบบอักษร

ห้างดังกลางกรุง.... 

               “นี่พวกแกไม่หิวกันหรือไงเนี่ย สั่งอาหารมาตั้งมากมายแต่ไม่กิน นั่งจ้องหน้าฉันอยู่ได้ ฉันไม่ใช่อาหารนะ”ปรายฟ้าพูดกับเพื่อนเมื่อชวนกันมาทานอาหารแต่เพื่อนเธอกลับสนใจหน้าเธอกว่าอาหารตรงหน้าซะอีก 

               “ตกลงแกจะไม่ยอมบอกพวกฉันจริงๆ ใช่มั๊ย เรื่องของแกกับพี่เขต” เมษามองเพื่อนสาวด้วยสีหน้ากดดัน ปรายฟ้ามองบนอย่างไม่สบอารมณ์ 

               “แกอยากจะรู้เรื่องนั้นไปทำไม ฉันไม่อยากพูดถึง พูดแล้วเสียอารมณ์” ปรายฟ้าหน้างอง้ำ 

               “หรอ แต่พวกฉันเพื่อนแกนะนังชะนีน้อย ไม่คิดที่จะบอกไม่คิดที่จะอธิบาย นี่แกเห็นพวกฉันเป็นเพื่อนแกจริงๆหรือเปล่าเหอะ” นนนี่กดดันด้วยท่าทีน้อยใจ เพื่อนที่เหลือพยักหน้าอย่างเห็นด้วย 

               “เออ! เล่าก็ได้ ไม่ต้องมาทำหน้าดราม่าใส่ฉันเลย มันไม่เนียน” ปรายฟ้าถอนหายใจเฮือกด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าที่น้อยใจของเพื่อนๆต่างยิ้มร่าขึ้นมาอย่างน่าหมั่นไส้ 

               “เล่ามาเลย รอฟังอยู่” ทับทิมเขย่าแขนเพื่อนอย่างอยากรู้ 

               “ไม่ค่อยจะเผือกเรื่องชาวบ้านเลยนะแก ยัยทิม”ปรายฟ้าค้อนให้เพื่อนสาวทีหนึ่ง ก่อนจะเล่าให้เพื่อนๆเธอฟัง 

               “ครอบครัวฉันกับครอบครัวพี่เขต สนิทกันมาก เพราะพ่อแม่เราเป็นเพื่อนรักกัน เลยตกลงกันว่า ถ้ามีลูกสาวหรือลูกชายจะให้แต่งงานกัน พอดีลุงวิทกับป้าพิศแม่ของพี่เขต มีลูกชาย แต่พ่อแม่ฉันดันมีฉันที่เป็นลูกสาว เข้าทางเลยจร้า จับฉันหมั้นกับพี่เขต ตั้งแต่ฉันอยู่ในท้องเลย พอซาวด์รู้เพศฉันปุ๊บ ปรายฟ้าก็มีคู่หมั้นกับเขาทันทีเลยจร้าคุณเพื่อน เป็นไงเหมือนละครหลังข่าวที่พวกแกชอบดูมั๊ยล่ะ” ปรายฟ้าทำหน้าเซ็ง 

               “งุ๊ย!! แค่ฟังแกเล่าก็ฟินแล้วอ่ะแก”นนนี่ทำท่าเพ้อฝัน 

               “ฟินกับผีอะซิ แกไม่เห็นฉันกับอีตาพี่เขตหรือไง เจอหน้ากันทีไรแทบจะฆ่ากันตาย เหอะ!! ขืนแต่งงานกันไปนะ มีหวังอีกวันได้จัดงานศพแหงๆ”ปรายฟ้าทิ้งหลังพิงเก้าอี้อย่างไม่สบอารมณ์ 

               “เออจริงซิ แล้วทำไมพวกแกสองคนถึงไม่ลงรอยกันละ ทั้งๆที่พ่อแม่ก็สนิทกันขนาดนี้”เมษาตั้งข้อสังเกต 

               “ฉันเคยทำให้คนที่เค้ารักเจ็บตัวมั้ง เค้าเลยเกลียดฉัน...”ปรายฟ้าคิดถึงเรื่องวันนั้น ทั้งๆที่เธอไม่อยากจะคิดถึง 

               @ 5 ปีก่อน 

               ปรายฟ้าในวัย15 ปี รีบวิ่งไปหาชายหนุ่มที่สุดแสนจะคิดถึง เมื่อรถของที่บ้านเธอมาจอดสนิทที่ไร่องุ่นของครอบครัวพิทักษ์พงศ์ ซึ่งเธอมักจะมาเป็นประจำทุกปีเมื่อปิดภาคเรียน แต่เมื่อไปถึง เธอกลับเจอ ภาพหนุ่มสาวนั่งอิงแอบกันอยู่ตรงชิงช้าใต้ต้นไม้ที่ครั้งหนึ่งที่ตรงนี้มันเป็นของเธอ 

               ‘พี่เขต คนนี้ใคร’ปรายฟ้าในวัย 15 ถามขึ้นอย่างโมโห 

               ‘หนูปราย’ เขตแดนหันมามองหน้าปรายฟ้าอย่างดีใจ 

               ‘คนนี้นะเหรอ ที่เขตเล่าให้เราฟังว่าเป็นน้องสาวของเขต น่ารักดีนะ สวัสดีจ๊ะ พี่ชื่อแพรวา เรียกพี่แพรก็ได้นะคะ’แพรวายิ้มทักทายหญิงสาวที่ยืนทำหน้าบึ้งตึงอย่างใจดี 

               ‘เธอเป็นใคร’เสียงใสถามเสียงห้วนทำให้แพรวาหน้าเสีย ส่วนเขตแดนมองปรายฟ้าอย่างตำหนิ 

               ‘หนูปราย ทำไมพูดกับพี่แพรเขาแบบนั้น พี่เขาอายุมากกว่าหนูปรายนะ ไม่น่ารักเลยนะคะ’ เขตแดนตำหนิน้องสาวตัวน้อย อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน เพราะทุกครั้งเธอมักจะได้การดูแลเอาใจใส่ คอยตามใจเป็นอย่างดี แต่วันนี้เมื่อมีผู้หญิงคนนี้เขามาเธอกลายเป็นคนผิด 

               ‘อายุมากกว่าแล้วยังไงคะ แล้วทีปรายถามพี่เขตว่าเธอเป็นใครทำไมพี่เขตถึงไม่ตอบปลาย เป็นแฟนกันใช่มั๊ย’ปรายฟ้าถามด้วยปลายเสียงที่สั่นระริก 

               ‘ใช่ แพรเป็นแฟนของพี่ เราสองคนคบกันอยู่รู้แล้วยังไงหรอ’ เขตแดนมองน้องสาวตัวน้อยด้วยสายตาแข็งกร้าว 

               ‘ห้ามเป็นนะ ปรายสั่งพี่เขตห้ามเป็นแฟนกับผู้หญิงคนนี้ ปรายไม่ยอม’ ด้วยความที่เธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวทุกคนต่างเอาอกเอาใจทำให้ปรายฟ้าจึงเป็นเด็กที่ค่อนข้างเอาแต่ใจ เหวี่ยง วีนใส่คนอื่นไปหมด เธอจึงอาละวาดใส่แพรวา โดยการพุ่งตัวเข้าไปหาแล้วฉุดกระชากร่างของแพรวาที่ยืนอยู่ในอ้อมแขนของเขตแดนอย่างกรุ่นโกรธ จนเขตแดนทนไม่ไหว ผลักร่างน้องน้อยไปกองลงกับพื้น ใบหน้าจิ้มลิ้มร้องไห้สะอึกสะอื้น 

               ‘เธอทำบ้าอะไรปลายฟ้า ทำร้ายคนอื่นทำไม เธอเป็นแค่น้อง อย่างมายุ่งเรื่องของพี่ พี่กับแพรจะรักกันจะคบกันมันไม่ได้เกี่ยวกับเธอ เธอไม่มีสิทธิ์มาออกคำสั่ง เด็กนิสัยไม่ดี ถูกตามใจจนเคยตัวละซิถึงทำตัวเกเรแบบนี้’ เขตแดนตวาดลั่นอย่างโมโห 

               ‘พี่เขตผลักปรายหรอ พี่เขตเลือกมันหรอ แต่สุดท้ายคนที่พี่เขตต้องแต่งงานด้วยคือปรายนะ ปรายเป็นคู่หมั้นของพี่เขตนะ’ ปรายฟ้าค่อยๆพยุงร่างตัวเองขึ้นยืนและตอกกลับด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น 

               ‘แล้วไงหรอปราย มันก็แค่ข้อตกลงของพ่อกับแม่ของพวกเรา พี่ไม่ได้เห็นดีเห็นงามด้วย พี่รักและเอ็นดูเราเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง แต่วันนี้เมื่อเราล้ำเส้นพี่ เราก็ต่างคนต่างอยู่ ไม่ต้องรู้จักกันเลยยิ่งดี ไปกันเถอะแพร อย่าไปสนใจยัยเด็กขี้เอาแต่ใจคนนี้เลย นิสัยเสีย’ เขตแดนกล่าวตัดความสัมพันธ์ ก่อนประคองร่างแฟนสาวเดินไปทิ้งให้ปรายฟ้ายืนร้องไห้ด้วยความเจ็บใจ 

               ‘ได้จำไว้นะพี่เขต ปรายจะหาแฟนที่หล่อ รวย และดีมากกว่าพี่เขตให้ได้ คอยดู’นั่นคือประโยคสุดท้ายที่เธอกับเขาได้พูดกันในวันนั้น  

               “ชั่ว!!!” เพื่อนทั้งสามคนของเธอสบถขึ้นมาพร้อมกัน ปรายฟ้ายิ้มกริ่ม 

               “ใช่มั๊ยล่ะ พี่เขตมันชั่วใช่มั๊ย” ปรายฟ้าพูดขึ้น 

               “แกนั่นแหละ ชั่ว!!”แล้วเป็นอีกครั้งที่เพื่อนๆของเธอกล่าวมาพร้อมกัน 

               “อะไรเนี่ย นี่พวกแกเข้าข้างอีพี่เขตหรอ พวกแกเป็นเพื่อนฉันจริงๆหรือเปล่าเนี่ย” ปรายฟ้าหน้ามุ่ย 

               “ก็มันจริงนิ แกนี่นิสัยเสียตั้งแต่เด็กจริงๆนะ คุณหนูจอมเหวี่ยง”นนนี่ผลักศรีษะเพื่อนสาวอย่างหมั่นไส้ 

               “ช่างมันเถอะกินข้าว ยิ่งพูดยิ่งอารมณ์เสีย”ปรายฟ้าหน้ามุ่ยเมื่อเพื่อนๆของเธอไม่มีใครเข้าข้างเธอสักคน พูดแล้วก็หงุดหงิด 

............................... 

               คอนโดหรู... 

               ร่างสูงใหญ่ ของเขตแดนมองไปยังเบื้องหน้าอย่างใช้ความคิด ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย รับกับทรงผมรองทรงเปิดข้าง ชายหนุ่มยืนเอามือหนายกขึ้นลูบบนริมฝีปากอย่างแผ่วเบา ภาพใบหน้าจิ้มลิ้มของยัยเด็กเอาแต่ใจกับรสจูบที่เธอมอบให้ ยังหอมหวานติดอยู่ตรงริมฝีปาก ทำให้ใบหน้าคมกระตุกยิ้มขึ้นมาเมื่อคิดถึง 

               “แสบเหมือนเดิมเลยนะ หนูปราย” เขตแดนพึมพำด้วยรอยยิ้ม ภาพที่เขาผลักเธอออกห่างตัวในวันนั้นยังคงติดอยู่ในความทรงจำเขาเสมอ วันนั้นเขาโกรธ เขาโมโหที่เธอทำร้ายคนอื่น จึงเผลอทำรุนแรงกับเธอไป พอเขาคิดได้ เขาก็รีบกลับไปหาเพื่อขอโทษเธอ แต่เขาก็ได้รู้จากแม่ว่าเธอกลับกรุงเทพไปแล้ว นับแต่นั้นเป็นต้นมาเธอก็ไม่เคยไปที่ไร่เขาอีกเลย จนกระทั่งเขามาเจอเธอเมื่อตอนที่เธอเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันกับเขา ครั้งแรกที่เขาเห็นเธอเขาดีใจมากแต่เธอทำเหมือนเขาเป็นคนอื่น เป็นธาตุอากาศ ทั้งๆที่ครั้งหนึ่งเธอเคยพูดกับเขาว่าเขาคือคนที่เธอจะแต่งงานด้วย เธอสวย เป็นถึงดาวมหาลัยที่ใครๆก็พากันปลื้มและก็รุมจีบ แต่นิสัยที่เอาแต่ใจของเธอก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง เธอเปลี่ยนคู่ควงเป็นว่าเล่น จนบางครั้งเขาก็อยากจะเขาไปเตือน แต่จะให้เขาไปเตือนในฐานะอะไรในเมื่อตอนนี้ สำหรับเขาและเธอมันไม่มีอะไรที่เหมือนเดิม เพราะมีกำแพงบางๆที่ขวางกั้นความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนอยู่ สิ่งที่จะทำให้ได้ก็คงเป็นแค่เพียง เฝ้ามองดูห่างๆ นี่คือทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเขาและเธอ 

               ครืด!!ครืด!! 

               เสียงเรียกเข้าดังขึ้นจากโทรศัพท์เครื่องหรู เขตแดนหยิบขึ้นมาดู ก่อนจะกดรับสาย 

               “ว่าไง” 

               (คืนนี้ วันเกิดไอ้หมอก มึงจะไปมั๊ย)เสียงธันวารอดมาตามสาย 

               “ที่ไหน” 

               (คลับxxx สาวตรึมเลยงานนี้ ยัยกี๋ดาวคณะก็ไปนะมึง)ธันวา เพื่อนสนิทของเขตแดนเอ่ยขึ้น 

               “น่าสน มึงจะไปเองหรือให้กูไปรับ”เขตแดนทักขึ้น 

               (กูไปเอง เผื่อมึงต่อ กูไม่อย่างนั่งแท็กซี่กลับเหมือนคราวก่อน)ธันวาตอกกลับเรียกเสียงหัวเราะจากเขตแดน 

               “โอเค ไว้เจอกัน” เขตแดนเก็บโทรศัพท์เครื่องบางไว้ในกระเป๋ากางเกงเหมือนเดิม เขา ธันวา และสายหมอก เป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยมัธยม แต่เขาเลือกเรียนเกษตรศาสตร์เพื่อไปต่อยอดสำหรับธุรกิจของครอบครัว ส่วนเพื่อนทั้งสองของเขาเรียนวิศวะ ซึ่งปีนี้ก็จะเป็นปีสุดท้ายสำหรับชีวิตในรั้วมหาลัย เขตแดน รีบตรงไปอาบน้ำชำระร่างกายอย่างอารมณ์ดี เมื่อคิดถึงร่างระหงของกี๋ ดาวคณะวิศวะที่เขาหมายตาก็ไปงานนี้ด้วย 

🌶️🌶️🌶️🌶️🌶️🌶️ 

พี่เขตนี่ก็หน้าม่อใช้ได้เลยนะคะเนี่ย 

อัพกันต่อจร้า 

ติชมกันเข้ามาได้นะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์กันด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว