email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 6

คำค้น : the darla club เรื่องนี้มีแต่ที่รัก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 336

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ธ.ค. 2563 20:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6
แบบอักษร

แล้วฉันต้องทำยังไง ให้ฉันนั่งรอที่นี่หรือต้องไปด้วย ฉันหันไปมองหน้าเขาเหมือนจะเอ่ยถามผ่านทางสายตาแทน เขาก็ตอบมา 

“นั่งรอนี่แหละ ห้ามออกไปข้างนอก ถ้าจะเข้าห้องน้ำให้บอกไอ้พวกนี้พาไป ถ้าหิวก็บอกพวกมันสั่งของกินให้” 

“ไปนานหรอคะ” เป็นคำถามแรกที่ฉันเอ่ยถามพี่เขา ทำเอาทุกคนหันมามองหน้าฉัน 

“ก็ อื้อ” 

“ค่ะ” 

แล้วเขาก็เดินตามผู้ชายชุดหมีไป พร้อมกับพี่บีมที่ใส่ชุดหมีไปด้วยอีกคน ในห้องก็เหลือแต่ฉัน พี่พีท พี่อาร์ม พี่พอร์ชและพี่ใหญ่ เดธแอร์ก็เกิดขึ้นทันทีที่พี่เดียร์ออกไป 

 

แต่ไม่นานห้องก็เต็มไปด้วยเสียงของพี่พอร์ชที่เอ่ยถามฉัน 

 

“น้องดากานดา ทำไมถึงได้มากับไอ้เดียร์ได้ครับ” ฉันคุยกับพี่ ๆ เขาได้ใช่ไหม ลืมถามไปเลย มัวแต่อึ้งและตกใจอยู่นั่น 

“....” ฉันเหมือนคนครุ่นคิดจนพี่พอร์ชเอ่ยขึ้น 

“ตอบพวกพี่มาเถอะ ถ้าไอ้เดียร์ด่า เดี๋ยวพวกพี่จะปกป้องน้องดากานดาเอง” 

“ก็.. พี่เดียร์ไลน์มาเมื่อวานให้รอหน้าตึกเรียนค่ะ” 

“วางเงินลงมาเลยพวกมึง” หื้ม ทำไมต้องวางเงินพวกพี่เขาพนันอะไรกันไว้ 

“ไม่ต้องตกใจ พวกพี่แค่พนันกันไว้ว่า ไอ้เดียร์จะพาสาวมาไหม แล้วก็คิดว่ามันน่าจะทักน้องดากานดาไปก่อนแน่ๆ แล้วก็แบบที่พวกพี่พนันกันไว้ด้วย” 

“ปกติพี่เดียร์ก็พามาหรอคะ” ฉันเอ่ยถามด้วยความที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพี่เดียร์ต่างหาก 

“ไม่เคยพาใครมาเลยต่างหาก น้องดากานดานี่คนแรกเลย พวกพี่ถึงวางพนันกันนี่แหละ” 

“แล้วทำไมถึงพนันล่ะคะ” 

“คันปากมึงกูเล่าให้น้องฟังไอ้พอร์ช” เสียงของพี่ใหญ่เอ่ยพูด 

“ก็คืองี้ ปกติมันมาสนามก็มาคนเดียว เว้นแต่จะได้ของรางวัลจากสนามกลับไปด้วย แบบติดไม้ติดมือเข้าใจใช่มะ” ฉันก็พยักหน้า เพราะเคยได้ยินจากเฮียกันตา บางคนที่มาแข่งก็เอาผู้หญิงมาเป็นของเดิมพัน 

“แต่ช่วงนี้มันถามไอ้บีมว่าถ้าพาน้องมาสนามได้ไหม พวกพี่ก็นึกว่ารุ่นน้องผู้ชายที่มันสนิทไหม แต่มันก็ถามไอ้บีมอีกว่าถ้ามาแล้วจะปลอดภัยไหม ก็เริ่มสงสัยแล้วว่า รุ่นน้องผู้ชายที่ไหนมาจะไม่ปลอดภัย จนมันเริ่มถามเรื่องซีเคียวมากขึ้นเลยลงพนันว่ามันจะพาสาวมาแน่นอน ก็อย่างที่เห็น” พร้อมเชิดหน้าไปยังกองเงินที่วางอยู่ที่โต๊ะกระจกไม่ต่ำกว่าสี่หมื่น 

“ไม่ต้องตกใจว่าจะมาเป็นของเดิมพันนะ ไม่มีทางแน่นอน แล้วที่พวกพี่พนันกันนี่มันก็ไม่รู้หรอก เพราะมันเป็นพวกเงียบชอบเก็บเงียบแต่ฟาดเรียบ” 

คำว่าเก็บเงียบแต่ฟาดเรียบนี่ฉันจะโดนมองว่าโดนฟาดแล้วไหมนะ ทำไมหน้าเริ่มชายิบ ๆ ขึ้นมาทันที มันเป็นเรื่องที่ดีหรือไม่ดีที่ฉันมาที่นี่กันนะ 

“ไม่ต้องห่วงหรอก ไอ้เดียร์มันไม่เคยฝืนใจใคร” 

โอ้โหพี่พีทอ่านใจได้หรอกหรอ เหมือนมานั่งอยู่ในใจฉันเลยแหนะ 

“มันออกจะหวงน้องขนาดนี้ มันไม่ทำอะไรหรอก แต่มันจะรุกจีบแบบที่คาดไม่ถึงแค่นั้นเอง” 

“ทำแบบนี้บ่อยหรอคะ” 

“คนที่สอง” 

“อ๋อค่ะ..” 

“คนแรกมันน่ะก็เพื่อนสนิทพวกพี่นี่แหละ แต่หักหลังมันไปกินกับเพื่อนสนิทอีกคน เรียกว่าไงดีล่ะ ทรยศกลุ่มว่างั้นเถอะ ก็เลยกลายเป็นศัตรูคู่แค้นทำนองนั้น แล้วก็ผ่านมาหลายปีแล้วนะ มันก็ไม่เคยจีบใครออกนอกหน้าสักทีหรอก น้องน่าจะคนที่สองในรอบหลายปี” 

“แบบนี้หนูควรหนีดีไหมคะ” 

“พี่ว่าทางที่ดีอย่าคิดหนีเลยจะดีกว่า มันไม่ใช่คนที่จะให้น้องหนีได้ง่าย ๆ หรอกนะ นี่แค่ส่วนเล็กน้อยไม่เพียงกี่เปอร์เซ็นต์ที่มันให้เห็นเท่านั้นแหละ พอมันจีบมันก็จะเปิดเผยตัวตนมันให้เห็นเอง มันไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรหรอก แต่แค่ท่าทางมันเป็นพวกปากหนัก พูดแล้วกลัวดอกพิกุลจะร่วงออกจากปากแค่นั้นเอง พอมันสนิทมันก็พูดเอง” 

ฉันพยักหน้าทำเป็นรับรู้ เป็นเรื่องที่ฉันไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับตัวพี่เดียร์เลยสักนิด ไม่นานพี่ ๆ เขาก็ขอแลกคอนแทกต์กับฉัน ด้วยเหตุผลที่ว่าจากนี้ได้เจอกันบ่อยแน่นอน ไม่มีทางที่จะไม่เจอกัน 

 

 

สองชั่วโมงต่อมาพี่เดียร์เดินเข้ามาพร้อมกับซองเอกสารหนาปึก ตามด้วยพี่บีมและผู้ชายชุดหมีอีกคน ก่อนจะมองหน้าฉัน แล้วหันไปมองหน้าเพื่อนพี่เขาอีกที่เหลือ 

“กูไม่ได้ทำอะไรน้องสักนิด ไม่ต้องมามองเหมือนพวกกูทำอะไรแบบนั้นสิครับ” 

“ปะ กลับ” เขาเอ่ยฉันรีบลุกขึ้นยืนทันที เดี๋ยวว่าช้า ไม่ชอบพูดซ้ำอีกแหละ 

“คืนนี้ไปไหม เอาไงครับ” 

“เวลาเดิม” 

ก็คงจะนัดกันไปดื่มตามประสาเขาสินะ นี่แหละชีวิตเหมือนเฮียกันตาไม่มีผิด เฮียก็เป็นแบบนี้แต่กลับหวงน้องสาวอย่างฉันยิ่งกว่าอะไร ย้อนแย้งแต่ก็พอเข้าใจได้ 

“น้องกานดาไปไหม” เสียงของพี่พอร์ชเอ่ยถามขึ้น ฉันหันไปมองหน้าเขา 

“เธออยากไปไหม” เดธแอร์อีกรอบ ฉันควรตอบว่ายังไงดี 

“มาเถอะ จะได้เห็นอีกโลกหนึ่ง พวกพี่จะดูแลเองไม่มีอะไรน่าห่วง” 

 

 

คำว่าอีกโลกหนึ่งก็คือหมายถึงอีกส่วนหนึ่งของพี่เดียร์ที่เขาบอกว่าเขาจะแสดงให้เห็นอย่างนั้นหรอ จะว่าไปมาขนาดนี้แล้ว ลองดูก็ไม่แปลก 

 

 

“ไปก็ได้ค่ะ” 

“เจอกันคืนนี้ครับ” 

ฉันพยักหน้าให้พวกพี่ ๆ เขาแล้วพี่เดียร์ก็เดินมาคว้าแขนฉันแล้วออกแรงดึงเพียงเล็กน้อยให้ฉันเดินตามเขาออกไป พอออกมานอกห้องเจอไอแดดด้านนอกทำเอาฉันอยากจะหลอมละลายลงตรงนี้ ฉันเอาอีกมือขยับหมวกให้บังแดดแล้วเดินตามเขาไปที่รถ 

 

 

เริ่มต้นเข้าสู่การเรียนรู้โลกอีกใบของใครอีกคนแล้วนะคะ 

เรื่องนี้รักแอนดิ้ง ดราม่านิดหน่อยไม่เยอะมากหรอกค่ะ 

แบดบอยตามสไตล์ แต่ก็มีเหตุผลในตัวแหละเนอะ 

ฝากติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว